Alle inzendingen over lightverse

Een gier, Giraldo Giacometti, zong aria's van Donizetti terwijl een groepje lammeren daar zacht bij zat te jammeren. "Wij zingen samen", sprak het dier, "de Lucia di Lammergier." ------------------------------------ uit: 'Het Grote Beestenfeest', de beste Trijntje Fops aller tijden, 1996.…

de vulpen is bleek het potlood van streek de vlakgom denkt shit het papier ziet zo wit…

ik heb zo vaak het ambacht afgezworen bedrevenheid werd toch niet onderkend maar even vaak beving mij prompt de spijt wellicht ging er iets kostelijks verloren de ware dichter is geen echte vent ik koos niet voor (ik werd ermee geboren) die aandrang - niet noodzakelijk talent naïeve hang naar wat onsterflijkheid 't geringste zuchtje…

Zelfs op de stoeptegels van de eeuwige roem zie je weleens een hondje pissen…

dit is 't verhaal van koen de haan. hij heeft het al zo vaak gedaan: gezegend is-ie met zo 'n stijve, dat-ie aan de gang kan blijven. alom wordt zijn geslacht geroemd. het wordt ook erelid genoemd. de vrouwtjes - gaarne wippen zij - zijn steeds er als de kippen bij. ze adoreren allemaal de haan om zijn enorme paal: de knuppel in het hoenderhok…

de arme boer, hij ploegde eenzaam voort zijn zaad liet slechts verstilde akkers bloeien de liefde was alleen besteed aan koeien die zeiden ‘boe’, doch nooit een innig woord door geiten werd hij vaak geringeloord geen nageslacht zou op zijn erf volgroeien hij kon het zware celibaat verfoeien de trage trekker leek in veen ontspoord maar zie…

De dirigent was in mineur. Hij zei: “Je stelt me diep teleur. Weet je nou nog niet hoe het moet? Ik vraag me af wat je hier doet.” - “Die vraag stel ik mij ook wel eens. Vooral als het weer kerstmis is!” (koor 7)…

Hij schreef zijn sonnet snel, maar 't was geen snelsonnet. (Het was ook geen sonnet.) Wat was het eigenlijk wél? productietijd: 1 minuut 28 seconden receptietijd: 4 seconden…

Het regent, het regent de pannen worden nat Zo schoon als vandaag heb ik de vaat nog nooit gehad…

ik schrijf lichte door de wind bewogen gedichten die eigenlijk geen naam mogen hebben in naamloze verzen wil ik wonen als de woningloze uit J.Slauerhoff's gedicht en op eigen wijze gelukkig zijn…

Overtreding Als je teveel poëzie op hebt mag je niet aan het verkeer deelnemen. Bij herhaling wordt je zweefbewijs ingehouden. Bij herhaling wordt je leefbewijs ingehouden.…

'Wáárdoor', vraagt u, 'komt het gajes in de regel in de bajes?' 't Antwoord kun u wel verzinnen: door de kastdeur komt het binnen. Klanten zitten daar gevangen. Stijlvol is hun raam met stangen. Met een bakblik kijkt de zitter naar de muur en voelt zich bitter. Met liksteen is de nor gebouwd. Van baklucht wordt de klant benauwd, zodat-ie…

Ik schrijf hier over 'n elftal en ben nu op de helft al. Eén - één was 't in Schalkhaar. Ziezo, het vers is klaar.…

de heks wacht in het bos op verse bleue dichters met smakelijke woordjes verleidt zij hen allemaal hi,hi, zingt toverkolletje kom in mijn groene armen ik eet je op met huid en haar da's goed voor mijn verjonging hun tanka's en sonnetjes verrijken haar wintersoep…

In het bos loopt een stoot. Er verschijnt een bandiet. Maak je onderlijf bloot,' zegt de vent, 'of ik schiet!' De bedreiger geniet en hij opent z'n gulp, maar een jagersman schiet nu de schoonheid te hulp. De bandiet is onthutst. Hij is plots impotent. 't Is een bloedstroom, die gutst uit de gulp van de vent. De scherpschutter schiet…

