21881 resultaten.
Sprookje vs. wereld
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
812 Het was een mooie winterochtend,
de zon scheen schuin in onze ogen:
verblind, we zagen niets,
behalve wat we wilden zien.
Zo'n zeldzaam moment
waarop alles lijkt te kloppen,
de volmaaktheid slechts verbroken
door de vage bas
van voorbijgaand vrachtverkeer
en door het eeuwig blinken van mijn goud,
dat slechts bedekt werd, toen
je in mijn…
schaamrood
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
813 verkocht zijn
ziel en zaligheid
voor macht
en zilverlingen
het zal wel
heel lang duren
voor ik weer
het geuzenlied
zal zingen…
aan jou
hartenkreet
3.9 met 11 stemmen
1.547 tweehonderd onschuldigen vermoord
gesmoord in bloed hun kreten
door hen zonder geweten
gestoord laten zij weten
dat hun gebeden zijn verhoord.…
voor mijn kinderen
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
1.835 oh mengelmoes van duizend volkeren
als ik jullie daar zie staan
ben ik blij dat ik kan zeggen
het is toch wel goed gegaan
met jullie regenbogen ogen
geven jullie deze wereld kleur
door jullie onbevangen denken
opent zich zo menig deur
vervagen zoveel enge grenzen
zijn jullie mens onder de mensen.…
brief aan Anne
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
1.074 als een ieder
weer naar huis was
na een dag
vol met bezoek
en ik eindelijk
alleen was
ging ik vaak
naar jou op zoek
op jouw zolder
heb ik stil gezeten
keek naar
het vuile spinnerag
of daar misschien
een heel klein stukje
van je droom
gevangen lag
ook ik keek uit
over de daken
en zag de meeuwen
in hun vlucht
heb jij toen…
Brachystonicum
gedicht
3.5 met 14 stemmen
8.581 Zwarte gemalen malen het zwaarste graan
Sterren verdwijnen in negatief licht
Fantomen van duisternis krijgen ruim baan
En de korenbloemen gaan eraan de
Zachte blauwe bloemen gaan eraan
Zwetend wacht hij op een uitweg
Als op de krampen die in de morgen komen
Zwanger marmer aan zijn marmelade voeten
Baart een schelp die hem voor eeuwig omsluit…
Je drie namen
gedicht
3.3 met 28 stemmen
10.996 vannacht droomde ik
je rug
het bewegen
van je armen
voor de Steinbach
je drie namen
moeder, mevrouw, Rebecca
riep ik
waarom niet eenmaal
je omgedraaid
-----------------------------------------------
uit: 'Het Albanese wonderkind', 1991.…
lente ballet
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.151 Onder mijn appelboom
gebeurt het
dit jaar toch
wel erg vlug
als de zon
even wil schijnen
het ballet
van de lentemug.…
madrid
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
1.130 ademloos luister ik
als de wind stopt
en in die stilte
de wolken
mij vertellen
wat ze onderweg
hebben gezien
als speling van
het lot
staat de wereld
maar even stil
voor ik mijn blik
weer omhoog richt
en mij spiegel
in een blauwe hemel
spoelt de regen
mijn tranen
het dal in
waar rivieren stromen
naar oceanen van verdriet
vermengd…
droomvisioen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
1.043 de ontdekker van de hemel
neemt geen vrede meer met
de taal van nederaarde hij
verstaat nog enkel engelen
gezang als kabbelende beekjes
de ogen immer zedig opwaarts
waar hij manna heeft geproefd
van gouden schalen voorzien
met zilveren lepels en kelken
nooit meer zonder water
heeft hij de zijnen terug gezien
ontdaan van al hun oude kwalen…
Narcissus en de zijne
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
906 stemmig het door jou gekleurde gebeurde
voorbij twijfels en mistige mystiek
over rede tot werelden verweven
bekwam jij geluk, het gulle geven
in gehuppel doorheen druilerige druppels
ontwijk jij alle striktheid, wrange vorm
plooi jij nooit recht nooit krom maar
beklijft dit universum, uniek en mijn
voor mezelf de ander gelijk
mijn einde…
Napoleon
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
1.122 hij vraagt niet langer
wordt hij gehoord dan niet
geeft hij er niet meer om
zijn tijd is voorbij gegaan
in de eenzaamheid van de ban
beschouwt hij nog eenmaal
al zijn roemruchte daden
voor altijd te worden erkend
hij bereidt zich voor
in stilte, zonder koor
van jaknikkers, belagers
van zijn onbeschermde eer
niet langer te heersen…
Albanese Bona
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.102 als ze praat, hoort men taal
doorleefd en ietwat vreemd
zij is een buitenlandse op
bezoek tijdens haar leven
in ons kleine wereldland
de eigenaardige klanken
vervullen het hoofd met dromen
over weidse vergezichten en bergen
die dringend verkend dienen
misschien wel volgende zomer
waar geitenhoeders nog tellen
met droge witte…
ik wil aaien
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
2.652 mocht ik de wind zijn
kan ik dan wat waaien
zomaar door je haren
zonder echte reden
of moet het zijn
dat ik je lief heb?
