11100 resultaten.
Die zonnestraalde
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
480 ik heb je
ooit ontmoet
na een stille groet
een lach
die zonnestraalde
door het bos
verlichtte toen
jouw plekje
op het mos
we luisterden
naar het ruisen
van de wind
tot mijn hand
de eerste liefde
in de jouwe vond
wij dwaalden af
naar hogere sferen
zonder horizon
in het wederkeren
beseften wij terdege
dat dit het echte…
Tot leven alles weet
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
539 ik zag je lach
had nooit
gedacht dat ik
jou levenslang
zou volgen
nog tracht ik
het raadsel
op te lossen
van je ogen
in de blik
die ik ving
bij het ontmoeten
de hand en kus
stukjes hemel
vol verliefde rust
toch is de idylle
niet compleet
want huis en haard
zijn nog verscholen
tot leven alles weet…
Niets is zonder zorgen
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.273 Als tedere bloemblaadjes
openen van de witte roos
in maagdelijkheid
zo puur
onbevlekt in zachtheid
van diepe liefde
zoete geuren
van beminnen
zit er een steel
van doornen
die het hart
bloeden laat
want ieder die
het pad bewandelen gaat
weet
dat niets is
zonder pijn en zorgen
van verleden
het nu en morgen…
geen andere wens
hartenkreet
2.6 met 10 stemmen
1.550 zelfs nu begin ik weer te gloeien
proef nog je warme zoete mond
ik ben de stam en jij de bloesem
het mos op humusrijke grond
jij bent klimop en ik de boom
twee en toch één en toch steeds twee
omstrengeld in een liefdesdroom
zo heb ik mij in jou gevonden
in jou voel ik me aardverbonden
en in mij maan en warme zon
als levend water een genot…
Lachte zacht mijn naam
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
521 je schurkte tegen mij aan
lachte zacht mijn naam
vingers speelden hun spel in
het omstrengelen van hemel en hel
ik volgde je ogen
maar jij dook steeds weg
niet in ontwijken maar
juist door mij te doen kijken
jouw blik ging
van binnen naar buiten
verder dan ruiten en horizon
raakte een weids perspectief
ik had je zo eindeloos lief…
Voor mijn part.
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
939 tafereel
Samen met een vriend
Hij kan het beamen
In vier parten
In zijn geheel
Waarvan één part mijn deel
Echt een appeltje voor de dorst
En niet omdat het most.…
het leeft anders
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
1.275 het ademt zo anders
in ’t telkens nieuwe dag-
ontwaken met jou
als lichte zucht
over verblekende littekens
zweven herinneringen weg
in helder wordende ochtend
leeft het zich anders
in ’t ontwaken met jou
één huid slechts tot ons
en avond
legt liefdevolle rust
met stille woorden
in nacht.…
als je ’t wilt horen
hartenkreet
3.3 met 12 stemmen
1.869 als je ’t wilt horen
zou ik je zeggen vannacht
dat tijd nooit vergaat, helderheid nooit wegvloeit
uit het hart van het licht; dat wij verder leven
in de herinnering als woorden op andere lippen
en zeggen dat het vergeten niet groeit noch de stilte
op eenzame straten; dat het dagelijkse vuur
alles verbrandt, paden niet verdwijnen
er altijd…
Het komt vanzelf
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.090 Stilte valt als de zon verdwijnt
de wind gaat liggen
en de kilte binnensluipt.
Het zou zelfs mogen regenen
op het zolderraam
lege ruimte vol met liefde.
Je hart is open maar verward
jouw rust in onrust
omdat het van binnen waait.
Geen woorden of zinnen
bedruipen wat op je maag ligt
en nee, het is niet zuur.