In wijsheid ben ik niet geboren en dat die met de jaren komt, zoals ik steeds heb moeten horen, blijkt ook nog waar te zijn. Verdomd! Ik ben een grijsaard zonder kleuren; een pennenlikker, grauw en grijs. Het is het ergste wat je kan gebeuren: eens bonte hond, nu kleurloos wijs.…

welke zin bepaalt de zin van de onzin? die van de zinnige onzin of de onzinnige zin? wat onzinnig lijkt kan zinvol zijn wat zinvol redelijk lijkt is nimmer rijk aan zinnen ik koester de onzinnigheid in zinneloos handelen en wek mijn zinnigheid in onzinnige gedachten 1979.…

elke stap die men doet is bepalend voor de ontwikkeling van de kosmos want elk bewegend molecuul heeft zijn wisselwerking met een ander om het dan nog maar niet over het atoom te hebben thuis blijven is ook geen optie want je weet niet wat je mist zegt mijn vriendin die wel thuis is gebleven…

De repetitie: California dreaming (koor 4) Ze droomden van L.A. Hun stemmen droomden mee, in onbeholpen zang. Wat kort moest duurde lang. Wat hoog moest klonk te laag. Zaagsel zat in hun maag. Hun geest raakte verward. Ze zongen alles hard. Eén snikte er, één zweeg. Het podium liep leeg. O pijnlijke perikelen voor Bas en Klaas en Lykele…

Het lammetje dartelt O zo lustig blij en vrij rond de wei van de boerderij Hoezee het is weer mei, zingt het boertje vrolijk en blij: Dra weer 25 kilo shoarma derbij.…

Men likt een poot, een kop. Men schudt wat met een oor en luistert: verderop, daar klinkt een schapenkoor. De kalverstaarten slaan min of meer op de maat van wat zo zoetjes aan aanzwelt tot luid geblaat. Maar blaten is het niet. Het is geen zang of spraak. Het heeft niets van een lied. Het is geboer, gebraak.…

Wij leefden, grazend als de dieren in het stille dal van een duinpan, spelend in het licht en zon en met elkaar om steeds een eerste bruiloft te vieren, beschut tegen raadselen van de toekomst en de wind, wie van ons het ruisen van de golven, het spel van elementen wilde zien, besteeg het helmgras naar de top, tuurden naar de kim en verder…

ooit kan het gebeuren dat plotseling deuren die in het verleden hun werk goed deden het verdommen open te gaan zodat men slechts kan staan wachten tot St. Juttemis of voor andersdenkenden Kerssemis.…

de zitzak verweet de luie stoel dat deze geen poot verzette…

Het hagelde en windde hoos sprak een gehavende framboos Toen ik wilde schuilen en net op tijd een abrikoos…

Ken jij dat verhaal van die grote pervert die ’s nachts niet kon slapen vanwege een erwt? (Zoals de lezer al of niet gemerkt heeft tellen deze regels elk elf lettergrepen. Zo’n vers is vrij zeldzaam. In de Nederlandse poëzie - die ik niet zo goed ken - kwam ik het tegen in de briljante bundel van Bette Westera Ik leer je liedjes van verlangen, en…

Timing perfect: nauwelijks afgestapt of het regent. Nu lekker kijken door het grote raam hoe gelijk je had. Bijna jammer, dat lichte blauw. Het slaat een gat in je grijze gelijk. (Kees van Kooten (NRC Handelsblad 22 oktober 2010), naar aanleiding van de bundel Zo wordt U gelukkig: “Ik erger me aan critici die zeggen dat bepaalde poëzie te…

Je ziet een beetje pips. Last van apocalyps?…

“Van adel dus voor niemand bang. Behalve dan voor tante Tang. Die Sonja heet maar tang past haar veel beter, da's toch zonneklaar!”, denkt Erik, en ook “waarom ik”, zijn voorhoofd nat van grote schrik. De tenen krommen aan zijn voet. Zó diep, zó zwaar is zijn gemoed. Getier, gevloek en gekrakeel, verlaten galmend zijn kasteel. Tezamen met een…

er kwam een dag dat wist zij zeker dat ze geen fout meer maken zou maar voorlopig had ze nog haar handen vol aan delging van haar schulden en het liften van haar face…