25848 resultaten.
[ Hij beseft het niet ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
457 Hij beseft het niet,
maar ik weet het, hij heeft mij --
nodig, en ik hem.…
IN JE BLOOTJE 'T AFZWEMMEN, 'T WERKT!!!
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
436 Langzaam stap ik in het zwembad
tree voor tree, stap voor stap
Om stuk voor stuk los te laten
Het vroegste en recenste lijden
Dan laat ik mij voorover glijden
Om ‘t lijden in 1 keer af te laten glijden
En dat allemaal in m’n blote gat
’t is me wat, ik ga bloot nat
Met ook mijn lijdende billen
Die het wel uit kunnen gillen
Maar bij het afdrogen…
Mooi en slim.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
721 Zij is charmant, aantrekkelijk, slank,
rondborstig en knap is haar gezicht.
Haar ogen zijn licht blauw en groot.
En wanneer je met haar praat merk je al gauw
zij is slim en geraffineerd.
Ze geeft zich dan ook niet gauw bloot.
En heeft, zoals zij zelf beweert, al veel van
het leven geleerd.…
stellig gul - van harte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
804 voorbij is of nog komen gaat
kijk naar de mensen om jou heen
die voor jou zelf het cadeau zijn
dat jij hen telkens zelf ook bent
door wat jij doet of juist ook laat
het is vandaag daarom jouw dag
is dat niet een prachtig geschenk
deze dag is een feestelijk terugblik
op wat jij verbindt en verbinden laat
het is de confetti over de voorpret…
Ruimte.
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
376 Het leven valt mee.
Als je naar de hemel kijkt.
Een wolk drijft voorbij.…
de diepte van de horizon
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.283 je bent langzaam verdwenen
stil uit mijn leven gegleden
zonder een woord te verspillen
was je laatste zucht snel vergeven
de wind heeft je meegenomen
naar een plek buiten mijn bereik
met zonsondergang ging jij heen
dat is nu de plek waar ik altijd naar kijk
want in de diepte van de horizon
daar moet je wel ergens zijn
en al weet ik dat…
Rouw
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.381 Om de stilte van zacht daglicht heen
vinden vogels jouw ziel
hun vlucht maakt dat ik lach en ween
daar, waar de stilte viel
De zon gaat waar de tijd dat wil,
ik kijk naar wat beweegt
zo draait jouw schaduw om mijn spil
als de dag zich langzaam leegt
De dageraad ben ik voorbij,
doch alles is me na
als in vogelvlucht jouw ziel in mij
maakt…
Voor jou
hartenkreet
3.4 met 14 stemmen
2.243 Mijn diepste wezen steunt op jou
jij brengt het licht in mijn ogen
maar zonder kijken kan ik volgen
want, jij hebt mijn stilte bewogen
Eenzaamheid is een volle zaal
verborgen in miljoenen mensen
doch deze ziel kent het geheim
en weet zich niets te wensen
Zoals eb en vloed samensmelten
tot de maan hen koesteren zal
weet ik, wat in vervulling…
Zongekust
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
905 We renden hand in hand
over vochtig gras en
trokken ochtendnevels
speels uiteen
tot ze als ijle vogels
van ons vluchtten
stil stonden we te kijken
hoe de zon hen warm ontving
voor ze als parels dauw
op onze monden daalden
waar ze stierven in een zoen
en wij elkaar plechtig beloofden
die elke morgen te herhalen…
slaapbeeld.
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
454 je keek bewusteloos toe
schuin vanuit je ooghoek
naar waar je wilde kijken,
je keek omhoog naar het
donkere raam, per vergissing
jouw arm afhangend van de
bank. hij herstelde je pose,
deed vaderlijk een deken over
je heen, het leek of je sliep.
vol bewondering zal god
jou naar boven tillen, daar
waar de gloeilamp gloeit.-…
Voorjaar
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
681 Ik doe vanmorgen vroeg de lente open
en pak mijn jas, maar zij gebaart van nee,
ze zoekt wat gras en gaat daar rustig liggen,
kijkt om zich heen en ik kijk met haar mee.
