1296 resultaten.
Ik weet genoeg!
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
591 Vooral het flamberend gourmeren aan één en dezelfde tafel leidt, hoe je de steak ook wendt of keert, tot scheve ogen en quasi onschuldig bedoelde steken onder water, die nog jaren onderhuids kunnen dooretteren als een gezwel dat elke kerst als een duivels fantoom de kop opsteekt en jaar na jaar blijft voortwoekeren...onderhuids, wel te verstaan!…
Sermoen van Pater Brom
poëzie
3.6 met 7 stemmen
2.014 'We jassen of kienen, dat onschuldige spel!'
Wat zeg je daar, onschuldig? dat lieg je, versta je me wel?
Was ’t nog om een cent, ’k zou zeggen: ga je gang maar,
Dat was een kleinigheid en ja, die was gangbaar,
Maar een dubbeltje in de pot, waar duivel moet dat heen?
En bleef het bij een dubbeltje, ’k zweeg nog, maar neen!…
Aan Sarbiewski
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.803 Ook zij, wie God, in 't sterflijk stof gehuld,
het eerst een zaalgend lachje schonk,
Zag u, en sloeg, door u te hoog verheft,
De onsterflijke ogen neer -
En bloosde, als toen de bloem van 's hemels jeugd,
Op eeuwge onschuld godlijk trots,
Het zaligst woord haar horen liet, dat ooit
Een sterfling blozen deed. -
Verheven ziel!…
WANNEER IK STERVEN ZAL
poëzie
4.2 met 8 stemmen
4.328 Want hoe ge, toen gij laast, ter borst moest voelen nijpen
de pijn van wie, miskend, zelfs om zijn onschuld treurt:
veel beter dan ik-zelf zoudt gij mijn woord begrìjpen
dat nóg in trots het hoofd u beurt.…
Koning alcohol (een epos)
hartenkreet
4.9 met 7 stemmen
1.379 zand en ik daag de golven uit
want de vloed wordt eens mijn bruid
koeien grazen lachend in het gras langs de rivier
die langzaam uit haar oevers treedt, vertel me of je weet
dat de kastelen die er zijn, je uitzicht nu vernieuwen
en vraag het meisje die ze melkt of het de goden speet
dat ze gokten op kieuwen terwijl je boven water leeft
de onschuld…
Kinderpartij
poëzie
3.8 met 32 stemmen
4.477 kleuren, bloemenkleuren zijn,
als purper en diep karmozijn
in dit vertrek en in de krans
van uw gestrengelde rondedans;
als enkele bladen, sprenkelbladen
aan kronen stil gerijpt, geglipt
van kelken, door wier wanden heen
het net en weefselwerk verscheen
der aren en hoe het was geribd,
nu dat het licht er toegang had;
als het onschuldig…