449 resultaten.
- Kristalhelder -
netgedicht
4.6 met 22 stemmen
521 Kristalhelder
spiegelt het glas,
onvergelijkbare lichtheid en elegantie
getemperd opaalkleurig
de ziel, met écht goud bewerkt
in fijngebroken stukken, heel broos
het adembenemende resultaat
gevat in ontspiegelde glans
Iedere ongerechtigheid, oneffenheid
doet afbreuk aan perfectie,
transparant en kristalhelder.…
Perspectiefloos
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
482 natuurlijk draagt het leven
stenen aan voor ons bestaan
maar wie zegt dat ik bouwen moet
zij stapelen zich
vanzelf om mij heen
geven steun en goede moed
hun beperkingen
gaan echter snel benauwen
perspectiefloos wordt mijn zelfvertrouwen
ben dus rigoureus gaan ruimen
de ballast heb ik weggedaan
transparant is nu de kern van mijn bestaan…
1888 Terrasse du café le soir Arles
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
574 Vanuit mijn slaap
droom ik traag
het zachte gele licht
van de lantaarn
die het prille groen
omsluiert tegen donkerblauwe
transparante lucht
over de kasseien
Terrasse du café le soir
Arles
zucht intens geluk
en ademt zwevend
als ook nog bloemen
gaan ontluiken…
Galerie
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
498 Elke slok door mijn keel raakt mijn ziel van nostalgie
mijn tranen beleven het verleden voor mijn toekomst
door een tunnelvisie van een transparante galerie.
Mijn oogkleppen delen onze openheid langs een reis
van een starheid wat te veel fictie bevat op mijn pad
jouw elegante bewegingen verdienen de hoogste prijs.…
Vroor parels zonder huid
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
561 je gistte
borrelde bruiste
en siste
verkleurde
werd warmer
en geurde
verdampte
sloeg neer
dat deed zeer
een koude ruit
vroor parels
zonder huid
tekende
gevoelens
van binnenuit
ik blaas je
transparant ontdooi
je met mijn hand
tot je
weer gist borrelt
bruist en sist…
Winterweken
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
626 nu eerst witte ijsbloemen
op transparante ramen
een uitgestrekt sneeuwdeken
over kale velden
witte wilde zwanenparen
in laaggelegen polders
vele witte sneeuwklokjes
in de bladerloze bossen
en langs bevroren beken
het is niet donker
het wordt niet grijs
stralend is de winter
met sneeuw, hagel
en al het ijs…
De hybride ruimte
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
510 nat bewogen
de luxe
transparante
gordijnen in
de hybride
ruimte tussen
nevel en mist
waar stilte
gekist lijkt
te zijn omdat
er druppels
memoriam met
afwaterende
geluiden
stromend
afscheid namen
zoals ook het
grijs van het
moeizaam tot
ontplooiing
komend
ochtendlicht dat
al door zon vaal
werd uitgelicht…
Kook te punt
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
3.844 Mijn schat een heerlijk nieuw recept
surfend gevonden op huwelijk.net
de hond het kind en jij zo transparant
zal smullend likken uit mijn hand
vrienden met wijn in ons design
bewonderden om onze kunstfestijn
hangend liggend hijgend behagend
dineren wij het culinaire hoogtepunt
een struisvogelbiefstukje gemarineerd…
In compositie
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
515 heb je
de schoonheid
van glas laten zien
breekbaar fragiel
blinkend en
transparant als je ziel
geleerd
kleur en pigmenten
te mengen
in compositie
warmte en hart
tot leven te brengen
mag ik
je houwen uit het
eeuwenoude graniet
zal dit stuk rots
jouw trotse leven
ooit willen prijsgeven…
Wichelroedde naar kleuren
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
570 hij schreef
zijn scherven
bracht ze als glas
dacht de vorm
van kristal te gaan erven
in de toon klonk de barst
hij polijstte
de scheuren dacht
mat transparant
wichelroedde naar kleuren
maar zag en vond
geen oorzakelijk verband
presenteerde zijn schrijven
klinkend als klok maar
uurwerk en wijzers waren kapot…
Het gapen
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.366 De grote beer in 't luchtruim
De late maneschijn
Een juffrouw met een breikous
Een transparant gordijn
Een lang vervlogen reek'ning
Een durend carillon
Een stukgetrapte otter
Een kop gebruikt bouillon
Die geven al te samen
De tandeloze mond
Een hardverscheurend knagen.
