3075 resultaten.
Francis Hoenselaar
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
447 je tegenstander te vervelen
om dan ineens aanvallend te gaan spelen
en neem daarna een beker mee naar huis
Dat damesdarts, dat is toch zoveel mooier,
exquizer als een ‘zij’ zo’n pijltje vasthoudt,
een vrouwenhand die zich zo om zo’n kwast vouwt,
zo’n man is maar een primitieve gooier
speciaal voor jou heeft ZZ Top gezongen,
‘She’s got - a…
Marlou van Rhijn
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
465 Klinkt logisch voor elk Jantje met de pet
Ma(a)r Lou die geeft hem dommeweg van Jet
en wint gesmeerd de tigste wedstrijd even
Ze rent de benen onder hare kont
vandaan. En wát voor ene kont: een pronte
– dat heeft ze zelf gezegd!…
Arie de Jong
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
613 Please, give me a break!
En wat had dan die Dikkie Dik gegeten?
Een zwaardvis, mespunt slagroom of een steak?
Terwijl de helden zwijgen, zwoegen, zweten…
Mile End
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
663 Gestroomlijnde wereldforenzen,
running for a perfect day...
De grauwe brug zoekt troost bij een parkje.
Mentale nood? Zie rode kerk.
Daar fluistert nog wat schamele stilte -
ontvlucht je eindelijk Mile End.…
Sundance kid
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
457 Mijn trip advisor ried mij een piknick
Op curaçao of bali's palmenstrand
Als tijdlijk pied à terre pieds noirs wit zand
Daar klinkt son mieux veel beter dan mijn ik
Een vrucht met minitattoos I want you
Pink lady reine claude cox d'orange
A clockwork orange kanzi jazz mélange
En royal gala elstar winnetou
Corona popscene tour de pandémie…
IS IN MIJN DIGITALE DAGBOEK TE LEZEN
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
506 ’
Aldus zangeres Willeke Alberti
Maar haar echte dagboek
Dat krijgen we niet te lezen
Zo anders met mij, Jan Jacob
Ik ben een open boek, open broek
In al wat ik digitaal
De wereld bijna dagelijks toevertrouw
Maar niet ordinair
Met naam en toenaam
Plaats van handeling
winst en/of verlies
Maar met maximaal respect
Soms wel met een A…
Gescratcht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
596 aarde met een goede reden
Uitdaging is vrede alle dagen
Met in alle mensen een welbehagen
Een doemdenker weet; vrede wordt het nimmer
Dus 't Vredeslied gescratcht*, wel-
licht slimmer
Het is Geert nu al in de bol geslagen
Hij stapelt non-idee op non-idee
en weet dan precies, díe heb ik hiermee
In d' mensen, in d' mensen een welbeha-a-gen…
Vlag op Mars - Flag on Mars
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
589 A safe haven when earth is cursed,
and, of course, "America first".
't Klimaatakkoord, wat moet je ermee?
Zo inspirerend is 't niet, nee.
Our bet's on Mars, if you will,
here on earth: "Drill, baby, drill!…
Vuur van hart en handen
netgedicht
4.0 met 31 stemmen
346 Alleen met
pijn in mijn hart
kan ik jou
mijn schuld
terug betalen
van het niet
doortastend zijn
wij dachten zo
het paradijs
in te stappen
dachten dat de
wereld echt op
ons zat te wachten
verliefd a la moment
er was veel te regelen
wij aten het
wittebrood
aanbaden de zon
zonder zorgen
en leefden
beseften langzaam
maar…
Weemoed en Hope
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.095 Op den bodem van het leven,
In de diepte van het hart
Rust de Weemoed
En de smart;
Maar de hope rijst er neven,
In 't geslingerd mensenhart.
Tussen weemoed, strijd en hope
Vliedt het leven snel voorbij:
Waakzaam, werkzaam
Wachten wij
Dat het Raadsel zich ontknoope
Wat ons korte leven zij.…
Adel
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.457 Zij eisen van ons, — want zij dragen een naam,
in 's lands kronijken van grote faam, —
dat we zinken voor hen op de knieen;
verwonderen doet hun ons spotgelach ,
ze dragen — ontwetend — hun naam van gezag,
als een ezel... relikwieên.…
IK DENK SOMTIJDS...
poëzie
4.0 met 7 stemmen
2.163 Ik denk somtijds, als ‘t avond wordt,
hoe wij ‘t geluk met voeten
vertraden om een nietig woord,
en hoe we daarvoor boeten.
