454 resultaten.
VERBORGEN....
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
856 Verborgen
hield je je voor zon
voor regen, harde wind
.............m'n kind
Verborgen
voor me
al die keren
Ik herkende je
aan je kleur, je patroon
de blos op
je wangen
Ook je bewegingen
waren me
verre
van vreemd
Ik legde
m'n oor
te luisteren
aan je gezangen
M'n kind
het fladderen
zal je........
niet verleren.…
Zacht sponnen tonen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
528 er klonk steeds muziek
als onze blikken kruisten
maar de vonk sprong nog niet
zacht sponnen tonen
patronen tot een melodie
alleen woorden wilden niet komen
stilte heeft ons
alles van liefde geleerd in
gezamenlijke toekomstdromen
helaas is die realiteit nog niet
onze werkelijkheid maar het lied
zingt al een paradijselijk perspectief…
Winterkost
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
505 'Mooi' is niet alleen
een oppervlakkig patroon
voor werkelijkheid,
want binnen in je
schrijf ik deze songtekst
als eindig begin.…
Je haren waren bleek
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
894 zie je ogen
en je handen
heel ontspannen maar
je haren waren bleek
kleurloos door
de chemokuren
in een weer
moeten verduren
door het sprankje
hoop waarop wij
voortborduurden jij
patronen en ik structuren
wij presenteerden
vandaag aan de wetenschap
jij rollatort traag naar binnen
ik wacht op een nieuw beginnen…
Ook ik ben publiek
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
491 ik heb
de rode loper
al uitgelegd
waarop je
danst sjanst
en kleur bekent
lichtvoetig het
nieuwe patroon
van je leven verkent
met geheven hoofd
en stralende ogen
eindelijk jezelf bent
ik zie in gebaren
en lach de tekens die
wij elkaar hebben gegeven
ook ik ben publiek
maar ik heb je al
zo lang hartstochtelijk lief…
"gewoon"
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
609 Er zijn altijd dingen die "gewoon"
gebeuren
Zonder dat je het wil, of dat je er maar iets vóór of áán hoeft te doen
Er zijn altijd dingen die "gewoon"
gebeuren
Waarvan je denkt als het kon zou ik het "anders" overdoen
Er zijn altijd dingen die "gewoon"
gebeuren
Die je eigen ik vol in de kern raken
En je vaste patroon verstoren…
Paradijs
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
495 Mijn tranen rimpelen het
water in een golvend patroon
ik tuur naar boven
wolken jagen het donker voorbij
daar lig jij sierlijk gevlijt
in diepe rust jij bent niet
langer een vreemdeling
in het paradijs
jij liet de mist verdwijnen
als een trouwe dienaar
door mijn uitgekost verleden
kan heden worden geleeft…
De stukjes rode draad
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
538 ik spaar
de stukjes rode draad
die braken in mijn leven
niet altijd
was het rechte pad
voor dag en nacht te gaan
daar waar
het juiste spoor ontbrak
dacht ik vrijheid met een lach
maar ongebonden zijn
weeft geen patroon
blijkt slechts een irreële droom
ik heb de draad
weer opgepakt het rood geeft
mij nu richting en houvast…
De ontworsteling
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
628 De Boedha in de schoot geworpen
op een frêle lotusbloem
De nagedachtenis ontworpen,
verdrijft de vader’s droevenis
Verlaat ik andermans patronen,
gevormd tot mijn ontsteltenis
We vragen elke dag de Goden
te zorgen voor vergiffenis
In eenzaamheid ben ik ontworsteld
aan tergende verbintenis
Dit leidt tot een verfijnde geest
ontdaan van…
Niet te ontlopen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
552 Het bewierookte zelfbeeldje
vraagt aan de Boeddhaposter