laat mij dan maar blazen
hoog van de toren en
soms eens onverwacht
als een kille bries om
de hitte te verdrijven
van een etmaal vol gloed
zal ik de haartjes aaien
die mij fier rechtop begroeten
op je prachtig albasten…
eenzame mandragora
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
600 boven de starre mandragora
in vol naakt ornaat vergeten
bungelen gekloofde voeten
de laatste der gehangenen
eindeloos galgentouw schuurt
niet bereid tot knappen
blijft het schommelen duren
lang nadat leven vervloog
naamloos en onbekend
trotseert het lijk de weken
tot de wind dan moegetergd
ook de laatste gans verwaait
eenzame…
De lentespin ?
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
802 De lente kent een vroeg begin
als de zon even wil schijnen
weeft voor mijn raam de lentespin
zijn nog tere web, maar vlug
als het even mee wil zitten
voor een te vroege lentemug…
gedachtlozen
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
664 ze wonen er, mijnheer
dat doen ze al jaren
in huizen van karton
rond straten zonder steen
ze warmen zich, mijnheer
verkleumde handen tegen
grauwe wangen ingevallen
waar loosheid in liefde speelt
en soms lachen ze, mijnheer
met het getinkel van een stuk
dat glimmend wordt aanvaard
voor een stukje brood morgen
ze zijn er, mijnheer
dat…
levensrealiteit
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
724 gefascineerd bleef hij kijken
gevangen in een menselijke kramp
van nieuwsgierigheid bewegingloos
begreep hij wat er ging gebeuren
hij dacht nog aan morgen
zag daarbij gisteren of
wat daar voor doorging
maakte nieuwe plannen
met de geur van verbrande synapsen
en echo's van flarden bewustzijn
in verstard grijnzende ogen gevangen
ging hij…
onbekend is onbemind
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
659 het gat in de wereld
hoeft niet gedicht dan
wel ontdekt te worden
het is nog niet te laat
te verwoorden wat eerder
nog niet gehoord kon worden
omdat er niet geluisterd werd
door een teveel aan leven
we kunnen nog Columbus zijn
en zeilen zonder bestemming
de blik op de oneindige einder
onszelf te verwezen van ouders
en fier een vlag…
nergens spijt van
hartenkreet
1.5 met 4 stemmen
3.756 stil blikt hij terug
op zijn wilde jaren
vechten met de wereld
betogen tegen onrecht
weer een dode voor vrede
het wandelen in de bossen
met aan elke hand een lief
zorgeloos proevend van alles
morgen net zo min in zicht
als overmorgen al kon bestaan
de examens aan het meer
waar gulzig de zon werd genoten
het hoofd op een bed van boeken…
een appelgedicht
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
1.034 misschien zijn wat appels
best wel een goed idee
blozend van genot iemand te leren
kennen en te erkennen dat je leert
van iemand te begroeten en te zeggen
wat het hart je vorige week zei
toen we elkaar nog negeerden
met ons stedelijk vertoon van fantsoen
van heb ik jou toch net niet gezien
ja, misschien kunnen we het
hebben over frisse…
pyrofiel
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.194 in het hart van het vuur
waar de hitte overheerst
tot felle hoopjes intens wit
in gebalde knopen pure energie
strekt de kosmos zich eindeloos uit
vervoegen hel en hemel zich in
samenspel tot aardse taferelen
voeden hongerige vlammen
flitse fantasma's vol prisma's
die stralen werpen in het rond
