21881 resultaten.
stadsjutter
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
647 de zwoegende man vloekt
op het weerbarstig hout
dat gebarsten wielen blokkeert
en zijn geleende schoenen spuwen
op zijn verweerde blaren
eigen vocht eerst schreeuwt hij
en ploetert verder door de dapperte
onbekeken zon schroeit
op van haar ontdane kruinen
en raakt waar blauw niet blinkt
het laatste restje verstand
van een man, al lang…
uitgeklede berg
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
860 Een in ijs gehulde bergtop,
staart de zon aan.
Met tranen sijpelt het gesmolten ijs,
van de piek vandaan.
Sporen trekkend in het lager gelegen sneeuwdek,
voelend aan het gelaat van de berg.
Dat er nu uitziet als uitgeslepen merg,
steen wordt langzaam zichtbaar.
Koud, hard en uitgekleed,
staat hij daar.
Wachtend op zijn nieuwe pak,
jaar…
eerst rechtsaf, dan links
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
960 de stad brandt en bloedt
haar mensen zij aan zij
staan naar elkaar te kijken
op het gerij van talloze sirenes
het meest gehoorde woord is moord
en schok en rechts,
waar de klappen vallen,
blijft het extreem stil
ze zouden het niet geweten hebben
het land staat verbijsterd paf
geen woorden daar, verstarring
en een hoop ongeloof te koop…
over benen en zo
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
1.298 laat me van je benen houden
ze aanbidden, zoenoffers brengen
tot mijn hoogste goed beschouwen
na die zwaai, waarmee je zei
dag vreemde, heb je ze gezien?
het zal nog even duren voor
ik jou zal durven bekennen
met mijn blik enkelwaarts gericht
en een oog dat zich ineens herinnert
hoe het ooit oprecht betrokken werd
dat ik ze wel degelijk…
huiselijk lot
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
790 de bakstenen vorm doet denken
aan het huis dat ooit bestond
en het door haar deur verstond
mensen warm te laten passeren
voor wat gezelligheid binnenin
de gebakken gaten vandaag
ontkennen het verleden, toen
de ramen nog juist konden passen
ook al stonden ze wagenwijd open
zo ver als haar scharnieren plooiden
er is ook geen brievenbus meer…
meiboomdansjes
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
612 een spel van kinderen
van de lente, ze zijn jong
of oud, het maakt niet uit
hun lint is toch het enige
dat wappert rond de boom
een nieuwe ongekende lente
een uitgesneeuwde menigte
en te verfijnen muziek
vormen beelden van vreugde
verwachting, zelfs verwondering
van noen tot middernacht
geselt verzoening de harten
van afgestorven wintergeesten…
op de koffie
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
732 vriend en vijand zie
hier het oor gekromd
aan een pot vol koffie
vloeibare verzoening om
samen mens te zijn
met vogels gekooid om te zingen
over tapijten vol geschiedenis
twee voor de prijs van één
ware wereld, erg ver weg,
met het raam altijd open
de geur wil je tegemoet
hier ligt het welkom altijd
op de loer voor offers
te slachten…
studente
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
670 het groen geloverte
betovert haar, dwingt
haar schoenen uit tot
verbanning van voeten
zonder glans en dan maar naakt
te rusten in het park
op vers gestreken grasmat
haar toekomst te ontdekken
een onwaarschijnlijkheid
die leidt tot haar gelijk
de professor zonder snor
maar montuurloos bebrild
de katalysator tot morgen
bij het schouwen…
klein poesgedicht
hartenkreet
0.0 met 2 stemmen
1.433 een hoopje zwart
te groeien haren
met wat wit ertussenin
kan niet verbergen
welke kleine duivel
zij kan zijn
met kleine klauwen
die onbehouwen klimmen
langs onbeklede benen
om te komen spinnen
dat ze van de pijn niet wist
het spel wordt gespeeld
zoals het haar is geleerd
de eerste slag is raak
de tweede om dat in te zien
maar hoe…
Eigen strijd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.275 De strijd om waar doe je goed aan, een schuldgevoel dat je bekruipt,
minpunt in het bestaan, het is alsof je in conflicten verzuipt.
Al sluit je de ogen voor het leed, en gaat het je niet aan,
klinkt luid een kreet, hier ver vandaan.
