1876 resultaten.
Waarom zou ik...
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
476 een gevecht aangaan met inspiratie
als ik hem al een tijd niet zie?
hij schrijft geen enkele zin en toch
mijn evenknie
het is weleens goed dat een schrijver
weet dat de geest ook afhankelijk is
buiten de eigen wil om, want bezieling
als sleutelfiguur is de spil
zie dit schrijven vooral als uitdaging
of hier nog iets van mijzelf in zit…
OTIUM
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
385 dan overkomt mij
ineens weer een moment
dat ik niet eerder kende
dan vandaag
kwam het door rust?
waar lag het
al die tijd verscholen
ver buiten mij
waar ik nu gebruik van maak…
In je gezicht
snelsonnet
3.7 met 9 stemmen
853 Nadat ik onlangs ergens voor mocht dragen
Werd ik benaderd door een nare man
Die zei dat ik er waarlijk niks van kan
Dus heb ik hem geweldig hard geslagen!
Hij had natuurlijk wel gelijk, maar ècht:
Wat lucht dát op als iemand zoiets zegt!…
Dichten kan ze
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
643 zij had alleen haar stem te bitsig
aangetrokken
Coba Naaktgeboren is zeer volbuikig
overtrokken
publiek is zich ter plekke wezenloos
geschrokken
na de eerste uit de hand gelopen strofe
weggetrokken…
Geknapte uil
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
821 een halfuurtje doodliggen
vond men teveel gezegd
heb ik simpelweg overlegd
het een verhaal te noemen
iets dat te maken heeft
met wat geluidloos zoemen
binnen een bepaalde tijd
dan wel over de dag verspreid
liefst binnen vierentwintig uur
rijmen is verplicht maar niet
achter elkaar dat wordt te zuur
en valt men in zwaar verdriet
allerlaatst…
AAN DE POEZY.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.682 Volzoete geest der poezy!
keer in mijn doffe boezem weder!
Beziel opnieuw de ziel in mij,
en in mijn hand de zwanenveder!
Met traagheid klopt mijn smachtend hart,
wanneer gij 't opgeeft aan de smart
van een ondichterlijke wereld!
Mijn hoofd hangt moedloos op mijn borst,
terwijl ik naar de dauwdrop dorst,
die, waar gij treedt, de dorre grond…
Scoor orgastisch pijn
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
520 waarvan ik droom
de fabuleuze trap
een tackel die net mag
de dieptepass in het zwarte gat
niet het bekende raderen
het oeverloos vergaderen
tijdens het schuiven van de bal
geef haar een eindeloze knal
zodat de lat in tweeën breekt
nadat de scheids het doelpunt geeft
speel niet als een gedicht
in het braafjes lopen langs de lijn
kop poëzie…
Van het kruis gewist
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
470 de woorden
zijn geschreven
in klank en kleur
tot zin geweven
strofen structureren
het verhaal
de wende lijkt banaal
voorkomt puntig een schandaal
het mes is kil
gezet in harmonie
fileert emotieloos patronen
om de pointe weg te honen
de woorden zijn gekist
gedicht en titel al begraven
schrijvers naam
is van het kruis gewist…
In rode oortjeswoorden
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
571 de warmte
in je zinnen
raakt van binnen
in rode oortjeswoorden
krullen letters
passievol onder de lijn
de titel dekt
geen lust of seks
maar houdt het blozend fijn…
Kraait drie keer de haan
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
643 heb hem de nek omgedraaid
zoals ik jullie ook
zal verloochenen
dit volk is mijn werken niet waard
de gotspe om mij
te verkrachten in het diepst
van gedachten ik ga aan het kruis
ook de dood zal mijn lot niet verzachten
in de schoot van het leven
laat ik het zaad voor de
toekomst ontkiemen mijn schrijfsels
zullen ooit de status poëzie…
Wipt boven rode lippen
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
505 waar voorhoofd fronst
in peinzend denken
hoekt je mond in lach
het positieve schenken
geeft jouw innemendheid
een warme kracht
die straalt uit ogen
soms licht geloken
na een passievolle nacht
een kleine neus wipt
boven rode lippen een puntje
tong komt droogte likken
het kort uitstaande haar
oortjes als een zeldzaam paar
bekronen…
Als vogel die zou vliegen
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
610 ogen priemen
door de lucht de blik
op horizon en verder
de snavel scherp