wat hij van het uitzicht vindt
Het loze uitzicht in dit leven
van niet te doorbreken patronen
met alweer een beminde minder
de nacht weer langer dan de slaap
Je wilt rust
maar als je rust vindt
wil je leven
Dat is het lot, niet te ontlopen
meng je tranen maar met water
dan lost…
Gods hand
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
472 licht wolkte
speels tegen
een donkere hemel
vonkte af en toe
in het versterken
van elkaars intensiteit
in serene stilte volgden
kleuren het tijdloze
pad van komen en gaan
zonder een ons
bekend patroon bleef
de balans zuiver en schoon
ergens lichtte
volmaaktheid op maar
gods hand wuifde gewoon…
In contrast
netgedicht
4.8 met 25 stemmen
556 het rimpeltje
was zo strak
dat de lach nog
niet geboren was
een lichte lijn
in de verfijnde
mimiek van
zachte babyhuid
als licht en
schaduw strijden
neemt donzigheid
de lach in contrast
nog zijn de
patronen niet geijkt
is nauwelijks duidelijk op
wie de jonggeborene lijkt
pas als het hart
de basis wordt voor de
volle lach…
Poepjes
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
122 Er ligt mest in het museum
waar heiligheid geurde
toen het een kapel was
Je kunt de kunst ruiken
En zien natuurlijk
Aanraken als je wilt
Er zijn vliegen
die voortdurend kunst toevoegen
op de muren
Laag bij de grond
een steeds dichter patroon
van stipjes, poepjes
Een beeld van het leven
Met zijn allen rondvliegen
en poepjes achterlaten…
je huist in pluizen wol
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
1.002 je huist
in pluizen wol
het uitzicht stoffig
en je hoofd is overvol
de zachte draden
haken niet van binnen
laten zich niet spinnen
en tot garen klaren
je wilt weven
het leven in patroon
vorm en kleuren naar
het dagelijks gebeuren
het pluizen maakt je dol
de rode draad is al versleten
dagen zijn aan het vertragen
omdat de uren…
wie is morgen nog mijn lief
netgedicht
3.0 met 16 stemmen
1.434 het was alleen vandaag dat telde
de dag was open en nog vrij
het patroon brak ik in stukken
de uren waren dan voor mij
want morgen was zo ongewis
die tijden kon je niet vertrouwen
ik had me al te vaak vergist
ging luchtkastelen bouwen
zo dacht ik maar de
toekomst heeft me ingehaald
vandaag is veel te klein voor
wat morgen te gebeuren…
Motief op reis
gedicht
2.3 met 21 stemmen
21.845 Het motief was het moe
maar een patroon te zijn
in het vloerkleed. 't Wou
de wijde wereld in, en ging
als een klimoprank in het
ijle. 't Rekte zich, op zoek
naar een verband, dat er niet
was dan in het kleed. Dapper
steigerde het motief tegen
de hemel, helmboswuivend.…
Verstrikt in eigen web
netgedicht
3.3 met 17 stemmen
576 een grillig patroon
is er stilaan ingeslopen
de dingen namen weer een loop
waar ik juist niet op hoopte
maar eigenlijk al wel verwachtte
jaren van te veel verdragen
te lang geduld betrachten
moet ik nu bekopen
een gordiaanse knoop
maakte zich warrig meester
van mijn open geest
geen snars heb ik ervan gesnopen
slechts verlies gevreesd…
Stadsmilieu
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
487 Vierkante vlakken van huizen
steken door rechtlijnige straten
een patroon van vervreemding
bouwt langzaam een stad
natuur, verzwolgen, de kronkels
opgegaan in een hoekig geheel.
Maar daar…
haast onzichtbaar
onwerkelijk, onder een steen.…
Tena
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
525 .
-------------------------------------------
Er wordt gebeld, de Tenatelefoon:
“Mevrouw, wij willen u graag even spreken,
Omdat scherp naar de kosten wordt gekeken,
Dat wordt nu in de zorg een vast patroon.
