Hartenkreten over maatschappij

De avond valt in sobere stemming in het bos het geritsel van geluid wegens een veldmuis laat een uil onverstoorbaar zijn kop draaien ook hier is de stilte voelbaar van de stad. Trompetgeschal echoot door het bos een groep edelherten buigt het hoofd de das ligt met zijn voorpoten voor zijn ogen onbewogen ligt de veldmuis onder een blad…

“””De Koninklijke Familie zit op de voorste rij hoefden ook bijna niet te lopen vanuit hun Koninklijk Paleis op de Dam daar direct achter mijn eigen (schoon)familie aflopend van vol evangelisch tot overvol van eigen weten, gelijk en ongelijkheid ook mijn gehandicapte dochter met haar moeder zittend op een kleine verhoging met remranden…

Tussen het lover van bomen, ademt het gif van wraak. Men jaagt op vrede, ja, men schiet raak. Deuren van liefde gaan niet meer open. Alles is geblust, men gaat kogels kopen. Men bemind zijn echo veel te graag en geven elkaar het ergste kwaad. Geweld is de grootste therapie, weet men met zijn geweten nog raad? Hopelijk komt de…

Toen was er even niks geen maatschappij waarin iedereen zijn plek wil beschermen waarin de ene man alle vrouwen krijgt en de ander alleen staat zonder praat in verlegenheid naar een vrouw toe waarin de een het succes beleefd de ander verdriet heeft omdat niemand om hem geeft de winnaar wordt altijd weer een verliezer en het vuur blijft…

Ze zeggen dat rozen verwelken en dat bomen groeien Ook al zijn rozen het mooist wanneer ze bloeien Op een zomeravond bij een heldere blauwe lucht Die de werkelijkheid maskeert waar men voor vlucht Omdat we niet open staan voor gecompliceerde zaken Het is ons eigen om eerst te gaan voor makkelijke taken Maar als er geen zomer is genieten…

een fictief blaffertje veel mensen hebben een onzichtbare hond zei de vrouw in de lift die zag dat ik naar de riem keek zit de hond in de zak die je in je hand draagt vroeg ik haar nee hoor giechelde ze mijn hondje doggy staat braaf naast ons te wachten tot we beneden zijn…

Voor elke oplossing is een probleem, Kan ik u uit de eerste hand vertellen. U wordt, als u online iets gaat bestellen Geteisterd door het track and trace systeem. Ok, het pakje komt gestadig dichterbij, Maar stop nou eens met die aanstellerij.…

we laten bewoners rond Schiphol hun leven vergallen mensen worden ziek als ze wonen in de buurt van megastallen ze raken de koorts nooit weer kwijt als ze wonen bij zo’n moedeloze opeenhoping van geit defensie verft al lang met chroom 6 het houdt de sterksten scherper ze blijven alert en beter bij de les en de bodem blijft in Groningen maar…

Medicijnen je kunt er niet van buiten. Vele kwalen tekenen tegen hen een bestand. Hart-medicatie, anti-depressiva ze zijn niet te stuiten. Ze werken op de geest en het lichaam direct uit de hand. We kunnen het zonder hen niet stellen. Ze zijn een vriend in ons dagelijks bestaan. Dus laten we over hen geen voorbarig oordeel vellen. En met deze…

De ouderen van morgen. Wie zal nog voor hen zorgen? Hoe zou men het nog kunnen doen met zo'n inkrimpend pensioen. Zal er nog een samenleving met voldoende solidariteit zijn? Die bereid is voor hen te betalen ter vermindering van de pijn. Zullen er nog voldoende ziekenhuizen open zijn? Die iedere schade meteen oplappen ook al zijn ze groot…

Adem door Als alles pijn doet De wereld wegvalt Niets nog klopt Recht je rug Verbijt de pijn Ga door Als je gevoel Gevoelloos is gestopt Verbind je niet Met die gedachten Hoe somber En zwartgallig ook Aan het eind Van duisteren nachten Is er licht En witte rook Probeer te overleven Standvastig Met je kop ervoor Laat zien Dat…

Ik ben een mens ik moet me aanpassen door het lot aan een nieuwe omgeving doordat ik ben gevlucht van daar waar oorlog was Mijn cultuur zit in mijn bloed mijn geloof is groot ik denk aan de vele mensen in nood die gevangen zitten in kampen niets hebben om aan vast te klampen Ik loop hier op straat naar de volle winkel eens was ik…

een schrille klank in de fabriek verliest de wereld vreemde vogels kinderstemmen - na schooltijd bij de poort worden één kreet heerlijke vlaamse in die kroeg aan de singel zo intens plat - van pyreneeën naar weerribben en wieden aasgieren en zwaluwen de buurman op vier volgt in outfit en geest de buurman op zes…

Kijkend naar Holland zie ik nog steeds dezelfde soort regenten dat nog altijd slecht luistert zelf bepaalt wat ze doen met onze centen negeert wat het volk ze influistert immer zelf vol overtuiging besluiten steeds dezelfde samenklonterende kliek die dat wat mensen als wens uiten wegvagen – nog net zo ziek Kijkend naar Holland zie ik verwaterende…

De laatste mens wandelt op straat, de straat vlucht met hem mee. Wat enkel nog bestaat is de actualiteit tot amusement gemaakt. Ze regeert in huis op ieders scherm. Straks worden zeker ook nog de kijkers uit henzelf gejaagd en prijken zij nog alleen als cijfer.…

