4410 resultaten.
Geluidloze stem
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
539 Misschien dat het geluid
van jouw stem
in mijn ademtocht
steeds anders klinkt
dan voor jouw dood
in al mijn dromen
maar het is ook niet
onwaarschijnlijk
dat in de stilte
van de duisternacht
jouw stem geluidloos
veel verder komt
dan ik dromend
durf te hopen
in alles wat ik denk
keert stilte terug.…
Vissen en vader
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
597 Het kleine joch schopt steentjes
voor zich uit fluitend op zijn vingers
verschrikt hij vogels aan de waterkant
waar hij de vissen voert, azend
op grote vangst, ’t liefst een karper
of dezelfde snoek, die hij met vader ving
hij zou ‘m herkennen, die blinde vlek
en de ring van vuur achter zijn angst
in zijn handen ligt vaders favoriet…
Verdronken in later
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
514 De onschuld van het
Spelende kind dat
Geniet van zand en water,
Zon en buitenlucht,
Wordt bij het groter worden
Vervangen door de ernst
Van dit leven: zorgen voor
Later, alles op zij voor later,
Voor de toekomst die er
Hoe dan ook geslaagd uit
Moet zien - met het oude lijf
En de oud geworden geest
Als levend bewijs dat later…
ik niet
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
509 ik hoorde woorden over sawa’s,
hoe een kind in hunkering naar meer
dan moeder, zocht in windsels
stil verdriet
ik had dat niet
mijn moeder uitte zich slechts stroef
met scherpe sneden brood
het mes op tafel liet ze schrapen
maar toch werd vaak het heft
haar wapen en het ging
soms hard, bij ieder woord
ook zij
probeerde goed te zijn…
Krakend geweten
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
456 Apen hebben geen benul,
Zoeken er al jaren naar,
Te vergeefs,
Maar bij mij kraakt
Het geweten onder het
Gewicht van dit
Pijnlijke grensland,
De onzichtbare rivier
Die onder mijn leven stroomt,
En af en toe zachtjes begint te kraken
Onder het gewicht van goed en kwaad,
Alleen maar om aan te geven dat het
Er om gaat hoe je in…
rotgevoel
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
559 ik denk aan daar
waar honderd kinderen
armpjes strekkend
in
geschokschouderde
hoop
ik denk
aan daar, in lichtstad donker
bloedgedrenkt
ik denk
te veel en laat
mijn woorden
staan…
Pestmasker
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
495 Wijd uitlopende kraaienneus
Niet gevuld met geurige kruiden
Maar met het gif waarmee
Jij je woorden naar mij
Afvuurt en mijn eigenheid
Vernielen wil - je vermoordt
Een mens, mensenkind,
Je weet niet wat je doet,
Van achter je masker
Dat de werkelijkheid
Verbergen wil,
Want stel je voor
Dat je herkend wordt,
Je moet er niet…
Erg veel
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
562 Duizend wolken bevolken mijn hoofd
het zijn eigenlijk watten
waardoor ik de werkelijkheid niet meer kan bevatten
duizend dingen zingen rond in mijn hoofd
ik kan mij niet meer concentreren
dat koor verstopt mijn gehoor
duizend woorden heb ik in mijn hoofd
ze staan allemaal in de weg
maar zijn verdwenen voordat ik wat zeg.…
na Parijs
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
556 ogenschijnlijk is er rust
in weergekeerd ademen, opgelucht
bevrijd en kwijt, door harde dagen
niet alleen een naam: zijn klank is nooit
vermoord
niet alleen het vrije woord is ruw verstoord
door zwaar geweld
het potlood tekent bloed en geldt
rond zwarte rouw
maar trouw aan alles dat waarachtig is
druipt de vernis
van valse preken…
In-zicht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
521 Leven dat gedragen wordt
Door draden gesponnen in
Het spanningsveld van
Licht en donker,
Van aantrekken en afstoten,
Van er totaal door omgeven zijn,
Van opgaan in het licht,
Of onder te gaan in het donker,
Dunne grens van waarheid
Die schuurt, een beetje wrang is,
