2801 resultaten.
dode mus
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
462 op het strand
kneep ik een handvol zand
in mijn kinderhand
de zandkorrels
verdwenen
tussen mijn vingertjes
vóór ik ze vorm kon geven
zo greep ik later naar je liefde
die tussen mijn vingers wegvloeide
onvatbaar
ik bleef
achter met niets
een kinderhand
is gauw gevuld
maar mijn hand
sloot zich op
de spreekwoordelijke dode mus…
dodengolf
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
514 Als een banale film
wordt oorlog kakelvers
en kleurrijk aangeboden
op het scherm:
rechtstreeks en wereldwijd
vertrouwd dagdagelijks spektakel,
geprangd
tussen sport
en amusement.
Versluierd in de beeldenstorm
vergruizen leven, liefde
en dromen van geluk
van duizenden,
statistisch weggecijferd:
in het opbod
van kille macht
groot gelijk…
Don Quichot
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
640 Steeds meer
word ik Don Quichot
de droeve ridder
die met onwankelbare hoop
als evenwichtsstok
op de dunne koord danst
tussen waan en werkelijkheid
tussen komisch en tragisch
in de dooltocht naar Dulcinea,
onbereikbaar
als de einder
wie streeft naar het ongrijpbare
in een waanwereld
lijkt een schertsfiguur
voor wie met beide voeten…
droommeisje
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
550 ik heb een droompaleis gebouwd
en een vriendinnetje
verzonnen
om te verwennen en koesteren
als was ze jij
ze luistert
met ogen vol troost
en medeleven
als ik ze over jou vertel
ze is perfect,
maar als ik kiezen mocht
koos ik voor jou,
je hebbelijkheden en gebreken
die maken wie je bent
en om wie je bent
hou ik van jou…
droomwens
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
532 mag ik van je houden
in ballingschap
als het moet
ik zal niet dicht op je huid zitten,
hoe graag ik ook bij je
zou willen zijn
mag ik je strelen
met tedere woorden
op briefpapier
mag ik verschijnen
als de hoofse held
op het witte paard
in je dromen
en ontwaak je dan
met een tinteling
van vreugde
en nagenot?…
euridice
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
434 Alleen
sta ik aan de grijze steen
die mijn liefde heeft begraven.
- ze is niet meer -
De zee heeft haar genomen en
een etmaal later
teruggeworpen op het strand.
Als ik langs het water dool
bij valavond
hoor ik fluisterflarden door de branding
ruisend als een korenveld
van grauwe troost
en zwarte marmervlekken.
De golven deinen om me…
eindejaar
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
503 Toen ze er niet meer was
kruiste hij
dag na dag
haar afwezigheid aan
op de kalender
aan de muur.
Op eindejaarsavond
dekte hij de tafel
feestelijk
voor twee.
De champagne
dronk hij
alleen.
Om middernacht
haakte hij
opgelucht
de kalender
van de muur
en hing
zich
op.…
eindpunt
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
515 je hebt me
alle tinten van verdriet
getoond
die nu vergrauwd zijn
tot het oeverloze grijs
waarin verwachting is gestold
tot dunne ijsgang
op het brakke braaksel
van mijn ziel.
ik cirkel verder
langs de zelfkant van mezelf
lusteloze vingers graaien
in de scherven
op zoek naar scherpte
om een kerf te snijden
door dunne huid
amper vloeibaar…
et in arcadia ego
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
424 Losgegespt ligt het kuras op het gras,
de helm, vizier omhoog er keurig naast.
Het zadeldeken, uitgespreid,
nodigt na de wijn en liefde
tot vadsig nagenieten
'et in Arcadia ego...'
Sluimerlui naproeven:
het aaiend lippenspel,
het dartel kussen, tong zoekt tong.
Die, plots gevorkt,
tot in de strot
giftig gal ontlaadt
het zerpe vuur baant…
en eeuwig ruisen de golven
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
499 gebeiteld
in een geut van zonnelicht
een naakte vrouw, blanke vlek
op het vlekkeloze witte strand
schrijdt langs
de waterkant,
in de speelse branding
die haar voeten
streeft te strelen.
bronstig steigeren
aanstormende golven
in mannelijke overmoed:
hun rollende charge
spat open in bruisend geweld
om voor haar voeten uit te deinen
en…
entropie
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
470 zij kwam binnengeschreden
een godin,
hautain
op torenhoge hakken,
in vuurrood avondkleed
met bijpassende accessoires:
hangers aan de oren
parels om de hals
en een peperduur merktasje
dat ze demonstratief op de toog plaatste
ze was verblindend blond en mooi en elegant
maar ongenaakbaar arrogant
installeerde ze zich aan de bar,…
feest
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
602 jij,
die te kort
mijn liefste wilde wezen,
wellicht ontgaat het je
of wil je het niet weten,
maar toen er nog
een beetje liefde was
had ik vandaag
gemerkt in mijn agenda
om feestelijk
met jou te vieren.
