3436 resultaten.
Zoals daar ginds, aan stille blauwe lucht
poëzie
3.5 met 86 stemmen
33.482 Zoals daar ginds, aan stille blauwe lucht,
Zilveren-zacht, de half-ontloken maan
Bloeit als een vreemde bloesem zonder vrucht,
Wier bleke bladen aan de kim vergaan, -
Zó zag ik eens, in wonder-zoet genucht,
Uw half-verhulde beelt'nis voor mij staan, -
Dán, met een zachte glimlach en een zucht,
Voor mijn verwonderde…
Angst voor geluk
gedicht
2.6 met 537 stemmen
168.916 Soms in de nacht als je naast me ligt,
als je naast me ligt met je meidengezicht,
dan heb ik je weer zo lief.
En ik denk met trots aan ons kleine gezin,
en ik denk: er zit wel samenhang in,
het biedt wel perspectief.
Daar komen nare gedachten van:
dat het zo niet altijd maar duren kan,
het is allemaal…
Ik ween om bloemen in de knop gebroken
poëzie
3.6 met 208 stemmen
36.849 Ik ween om bloemen, in de knop gebroken
En vóór de ochtend van haar bloei vergaan,
Ik ween om liefde, die niet is ontloken,
En om mijn harte dat niet werd verstaan:
Gij kwaamt, en 'k wist -- gij zijt weer heen-gegaan...
Ik heb het nauw gezien, geen woord gesproken:
Ik zat weer roerloos, nà die korte waan
In de eeuwge schaduw van mijn smart…
Het Huwelijk
gedicht
3.8 met 1162 stemmen
498.037 Toen hij bespeurde hoe de nevel van de tijd
in d'ogen van zijn vrouw de vonken uit kwam doven,
haar wangen had verweerd, haar voorhoofd had doorkloven
toen wendde hij zich af en vrat zich op van spijt.
Hij vloekte en ging te keer en trok zich bij de baard
en mat haar met de blik, maar kon niet meer begeren,
hij zag de grootse zonde in duivelsplicht…
Het lied van Mustafa
gedicht
3.9 met 119 stemmen
31.185 Het huis waar ik woon, heeft wel erg dunne muren
en we wonen te dicht op een kluit.
Dus een klein beetje herrie geeft ruzie met de buren
en zo’n ruzie maakt dan ook weer geluid.
Men wil in dit land dat we heel anders leven,
ook al zijn we hier soms nog maar kort.
Maar mijn oom in Marokko heeft laatst nog geschreven
dat ik veel te Nederlands…
Panter
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
790 balancerend op een waterdruppel
sprak de filosoof
over eindeloze vrijheid in het zelf
terwijl ik naar beneden dook,
aangetrokken door de schaduw
van een panter, en vluchtte
in woorden zonder komma’s
de zon scheen fel - te fel -
de maan was mij vergeten
gevangen in haar vrijheid
verlangde ik
naar diepe, diepe eeuwigheid
en tuimelde…
Spelende meisjes
gedicht
3.7 met 33 stemmen
19.986 Vol sombere doemgedachten
geraakte ik in een straat
waar meisjes aan 't spelen waren
en we kwamen aan de praat.
Turkse en Surinaamse
en sommige autochtoon
en ze hadden er nauwelijks weet van,
ze speelden daar gewoon.
Mijn sombere visioenen
van een wereld die verging,
vervaagden in 't licht van die kinderen
tot een herinnering.
Want…
Wereldbeeld
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
832 Onze landmassa verloor saamhorigheid
continenten dreven langzaam uit elkaar
onder invloed van de meest verduurde tijd
de beweging scheidde onberekenbaar
Maar vanuit de ruimte, hoog aan perspectief
zagen we een ander, heerlijk hoopvol beeld
alle levensvormen groeiden explosief
en het nieuwe uitzicht werd ons voorgespeeld
Elke ademtocht hergreep…
Stilte
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
837 In de waarheid ligt de vrijheid
In de stilte van een eenzaam
Weten, kennis is er lijdzaam
En begrijpt zelfs elke valsheid
En die kennis ziet ook domheid
Anders, is nog mededeelzaam
Boven alles heel bedachtzaam
Als de absolute wijsheid
Welke zin maakt haar geruisloos
En waarom verliest ze kansloos?
