Netgedichten over humor

zij, Fatuma, daagt de goden uit van achter haar gazen voile om gelijk een dolende pagode steunend op haar houten fluit als bevallige dienende bruid over haar duistere ultieme verlangens te verhalen teneinde de hemelse heerscharen in een aardse verleiding te noden zodat zij, Fatuma, hun zaad in sprekend stof zou baren waar elke willekeurige…

het is de nacht die al voor de avond het licht heeft besmeurd en in zwijgen is vermomd als ik plots, uit de verte een stem hoor roepen "kom op, Julius, geen zelfbeklag, blijven praten. ik mis de bevrijdende opening". de humor, jouw onweerstaanbare lach dat zijn toch ook vaste gewaden vandaag, Annabel is weer zo'n dag het ene been…

waarin de vogel vloog omhoog een ademtocht het blauw nabij een laatste zucht naar jou van mij…

Onder klaterend applaus van bergen en rivieren en met instemmend gefluit van weer en wind zien maan en sterren stralend toe hoe ik, op 't toneel van het heden, mij elke dag weer druk maak over toekomst en verleden. Het is pas aan het end dat de zon, verhit door mijn gestampvoet, en op veler verzoek..uiteindelijk voor mij het licht uitdoet…

niets is zeker behalve de onzekerheid van het bestaan…

Een paar trekvogels blijven 's winters hier, zegt buuf die ze ziet vliegen…

Twee schrijvende bengels dichtend vissend zonder hengels Vinformaties vergarend oneindig het golvende blue bestarend Even pissen met mijn handen vrij hou jij hem even vast voor mij De molen ratelt sta je op je slip bij een grote zit je zo op de wip Heb je beet niet te hard slaan daar gaat hij alleen harder van staan De mazen van…

In de kerk klinkt een luide dreun, iemand is van 't geloof gevallen Ja zegt m'n gevoel nee zegt m'n verstand, maar die weet niet beter Onze oudere postbode is afgekeurd hij is overbezorgd Carrière mensen gelieve gebruik te maken van de bulderbaan In zijn tipi stoeit chief Grote Krikkie met squaw Grote Lippie…

mala herba difficulter moritur gelukkig blijken vitamine vier en vijf onmisbaar in ons dagelijks voer maar erecties van dat formaat, in centimeters geteld, doen mij glimlachen zei de oude hoer een orgasme blijft dan uit dag lieve kinderen roep ik nog na vanachter mijn etalageruit…

De baas blaft me af Soms blaf ik weleens terug Maar ìk ben een hond…

Een struise kip in het kippenhok zat knikkekoppend op de dommelstok ze kakelde geschrokken toen een kranige haan een serenade voor de ochtendzon zijn strot uit liet gaan tòk-tòk tòk-tòk-tóóók tòk-tòk tòk-tòk-tóóók de hanenzang verstomde bij die aanstellerij en met opgestoken kam stapte hij kwaad naderbij maar zijn bek viel wijd open bij het…

Zou je uitnodigen maar hebben hond in de pot graag! ben gek op hond…

Als jonge meiden over oude heren praten dan sijpelt uit hun ogen het groene licht van oude wijven, die hun kinderen missen en daarbij een echte man Alles speelt zich in hun woorden af misschien zoals vlinders in hun buik en hoe men slank en grijs vertaalt in blijvende zekerheid en trouw In hun blikken houden zij vast aan het glinsteren…

alle thema s zijn hier overbodig schrijven is hier een vage manier om leefruimte te geven aan de muze overbodig te zeggen dat ik van haar hou elk vers is hier een verslaving zelfs elk woord is dodelijk Webmaster verzwijg het nu,censureer het verbied het,deporteer het en kijk naar mijn omwegen die ik al heb genomen en om mijn pen heb ik…

Vannacht kwamen er gezichten uit de muur begon met 'n gesloten oog, dat openging en nog een oog, de muur had afwisselend alle kleuren tussen pikzwart en fel wit Het engste was een bleek gezicht als van een Pierrot met ogen in een onvoorstelbaar lazuursteen blauw, dat mij naar binnentrok uit de muur keek ik naar iemand die sliep De borst…