Kun je het aan, of is het niet te behappen,
Koel, neutraal of met een traan, er valt niet aan te ontsnappen.
Bestookt…
den trap... afgedaan
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
675 zo schots als rots
natuurgeweld in handen van
een stielman zonder waterpas
met treden uit bomen met
hun namen onuitspreekbaar
hangt de trap uitdagend
aan haar muren ankers
trede voor trede een
eigenzinnig verhaal
voor iemand nieuw
telkens weer gecharmeerd
door de aanblik van een kasteel
en niet zozeer het gebrek
aan middel en vakmanschap…
betrapt (senryu)
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
779 vroeg deurbelgelui
laat het trillen verstillen
laken doorgelicht…
verzoekje van de goden
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
633 wel duizend of meer
jaren waren hem beloofd
als hij maar zou slagen
waar anderen hadden gefaald
moest hij voldoening nemen
met het leven als een sterveling
het niet vinden van de zwarte tand
zijn symbool van dood in leven
hij kreunt al decadenlang
terwijl het knagen langzaam duurt
de tand des tijds wit verbleekt
kent slecht haar eigen…
geen leven meer
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
955 elk harer poorten
zit hij nu langs de kant
van de weg, de weg, WEG
hij moest gaan,
hij moest blijven
gaan, de weg terug
wordt reeds omgeleid
achter zijn rug
half werk geen werk
en eenzaamheid is
zijn eigen dood…
liefdesgrammatica
netgedicht
2.2 met 13 stemmen
4.939 het geluid van haar liefde
als het gerinkel van een ketting
hield haar vrijelijk gevangen
aan de attenties van haar man
warm in zijn woorden was hij
de krul in haar rechtlijnig leven
inspiratie en bezieling van
wel twintig nieuwe getuigen
hij praatte met haar met iedereen
met doorslaande argumenten al
was zij de enige die niet hoefde…
de heide liegt nooit
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
599 de heide, waar mensen komen
zwemmen, wandelen, dromen,
staat vandaag niet in brand,
maar in verband met moord
een lichaam werd gevonden
overdekt met wonden maar
het behoefde slechts een lok
haar te identificeren na een jaar
verdwijning in de kanalen
van een lakse maatschappij
de dader werd ook gevonden zoals
in de volksmond was voorspeld…
een zees IM
netgedicht
3.3 met 13 stemmen
1.539 op het strand ligt een klok
daar aanbeland na een ramp vlakbij
een schip gezonken op en in de zee
een man of vracht teveel, te veel
de klepel op de bodem verstomd
wordt dit verhaal niet meer gebracht
dan door die getuigenis in brons
in het mee vergane want
zeilt niet langer wind maar
waart het water door de gaten
zonder voeten, zonder benen…
iris in het MAS
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
583 de iris schaaft droog
van dorst en honger ontdaan
aan haar kelken kraag met
minder blad maar meer vertoon
leeft ze fier en wel
in haar aarden luchtbel
haar opzichtig oog gericht
op de mensen aan de stroom
ze is museumplant zonder nood
aan het Woord, elke blik
van een toevallige passant opnieuw
sterkt haar in haar zonnebloei
de weemoed…
een zees IM
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
822 op het strand ligt een klok
daar aanbeland na een ramp vlakbij
een schip gezonken op en in de zee
een man of vracht teveel, te veel
de klepel op de bodem verstomd
wordt dit verhaal niet meer gebracht
dan door die getuigenis in brons
in het mee vergane want
zeilt niet langer wind maar
waart het water door de gaten
zonder voeten, zonder benen…
kokman
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
678 hij loopt gewoonlijk met een wijde boog
rond de rekken in de supermarkt
waar wel honderd potjes lonken
naar het niet zo kennersoog
van de te zware keukenpiet
liever blijft hij uren hangen
in de marge van de winkelstraat
waar in groene geuren wordt geschreeuwd
dat zijn neus te zeer gevoelig is
zijn ogen altijd worden verzocht
het juiste kruid…
los van de herinnering
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
797 de geur sleurt hem mee
het verleden in, moeder
in de keuken, vader weer
op café, aan 't kaarten
met zijn laatste strookje loon
desem, zout, wat extra kruid
de oven gloeiend op puur hout
uit het gepachte herenbos
er stond brood op het menu
- dat elke dag hetzelfde bleef -
en water uit de regenput
hij spoedt zich verder
het leven heeft…
altijd zonder hem
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
862 de geur achtervolgt hem
bloesem uit een flesje
Hema, Kruidvat, Aldi
kluchtig maar aromatisch
en bovenal nogal simpel
wil hij haar haar aanraken
met een straal van zijn ziel
"je weet niet wie ik ben," fluisteren
zich alvast aan haar kluisteren
maar ze waait voorbij, een
vluchtige streep door zijn rekening
hij houdt dan wel van haar…
als een alias
hartenkreet
0.0 met 1 stemmen
1.060 hij had het veld geruimd
met diefstal zijn sporen gewist
geen haar of pluim gelaten
dat nog aan hem kon herinneren
want hij wenste haar vrij van
gevoelens als schuld of anders
de twijfel die hem had belaagd
nog maanden na zijn vertrek
het onderhuids gevraag of wel
of niet of wat dan ook hij wist
waaraan hij was begonnen
hij moest er niets…
Liefde in mei
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.932 Als ik je eerst zie
Zie ik niets anders
Dan een gezicht
Met een uitdrukking
Van miljoenen.