Ik denk me een huizeke klein en rein
met bloemen in alle hoeken,
een gouden zonnestraal op de vloer,
en hier en daar wat boeken.
Daar midden, geurend en fleurend in,
uw schoonheid, de schalke, de blonde:
Och neen,…
HET HAARDVUUR WIERP ZIJN RODE SCHIJN...
poëzie
3.9 met 9 stemmen
1.950 Het haardvuur wierp zijn rode schijn
door ‘t kleine, geurige kamerkijn,
op uw bleek gezichtje mede:
waar vond men zoeter vrede?
Maar, plagend staakt ge naar de vlam
het kleine voetje... en ik nam
het bevend, staamlend tussen
mijn handen in en dekte ‘t toen met kussen.
Dan vielt ge minziek aan mijn hals:
en is een vrouwenhart zo vals?
Wie…
DE TAVEERNE
poëzie
3.8 met 4 stemmen
2.471 Een echte oudduitse taveerne,
zingende Burschen ter lindebank,
op de drempel een blonde deerne,
om ‘t houten geveltje wingerdrank;
van binnen gerookte balken,
een krachtig bruine schemertint,
en een zonnestraal, de schalke,
die dartelt over kroes en pint.
De tabakswolken blauwen.
Poes spint er bij de koele haard;
en van de wanden schouwen…
Een oudt liedeken
poëzie
3.5 met 6 stemmen
2.083 Naar Jean Richepin
Tsagh eens een cnape stervensgeern
een valsche, vreede, boose deern.
Sei totten cnape: 'hael mi terstont
din moeders herte voor minen hont.'
Hi ging en sloech sin moeder doot
en vluchtte mettet herte root.
Mer twyl hi loopt, stuict oppen steen
en valt, - dat erme hert meteen.
Al botsen op de harde baen,
vingh…
Van een dichter
poëzie
3.5 met 10 stemmen
2.029 Er is een dichter gestorven: hij had een goede naam;
nu komen de andre poëten luid jammerend tezaam;
zij strooien as op hun hoofden en zijn in rouw gehuld,
hun oog is met zilte tranen, met weemoed hun hart gevuld.
De dode heette een stumperd en machtloos nog voor één uur,
nu wordt hij opeens bevorderd tot stralend dichterfiguur;
nu wordt hij…
Op de hoeve
poëzie
3.0 met 8 stemmen
3.019 Het Angelus klept in de verte
in tonen zilverhel,
Grootmoeder knielt op de drempel,
de kinderen staken hun spel.
Grootmoeder bidt: 'Onze Vader...'
De kinderen zeggen 't haar na: -
een zonnestraal glijdt door het lover
een lichtstraal van Godes genâ.
--------------------------------
uit: Gedichten (1907)…
Zomernamiddag
poëzie
3.2 met 8 stemmen
1.856 Mijn lieveke, zeg, herinnert ge ‘t u?
Het was een zonnige zomernamiddag:
geen windje dat ruiste, geen blad dat bewoog;
een hemel zo blauw als ‘t azuur van uw oog, -
o zonnige zomernamiddag.
En velden en weiden, en ‘t eindloos verschiet,
o heerlijke, zonnige zomernamiddag, -
ze lagen in diepe, gezegende vree,
die vrede, wij leefden betoverd…
Och! kon ik u vergeten
poëzie
2.9 met 9 stemmen
2.644 Och! kon ik u vergeten,
mijn lief, mijn aangebeden;
Maar, ijdle wens en ijdle hoop:
Ik heb te veel geleden.
Niet dat ik in uw armen,
op uwe rode monde,
geluk, te veel voor ‘t mensenhart,
gezocht heb, - en gevonden.
Maar dat ik om u geleden heb,
geweend in doodsangstbeven
al wat een hart aan tranen heeft:
dat bindt me aan u voor ‘t leven…
Andere tijden
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
703 Doffe dreunen in de nacht
Getuigen van verre kanonnen
Die vuurspuwend hun braaksel afleveren
Op de eindeloze kust
Schreeuwende mannen
Gehaast door het zand
Ontwijkend de fluitende kogels
Uit een rode vuurmond
In de bunkers rijst het stof
Het zicht onttrekkend
En klinken schoenen door het duister
Op weg naar de dood
Dorpen vieren…
'k Heb zoete liefde verdreven
poëzie
3.6 met 7 stemmen
2.434 ‘k Heb zoete liefde verdreven
uit het ontloverd nest;
en als een slot omgeven
mijn hart met wal en vest.
De burchtpoort is gesloten,
de hangbrug is gelicht;
‘t geheel is overgoten
met mystisch treurig licht.
