1543 resultaten.
Route
gedicht
3.1 met 10 stemmen
10.690 Ik herkende je achter Luik, toen je in de TGV
zorgvuldig mijn kaartje bekeek. Aller et retour?
vroeg je met een knipoog. Of het ons goed ging,
hoorde ik je denken. En ik: geen ontkenning bij je vraag,
keek opzij, rails af en aan die een richting wezen.
In de ramen spiegelden we allemaal, denderend
door de nacht, steden door, en nooit een eindstation…
Melancholia.
poëzie
4.2 met 5 stemmen
1.979 Toen zong er, zonder zorgen,
Daar in de vroege morgen
- En dat klonk zo jong, zo blij -
Een boer die was aan 't ploegen;
Hij zong voor zijn genoegen
Een klein, oud lied daarbij.
En altijd weer van voren
Af aan trok hij de voren
Tot in de verte van licht,
Met de beide willige paarden
Door de rulle wolkige aarde
Naar het zilverig…
Aan het eind van hun latijn...
gedicht
4.7 met 3 stemmen
3.786 Aan het eind van hun latijn, van alle taal
en stilte zijn velen gekomen.
In gedachten, nagereisd vaak ben ik u,
die verder ging dan het einde.
Dit is een koud gedicht. Het is beïnvloed door
het valavondsgrauw boven de daken. Het zegt
dat ieder alleen is. Het zegt
Vlieg dan het raam uit, vogel.
Baan je schietend,
snijdend of spuitend…
De dans der bladeren.
poëzie
3.0 met 3 stemmen
2.032 ‘Dans nu in de ronde ring,
Ronde ring van rode bladeren,
Dans nu in de ronde ring!
Zomer werd herinnering’....
‘Dans nu in de ronde ring’
Zingt de wind, ‘wanneer ik zing’
En de rode ronde bladeren
Dansen in de wijde kring,
Zingend: ‘winter zal nu naderen,
Laat ons gaan waar zomer ging!’
't Rode ronde beukenlover
Van de tak en…
Mijn moederke
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
632 Nooit heb ik nog die rust gevoeld,
die warmte, die geborgenheid
die jij mij gaf, mijn moederke.
Nooit nog, als in mijn kindertijd.
Nee, nooit als in mijn kindertijd.
Jij was mijn troost, mijn toeverlaat
als heel de wereld donker leek.
Jij was het die bij koorts en pijn
geen stonde van mijn zijde week.
Nee, niet van mijne zijde week.
Jij…
Dementie in een spiegel
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
633 De man die in de spiegel naar mij kijkt
is geen onbekende voor mij, zo blijkt.
Vertrouwd komt zijn gezicht mij voor
en met zijn smile van oor tot oor
lijkt hij mij een wat rare kwast
als hij naar zijn oorlellen tast.
Zijn bewegingen, niet meer zo vlug,
als hij dan wuift en ik wuif terug.
Traag krabt hij aan zijn rechterwang,
ik aan mijn linker…
Ome Joop
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
729 Ik ken mijn oom van vroeger
van sporthal zuid en van Ookmeer
daar speelde ik als kind handbal
die tijd komt nimmer weer
Hij groette met een grote zwaai
als altijd enthousiast
speelde het liefst nog
met ons mee
de graag geziene gast
Nu is hij in zijn hemel
kijkend op ons neer
vertelt ons
het is goed geweest
al doet het afscheid zeer…
Iemands stem stapt door mijn hoofd
gedicht
3.2 met 26 stemmen
13.007 Iemands stem stapt door mijn hoofd,
begint te vragen uw schoenen uit.
Het is waar dat men hier zo nadert,
de dag sluit, het glas van tafel, mij
mijn kleren af. Wie ruikt hier zo
naar ziekenzalen, bed na bed
het lopen van de koffie, belangrijk
kleiner de resten van een sigaret, krulletjes
ergens afgevallen, o wee, rusten zacht.
Zo de dunst…
Als ik rust....
poëzie
3.0 met 5 stemmen
1.517 Als ik rust op 't doden-kussen
Als mijn ogen niet meer zien
Als mijn oren niet meer horen
Zal er éen, o éen misschien
Brand van ziel en zinnen blussen
Lopend tussen 't zonnig koren
Met mijn verzen 't leed t' ontvliên.
Verzen, duizend verzen schreef ik
Voor mijn ziel gestalte kreeg,
Nú was 'k al te zeer van woorden
Dán van…
Haar Antwoord
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.258 Wanneer zal de ure zijn, dat gij als bruid
Met mij zult staan in wit-satijnen kleren?
"Wanneer de stromen naar hun bronnen keren,
De raaf het lied der nachtegalen fluit."
Had gij mij dan niet lief in vroeger tijd,
Was dan Uw hart niet naar mijn hart genegen?
