Alle inzendingen over gescheiden en een ni

15535 resultaten.

Sorteren op:

LAIS CCXXII

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 487
In de afgrond van de herhaling wordt de herhaling de afgrond van het her en der herhaalde en ’t herhaalde wordt rot dan bovenop en in het verder herhaalde, waar met nostalgie die er niets toe doet, de mens het ziet als heelal, en wij claimen het als heil maar het zal herhalen slechts de code die het is: kleur en wisseltoon, kosmische mal, waarvoor…

LAIS CCIII

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 404
Het wordt verward met zijn verlangen daar: er is een storm op handen, er is gas dat smeekt om een vonk, er is gebrek aan haar, een lijf dat niet rust, kennis die is, was als ’t geweten van een genomen pas. Vingers verdwalen in haar zilte woud en dwalend maakt het haar tong vurig koud. Het roert gevoelens open die het mist doorbreekt samenhang…

LAIS CCXXIV

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 409
Er was gebrek, onleefbaarheid. Het werd woest weer verliefd. “Jij geeft geen zier om mij!”. Haar schater klonk in schichtigheid van hert (een godheid glijdt er af, teloor, voorbij). Het ziet haar lijf, de ziel kan er niet bij. Heur haar streelt thans haar naakte schouders daar waar handen ijlen naar zijn handen maar het komt niet aan. Een hese…

LAIS CCXXV

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 433
De klok tikt en meet de oneindigheid die de dag verhardt en het uur verstilt. Vier jaar maar, fluistert de verbetenheid. Millennia waren zij jager en wild en ’t nadert nu, gekleed als zij in vilt. Ze speelt graag zee en weigert de rivier. Zij schenkt het niets met tranen van plezier. Haar zucht verlucht de geur van een ander, doch in dit zilte…

LAIS CCXXXVI

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 423
In de pit van het zwart voltrekt het niets dat het wordt zich volkomen, uitgeklaard, ontdaan van de obsessie met elk iets dat het niet is, en stilte openbaart zich in het eindeloze, onvervaard. In ’t git van het wit verhardt het gebrek zich tot een kauwen op de lege bek: niets wordt zo materie, materiaal. Het maalt zich stuk voor haar, offreert…

LAIS CCXXVII

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 480
Van een verzengend mystiek gegeven wordt het ontvangstantenne als zij lacht. Stroeve droefenis, het buitenleven verstoort te bruut die zwarte hemelpracht: ’t Maakt zwijgen aan, dat elk spreken versmacht. Het was bij haar en vroeg, zij gaf wat loog, maar ’t was eerst hij die zich met haar bedroog. Gevangen nog in flarden van een hels betoog,…

LAIS CCXXVIII

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 419
Guirlande is de kronkel in heur haar, spiraal van zwart in goud, en haar gelaat vertaalt de wouden in haar zwijgen daar, het ogenblik waarin zij leesbaar staat, maar zij getrouw hem haar niet lezen laat. Het ziet hen wel, maar wacht daar het haar kent. Het is geen ik, zo’n vent die langzaam went, maar wel bekend met wat er is, bestaat. En zij…

LAIS CCXXIX

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 408
Het danst omdat er leven is maar nee de dood heeft hem nu gans omkranst, verniet en in het duister sterft het zachtjes mee. Het hoort de stilte toeslaan op zijn lied met leed dat het verweesd toen achterliet. ’t Wordt ook omstandigheid van zijn bestaan. Het ziet zijn schaduw in de volle maan: leegte loopt leeg in wat al leegte was. Zij had voor…

LAIS CCXXX

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 448
Dit is dus waarop het heeft zo lang gewacht. Dat het hier was, is, en zich leven laat voor wat het voelt, dat zij het hiertoe bracht, dat het druipt waar zij ledig lacht en praat, dat zij humaan werd en dus vol van haat. Het laat zichzelf als niets verdwijnen en ontbindt de zang tot aardig lied voor hen. Het wordt wat lucht, of water waar zij…

LAIS CCXX

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 414
’t Verlangen loopt verloren in een land dat nergens is, niets dat niets betovert. ’t Beminde reine snelt van hand naar hand en de stilte die het nu herovert is geschrift dat enkel schrift verovert. Het ijle vliedt het lege in, verdriet lost op in pijn en leed verdwijnt in ’t lied dat niemand lezen wil, dat niemand schrijft. Zij is haar niemandsland…