Of in de voegen schijnen
te bloeien bloemetjes blauw,
zij zullen, zij moeten verkwijnen:
zij derven zonglans en dauw.
Nog zingt…
Het huizeke
poëzie
3.8 met 9 stemmen
2.077 Ik weet er op een Hollands plein
een aardig huiske klein en rein,
van rode tichelsteentjes gebouwd
en vast wel een paar eeuwen oud.
Puntgeveltje, met trapkens vier, vijf, zes,
met houten luifel en hoog bordes,
half verscholen in loverpracht,
spiegelt het zich in de stille gracht ;
en als er een zonnestraal over zinkt,
al wat er aan is schittert…
Wij zingen, wij, de poëten...
poëzie
2.8 met 4 stemmen
1.233 Wij zingen, wij de poëten,
van weia, weiala, dideldidom...
't Volk vindt de zang... versleten
en de poëten... dom.
Wij zingen roerende sagen
van weia, weiala, dideldidom...
maar 't leed van alle dagen,
daar geven wij wat om!
Wij zingen van dwergen en elven,
van weia, weiala, dideldidom...
van sombre spookgewelven,
waar nimmer straaltje…
Ze zeggen, de farizeërs
poëzie
2.6 met 8 stemmen
1.014 Ze zeggen, de farizeeërs
dat ik U te veel bemin,
en dat ik het hoofd verlieze
en rake verward van zin.
Zij juichen: hoe zoet de kussen
van bloeiende lippekens zijn,
de volle schaal smaakt zoeter
met schuimende zuiderwijn.
Zij huichlen: vernederend rusten
voor kennis en wetensdorst,
al heeft ook uw hoofd tot kussen
de golvende vrouwenborst…
Op 't kerkhof
poëzie
3.0 met 3 stemmen
1.072 In 't lover van der dode rustplaats,
bij 't zerkje van het arme wicht,
heeft zich een eenzaam vogelijn
het donzig liefdenest gesticht.
De zoele lentewinden,
ze koestren, onder feestgezuis,
de zanger in zijn groene woon,
het kindje, sluimrend onder 't kruis.
Zo brengt ze, de milde natuur,
vreugde nevens bittere nood ;
het schaterend…
Van sterven
poëzie
3.5 met 2 stemmen
1.125 Gestorven zijn is niets. In vrede, 't oog geloken,
stil sluimren onder geurend mos,
van alle leed ontlast, alle aardse zorg ontdoken,
alle aardse kommer los,
en zalig, onbewust zelfs van 't bedrijvig leven
geen klank meer horen, ver of dicht,
van 't eeuwig schaduwfloers, als van een wade, omgeven,
blind voor het aardse schitterlicht,…
Verzoening
poëzie
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.223 Kom, zij de ruzie nu gedaan,
verdwijne om 't frisse rozenbekje
- hoe lief 't u sta - dat pruilrig trekje,
En zie me weer eens vriendlik aan....
Laat fladderend waaien in de wind
de golvend losgerolde haren,
en reik me, - och, ge doet het garen,
de rode lippen, zoetlief kind.
De handjes hier.... wat woudt ge doen?
laat aan de zijden…
OP 'T KERKHOF.
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.118 In 't lover van der doden rustplaats,
bij 't zerkje van het arme wicht,
heeft zich een eenzaam vogelijn
het donzig liefdenest gesticht.
De zoele lentewinden,
ze koestren, onder feestgeruis,
de zanger in zijn groene woon,
het kindje, sluimrend onder 't kruis.
Zo brengt ze, de milde nature,
vreugde nevens bittre nood ;
het schaatrend…
Gitaarheld
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
609 Hendriks was een naam uit de polder
met vette laarzen in de klei
een graanbedrijf, een boerderij,
maar zijn ongebreidelde muziek
klonk nu bij mij op zolder
Hij maakte me zo high
hij raakte me fysiek
en in mijn jeugdig hoofd
ontstond de kick
van een ongrijpbaar bestaan
vanaf dat ogenblik
was het met mij gedaan…
HONEY-MOON.
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.075 Als kinderen hadden ze samen
zo lang het hun heugde, gespeeld, -
als kinderen hadden ze samen
hun wel en wee gedeeld.
En onder het stoeien reeds, noemde
het meisje de makker haar man, -
hij haar zijn klein, lief vrouwke:
Zo bouwden ze een hele roman.
Ras gingen de dagen, de jaren
in wentlende vlucht voorbij ; -
zij, groeide tot bloeiende…