Je ademt nu even heel…
Een naamloos existeren
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
518 dat van de tijd
heb ik nooit geweten
hij heeft mij altijd
op de hielen gezeten
dat ervaarde ik later pas
zag de wereld
als een uitdaging
waarvoor ik steeds
vol ben gegaan in een
toch heel druk bestaan
jarenlang ging
alles voor de wind
het goede pad gehad
toen merkte ik dat
ik mezelf vergeten was
alles bereikt en niet geleefd…
Dwarrelt zacht
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
520 ik ontwaak
kijk verbaasd
naar het eind van de nacht
iets dwarrelt zacht
in eerste blik
raakt glinsterend het licht
kaatst en zet vaart
verdwijnt abrupt
flitst even later weer terug
waar het speelt langs
muren en grachten naast mensen
die verrast op de tram staan te wachten
het proeft en ruikt
naar anders en nieuw
vandaag is…
Samen vrij
hartenkreet
2.8 met 11 stemmen
1.423 Leve de vrijheid
om dit met je te delen.…
Met blote voeten
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
524 ik wilde je
groter en meer
duizenden rozen
konden jou
niet doen blozen
heb je portretten
de kleur van liefde
en leven gegeven
ieder pigment
droeg jouw geur
maar toen
de hemel kierde
zag ik voor
het eerst wie jij
werkelijk was
je danste met
blote voeten
in het hoge gras
straalde een intens
warme madeliefjeslach…
De vrolijkste kermis
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
505 ik hoef geen zaadjes
te planten die bloemen
laten bloeien voor jou
met onze handen
vouwen we licht
uit warme zonnestralen
vragen wind
en wat regen om ze
kleurrijk te bewegen
ze vervliegen weer snel
tussen sluiers van druppels
in de vrolijkste kermis van de hel…
De verte in je ogen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
616 natuurlijk droom ik
over zon en grazige weiden
maar altijd met jou bij me
over zee en strand
op een subtropisch eiland
wandelend hand in hand
maar het liefst
zie ik de verte in je ogen
reizen we de stilte door
naar plaatsen waar
woorden onnodig zijn
door het schitterend decor
omdat leven
de hoofdrol speelt
in het geven aan elkaar…
De wonderen zijn de wereld nog niet uit
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
587 vijfduizend te eten geven
onvoorstelbaar
zonder de bril van het wonder
staan we voor een debakel
beleven we niet
het bedoelde teken
klappen we slechts voor
een mirakel
gaan we ook voorbij
aan wat ons leven
werkelijk draagt
maar in dit wonder
is het haalbaar
te vragen aan
wie niets heeft
ook weinig vraagt
hier is een jongen
met…
Zoekend naar balans
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
502 ik wil weer
de wereld spelen
zonder touwtjes en structuur
de eenvoud
van het spel beleven
zonder mens en duur
niet om te ontdekken
geheimen bloot te leggen
maar met ontspannen lach
voel me weer kind
in het zien van lijnen waarin
gedachten lijken te verdwijnen
in wat handen creëren
links of rechts om proberen
zoekend naar balans…
Het troosteloze rood
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
910 een wereld vol
jagen en jachten
op vrede en succes
in de maand met
de langste nachten
de hoop
om dat te bereiken
is al vervlogen met
in de spiegel te kijken naar
het intens vermoeide gezicht
de vrije dagen
zijn snel verdwenen
met nog meer water
naar zeeën van overvloed
en decadentie te dragen
duurder en mooi
maar met een moraal…
Schone schijn
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
880 weer brak
een stukje
van haar wereld af
het dunne glas
was uiterst transparant
zodat nu iedereen haar zag
nooit heeft zij geklaagd
of daarover kunnen praten
die stilte moet zij nu verlaten
het bestaan was
lang slechts schone schijn
armoe deed haar te veel pijn
maar haar hoofd blijft
trots geheven ook met scherven
kan zij nog…
Stukjes paradijs
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
490 ik zag
in kleine dingen
diep van binnen
stukjes paradijs
een oogopslag
de lieve lach
woorden waarin
ik liefde hoorde
een landschap
dat steeds groeide
in zonnekoestering
uitbundig bloeide
naar het eeuwig
perspectief van
ik heb jou en jij
hebt mij oneindig lief…
Schone schijn ?
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
1.711 Al jaren zijn ze uit elkaar
gegroeid… waarom doen
ze nog alsof?
Al wat hen vroeger ooit
verbond
voorbij.
Ze slapen al jaren niet meer
bij elkaar
Hij ziet het niet als ze een ander
kapsel heeft.
