3784 resultaten.
Collecte
hartenkreet
2.9 met 17 stemmen
3.191 heb al
wilt u iets geven voor allicht
en weer glijdt een munt van
vijftig eurocent de gleuf door
naar zijn rammelbestemming
wilt u een beetje geven voor
Alzuweetwel paraplu waait
stuk als verdronken filantropen
komen we thuis het dreunt:
wilt u iets laten we het hopen…
Hou van me!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
872 Waar is mijn thuis?
Het enige wat ik vraag is: Hou van me!…
Oudejaarsavond 2014
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
479 We hangen heerlijk voor de buis,
zijn heerlijk,
zalig geweldig
met zijn tweetjes gewoon en rustig thuis!
En van af hier zeg ik tegen jullie allen:
Een fijne avond en nacht gewenst,
een gezond 2015 vanaf mijn luie stoel,
ik vermaak me wel,
je weet vast wel wat ik bedoel!…
Thuisreis
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.067 Het zijn niet alleen dromen
die het gebrokene helen
in je gedachten gestrand:
vlucht weg uit die nevels
en reik me je hand
Er is een binnenkomen
in dit teder strelen
een fluisterende wind:
je bent weer thuis
herinner een spelend kind
Er is nog aarde
in dit zwijgend dal
dus luister nog even
binnen is het warm
hier huist nog leven…
vergetelheid
hartenkreet
4.3 met 12 stemmen
1.316 Thuis zijn zonder land
De massa bestaat uit velen.
Nooit zul je weer weten,
wat je vroeger hebt gedaan.
Alles ben je vergeten,
En wat je weet, daar heb je niks meer aan.…
Bemoediging
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
1.387 Troost is een vader vertrokken naar hierna
wiens stem woont in het hoofd van haar
die steeds meer van hem in zichzelf vindt
Zoals bij het branden van wierookstaafjes
geurend naar waterlelies en boerenjasmijn
op graven en het kleine altaar thuis
Zijn stem die iedere onrust bezweert
met zijn verhalen bagatelliseert
houdt haar overeind bij…
moeder
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
2.914 Nooit meer thuis…
Haar leven verstoft en bijna vergeten
IJzeren wetten dwingen tot oversteek
Van bed naar stoel
Bijna honderd jaar ingesleten gebaren
Het brood naar haar mond
Haar ogen zo blauw
En verwarrend helder…
Overschie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
667 Overschie dorp in Rotterdam
Overschie waar ik altijd graag kwam
Overschie met je bruggen en monumenten huis
Dat is nog van me familie geweest
In Overschie voel ik me thuis
Overschie waar ik graag kwam
Overschie het mooiste dorp van Rotterdam
Mijn wieg heeft er niet gestaan
Maar mijn familie komt er vandaan
Daarom hou ik van Overschie…
liefdesverdriet
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
2.316 Ik zit thuis.
Mensen om me heen.
Toch voel ik me ontzettend alleen.
Er is soep en mama kletst wat.
Het interesseert me geen bal.
Ik ben het helemaal zat.
De zon schijnt.
Van binnen voel ik me kil.
Het is zo stil.
Het liefst zou ik je bellen.
Van alles vertellen.
Maar jou moet ik ruimte en rust geven.
Bellen doe ik je later.…
Einde (I-II-III)
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.694 I
In de trein weet ik
dat ik niet meer thuis kom
Jouw ogen zullen
niets terugzeggen
Een klok tikt
door de stilte
II
Hoe jaren
verdwenen
na enkele
woorden
‘iets’
‘iemand anders’…
wulpse stemming
netgedicht
4.5 met 15 stemmen
1.965 vrouwen komen meer op
bij stemmen met de hand
dan bij de druk op de knop
uiteraard in verband
met het rode potlood
de stevige puntjes
die ze gewillig zetten
met wiebelende kontjes
gulzige open mondjes
helemaal niet fout
duidend op grote nood
thuis staat de bok koud
vandaar hun wulpse stuntjes…
Melkweg
gedicht
3.2 met 17 stemmen
12.387 Je kunt in de wei uit een melkweg van wit
één takje fluitekruid plukken om thuis
in een vaasje te zetten en van dat takje
één twijgje afbreken en daarvan één
steeltje en daarvan één bloempje
en van dat bloempje één pointe
van het godganse pointillisme.…
reizen
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
923 we aanvaarden de reis
leggen een lange weg in stilte af
we vervlechten de beelden
tot een onsamenhangend weefsel
we zijn reizigers zonder woorden
passanten zonder grond
we reizen met gesloten ogen
gekleed in weerbarstige huid
en dan is er het woordenloos weten:
we komen nooit meer thuis…
zwak van graat
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
860 ik hoed me
voor de druk van buiten
en voor een zware last
geef ik mijzelf niet thuis
het reiken naar het hoogste
ga ik toch niet halen
het stijgen en het dalen,
ook de rek die is er uit
het vermannen
gaat me slechter af
als vrouwtje stond ik
vroeger al paraat
als stijfkop ga ik nu
door 't leven
mijn poot gerecht
maar zwak van graat…
HET DUIFJE
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
733 In het kopje van het duifje
zit een heel mooi instrument
zoeken is totaal niet nodig
het beestje kent
en
vindt zijn weg
kilometers lange tochten
maar èèn doel
het vliegt naar huis
mochten ook wij mensen
wensen zo gericht te zijn
op GOD
zwervend
falend
en toch komend
zonder zoeken
bij HEM thuis…
Zomerzee
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