en winden stevig stromen laten
wervelen door…
onweersbui
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
662 regengeroffel gaffelt
monotoon en toch melodieus
tegen aangedampte ramen
waar gordijnen triest
hun manen laten hangen
in de verte weer licht
weerlicht het hier nog steeds
- trekt God nou echt een foto? -
en zorgen dreigende donders
voor branding zonder zee
afwezig deuntje op de radio
geeft een beetje veiligheid
nietigheid…
na de noen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
694 hij zit wijs en grijs
tussen de rijen boeken
en keuvelt over het leven
het geven en het nemen
als de nestor die hij is
vergeelde pagina's kijken mee
over zijn gebogen schouders
wanneer hij anekdotes oprakelt
het stof deert hem niet zo
onverschillig in de lucht
vult hij minzaam de glazen
met het vocht dat in het verleden
zo liefdevol…
gedachtlozen
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
1.706 ze wonen er, mijnheer
dat doen ze al jaren
in huizen van karton
rond straten zonder steen
ze warmen zich, mijnheer
verkleumde handen tegen
grauwe wangen ingevallen
waar loosheid in liefde speelt
en soms lachen ze, mijnheer
met het getinkel van een stuk
dat glimmend wordt aanvaard
voor een stukje brood morgen
ze zijn er, mijnheer
dat…
pensioensterfte
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
2.912 hij houdt zijn wandelstok links
dat is vast de kant waar
de jaren hebben toegeslagen
hem de kracht benamen
over beide benen gelijk
zwijgt hij over de tijd
dat horloges gunsten waren
aan het einde van de rit
zijn hand vol oude zweren
op zijn vergulde eerbetoon
in afwezigheid van hen waar
hij zijn levensjaren verwerkte
glichlacht hij…
het elfde feest
netgedicht
1.3 met 9 stemmen
2.623 er is volk in de straat
de opgebroken straat
staat er naar te staren
ze vergeet haar open wonden
en vleit zich spinnend
als een overjaarse kat
aan de voeten van haar volk
haar Vlaamse volk
viert feest feest vandaag
de Groenplaats, de Grote Markt
ze zien zwart van het volk
en ook een tikkeltje geel
zwart en geel
het vloekt…
blootsvoets
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
1.137 met stille trom is hij vertrokken
op een lange reis naar ergens anders
waar het fluiten van vogels komt
niet van verdwaalde vuile kogels
dat hij geen schoenen heeft
bezorgt slechts bloedende voeten
wonden die wel kunnen helen
in het beloofde land van elders
klein en wereldwijs te vroeg
zoekt een kind een nieuwe thuis
een niet kapotgeschoten…
hij robot
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
1.224 als vrije radicaal
cirkelt hij rond
de kern zijn bestaan
dat zelf blijft draaien
en cirkelen en zoeken
naar de eigen kleine as
legt hij soms verband
tussen wat dromen zijn die
anderen voor realiteit nemen
en terwijl hij blijft groeien
neemt het besef hand over atoom toe
dat zijn ziel dichterbij is dan ooit
hij is een vonk
kleine sprankel…
teveel is ook té
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
767 blinkende revolver verborgen
in de holster onder zijn oksel
doet hem de wereld aankunnen
eindelijk baas over eigen lot
God staat op de trein te wachten
zijn laatste reis, weg van hier
waar zoveel mensen hem verachten
uitschelden, verstoten, vergeten
later misschien te ontdekken, schadelijk
de kracht die kan uitgaan van hen
onder invloed…