En wat hij doet interesseert haar
niet.
Ze dansen de dans der passie al
zo lang niet meer
Ze blijven bij elkaar en ik vraag
me af: waarom…
Het mes er in gezet
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
495 er waren takjes
die niet wilden groeien
bloemen die wel knopten
maar niet gingen bloeien
ondanks zijn trotse stam
kreeg de bast veel te verdragen
liep kwetsuren op die
levenslange tekeningen gaven
hij heeft de pijn gedragen
in het steeds hoger schragen
van de hemel en bewaken
van zijn eigen veilige plek
eindelijk het mes er in gezet…
Verwarring
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
527 Er is iets maar ook niets
dat tussen gedachten spookt
gefluister in de ruimte
loze woorden in je dromen.
En als ik dan luisteren wil
dan hoor of zie ik niets
omdat de wil niet is verdwenen
maar de mogelijkheid meer dan ooit.
Begrijpen is wat lastig
in dit moeilijke parket
maar niets is onmogelijk in deze
omdat je nooit weet wat niet deert…
Het aanzoek
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
1.198 Een laatste blik in de spiegel vóór hij op pad
gaat. Hij is tevreden met wat hij ziet.
Zijn zwarte haren, zijn kleren apart en toch
stijlvol. Nog even zijn eye-liner bijwerken,
Dan besluit hij dat het goed is en het is tijd om
te gaan. Hoewel hij zenuwachtig is, ziet men
hem dat niet aan. Hij komt zelfs wat arrogant
over. Mensen kijken hem…
Onderhuidse warmte
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
477 ik tast naar je
raak heel bescheiden
aan jouw zijn
zie licht dat
in het schijnen je
schaduw laat verdwijnen
en onderhuidse
warmte doet gloeien
van verbondenheid
tot strelen
langzaam verandert
naar passionele intimiteit
via roze naar
het donker rood van
alle remmingen ontbloot
de kleuren zijn verschoten
na een heftig samenzijn…
Stukjes eeuwigheid
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
494 gezien
op de paden die
mijn leven kruisten
imposante brokken rots
van basalt of graniet
in hun schaduw was je er niet
zocht onopvallende stenen
met een handzaam gewicht
bij toeval rakend belicht
kleur en vorm bepaalden
of ik ze zou rapen om mijn
bestaan completer te maken
zij spraken de talen van plaats en tijd
door hen mocht ik delen…
De laatste keer
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
632 nog zijn wij op jacht
naar geld en macht
denken dat dit streven
het echte leven is
een ideaal
met de lepel ingegoten als
keurig lid van de maatschappij
zo hoor je er gelukkig bij
geordend door simplisme
de leiders nihilisten
als alles gaat vervelen
zijn er altijd brood en spelen
dit is niet wat wij willen
kuddes die steeds gillen…
Brekend glas
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
499 ik zag je huilen
in je slaap hoorde vaag
wat brekend glas
maar je wist van niks
ondanks de sporen op
je nog vermoeid gezicht
wel vertelde je wat later
van de scherven en
de pijn die je voelde
jij bent geen prater
maar in je woorden
kon ik het bezeren horen
we zijn naar buiten gegaan
tussen de bloemen zag ik je lach
de spiegels…
Verstillen
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
497 Het is onbegonnen werk
te dralen over tranen
te vieren over harten
maar het is zo stil in mij.
Nooit begrepen, nooit doordacht
gevoel binnenste buiten
parels rollen over mijn wangen
want het is zo stil in mij.
Geen behoefte aan wat dan ook
muziek is genoeg voor mij
waar gedachten wegdwalen
dat maakt me nog stiller.…
Het nodeloze tegendraads
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
499 mijn tijd
met feeën en kabouters
is nog niet voorbij
nu pas
rijpen mijn dromen
komen wonderschoon langszij
zang dans en muziek
krijgen eindelijk hun
erudiet in vorm en plaats
het is jou gelukt
mijn wereld vrij te maken
van het nodeloze tegendraads
het zwarte schaap
te laten leven naast de kudde
zonder oeverloos geblaat…