Maar wel raakt aan de werkelijkheid…
De beeldbedenker
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
525 De beeldbedenker die vorm geeft
Aan gedachten die zo maar opkomen
Als de taal met woorden en klanken
Te kort schiet, het volledig af laat weten,
Die een zilveren spiraal maakt
Die tot in de hemel reikt,
En de diep doorleefde druppel door hem
Gehouwen uit doorzichtig albast
Dat met zijn gefilterde licht
In de voren van moeder aarde…
Nursel, Nursel
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
476 Prachtige kijkers
Met een wonderschoon
Palet van wel duizend
Kleuren bruin, zo onnavolgbaar
Op hun plaats gekomen,
Ogen die vanaf je geboorte
Nog nooit hebben kunnen zien -
Je hebt geluk gehad, zeg je,
Dat je niet op latere leeftijd
Het zicht in je ogen
Verloren bent, dat is veel erger;
Terwijl ik je bij je hand neem
En samen…
drempelfeest
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
471 nu ik struikelend de drempel neem
de mat verwijt dat hij te veel
en te dichtbij
mijn voeten veegt,
laat mijn uitgestreken gezicht
haar plooien vallen
buiten schallen immer
weer
de bommen van de nacht
ik sta op wacht en lach
problemen zacht…
Het kind
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
496 De wolventanden van de tijd
Hebben genadeloos het kind
Uit mij weggevreten,
Het levend karkas
Dat overblijft levert
Voortdurend strijd met
De weerspannige werkelijkheid,
Waarvan niet veel meer overblijft
Dan een groot vierkant in het zwart
Dat mijn wereld verbeeldt,
En een grote zwarte zon
Waaruit licht gezonden wordt
Vanuit…
Honingzwammen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
475 Daar liggen, een verslagen legermacht,
zwarte schimmeldraden vreten door de stammen,
bomen, geveld door gele honingzwammen.
Nu heel het beukenbos is omgebracht
blazen duivelzwammen sporen
over heel dit continent. Er wacht
het hoge leven een koude nacht.
Schimmels grijpen, vreten, boren.
Uw beeld waart in mijn bestaan
als een wrede schimmel…
Onderweg
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
608 Achter het stervend licht
- hinkend tussen losse sporen -
dwaalt een levensloop van
aangespoelde eenzaamheid.
Onuitgesproken woorden
waaien langs de einder
mee met golven, meeuwen
en een eeuwigheid in gedachten.
De nacht ontkleedt de uren
weet het puurste te ontleden
op het vederlichte voile
van een stiltedroom
en uit de fijnste draden…
Verdwaalde gedachten
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
447 verdwaalde gedachten vinden vrijheid
daar waar zee de hemel kust
geborgen in sculpturen
dat liggen te pronken in de naaktheid van het zand
gisteren stond er nog een vervallen zandkasteel
die grondig onderhoud behoefde
alle woorden waren immers weggeroofd
doordat het tij ruim baan had gehad
nu worden deze verhalen
voor altijd bewaard…
Kind in niemandsland
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
448 Beneden lijkt alles onbewogen
in de nog onbewerkte grond,
evenwicht in een verzwegen
landschap, broosheid tekent
halo’s rond de zonneogen, die
aan het licht willen ontsnappen,
met deze aanhouder wint de
grond aan eigen dankbaarheid,
dat kind met haar oneindige
dromen zijn onze tolk waarop
de tijd zich opricht, waarvoor
het prikkeldraad…
Cocon
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
455 het omhulsel
dat familie heet
hangt bungelend
aan een boom
gelijk verse stappen
in de sneeuw
betreedt een ziel
deze wereld
haar ontworsteling
immens
zo rijst de vraag meer
dan eens
is er licht aan 't eind van de tunnel…
nachtzweet
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
438 zij kwam in de kortste nacht
en ging pas weg, nadat
het langste uur zijn tijd verloren had
het licht ging uit,
maar het moest toch echt zo zijn,
de pijn om haar verlies verliet me niet
het bleef maar grote gaten