"Mijn hart was vól van U, maar heeft verkregen
Tot loon alleen leed, leed in eeuwigheid…
Bij de waterval
gedicht
3.8 met 5 stemmen
3.113 Wie voedt hier de witgouden waterval
met klatergeluiden, strijkt met hemels licht
over de achtergrond, sluit schaduw in en uit,
voert met volharding het heldere water
van grote hoogte af? Er speelt wind door
het gordijn, alsof een hand de bron zoekt.
Witter kan water niet vallen, in alle puurheid
opengaan. Zomerlicht stuift spetterend uiteen…
Zomer
poëzie
4.8 met 4 stemmen
2.024 Ik zat waar zon op 't warme water scheen
En gele bloemen bloeiden aan de kant;
Het grazend vee ging door de weiden heen,
De zomerlucht hing walmend over 't land.
De wilgen waren zilverbleek en stil
Voor 't stralend blauw, van wolk en nevel vrij;
Een glazenmaker vloog, met lichtgetril
Op 't parelmoerig vleugelgaas, voorbij.
De schuwe…
TEN AANVANG.
poëzie
3.2 met 6 stemmen
987 De lucht was vol van zilverglansen,
Vol rode tulpen 't groenend gras;
De aloude dom liet vrolijk dansen
Zijn klokken, daar 't de Meimaand was.
En waar ik ieder blad zag groenen,
Ontbloeid der bloemen blij gezicht,
En later achter de plantsoenen
Met elke dag het avondlicht;
De stad met feestlijke…
Vlammend marmer
gedicht
4.8 met 4 stemmen
4.034 In galop de vlakte door. Vuur:
strobrand trekt de nacht
omhoog. Melkwitte vulva
Veldman, het brandt in uw slaap
Rook waait in, waait uit
Bloedeigen damp, sintels
Wie bewaakt uw stallen
hakt het overjarig stro?
Hartenzeer of zadelpijn
De teugels blijven achter
Geen beugel verwacht een voet
die in marmer reizen moet.
--------…
In Zwitserland.
poëzie
4.8 met 4 stemmen
2.603 Alleen met mijn eigen verlangen,
Alleen met mijn eigen lied,
Alleen met een bloem aan de afgrond,
Alleen met een ster die verschiet.
Lust heeft het hart dat, eenzaam,
In de eenzame zich herkent,
En schoonheid geeft aan zich-zelven,
Den afgrond en 't firmament.
Geen dalen, waar mensen wonen,
Geen massa, maar héél alleen,
Waar de starren…
Holland.
poëzie
4.2 met 5 stemmen
1.400 Zie 'k Holland weer met zijn bestraalde vaarten,
Rivieren blankend tussen 't spichtig groen,
Waar, in de glorierijke zomernoen
Goude' iris, tussen riet en paardestaarten,
En 't brede bloemscherm 't daglicht zingen doen,
Dan doet er in mijn ziel een zaal'ge klaarte
— Zoals de zon stijgt trots uit wolkgevaarten —
Der Schoonheid blijde wederkeer…
Het oversteken van de Maas
gedicht
3.0 met 1 stemmen
3.538 Bij elke stap bezig met de overkant.
Vraag het de Maas onder mijn voeten, de meeuw,
onbevreesd dansend boven de stenen brug.
De overkant is een belofte, komt huizenhoog
me tegemoet, flonkert en lonkt, geeft zich halverwege over.
Wyck of Maastricht, beide badend in de roem van eeuwigheid,
keer ik terug of loop ik heen? Steeds dezelfde gedachte…
WOUD-EENZAAMHEID.
poëzie
3.3 met 3 stemmen
902 Hier, tussen hoge heuv'len ingezonken,
Ligt, eeuwig koel, de donkre waterplas,
Klaar-kaatsend, als het rimp'loos spiegelglas,
De hoogste loov'ren van de zon doorblonken.
Hoe zacht wij naderde', onze stille pas
Had storend in die eenzaamheid geklonken,
De raven vloden op met luid gekras,
Der spechten haam'ren stilde in de oude tronken.
Op…
Blijde Mijmering
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.089 De lucht wordt ijler, de eindeloosheid schijnt
Door 't eindig huis, waarin wij, aardsen, wonen
Uit een ver dorp rijzen de stille tonen
Van de avondklok, hoog in de lucht verreind.