De Rijn stroomt teugloos rond.…
Soit!
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
527 Voor wie leeft als een vetgemeste gans
Heb ik dédain, breek ik nimmer een lans
Als ridder, 'honi soit qui mal
y pense'
Uw innerlijk behang wordt transparant
Pas als u niet uw kop steekt
in het zand…
Einde
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
915 De afgrond lokt
naar transparante geheimen.
Een diepte om tongloos in
achter te blijven.
Wanhoop komt dichterbij,
er is geen herleven.
Tussen de lucht en de aarde
is er alleen maar een bewegen.
Een bewegen in waanzin
Naar een sterflijk einde.
Een leven te min,
er is geen begin.…
Verstrooit het licht
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
500 je bent van glas
dat in zijn matheid nog
maar vage beelden lacht
waar het bewegen
nog slechts een schaduw
is van het echte leven
je krachtige lijnen
zijn broos en breekbaar
door de tijd geraakt
het kristal transparante
heeft na vele jaren zijn
vitale flonkering gestaakt
nog ben je niet gebroken
maar in de warme middagzon
verstrooit…
Gebladerd met wat rijp
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
503 ik heb
de winterbloemen
op zien komen
zij bloeien
in het kristallijn
van sneeuw en ijs
breekbaar op
hun transparante stelen
gebladerd met wat rijp
contrasteren
met oplichtend wit
de laatste herfsttinten
tot de bloemenzee
zich spreidt en verder
golft voorbij de horizon
waar komend grijs
gewijde stilte brengt
die hoort bij…
Hereniging
gedicht
3.0 met 61 stemmen
16.438 Transparant als een ader lag ze in mijn armen.
-----------------------
uit: 'Toendra', 2006.…
De eerste ijsbloemen
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
509 ik wist dat jij
de eerste ijsbloemen
zou vriezen op het vroege uur
als de zon net opkomt
om jouw bloem te kleuren
als juweel van de natuur
ik smelt terwijl
zij verder groeit en
haar kristallen liefde bloeit
in warmte zijn wij opgegaan
maar jouw transparante afdruk
staat nog te schitteren op het raam…
Niets van vermetel
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
552 De grootste vrees van
nevels en sluiers
is de dans van een storm
die het dode hout
komt wegblazen
Wij zijn veelal door
een dwaze waas getemd
doch blijven van binnen
helder en ongeremd
In schimmen soezen wij
in onverwachte vertrekken
in dampige dimensies
totdat de onbeweeglijke dood
transparant opstaat.…
Componenten grijs
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
480 zag mijn schaduw plat
een raakvlak
dat wij deelden
waar ik mijn oorsprong had
licht nam
vorm en ruimte
in een transparant profiel
dat mij uiteindelijk beviel
maar contrast groeide
in het donkere segment
nivelleerde de herinnering
tot een wegwerp element
er is geen samengaan
van componenten grijs
gezichtloos sluiten zij
elkaar…
Ajna
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
479 alleen daar bereik ik
los van
land en zand
hand en tand
transparant
in de lucht, indigo!