Een meesje bungelt met één pootje
aan een ijle berkentwijg. De lente zucht
beroert de roze verenbuik en fluistert zacht:
voel jij het al, ik zit weer in de lucht.…
Mistige morgen in april
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
517 Het warme land dat in de nacht
verkoeling zoekt, grondmist
met daarboven paardenhoofden
zij hinniken zacht en snuiven
Er staat een man te kijken
een jachtgeweer gebogen
om zijn arm, een hond
afgericht spiedt zwijgend mee
Alsof iedereen wacht op de wind
die hen bijeen zal drijven, de man
de hond, de paardenhoofden en de mist…
schizofrenie
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
571 golven van geluid door mijn kamer
peilloos is mijn afkeer
slaan helpt nou niet meer
schuldig zijn zij
ik weet wie ze zijn
horen kan ik ze maar niet zien
schreeuwend maak ik mij los
tierend op de zondebok
het is niet aflatend
aanzwellend tot afgrijsen
oordoppen begin ik te proppen
nu wordt het snel minder
verward kijk ik om mij heen
helpen…
GELOOFSBRIEVEN
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
413 God hoeft
ze natuurlijk
niet te overleggen
z’n geloofsbrieven
wij kunnen ze immers inkijken
naar eigen believen
ook al kun je
geen woord lezen
kijk om je heen wat
zou hij ons nou nog meer
moeten bewijzen in wezen
hoe moet hij ons nog meer gerieven
ga niet in ze zitten krassen
is een van zijn adviezen
maar we gebruiken onze oren…
Boulevard impressie in Cannes
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.094 het jurkje waait wat op
moedervlek siert haar linkerdijbeen
opvallend fraaie, slanke, lange benen
nog niet door de zon gekleurd
groot contrast met de
vuurrode nagels van de tenen
staat stil om zich heen te kijken
hand beschermend boven haar ogen
haar blik zweeft over het strand
zwaait opeens enthousiast en
glimlachte even tegen mij
daarna…
Niet te begrijpen...
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
540 “Mag ik even kijken,”
zegt de verslaggeefster van mensen in nood.
En ze slaat de deken opzij.
Hij zegt alleen maar: “Hij is dood.”
Waar gaat hij heen met het kind.
Brengt hij het naar zijn moeder,
of naar het graf zoals zovelen?
Hoe draag je een verdriet zo groot.
Gewikkeld in een deken
en de simpele woorden.
“Hij is dood.”…
kinderen op het plein
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
126 ik sta te wiebelen
op mijn beentjes
en kijk naar de andere
kinderen op het plein
die zo fijn aan het spelen zijn
met elkaar
met hun zelf bedachte regeltjes
die altijd weer veranderen
al naar gelang
de nukken van
het merendeel
ik wil niet
op mijn teentjes lopen
om de anderen niet
op hun te lange te staan
of hen
tegen de schenen…
wereldgebeurtenis
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
197 wij hebben
een krachtiger
Leider dan
jij
kijk wij
zijn in
onze vredige
landen vrij
niet lijfelijk
te zien
ja Goddelijk
sterk aanwezig
in het
hemelrijk
zich voorbereidend
wel op
Zijn heilige
tijd
hoogmoedigen spotters
boosdoeners voor
hen echt
einde verhaal
lees de
laatste bladzijden
bijbel het
machtige gebeuren…
Zwaluwen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
476 Maar niets kondigt als hen zo stijlvol, zo gracieus
de heerlijke, zoete lente aan.…
Emotie
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
608 Wanneer je je alleen voelt
Huilend in slaap valt
Nachten door je bed heen woelt
En denkt dat je alles hebt verknald
Dan is het de kunst om op te staan
En sterk te zijn voor degene om je heen
Om er weer voor te gaan
En houden we ons samen op de been
Maar ook als het even niet gaat
Een klein stukje van je zwakte toont
Kijk dan naar iemand…
Emotie
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