Waarheid lijkt een leeg bewustzijn…
Tijdschrift
hartenkreet
0.0 met 1 stemmen
786 Bij de eerste druk al waardeloos papier
Met als doelstelling een enkeltje vertier
Dozen vol vermalen tot een natte pulp
De beschreven bladen zakken in hun schulp
Tegenwoordig moet het kortweg digitaal
Populaire stukjes worden marginaal
Met een entertje gewoon te niet te doen
Onze tijd wordt nooit een eindeloos seizoen
Oudere verhalen blijven…
Kaste
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
754 er kwam iemand binnen
breed
en, dat zag je meteen
vermogend
de ruimte vulde zich
meteen met zijn lucht
hij was beslist van een
koninklijke kaste
toen hij niet meteen
op zijn wenken werd bediend
verdween de koninklijke lucht
door alle kieren en gaten
maar zijn breedte bleef hij houden
hij had drie stoelen nodig
paste amper door een…
Tijd
hartenkreet
2.0 met 6 stemmen
1.599 De tijd
is gemeten
naar veranderingen
die voor de mens
van begin tot einde
te volgen zijn
Het is een proces
begonnen
en binnen het menselijke bestaan
wordt dit proces beeindigd
Aan de hand van de
kleinste eenheden
van tijdsbesef
kunnen we ons een voorstelling maken
van langere perioden
van tijdsduur
bijvoorbeeld
een eeuw
of twee…
Moeilijke kwatrijnen
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
1.469 Uiting geven aan mijn diepste denken
In gewone simpele kwatrijnen:
Moet het pijn en eenzaamheid verzachten?
Blijven binnen in te denken lijnen?
Onbekende dingen lijken dwaling
Hol van binnen, bol van overschatting
Wachtend op toekomstige bepaling
Maar de waarheid is! Meer dan een vatting!
Eisen om verdriet steeds weg te nemen
Is het objectief…
Vroeg oud
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
849 U kunt zich voor het leven veilig goed
Met polissen vol geld verzekeren
De adviseur laat zien wat ieder doet
Alsof je kansen zo verbeteren
“Gewoon genietend van de oude dag
Terwijl je jong bent, voor een klein bedrag!”…
In zee
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
940 Ik zwem met mes en vork maar kan niet staan
de huidige symbolen dompelen
de middelen ook onder elke traan
die over gewassen handen mompelen
Zo zoek ik oude relikwieën en
beschouw van wijze ketters’ middelpunt
geheime geesteskind’ren en herken
de golven nu nog niet aan mij gegund
Ik zie de beker ruim gevuld met gif
de prediking van vrijheid…
Woordspel
netgedicht
3.6 met 17 stemmen
994 Wanneer ik werkelijkheid
vervang door realiteit
verandert niets aan het gedicht
dan het waarneembare gezicht
Als ik lidwoorden minimaliseer
en ook het bijvoegelijke verweer
zoek ik naar betere vorm
die beantwoordt aan de norm
Een zin als
de nieuwe methode is heel positief
wordt dan als
verandering biedt uitzicht en
perspectief…
Nauw zichtbaar wiegen...
poëzie
4.3 met 31 stemmen
4.576 Nauw zichtbaar wiegen, op een lichte zucht,
De witte bloesems in de schemering - ziet,
Hoe langs mijn venster nog, met ras gerucht,
Een enkele, al te late vogel vliedt.
En ver, daar ginds, die zacht-gekleurde lucht
Als parelmoer, waar iedere tint vervliet
In teerheid... Rust - o, wonder - vreemd genucht!
Want alles is bij dag zo innig niet.…
Grieven
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
750 Ik schrijf aan tafel een gedicht
alsof het komt uit mijn meest diepe gronden
uit mijn verstand en eigen zicht
en toch ik ben aan twijfel vastgebonden
Ik word door vreugd en pijn bewogen
en getroffen door het lot dat mij voorziet
het blijft altijd mijn onvermogen
de noodzaak van zware grieven, anders niet…
Eindeloos
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
940 Ik probeer de tijd te meten
een seconde, zo verdwenen
een minuut, een kort geweten
maar dagen te kort voor stenen
weken zwijgen voor planeten
een maand zoekt naar fenomenen
jaren tellen in het weten
zoals eeuwen tijdloos schenen
De tijd is nog nooit gevangen
In momenten en gedachten
Tijd bestaat voor jammerklachten
Tijdloos is ook zielsverlangen…
Trage student
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
748 ‘t Is jonge Rutte man op onderwijs
hij spreekt van nieuwe dat is snelle tijd
in vijf jaar, dat is nu de fletse eis
waarin studenten worden opgeleid
Hij kuchte op de pijnlijk rake vraag
het sneller kunnen is iets van vandaag…
Zonder schreeuw
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
785 rumoerig voor een treurig schilderij
misschien voorzag hij steeds al zijn vertrek
vol zorgen om het veiligheidsgebrek
de dader deed verstommen zijn geschrei
zijn trotse roep, verloren, eropuit
en nu al missen we zijn stemgeluid…
David schoon
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.001 Is hij een beeld? Van marmer? Slechts een ding?