467 de zee schrijft rimpels in het zand
de wind speelt ritselend met een krant
witte zeilen schitteren gekleurd zonlicht
de zee zucht en klotst
haar geur vervliegt in de wind
meegenomen door eeuwige meeuwen
schelpen zwijgen nog steeds
honden lopen achter hun fluitende bazen
hier ben ik altijd thuis…
Totaal
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
503 ik sta voor een getijdentafel
van een woordenzee, moe gereisd
de haren warrig door herfstige wind
mezelf tot taal te ontcijferen
een reis van bergen achter de rug
ook al was die supermooi, fantastisch goed
pas nu mijn hart van eb en vloed weer thuis is
volgt weer het alfabet tot nieuw herschikt gedicht…
Straatlantaarns
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
693 Langzaamaan worden de straten stiller, steeds meer
mensen zijn thuis, alleen op straat, beschijnen
de straatlantaarns de dieper wordende plassen.…
Ik geef ze de zee van ruimte
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
653 Langzaam en voorzichtig
vliegen dan de gedachten weg
want ze hebben hier geen thuis.…
Valse intimiteit
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
623 met koude vingers
kneep kille mist
het leven uit de dag
wolkte langzaam omsluitend
hield met valse intimiteit
de herkenbaarheid buiten
alleen op een eiland
zonder zicht en geluid
kroop beklemming van binnenuit
eindelijk in opluchting thuis
de angst is voorbij en geeft
in dwalen de wildste verhalen…
liefdessneeuw
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
581 Het sneeuwt
zo stil
dat wij niks horen
Het is zo koud
dat wij het warm
beginnen te krijgen
De nacht
is zo wit
dat lantaarnen
hun lichten dimmen
De sfeer
is
en blijft
voelbaar aanwezig
De winter
maakt het buiten
zo eenzaam
dat wij
ons thuis gaan voelen
De wolken
besprenkelen ons
deze nacht
met liefdessneeuw…
denken en dichten
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
428 Er kan een gedachte zijn
zoals ik denk dus ik ben
of het is laat ik ga naar huis
waarom heb ik geen paraplu meegenomen
maar hoe hard je ook denkt
je weet nog steeds niet wie je bent
hoe boos je ook bent op jezelf
feit blijft dat je je paraplu vergat
en dan sta je buiten in de regen
denk je poezie als je eenmaal thuis
naar…
Huis van zoveel ramen
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
917 je hebt de deur
niet dicht geslagen
ze kiert en kou
tocht door
het huis met
veel beslagen ramen
die we samen
openden in eerste blik
ons mooiste vergezicht
ben je teder
nagekomen je overspoelend
met warme dromen
ooit gaan wij samen
genieten van ons thuis
het huis van zoveel ramen…
Waarin schaduw huist
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
634 voor mij
ben jij zo open
de buitenwereld
afgesloten in
ontkennen of voor rust
samen zoeken
naar de plaatsen
waarin schaduw huist
naar zicht en zacht gevoel
van eigen en van thuis
jij en ik wij weten
in niet bekeken gaan we
naar de liefste plekken
waar ik jou weer kan
ontdekken in je nieuwe huis…
Vond je ziel
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
722 voelde je
vingers zacht tasten
na jarenlang vasten
ze verkenden
strelend mijn huid
op zoek naar hun buit
in het spel
van geven en nemen ben
ik niet achter gebleven
zocht je hart
vond je ziel voelde
dat ik mocht komen
bij jou ben ik thuis
bent mijn prinses in galop
op het paard dat wij dromen…
Terug
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
464 Mijn thuis
als het nog bestaat
in de rimpels en grijze haren
waar ik uitrust
Mijn lijf
stram van de jaren, alles
zo lang geleden, ook jij
mijn lieve onbekende
Mijn ziel
vol tranen, herinneringen
aan jouw zoete lippen
om nooit te vergeten
Mijn lied
mijn adem, die nog zingt
waar ik ophoud
terug te komen…
Stil werd onze zomertuin
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
479 Wat rusteloze mensen elders zoeken,
is in alle rust thuis gebleven.
Stil werd onze zomertuin.
Vredig ons bestaan.
.…
Moedertaal
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
428 in deze zomermaanden
laat ik uit de stilte
die me roept mijn
woorden stromen
overspoeld met licht
dat voorzag in druilerige
herfstdagen
in de zachte wind elkaar
verwarmen met de adem
die ons onder
hun vleugels beschermen
terwijl wij binnentreden
komt men thuis
onbekend als kind op aarde
erkend
door de moedertaal
terwijl…
In het godenhuis
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
675 treed nader
in het godenhuis
schamp de botten
voel je thuis
kerken en
de zerken al voorbij
we etaleren u
de vlerken op een rij
afgegaan en
simpel afgedaan rest
niets meer dan merités
na een dodelijk pleuritis
breng spirit in
ons hemels leven de engelen
zijn zoet maar kunnen toch
dat tikkie aardse net niet geven…
Zag een ster
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.998 mag ik je ontmoeten
vanavond samen eindelijk
het kind begroeten
dat onze samenleving
heeft gebaard
winkels zijn
gesloten alleen
de noodhulp is nog open
de rest stalt thuis
in echtelijk geluk
maar het is koud en
mistig buiten zo stil
alsof de mensen iets
verwachten ik zag een ster
maar dat was even over achten…