Alle inzendingen over overig

De honden zijn de stad uit, weg van de rollen prikkeldraad in de straten, ik loop krom met mijn neus boven hun spoor naar de vrijheid en het gevaar van hun tanden Dat kan ik aan, als jij, zul jij kom jij ook, op blote voeten in vrede, onze nachtenlange liefde bewaakt door de honden en jouw buik zwanger van toekomst? Ik lig wakker, luister…

Mijn oude tante: midden in haar familie -- in fotolijstjes.…

soms lijken gebeurtenissen aangaande het leven te hebben moeten lopen zoals … en dan plotseling wordt het onderbroken en is de veronderstelde logica zoek en voel je … dat de lijn waaraan alles scheen te zijn geregen is gebroken en dat je alles opnieuw moet overwegen en hopen de eindjes weer aan elkaar te kunnen knopen…

De robots laten zich bedienen door mij, ik heb geen keus Ze piepen afgrijselijk als ik het niet goed doe Dan hoor ik de mensen die tekort komen Ze hebben recht op hun dosis elektronische alcohol en op een mooie ontplooiing van hun planten, groei en bloei met kunstige geuren geregeld in de kamer hiernaast Na de dranksensatie is er keuze…

Ik ben een vreemde voor hen, ik heb geen humor – die dat overbrugt.…

Aha! Speelt geld geen rol? Dat is een bekentenis! Jij bent een vijand!…

ik schreef een brief aan mijn verleden met vragen als wie had ik eigenlijk lief waar liep het mogelijk mis of is de loop het pad afgegaan zoals het lopen moest ik schreef een brief aan mijn verleden vroeg hem: was het zo goed en ze zei: is dat nu wat er echt toe doet je leeft nu immers in het heden…

de blinde ziet door iets aan te raken maar z’n geest gaat er de beelden bij maken de schilder zet iets fraais en abstracts op een doek de geest gaat naar de diepere betekenis op zoek de schrijver zet woorden achter elkaar op een rij wil met proza verhalen gedichten iets van zichzelf toelichten? Wat werkelijk wordt gezegd is in…

Ik ben oud, ik drink wijn van een naamloos veldje – om ooit heen te gaan.…

Op het eind expres een fout maken, deemoedig – toppunt van hoogmoed.…

haan in de wolken waait met alle winden mee er is geen keuze was het kippenhok zijn thuis zette hij kip naar zijn ha(a)nd…

Hij concentreert zich: eerst gaan zijn benen trillen -- daarna zegt hij iets.…

Ik draag zomaar wat, liefst ruime kleren, ik ben – naakt van nature.…

Mijn mooie uitzicht bescherm ik tegen rovers – Met zware luiken.…

Er valt zoveel goeds te doen, denk ik wel eens, tsja – soms denk ik wel eens...…

we dorsen hebzucht en maaien akkers met graan we rapen kruimels en plukken leven rijp groen zoet en bedorven zaaien we twijfels vergaren woorden met de zeis oogsten we taal we nemen elkaar op korrels van zout of we zaaien stormen in glazen met water…

Op reis in al mijn herinneringen zoek ik – waar ik naartoe ga.…

Uit goedheid doe ik alles graag groot, leer van mij: klein is goed genoeg.…

een deur opent zich in funeaire tijden ik blaas nieuw leven in mijn oude huid draag ik fabels en feiten en tralies tegelijk nu ik amper weet opent stilte de ramen naar een verre blik ik open boeken die aan de wereld knagen zelfs aan mijn gelijk…

Tot diep in de nacht las hij, diep de woorden in – We graven hem op.…

Ik houd van bloemen, maar niet omdat ze mooi zijn! Omdat ze bloem zijn.…

Maan achter takken – Kijk, denk er niets bij, maar kijk: maan achter takken.…

Een madeliefje zien en er niet aan denken – ermee instemmen.…

Met eerlijk delen, als vrienden, begint tweespalt – die de vriendschap splijt.…

Knijp een oogje dicht, en zie wat verboden is – kan toch gebeuren.…

Mijn therapeut vindt geesten gewone mensen – spokend in je hoofd.…

Wist je dat mensen in een notenbalk leven want voor je hier was, was je iets als dood Die do kun je de naam van aanvang geven; na achttien jaar ben je toch eindelijk groot De ré komt, dat is jouw tweede balk noot; die ré staat voor het beginnend redeneren Hij is die eerste stap, op weg naar de dood maar zulks moet je echter veel later leren…

Wij zijn verhalen, verhalen van verhalen – verder zijn wij niets.…

iemand trekt met kalk een witte lijn op de muur rond jouw lijf je bent getekend zonder schaduw verdwijn je in het donker je houdt een lege koffer vast een beetje bevend stapt je rechterbeen in de stroming van de ongewisse tijd een kalkrestje rust gelaten op het verstrooide haar iemand ziet je…

Woorden zijn woorden, bleek, tot we ze kleur geven – met onze daden.…