Zijn lichaam is al eeuwen zo verstard
en zijn souplesse zag men onverhard
gewoon altijd als knappe jongeling
Nu eeuwig en geteld wel vijf icoon
werd hij opnieuw volmaakt verfrist en schoon…
O, dat ik haten moet en niet vergeten!
poëzie
3.0 met 25 stemmen
3.925 O, dat ik haten moet en niet vergeten!
O, dat ik minnen moet en niet vergaan!
Ach! Liefde-in-Haat moet ik mijzelve heten,
Want geen kan de andere in mijn hart verslaan.
In droef begeren heb ik neergezeten,
In dreigend gillen ben ik weer opgestaan...
Wee! Dat ik nooit dat bittere brok kon eten,
Van stil te zijn en héél ver weg te gaan.…
De Krekel
poëzie
4.0 met 5 stemmen
6.005 Voor schatten is uw heil
Niet veil,
Door woorden niet te melden;
o Krekel, die, op d'eikenbast,
U met een luttel dauws vergast,
En huppelt door de velden!
Waar gij, op akkers, graan
Ziet staan,
In voren, zaadjes schieten;
Voor u is 't, dat het koren wast;
En wat de boer in schuren tast,
Gij moogt het al genieten.
De noeste boer besteedt…
In de modder
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
1.530 Oude beelden liggen in de modder
zelfs de stenen zijn als zand vervallen
in de tijd en
onophoudelijk
Waarom is er eeuwigheid
als het oude en het nieuwe
slechts de bleke stipjes zijn
op een eindeloze lijn
Heel de ruimte om ons heen
is ontstaan doordat toevallige fluctuaties
en rimpelingen in het continuüm
evenwichten in het vacuüm
verstoorden…
Idee
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
894 moet ik heuvels omschrijven
het oude zwembad noemen
woordenwisselingen sommeren
het thema kent geen woorden
geen taal en moet toch
in begrippen leven
het is de hoogste taal
de bron van alle taal
metataal van metataal
Plato had er notie van…
Luchtleiding
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
3.628 hij vult het kantoor met atmosfeer
herhaalt de lucht en het belang
van terugkomende muis klikken
verdedigt het luchtruim met kunst
rekenen en voorgestelde fouten
en vindt recht op langere tenen
in verantwoordelijk zitvlees
hij plaatst overal windschermen
waarschijnlijk uit feitelijke
misverstanden
maakt hij zich groot
belangrijk
is echter…
De dichter
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
1.003 hij is iemand die nog iets verwacht
een, al is het bescheiden, woord
voor begrepen worden
door zien
de kringetjes van weters
zoeken niet maar vissen
spachtelpoetsen naar bewondering
vergeten kristallen liggen verder
dan een vijver met bomen
broodkruimels van besef
zegels scheuren leven
woorden breken lichtvlekken
in de stilte bij de…
Het menselijk geluk
gedicht
3.5 met 76 stemmen
51.357 De huur betaald. De stoep geschuurd.
Een goeie visboer in de buurt.
Een meid die als ze naast je gaat,
loopt te zingen over straat.
---------------------------------------------------
Uit: Dagboek, 1986.
Naschrift van de schrijver:
'Uit grote hoeveelheden ongepubliceerde gedichten en liedjes maakte ik met Fetze Pijlman, Joost Prinsen en…
Goud gele zaden
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
847 Het ruisen van de wind
is hoorbaar, onverwacht, als toen
toen het naïeve kind
het onmogelijke wilde doen
Is er iets onmogelijk dan?
het ongrijpbare benoemen?
de verborgen sluier van
geheimen ontdoen en roemen?
Het onzichtbare gelaat
van het onbenoembare begrip
dat in de natuur schuil gaat
komt over een zwaar bevochten lip
En als het…