knagen
petje af voor vader tijd
want hij weet hoeveel spijt
er in doorwaakte uren past
ach
hij hoeft het niet te laten…
In de greep
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
521 in de greep van het web
dat onopgemerkt om hem
heen was gegroeid
of toch
lagen patronen
al langer vast
zelfs alledaagse sleur
was een onderdeel van
zijn bestaan
toch knaagde
er een vurige passie
die al langer
onbeantwoord bleef
het verstoppen
in dozen waarvan
deksels niet
altijd even goed pasten
bleven gevoelens
hem telkens weer…
Apeldoorns kanaal
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
504 Reis naar de weemoed,
Kanaal waarlangs ik
Geleidelijk aan mijn
Kind zijn heb achtergelaten
En terugvind de persoon
Die ik geworden ben;
Tijd die niet meer
Te achterhalen en
In zichzelf vergleden is
Met aan weerskanten ijsresten
Die tot dusver de heetste
Zomers nog hebben doorstaan,
En waarin de gevoelens van
Wie ik ten diepste…
ter plekke
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
495 het sobert in grijs
deez morgen
zowel het zwerk als geest
deels door de aanslag op de ruit
voorts het tij waarin gij dit leest,
het denken is traag
mijn vooruitzichten bewegen
zich nog achteruit
kortom de sfeer
is in ruste en tamelijk vaag
ook voel ik me ietwat belegen
in brokkel of gatenkaas
om en om en in laag voor laag
ben gestrand…
1 Januari
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
498 met een rugzak vol familie
loopt zij vastberaden
het strand op
de hond danst ongedurig
om haar heen
zand stuift op
ze ritst haar jas open
en ontdoet zich
van haar kleding
even bibbert ze
kijkt stoïcijns naar
golven die dansen
als door engelen
gedragen loopt ze
loodrecht op de zee af
eindelijk voelt ze
zich verlost en loopt…
Wat ik heb achtergelaten
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
553 Als je me vraagt
Wat ik de wereld
Heb achtergelaten
Kan ik niet zo
Een-twee-drie
Iets groots bedenken:
Als ik alles wat ik
In mijn leven gedaan heb
Over mijn schouder
Terugkijkend overzie,
Zie ik wel veel kleine
Vonkjes, oplichtende sterretjes
Die alle kleine goede dingen
Die ik aan mijn medemens gedaan heb
Liefdevol doen…
wentelweken
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
457 draai…
draai de engelendans van ooit,
van tijden waarin klein zijn enkel
kostbaar was
dans,
dans de pasjes van weleer
in roze jurkjes en de glimlach van
het kind dat roept:
nog een keer
nog een keer!
en snoept van oude luister,
dans het duister
uit je hart…
Ik blijf dat wezen…
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
425 De larve sluipt door het schemerlicht,
de tred van een vloeibare maan kruipt
tergend langzaam langs het snijpunt
van de dagen, hel verlicht wordt de
cocon van de winterslaap
waarin de tijd zich even
liet verpoppen maar uit de
zijn vliezen werd bevrijdt
ik schuur en stamp tegen
mijn rupsenhuid van ijzer, door
schors van de seizoenen…
Hoe laat het is
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
512 Niemand weet waarom
De tijd bestaat,
Waarom alles in
Haar verglijden moet
Die ons daag'lijks knecht
En onder een ontontkoombaar
Juk gevangen houdt -
Niemand weet immers
Hoe laat het is…
Zoekende
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
564 zij zoekt de slaap
in de wortels van haar bestaan
volksverschuivingen hebben
plaatsgevonden
maar geen zo groot
als de hare
de impact nog
dagelijks voelbaar
zoekt zij tot op heden
nog altijd de slaap
waarvan men toen al zei
dat 'ie schaars was…
Overwinning op de zon
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
640 Die het negatief is van
Het meest uitbundige licht
Dat een mens zich voor kan stellen,
De volle zon,
Verbleekt bij de aanblik
Van het licht dat schijnt
In mijn hart,
Ontstoken door de vonken
Die spatten van mijn liefde
Voor jou…