prooiklaar en gebogen
herbergt dood zonder mededogen
sterke veren
dragen vleugels in het
scheren over onbekende heuvels
zij zijn aangebracht
voor kracht in de snelle
glijvlucht naar meer macht
de rest is kansloos
door verborgen klauwen
in een donzen huid…
Letters zwart parkeren
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
618 mag ik ruimte nemen
letters zwart parkeren
op dit witte vlak
wil ze wel centreren
zodat ik niet meteen
alle beginposities pak
maar eigenlijk
ontstijgt de inhoud
het dun geschept papier
want driedimensionaal
leest u altijd
mijn gedichten hier…
In wispelturig bewegen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
600 schampen
het kalende land zonder
opening van vingers
blijft alles strak in de hand
maar woorden vlijen
zich neer in de luwte
van struiken gedijen in
zacht van een zomerse zon
tussen bosrand en weiden
vermeien zich zinnen tot
strofen van wisselend licht
door het schaduw gedogen
zo dicht ik landschap
met refrein aan de hei
golft poëzie…
Anoniem in adoratie
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
565 ze treden
één voor één naar voren
uit een naamloos lange rij
gekoesterd door
de meester
hij dicht ze een gezicht erbij
getekend met
zijn voorkeurstrekken
kuddegeest en vleierij
anoniem in adoratie
roemen zij kritiekloos de
prestaties uit zijn eregalerij…
In een semi-artistieke bui
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
596 hij was
de straat ontstegen
maar in zijn taal
kwam je haar tegen
hij vocht en
zocht zijn eigen wegen
klampte aan
aan grote kunst
hongerde naar
aandacht en erkenning
wist het onbegrepen zijn
als eindbestemming
maar in een
semi-artistieke bui kan hij
de straattaal niet vergeten
spuugt gal op allen die niet weten…
Jouw dodenakkerzaad
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
575 jij profileerde
als de bloem het enig
blauw tussen het koren
geboren als bijzonder kind
het tegendraadse groeien
in steeds gewraakte tegenwind
jouw wereld was geen paradijs
altijd een hoofd vol spoken
het ijs is nooit gebroken
nog ga je over lijken
want warmte en gevoel
zijn er zelden komen kijken
jij hebt de wegen niet bereid…
Met imitaties in de hand
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
538 hij was kunst
zijn handen vlochten
steen tot transparante vormen
in het raken aan
de hemel schiep hij
schoonheid uit de tijd
zijn bereik dacht
grenzeloos als god
kritiekvol voor de onderdaan
tot de spiegel naar hem keek
een bleek gebogen man
met imitaties in de hand
het was geen kunst
slechts replica’s
van reeds gebaande wegen…
Als primus inter pares
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
562 hij groef en
spitte alles om
op zoek naar
aandacht en waardering
voelde zich
de koning op
zijn vakgebied
als primus inter pares
maar medebroeders
had hij niet in
volgen en begrijpen
schold ze uit voor eigenwijzen
aan een handvol dwepelingen
en verdwaalden baarde hij
zijn kennis en wat kunde dat was
de aandacht die de wereld hem…
Een zomeravond
poëzie
4.2 met 4 stemmen
1.473 De poëzie komt over me als een droom
Vol sterren en een lijfelijke nacht
Van duister, waar me een hel gelaat van licht
En vriendelijke ogen - enkel dat gelaat,
Want ál de rest is nevel zonder vorm.…
Het is mijn lied
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
655 een vage klank
wat losse tonen
op een rij nog
net geen melodie
maar in herhalen
vormt zich langzaam
het refrein dat de basis
van een lied zal zijn
ritmisch vormen
zinnen strofen
dragen het gevoel
in klank naar boven
het is mijn lied
over de liefde maar
muziek en woorden
zijn uit verdriet geboren…
Wit weer ongelezen blijft
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
598 eenzaamheid
vertrouwt het
wit papier
als chaos vlekt
in tekeningen
die geen letter
zullen lezen
zij bouwt
op lijnen
tussen regels wit
fel uitgelicht
doorziet gebrek
aan zinnen
en gevoel
diep van binnen
is het stil
als wanhoop
tegen muren krijst
alleen-zijn geen
respons meer krijgt
wit weer ongelezen blijft…
Test
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
956 Mijn beide zonen kan ik niet betichten
Van interesse in het werk van mij.