Zie: voor mijn blijde blikken baadt nu heind'
En ver de wereld in de glans van 't schone,
Hier: bomen met de zilv'ren bloesemkronen,
Aan d'einder: 't scheem'rend…
de dag dat we beiden stierven
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
677 Ik kan niet naar haar foto kijken
De pijn te fel, de schuld te groot
Ze zei: ik ben gelukkig en ga mijn doel bereiken
Zes dagen later was ze dood
Haar stem was vol van grenzeloze blijheid
Haar woorden in een zinnelijk liefkozen gesmoord
Nu is het een gedachte die ik angstvallig mijd
Door die dag, jouw dood, de grond in geboord
Waarom, lieverd…
Zingend licht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
527 Gek licht
Ik hoor het zonlicht
Het spreekt tegen mijn gezicht
Ik lig hier maar wat
Maar niet zomaar wat
Het is niet alleen maar licht
Ik lig gestrekt, zingend door mijn huid
Ik zing zacht, beantwoord het licht
Ik lijk wel compleet gek
Zingend tegen een licht
Dat ik hier lig, dat is waar
Ik ken alleen maar dit licht
Het is gek
Dat licht…
Architect van mijn ziel
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
641 Alleen door jou voel ik mij beter
Op zeldzame wijze lach ik door jou
Met een grenzeloze compassie
Ik ben een beter mens
In hart en geest
Je hebt mijn morele huis herbouwd
Je bent een begaafde architect
Tekende mijn leven opnieuw op
Ik was niks
Nu ben ik een goed mens
Wat als jij gaat?
Zonder jou ben ik boosaardig
Slecht
Gedoemd tot verval…
ALLES IN ËEN.
poëzie
3.0 met 3 stemmen
1.141 Geen najaar nog, maar in zijn volle zomer
Strekt zich voor mij het land des Levens uit;
Na 't blanke bloemscherm voor de jonge dromer,
Rijpt voor den man 't geboomt zijn vroegste fruit.
Veel donkre dalen liet ik stijgend achter,
En 't morgenland, dat diep teruggeblauwt:
Een werelds paradijs, waar zacht en zachter
Kleuren vervloeien en het licht…
Jouw silhouet mijn herstel
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
551 Ik kijk naar haar rug en zie een glimp
van de zijkant van haar gezicht
een gezicht, als je het ziet
heb je alle schoonheid gezien
die de wereld kent
Geluk bestaat niet
alleen in dat gezicht
geeft de drang om te leven terug
terug aan mij
Op dat moment keert mijn geest
In haar draai zit een wil
die de werkelijkheid stuurt
stuurt naar een betere…
Ochtendlach
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
555 Haar ogen ontsluiten hun pracht nog niet
Ze is nog slaperig en heeft een ochtendhumeur
Maar nu al is zij zo mooi als je nooit ergens ziet
Ze gaat zitten, ik zet koffie en ze ruikt de geur
Nog altijd bedremmeld kijkend, neemt ze een teug
Ik denk, als ik naar haar kijk, wat ik nu ga zien…
Nu komt het moment waarop ik mij iedere dag verheug
Op…
Cultuur is echte communicatie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
697 In hoge verwachting en kloppend hart wacht je af
Je stelt je voor wat de volgende stap gaat worden
Wat er werkelijk gebeurt, is niet te verwoorden
Je denkt, is iemand echt zo onzorgvuldig en laf
De nacht wordt dan lang en koud
De slaap, vaak een bevrijder, wil niet komen
Terwijl het zelfs beter is er slecht over te dromen
Een vertrouwensband…
Leven is verwondering
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
610 Haar toon is zo vol van zuivere gloed
Haar ogen zo gracieus en welsprekend
Mijn hart, zwart als het was, nu smekend
Mijn uitgedoofde ziel schreeuwt van overmoed
Haar verschijning markeert een nieuw begin
Ik ren als een bezetene door mijn hoofd
Het leven, ik had er al niet meer aan geloofd
maar een glimp van haar verleent mij zin
zin voor grenzeloze…
Ik ben de zoeker
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.277 Ik ben de zoeker naar het Nooit-Behaalde.
Ik ben de Strever naar het Ware Zijn.
Ik ben de dronkene van `s Levens wijn,
die wonderlijk-krachtig mijn spieren staalde
toen ik, als onverschrokken duiker, daalde
tot in de krochten van het Diepste Zijn,
waar ik dan uit meebracht een luttel grein
Waarheid, die klaar gelijk juwelen straalde.…
muziek is zij
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
544 Op het donkerste moment keek ik naar haar
De lach, de blik, het tedere gebaar
Met oneindig veel snaren is zij een instrument
dat zij zelf altijd bespeelt met zo veel talent
Elke snaar produceert emotie die vibreert en betovert
Haar emoties hebben me voor het leven en geluk heroverd
Haar tonen duren eindeloos voort
De melodie die nimmer smoort…
gedachtenvrij
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
506 Ze zegt: mijn wens komt uit en ga mee
We stappen erdoorheen met ons twee
Zij voelt zich glanzend en verheven
maar dan die gedachte die haar doet beven
dat de tijd doortikt in haar hoofd
dat in een opwelling haar geluk wordt beroofd
Alsjeblieft, houd het vast
Ik wil dat je op je geluk past
Alsjeblieft, ga niet naar binnen en volg niet die gedachte…