LAIS CCXXXII

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 471
Het schrijft haar neer: zij daalt in binnenrijm, haar huid is volle glijvlucht vederklank die in stralen spreekt. Zij is hun geheim. Het bergt haar naam in bladen zilverrank, haar letters druipen, nat van minnedrank. Men mag haar lezen hier, maar de woorden worden sluiers, knopen letterkoorden tot alle tekst in haar gevangen is. Later kan het…

LAIS CCXXXIII

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 416
Het raakte haar: de woorden schoten los van elke zin en letters verdwenen in de flits van genot: ring in het bos waar niets nog ademde. Zacht het wenen van de nacht fluistert heel allene dat het ene is verdwenen. Heilsfeit: de eeuwigheid spleet open in de tijd. Verlangen had het uit zichzelf gebracht, verleden tijd die niemand hem benijdt.…

LAIS CCXXXIV

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 396
Het raam. Rondom raast hongerig de storm. Het zag haar dolen in het huis dat huilt. Het vrat zich door de tijd heen als een worm. Lust is wanhoop waarin angst zich verschuilt. Het schone heeft zich met zichzelf vervuild. Alle wegen lopen dood in Rome. De mensen zijn doden die nog dromen. Een wolk scheurt weg, de straal verbindt het oog met…

LAIS CCLXXXVIII

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 442
Gans de wereld liep in het verloren, alles dwaalde, wemelde en het zocht vergeefs zijn plaats, lichamelijke sporen, maar de tijd had het slechts dood verkocht. Elke zang zonk weg in het grauwe krocht. Alles van waarde is gratis. Ik geef voortaan dus maar mijzelf weer prijs en streef als iedereen het zachte sterven na. Voel je mijn klank? Zie…

LAIS CCLXXXIX

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 500
De ochtend breekt, aanhoor mijn schittering: scherven met lijfelijke resten, klaar licht, ijzig brandende herinnering. Zotte maan, haar zweten, het rosse haar, het droge ja (je hebt toch geen bezwaar?). 't Niets niest. Niets helpt goed. Ik kan 't ermee doen, een vet verhaal dat eindigt in een zoen, vrouwentongen om te likkebaarden, passie tussen…

LAIS CCXC

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 480
In Onterecht woon ik, en Nergens ga ik ’s zondags heen: die ene dag van licht telt de weken duisternis en week na week vergroot in mij ’t gruwelijk inzicht dat ik ontbonden word en zonder zicht op toekomst, bij ontstentenis van hoop vernauwt aldus mijn nare levensloop. Mocht morgen mij alsnog jouw beeltenis d’ ogen schroeien, dan wordt mijn…
Dirk Vekemans10 februari 2021Lees meer >

LAIS CCXCI

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 454
'k Zie de stemmen en de melodieën strak verstrengelen tot bazuin en klank. Eén toon verbrijzelt alle elegieën, 't geluk, 't gegeven leven zonder dank. Negeer vertwijfeling, blaas weg mijn stank, kots mijn denken uit in 't hopeloze, breek de oude ketting van het boze, verzet mijn hart tot slag in het gelid. Mijn lijf is offerande, verkozen word…
Dirk Vekemans11 februari 2021Lees meer >

LAIS CCXCII

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 431
In eindig licht zie ik de ondergang bewegen van verlangen naar de dood en stilte sneeuwt haar wonderlijke zang: “o dwarreling, gebrek aan deel of nood, het ruisen van uw wit vergeet ik nooit”. En handen plooien rust in de handen. En aarde onttrekt zich aan de landen. En zeeën ruisen als een zijden kleed. En stormen vuur verglazen de stranden…
Dirk Vekemans12 februari 2021Lees meer >

LAIS CXLVI

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 498
Schrikbarend sluit het lot de schemering gans dof en lusteloos het nachtvel in en aan het grauw van die ontluistering voegt zij nog wreed naar waarheid toe de zin, dat alles weerloos sterven moet daarin. Er rest ternauwernood herinnering: haar beeld verwrongen door een woekering. Zij wringt zich daarin om en om en vrij en scheukt…
Dirk Vekemans14 februari 2023Lees meer >