Als ik je bekijk,
Zie ik wat je niet bent;
Ik kijk door je heen
En je verandert;
Een onverklaarbare metamorfose.
Als ik met je praat
Klinkt er eerst verwijdering
Doel van ’t spel? ’t Gaat zo.
Je zegt waar je mee zit,
Ik kijk, ik luister en…
ietwat nat en droog
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
567 de regen valt met sloten
koffie aan de tafel
vierkant geknoeste tijd
met elleboog gesleten geulen
waar gasten zich een plek weten
om het hoofd te laten hangen
voor even nergens thuis
het getrippel van duizend druppels
verdrijft het eeuwige geneuzel
in wat het verleden heet te zijn
nu en gisteren ook al
toen de zon zo scheen
en toch is…
de baas van het land
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
642 het is weer ochtend
de ploeg staat er nog
fris blinkend met hier en daar
aarde als mazelen op haar blad
donkere kluiten voorspellen
een melig tierende oogst aan
rijp koren en mals graan
de boer kan weer voorgaan
in de hoogmis van zijn land
zijn geloof doet niet onder
voor het gemopper op de regen
niet altijd de zegen waarop
een man als…
Morgen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
859 Jouw peilloze ogen dwalen,
zoekend naar hoop.
Gevangene in je eigen waan.
Je trilt,
Je wilt rust in je hoofd.
Rust die er niet is.
Niet hier.
Ik kan je niet helpen.
Onmacht voel ik.
Woede, pijn.
Woorden helpen niet.
Niet meer.
Ik zoek je hand.
Hou je stevig vast.
Ik voel je kilte.
Je glimlacht.
Je zegt het komt goed.
Alsof jij…
zijn eegadroom
netgedicht
2.2 met 17 stemmen
4.452 hier veegt een man
blad voor blad voor
eigen deur een spoor
van welkom uit de weg
hij kijkt niet naar de naald
leeg, gebruikt en nutteloos
die hem had kunnen treffen
zijn Schepper durven roepen
lang voor het zover moest zijn
zijn huisje is misschien niet
echt weltevree of iets anders
pathetisch gewauwel van hen
de goegemeente die niet…
over een vriendschap
netgedicht
2.3 met 19 stemmen
4.896 vriendschap is onbetaalbaar
een boutade vol intimiteit
twee wezen die elkander vinden
en adopteren tot hun familie
een ziel te proeven
met vreemde kruiden
gelardeerd met wat eigenheid
de enige ode aan het leven
die er voor elkaar toe doet
en dan samen aan de koffie
met suiker en wat rum
verhalen over het onvertelde
gij, mijn mens…
sterrengewieg
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
634 de avond is kalmte
een fontein van rust
zij kust haar kind dat vindt
dat de dag goed is geweest
zich gewillig in de armen begeeft
van Morpheus en de zijnen
onder het bed de schoenen
van echt leder, iets anders
verdragen zijn voeten niet
en een lijfje zonder naam
nu het van het kind werd ontdaan
buiten is het al donker
sterrenlicht zonder…