Toen toen nog toen was en je alles nog kon duiden toen pa ons het belangrijkste nieuws uit de krant nog plechtig voorlas en we ze allemaal herkenden al die vertrouwde dorpsgeluiden en de dokter die echt echt alles wist je altijd gegarandeerd weer genas toen de kerkklok bij de dood nog echt eerbiedig luidde en de lijkkoets werd getrokken…

Wijl het krinklende Waterding sierlijk dirigeert Staan paprika, maïs, paddestoelen en koriander te sudderen Bonte was netjes opgeplooid in de kast Als de ziele luistert Rent vrouw-lief rond met dweil en stofdoek Dromend van Gezelle, Marsman en ook Moricone Snakkend naar de tuinen van Adam en Eva Sneeuwwitte kat aan de haal met dweil - mag niet…

Toen er spoorlijnen werden aangelegd door ons groene hart heb ik gedemonstreerd toen de zorg werd uitgekleed heb ik gedemonstreerd toen de werkomstandigheden in het onderwijs en het onderwijs zelf steeds meer verslechterden heb ik gedemonstreerd Toen de overschrijding van geluidsnormen van Schiphol werden overschreden heb ik gedemonstreerd…

De klompjes komen en gaan in Nederland zijn ze een bestaan. Ze geven kleur en fleur en hebben een meesterkeur. Uit hout gesneden geverfd en gemeten. Ze zijn ons etiket zelf als je ze voor de deur zet. We kunnen niet zonder ons Nederlands wonder.…

Nu is ooit niet langer later en eens evenmin straks. Waar we zijn, zijn we, waar de bladzijde openvalt en alles telt en alles ziet elkaar en alles wordt meer dan er al was; nu dragen we de wereld in handen, lezen we geschiedenis, zo een- voudig is het. Hier wordt een huis bewaard, daar woedt een oorlog, de intocht van beelden stopt nooit…

Privacy, wij zoeken iets van een unieke identiteit. Wij tonen ons gezicht in openbaarheid. Tussen de massa willen wij veel over onze wederwaardigheden kwijt. Wij voelen ons uniek in een wereld van verscheidenheid. Tegelijkertijd bestaat er het gevoel van een horen bij. Wij kiezen onze eigen kudde. Wij stemmen op onze eigen partij. Een leven is een…

Die lang verwachte brief waarin een antwoord werd verwacht. Het toch en niet zo gedacht. Het warmen van een hart aan het smeden van een betekenis aan lieve woorden. De verstoorde woordorde die niet spoorde met de ratio die iets anders verlangt. Wanneer de ontvanger blinde liefde niet aan de realiteit hangt.…

Waar geen geluid heerst koestert zich de stilte wij horen haar niet niet in hoofd in hart zij is het wisselgeld te betalen om onze huidige welvaart binnen te kunnen halen krassen kraken graaien schrapen jachten jagen wanhoopskreten slaken het kan niet zonder wat maakt het uit? stilte zullen we nooit weer horen daar waar we haar verloren…

Het is druk op de redactie de journalisten zitten aan hun bureau's met tikkend geluid opperste concentratie met een pen gestoken achter het oor koffie drinken De hele dag door Overleg Tussen redacties Over nieuwswaarden achtergronden Wat kan in de krant Er is altijd wat aan de hand Hoogtepunten Dieptepunten De redacteur Zet de lijn…

Kwam aanvliegen een schotel op zoek naar een kop. Een kop met inhoud; en een toefje slagroom er boven op. Die schotel kon landen en kon in vereniging bestaan; met die kop die zich laat vullen met de troost in ieders menselijk bestaan. Buitenaards eens verrezen kwam de schotel eens door de bocht; in contact met de kop voor het dagelijkse zwarte vocht…

De poetsvrouw poetst met smartlappen al het verdriet uit haar bestaan. Over het leven dat haar een poets heeft gebakken bezingt zij ontroerend over die glimlach met vaker nog die traan. Die glimlach door de tranen heen. Het verdriet rust niet onder de zwaarste steen. Drukkend op het hartgrondig gemoed dat de tranen bezingen moet. Van een poetsvrouw…

Regenmensen van de regen in de drup. het sijpelt stromen gebundeld in een waterig geluk. Een waterballet van neervallende doorzichtige elementen. Een parelende eenheid dat stof wegspoelt als in een aardse lente. Regenmensen willen vernieuwend zijn. Het sijpelt in bundels en maakt verdriet heel klein. Regenmensen maken massa's van waterig geluk.…

De dorpeling Is met zijn hart verpand Aan daar waar hij geboren is Hij kent De weilanden De vergezichten De boerderijen De kerk De oude school Hij is getrouwd Met zijn vroegere lief Dat is zijn hartendief Zijn maat Die dezelfde taal spreekt De kern van het dorp kent Niet gauw met Nieuwe ontwikkelingen meerent Ontzag Heeft Voor dat…

Mannen in een vrouwenberoep; brigadegeneraals in de keuken. Die met hun handen aan het bed in het ziekenhuis de verpleging mogen opleuken. Huismannen in de morgen die modern part-time hun gezin verzorgen. Die trots hun kinderen afhalen van de creche. Voor de klok van s'avonds half zes. Eigenzinnig moderne mannen die trots roeren in de vroeger zo…

Een restmens is een mens te veel. Een mens buiten het grote geheel. Die andere blikken steelt zinloos onnodig; zich een buitenbeentje voelt, zo onnodig. Een restmens trekt aan het spel buiten de grenzen. Apart in het zwart tussen de mensen. Een restmens huilt met de wolven in het stille bos. Niet welkom is hij de nummer vijftien buiten het gros…