Mijn hobby gaat geheel aan hen voorbij,
Sporadisch lezen die twee mijn gedichten.
Eens kijken of ze hier op reageren,
Want anders dan onterf ik beide heren.…
Week van de werkstress
snelsonnet
4.0 met 7 stemmen
858 Weet u dat het de week van werkstress is?
Ik weet precies wat ze daarmee bedoelen
Door elke woensdag weer die druk te voelen,
Niet altijd is de bovenkamer fris.
Dat voelt dan van ‘ik moet…..’ maar ook ‘ik mag…..’,
Dit is het dan alweer. Tot donderdag !!!…
Sonnet
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
634 In de tuin vol herfstkleuren hangt
een geur van humus, geen blad trilt.
Onvermijdelijk wacht hij daar verstild
op wat de muze van hem verlangt.
Poëtische zinnen willen maar niet stromen,
ook al is aan elke voorwaarde voldaan.
Hij denkt, ’t is met het dichten gedaan.
Wat rest er van al mijn literaire dromen?
In die sfeer van tragiek en droefenis…
Toestemming
gedicht
4.1 met 7 stemmen
8.298 Je mag ieder gedicht
van mij graag zingen
maar niet altijd
met een gezicht
of begeleid
met hoe heten die dingen,
lieve vreemdeling.
Ikzelf, ik fluisterde
mijn woorden pas
als de schemering
de tekst verduisterde
en ik zeker was
dat niemand luisterde,
maar als je echt moet
in het publiek
is een beetje muziek
en de hele rest
mij ook goed…
Magie van soepele zinnen
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
849 de lege tekst
tocht wind
luguber kaatsen
medeklinkers
echo's naar elkaar
ze kunnen geen
volume vinden
klinkers klotsen
tegenritmes en
zijn onbenaderbaar
woorden missen
de magie van
soepele zinnen
brengen niet meer
binnen dan betekenis
strofen vloeien niet
omdat de inhoud
strak bevroren lijkt
misschien wel
doodgeboren…
In pijn geboren zijn
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
628 ik dacht je harder
dan een steen
je bent er geen
je hart klopt kunstig
woorden bij elkaar
emoties in een loos gebaar
je frutselt met gevoel
knijpt teksten fijn die
ooit in pijn geboren zijn
de afstand is te groot
om mensen van dichtbij te zien
slechts koelheid geef je bloot
je denken is meer zwart dan wit
nuances maak je dood…
JE ZIET ER SLECHT UIT
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
660 Dat wil je niemand horen zeggen
hoewel ik het zelf al heb gezien
omdat ik af en toe in de spiegel kijk
die het weerspiegelt
en toch voel ik mij prima
ondanks het slechte weer
met regen en storm
in een glas water
ik moet iedere dag naar buiten
op de wandel met mijzelf
bewegen is goed voor een mens
maar ik beweeg me overal
waar mijn…
Een malle gedachte over sneeuw
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
449 stel nou toch, denk ik even, dat de sneeuw
het broze, tot ijskoud stof vergane gebeente
is van gestorven en allang vergeten goden
eens trots en sterk, eens aanbeden door velen
in heksenkringen, in bloedige offerrituelen
om nu in stukjes te verwaaien over steden
en ik raak verder verdwaald in de vlokkerige
omarming van zoveel dood tegelijkertijd…