Onsterfelijke gedichten Zijn soms niet meer Dan vier regels lang.…

M'n grootvader de dorps-smid vertelt rond de turfkachel over de komst van de luchtband Hij zat vanaf 't begin in het aurorace-vak, als beroemd plakker van de toen kwetsbare band Team met de beste plakker won hij werd met een band om z'n nek door de coureur rondgedragen Jongens wilden plakker worden geen coureur, die op z'n kont zat en zich…

Dat hele Zwitserland deugt van geen kanten het zit onder de bulten de dames dragen gele lingerie fijn bestikt tot over de knie behalve de kortvrijwilligsters die gaan zwart in maandverband De heren schieten vanuit hun dakkapel met zwaar geschut op neerlands appel maakt niet uit cox orange of red delicious fuji empire gala zelfs de pomme…

Op deze bladzij staan alle belangrijke mensen in de wereld leeg! Hij zoekt naar zijn bril want zonder ziet hij niets krak! In de herfst van ons leven vallen onze haren en wijzelf! Ze is een dame die uren op het toilet doorbrengt kakmadam! Haar vriend vermaakt zich ook vele uren op het toilet pleeboy! De mens verdwaald…

Ontvangen linker handschoen 'n rechtshandig probleem in huwelijksnacht…

meer krijg je niet net voldoende voor verdriet en dan moet je kiezen na een leven verliezen wat laat je achter voor de eenzame wachter word je gemist liggend in een kist of ben je het gesprek van de dag verbrand tot op het bot, fijnstof mag ?…

Rechtstreeks van onder moeders’ rokken lang geleden naar Neuchatel geëmigreerd had een spetter hem fris en onverveerd naar zijn thuisland terug weten lokken Vluchten vertelt hij me op een Amsterdams terras moest om dienstplicht te Papoea in de tropen en celstraf voor vaandelvlucht te ontlopen, toen al zeker dat na Luns tijd voor verjaring…

graag spring ik uit de taart ook al gaat dat gepaard met de nodige spetters zoals rondvliegende kaarsjes vruchtjes en stukjes room die als U.F.O.'s (Uitbundig Fladderende Onprettigheden) het luchtruim onveilig maken wanneer ik weer eens opga in mijn ding en dan onbeschaamd uit de taart spring…

Ik vroeg hem om zijn Dochters hand, hij stemde toe Het was een bloedbad…

Afspraak van Janssen is zojuist afgebeld, hij is overleden; Wat ze niet allemaal doen om er onder uit te komen…

het is een vrouwenkoor, ons vrouwenkoor dat onophoudelijk gilt, schreeuwt en steunt zoals een gierende boor al draaiend zijn hoge eentonigheid kreunt een toneel vol rode ballonnen met opgezwollen nekken het zijn sopranen met een jankend geluid die snerpend de lucht langzaam laten vieren in een ballade van Karel de Manke…

de slaap kan ik vaak wel vermoorden zo onhanteerbaar als een kip bij de slachter zonder kop vliegt ze op ploft blind op mijn zojuist bladvrijgemaakte schedeldak en gaat daar dan flink irriteren dat eigenwijze kreng strooit mijn hoofd vol late veren ontneemt mij de rust die het dus voor zichzelf niet zozeer ambieerde scharrel…

Te warm was het voor mijn dekbed Te koel voor een zomers laken Het was na enen toen ik iets tevoorschijn smeet Een sterk en stevig tafelkleed Onder prettig fel gestreept Kreeg ik een leuke binnenpret Krijg ik morgen op dit tafellaken Dan ook ontbijt op bed?…

Ik wring, ik pers, ik duw, ik zing, ik vecht, ik druk, ik stuw, ik dwing, prestatie aan de darm voorafgaande het billennat, de dreiging van een spetter kleeft verticaal, een poepje, van de binnenvetter…

Ontmoet in Barneveld Chef van de plantsoenendienst Jan van Schoffelaar Al dagen vraag ik me af Waar ken ik die man toch van…