slechts een gedachte
creëert
neem mij op
mee
Yo Pradodayat
ik schitter
schenk licht
ben licht
Tat
Aum…
Soms helderen je ogen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
628 stofjes dansen
in de middagzon
met op de achtergrond
het ruisen van de populieren
handen in je schoot
vingers nog altijd snel
met hun onvermoeibaar
pluizen pakken spel
soms helderen je ogen
als herinneringen
in gebroken glas
hun scherven laten glinsteren
je zit zoals je was
sprankelend en transparant
maar nu fragiel
het zonnetje…
Fraai gevulde delen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
460 jij rankt als glas
geblazen
met de mond
slank krijg jij
de hoogte
sierlijk en voornaam
je lichte trots
blinkt uit in
fraai gevulde delen
toch blijf je transparant
kleurt zacht
door zon beschenen
jouw vormen in balans
unieke kunst
gemaakt door mond en hand…
Stilte
netgedicht
4.5 met 67 stemmen
421 ik zag
je praten
met de wind
die in vlugge
vlaagjes glas
vocalen ontlokten
die in trilling
hun scherven
op hokten tot
de stilte echt
transparant
was geworden
je lachte
om het laatste
gerinkel dat chaos
completeerde
einde gesprek
leerde ons dat
stilte de norm
had gesteld
ondanks vele
protesten heeft
ook de wind zich
hierbij…
nepjuweel
hartenkreet
2.0 met 5 stemmen
1.620 al schonk ik je een nepjuweel
een oorring
een halfedelsteen
je daalt in alle gratie
met elegantie
omzichtig van de trap
je hand glijdt
langs de reling
als een streling
je kijkt verliefd
ik hoor in je binnenoor
een mozartkoor
je ogen transparant
stralen amarant
je bent een prachtjuweel
ik vond dat jij alleen
dit nepjuweel…
Peutertijd
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.083 Peutertijd
de eerste stappen zijn gedaan
wat je aanraakt krijgt een naam
de bakens worden meer en meer verzet
je wil,
als een bloem nog in de knop,
doch zichtbaar reeds omhoog geschoten,
zoekt grijze grenzen op
de spiegel van je zijn is
ijl en transparant
de landkaart van je leven
zonder vaste rand
je zoekt
je kijkt verwondert…
Uit een donker perspectief
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
541 je waart rond
en raakt me
terwijl ik weet dat
jij niet vliegen kan
licht mijn woorden
uit een donker perspectief
en maakt ze transparant
ze glanzen in je hand
bekijkt realiteit
met andere ogen
wat gewoontjes was
heeft nu een gouden kant
ik heb die hand gepakt
jou teruggevonden in mijn wereld
jij waart niet rond
je kussen voel…
de tijd
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
552 De wijzers ontbraken, en van evolutie was er geen sprake,
als nagerecht een glazen bol, met mijn leven in de hoofdrol, even koude rillingen, transparant en genuanceerd, ontwaakte ik bij het dessert beleerd.
verleden en heden werden samen gesmeden.
Wat is geweest wordt opgeslagen als snipperdagen,
wat nog moet komen verneem ik in men dromen. …
de kunst van het vallen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
466 de liefde
rite de passage gemaakt
voor de valkunstenaar
van de bovenste plank
getooid met
vleugels van glas
zweeft ze in
breekbare smeltende tijd om
hemel en aarde te bewegen
geluidloos wekt ze transparante
zielen voor de overtocht
een trage reis die
hen dalend vanaf Eros
naar het eiland van
het broze einde brengt…
Perspectief in verbinding
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
493 Transparant in kleur
bij ondergaande zon
reikt de kustlijn
tot de horizon
in nachtelijke stilte
onder glinstering verlicht
tekent de mysterie
als schitterend gezicht
in één bewondering
betoverd tot dageraad
met vertier gezang
wanneer uurwerk doorslaat
zo blijven dromen
de verfijnde…
wat het is
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
405 de transparante
engel op de ladder
die haar vleugels
samenvouwt
het broze woord
dat sterft in
stromen van
vergetelheid
het kiezelpad
in de tuin
de regen die
onbedaarlijk huilt
de zee die
glinsterend
groen
eindeloos deint
de doorzichtige
witte maan
het licht dat naar
de grond glijdt
de kleine duivenveer
in het zand…