Zonder hoop is er geen leven

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 575
‘Zal de woestijn bloeien als een roos?’ Een lied wat zo opgewekt wordt gezongen In de Nederlandse Geloofstempels Nu met honderdduizenden bloeiende klaprozen In zovele oer Nederlandse landschappen Zie ik het wel voor me in die Negev-woestijn Bloeiende rode rozen, honderdduizenden Maar zo kwetsbaar als de klaproos is Zo kwetsbaar zijn in…

De Dood

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 544
Kijk hem grijnzen met z’n knuppel, minnende mensen die liefde geven, hij is de laatste druppel maar hij wacht nu nog even. Minnende mensen die liefde geven, hij zou zo toe kunnen slaan, maar hij wacht nu nog even, laat ze hun gang maar gaan. Hij zou zo toe kunnen slaan, iedereen lacht, zingt, speelt en vrijt, laat ze hun gang maar gaan…
Jack Stoop8 oktober 2021Lees meer >

Crooner in bad

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 649
Hij werd gevonden in een achtertuin. Een papegaai dient van zich af te lullen. Zwijgt hij of wordt hij kort van stof dan gaat hij bij de oude prullen. Vond hij ons heksje Caro mooi? Hoewel nog wat verlegen hupte hij snel nader in de kooi en toonde zich wel toegenegen. `Onno' werd zijn roep- en doop-, `Zel' wat flauw zijn achternaam.…

Perpetuum Immobile

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 616
~ na gedane arbeid ~ Mijn harde schijf een megazee Een oceaan die niet meer stijgt Zodra mijn tekstverwerker zwijgt Perpetuum Immobile Een laatste woord van Zonnegod Adieu, gij kleine laptopzot.…
Olean4 februari 2020Lees meer >

Bezoekerscentrum Dwingelderveld is Top

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 476
Ik voel opwinding ten top in dit bezoekerscentrum maar ga zo wel afdalen, afdwalen in de stilte van het dal, het veld van Dwingelo! Rijksdichter van het Koninkrijk der Nederlanden…

van harte - globetrotter

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 529
drieënveertig prachtige lentes jong ben jij een vrouw vol energie en kracht met een motor als brullend vehikel ben je ook wereldreiziger in hart en ziel dit heerlijke avontuur met jou delend is jouw knuffelbeer altijd dicht bij jou werd zelfs met husky’s voor een slee onlangs nog het mooie Lapland verkend als een moeder zorgzaam en betrokken…

KROONPRINS

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 299
Alsof de rode loper was uitgelegd op 't Landgoed NIENOORD in het Westerkwartier, Groningen het rood mooi contrasterend met het maagdelijk wit van 'n dik pak gevallen sneeuw Er hing vorst in de lucht zo voelde ik ook mij in de B&B Landgoed Boerderij Oosterheerdt in 'n vorstelijke slaapkamer met 'n vorstelijk bed & bad regendouche & vorstelijke…

Scherpe foto

snelsonnet
3.1 met 20 stemmen aantal keer bekeken 2.545
Een tijger neemt het recht in eigen hand Door, zonder arm der wet, zelf in te grijpen En bij een man zijn arm eraf te knijpen Die vindt dat wel een beetje irritant Omdat defensie hem zal weigeren Hij kan nu niet zo goed meer tijgeren…

Te Heet Onder De Voeten

snelsonnet
3.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.138
Bij Moskou denk je vaak aan sneeuw en ijs en aan die koele Slavische gezichten, maar volgens de recentste weerberichten is deze stad een tropisch paradijs. De dode Russen vallen van de daken, maar met de hitte heeft dat niets te maken.…

Eva's string

snelsonnet
4.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.269
Onthullend onderzoek heeft blootgelegd dat zeer veel mannen in hun stoutste dromen graag Eva in een string voorbij zien komen. Maar in mij zit een stemmetje dat zegt: ‘Kom op..dat heeft zo’n meisje toch niet nodig, die string lijkt mij volkomen overbodig’.…

Denken aan de dood

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 896
Elke dag, bijna ieder uur moet ik denken aan de dood de dood van anderen maar ook de dood van mezelf, m'n eigen wezen Ze willen me pillen geven om dat gevoel weg te drukken maar het zal ze niet lukken want 'midden in het leven staan we in de dood'! en dat is doodgewoon voor mij!…