maar het verhaal
heeft een begin
een midden
en een strand
en eens te meer
verzandt het feest
dat ik je wilde bieden:
er blijft…
drift
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
437 laat je niet opjagen
je tijd tikt
onherroepelijk
maar soms stolt hij
tot traagheid
kan je kijken in jezelf
deuren openen
melk die momenten
van relatieve stilstand
ze komen nooit terug
water stroomt de berg niet op
pluk de vruchten
terwijl het nog kan
en strooi hun zaden om je heen
als kiemen
die hopen ooit bomen te worden
die tot…
faalangst
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
627 wat me weerhoudt
eindelijk een einde te maken
aan dit waardeloze leven
dat ik niet meer lust
Is de faalangst dat het misloopt
en het uitzichtloze idee
dat ik dan verder moet leven…
fata morgana
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
543 laat me dagdromen
dat we samen zijn
ingebeeld genieten
van verzonnen genot
tegengif voor triest gemis
laat me leven in het paradijs
dat enkel in mijn hoofd bestaat
waar we houden van elkaar
verenigd en verstrengeld
telkens weer
en ook daarna…
fellatio
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
1.084 Om de twee weken, regelmatig,
niet elke zondag, maar bijna,
loopt hij, incognito in de late avond,
langsheen de steeg, de laatste meidenbar
voorbij, tot aan de brakke grond
waar oudere hoeren kettingrokend
draaien met hun kont en lonken
naar de zondaars.
Hij weet welke hij wil
en volgt haar zonder woorden
In de schaduw van de schutting telt…
finale
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
470 we dansen
niet meer
-nooit meer-
samen
toch is
de laatste dans
voor jou:
tot het touw
stil hangt
als
het doek valt
is
het poppenspel
voorbij…
fuji yama
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
445 De berg droomt
verkalkte dromen.
Zijn kruin is wit,
zo past het
de eerbiedwaardige grijsaard,
die reeds weet
en toch nog droomt.
Hij droomt
het stenen evenbeeld
van een geisha
op een oude prent
met lippen die rood zwijgen.
Haar hand sierlijk gereikt,
tegemoetkomend als een brug
en wachtend.
Zij kent het geheim
van de lettertekens…
grotvis
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
479 zoekt
de grotvis
die blind voor zich uit
zichzelf achterna zwemt
in de oeverloosheid
van tijd
de uitweg nog?
de merktekens
zwemt hij fataal voorbij
eindeloze kringen
draait hij,
eenzame eenzaat
tussen lotgenoten
die eindeloos kringen draaien.
als zij toevallig kruisen
-amper een rimpeling-
zijn ze reeds voorbij
achter blinde…
geduld
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
553 geduld
is de kunst
van het hopen
ik hoop
dat je mijn geduld
niet te lang
op de proef
stelt…
gemis
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
550 De tijd heelt alle wonden,
het gemis blijft
al is het stil
klinkt het
triest als regen
op een glazen koepel.
Een vroege vogel fluit
zijn vrolijk lied,
de winters gaan voorbij.
het gemis blijft
zielig zinderen.…
gesternte
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
396 Als ik me neerleg bij mijn grenzen,
trek ik een muur rondom me op,
voel ik me veilig in een wereld die
ik meen te kennen.
Al wegen onmacht en talmen zwaarder dan lood,
zij zijn mij eigen en vertrouwd.
Ik weet dat als ik door mijn grenzen breek,
de verte nieuwe horizon en tijd onthult,
dan ligt de toekomst voor mij open,
laaf ik me aan eigen…
gifpil
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
479 Eigenlijk,
zei ze troostend
toen ze me de bons gaf,
moet je niet treuren.
Want jij hebt verdriet om te koesteren,
maar ik heb niets:
ik zal je zelfs
niet missen.…
goudvis
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
456 Toen zij de bokaal liet vallen
en ik wanhopig spartelend
en ademhappend
trachtte te overleven
op de harde vloer
dacht zij
wellicht
dat ik probeerde te bijten
en pinde me vast
onder de stilettohiel
van haar elegante laars.…
hagedis
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
488 Koudbloedig
als hagedissen
hebben wij gepaard.
Toen zij me grijpen wou
ben ik weggevlucht
met achterlating
van mijn staart.…
heroïca
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
463 "Helden sterven staande in hun laarzen”,
dacht hij nog
grinnikend
en schoot zich voor de kop,
gezeten in zijn zetel
met enkel
witte sokken aan.…
het kind in het woud
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
663 Gestadig pompt je hart je bloed
bloed is leven, blijven leven,
je voelt het ruisen in je slapen
als je soms sluimert in de vroege avond,
het schemeruur
waarop de hond weer weet dat bij een wolf was
die met de wolven door de steppen joeg
niet enkel klaaglijk builde naar de maan.
Maar wie ben jij ? Droom je soms weg, wellicht heel even ?…
hoepelen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
582 middelpuntvliedend
zweef ik in cirkels
om me heen
als hoepels
dansend op de heupen
van een Hawaiaanse vahiné
hoe lang kan ik het nog houden,
eer de hoepels
vertragen
en uitgecirkeld
langs me afglijden
en de beweging sterft
op de vloer
als de hoepels lossen
valt het vat in duigen
wijn sijpelt al door de reten,
opgezogen door…
honds
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
530 als een ongewenste hond
uit de wagen getrapt ergens
op weg naar het zuiden
die het voertuig achterna holt
zo lang hij kan,
eerst vrolijk blaffend
dan wanhopig veld verliest
en tenslotte
gelaten liggen gaat
langs de kant van de weg
kop tussen de poten
tong uit de muil
jachtig nahijgt
het spel
niet begrijpt
niet begrijpt dat er geen…
haar orgasme
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.311 als hij binnenkomt
ligt ze op bed
te wachten,
naakt
sierlijk uitgestrekt,
gewillig
een tikkeltje geil al
hij vleit zich tegen haar aan,
kust haar innig en teder
streelt haar borstjes
en voelt de zwelling van
haar parmantige tepels
die hij langdurig kust
tot ze murmelt
lik me nu
wat hij met graagte doet
zoals hij weet dat ze het…