706 Wanneer je je alleen voelt
Huilend in slaap valt
Nachten door je bed heen woelt
En denkt dat je alles hebt verknald
Dan is het de kunst om op te staan
En sterk te zijn voor degene om je heen
Om er weer voor te gaan
En houden we ons samen op de been
Maar ook als het even niet gaat
Een klein stukje van je zwakte toont
Kijk dan naar iemand…
Geiten
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
469 het weitje
hoek Bosweg-
Zevenmeersveenweg
staat vol met geiten
vertederend springlevend
maar ze lijken dood
doorschijnend wit
met een beetje rood
ze liggen, staan
tegen de erfscheiding aan
om met hun lijven
uit de wind te blijven
in de schaduw te staan
soms rent er eentje
klimmen een paar
op de bok met hooi om daar
om zich heen te kijken…
De geliefden
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
598 je tegen hen slaat
en dan plots ben je weg
een deel van hen neem je mee
nee echt, jij bent de zee
waarop hij zich terugtrok.…
pluk de dag
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
376 nu thuis te moeten zijn
is de onbegrepen kunst
van wie zwerven moet
om in de vitale menigte
zich telkens vol te lopen
aan het losbandig leven
de volle vrijheid geniet hij
eenzaam maar niet alleen
in het stil luisterend kijken
naar de immer bonte stoet
die de vele maskers draagt
van mensen in maskerade
alles wat hen bezigt ziet hij
van…
BODEM VAN JE ZIEL!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
580 Op de bodem van je ziel
ziet je was er vuil
smoezelig of soms smerig uit
Je wasmanden puilen uit
je zou het op een grote hoop willen gooien
de wasmachine in willen donderen
en op 90 graden laten draaien
Maar volg de algemene gangbare wasinstructies:
Sorteer op kleur
op temperatuur
de trommel niet volproppen
Zet sommige stukken in…
Een ordinaire stoelendans
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
493 Links en rechts vallen ze neer.
Ja, het leven is geen sprookje, meneer!
Voor jonge mensen is het begin vaak wel leuk,
maar ook zij krijgen een deuk.
Thans zei tante Jans: "Op latere leeftijd heb je minder sjans."
"Ach wat maakt het uit," zei de koe,"Jansen is nog lang niet moe!"
En Kirsten heeft een nieuwe baan!
De negativo zei: "Het is met ons…
ARCHIVARIUS TOT DE LEVENDEN
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.097 Lees met aandacht hun namen
rijen gelijke achternamen
kijk met aandacht, schrijf hen neer
de doden, want altijd weer
wanneer je schrijft sterft een vader
en komt de zoon je nader.’…
Bevel is bevel
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
947 Om ons allen heen klinkt het vuurgevecht, het knalt.
Alle staalhelmen recht vooruit gericht.
De blik van hen allen is star en vast.
Het geloof in hun natie en leider geeft ons een duidelijk bericht.
Hun rood met zwarte vlag wappert trots aan de mast.
De ideologie heeft hen allen in de greep.
De belofte van een Duizendjarig Rijk.…
WIJ GAAN MOEZELEN, op de melodie van 'Daar is Swiebertje'!
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
610 Wij gaan moezelen, lekker moezelen
aan de Moezel met mijn hond en met mijn man
wij gaan moezelen, lekker moezelen
van zo'n uitje aan de Moezel hou ik van
het leven is soms lijden
dat voelt reuze pijnlijk
daar effe uit te stappen
maakt 't leven weer draag'luck'…
Het mag niet gebeuren
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
554 Als het tijd is
dat mijn klok, mijn pendule
(nog van de schoorsteen van mijn oma),
opgewonden moet worden,
als het daarvoor tijd is geworden,
raak ik gespannen. Vrees kruipt
in mij omhoog. Het mag niet gebeuren,
dat – voordat mijn hand de sleutel heeft benut-
de veren slap zijn geraakt, er stilte valt, er zonder
zacht getik levenloosheid is…