En wat betreft de aard van de gesprekken,
Wees niet bevreesd dat wij daaruit gaan lekken.”…
Despondent
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
454 dorst naar droogte is dodelijk geduldig
in het gehemelte van bergen en dalen
de stroom passeert schaamheden bij herhaling
vervalt tot laagte en vlakte
schuurt oevers, verzandt binnenste bochten
eindeloos en voorspelbaar in fasen
gebogen langs ontblote patronen
met sleepsporen in lichtvoetige modder
achtergelaten tijdens keren en dwalen…
déjà vu
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
452 als een vallende ster bij heldere nacht
kwam het déjà vu plots langs geschoten
met het gevoel: ik was hier lang gelee
's nachts bij deze poort op deze plaats
terwijl ik daar nooit geweest kan zijn
het lijkt wel of de geest
een eeuwigheid bestaat
als deel van meer personen
of onderdeel van meer levens
in een steeds veranderend patroon…
Prettig ongeschikt
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
520 voor mij niets eeuwigdurends,
geen bezwerende formules
geen eikenhouten planken,
tunnels, dichte mistbanken
die het zicht belemmeren
geen patronen die zich
aan vaste grond nagelen
liever ook geen criteria, een
functieprofiel met targets
ik zie de afwijking in elke
spiegeling van tegenlicht
vandaag kijk ik in het water,
de enige…
Zomerakkoorden
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
468 gedragen vlaagt
warme wind de
laatste zomerakkoorden
het bronsgroen eiken
laat zich door de zon
met nog meer kleur verrijken
bladeren ritselen
steeds nieuwe patronen
schonen het herfsttapijt
bomen maken
zich klaar voor het
koudste deel van het jaar
het bos gaat in ruste
met het geluid van vogels
op weg naar zuidelijke kusten…
Dansten eenheid
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
505 jij raakte me
ik haakte in
volgde de lijnen
van jouw patronen
in stromen die
door hormonen
werden bepaald
verstrengelden
zachtjes de vingers
smolten in
elkaars armen
dansten eenheid
op de melodie
van eigen muziek
proefden stilte
na het uitbundig
moment van
onze liefde
voelden het
nieuwe leven
zo diep gewenst…
De knoop en de uitdaging
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
557 Het is een uitdaging om de knoop door te hakken
Wanneer je in de knoop zit, ontwarren
Je kunt het touw zover vrij maken dat je erin blijft hangen
Erin blijven hangen is de makkelijkste weg
Tevens biedt het geen enkele oplossing
De uitdaging is een patroon te doorbreken
Het doorbreken van het patroon is een verlangen om naar te snakken
Bevrijdend…
eenvoud
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.563 barbaars:
omgekeerd leven
brood op de plank
handen even
vouwen bij het
licht van een kaars
in een gebaar
van dank
gebed:
ingetogen woord
in Godsnaam niet
weer onverhoord
een smeekbede
op rijm gezet
als gedicht van
verdriet
patroon:
schuw de materie
een beloning
in mysterie
vol heilig licht
als een icoon
een klooster als
woning…
Openstelling
netgedicht
3.5 met 12 stemmen
560 stel ik kan mijn zielenpijnen
herleiden tot verstarde lijnen
in schier nekkende patronen
van dulden en gewonen
deze vatten en vervormen
zodat een opening ontstaat
waar warmte in kan stromen
die angst en spanning vlieden laat
zacht schakeert dan in het licht
een stroom bevrijde levenskracht
verlossend van de harde kluisters
gepaard aan…
Van het kruis gewist
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
470 de woorden
zijn geschreven
in klank en kleur
tot zin geweven
strofen structureren
het verhaal
de wende lijkt banaal
voorkomt puntig een schandaal
het mes is kil
gezet in harmonie
fileert emotieloos patronen
om de pointe weg te honen
de woorden zijn gekist
gedicht en titel al begraven
schrijvers naam
is van het kruis gewist…
Die dijken bouwde
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
610 waar sluizen
dwars het water keren
groeit trots het lage land
de hand die dijken bouwde
op wind vertrouwde
de molens schiep in dit gebied
kruiste kaarsrecht sloten
weefde polders tot patronen groen
waar boeren het goed doen
dit lage land geordend
door de hand van ruilverkaveling
heeft weer de trots van toen…
Wijn uit oude gaarden
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
487 ik zie heuvels
goudgeel rijpen
onder de zomerzon
idyllisch vlijen
dorpjes hun huizen
in siësta rust rondom
zuidelijker kleuren druiven
tussen donkergroen
in het patroon van toen
hier kaalt de rots
zoeken wortels een bestaan
in eeuwenoude trots
er wordt naam gemaakt
met wijn uit oude gaarden
vloeibaar goud uit de zo schrale aarde…