Alle inzendingen over haiku

Vakantiedagen... duinzand prikkelt de slaapzak tot we verstuiven.…

Thee lonkt in het glas... eindeloze verkwikking laat me sidderen.…

de poes vangt een staart slaat haar klauw erin en merkt hè dit is mijn ding…

God heeft me gestalkt in nabijheid van zijn huis hoor ik gebeden?…

Na zeven dagen nucleaire reacties moest hij gaan biechten.…

Bij de afronding werd kernachtig uitgedrukt massa en omvang.…

Soms denk je het lot wat te manipuleren maar dat eist z'n tol…

Bloeien de rozen zonder blikken of blozen van kleur verschoten.…

Ik ben onzedig, draag zo'n strakke lendendoek. Nee geen onderbroek!…

Ze hijgt uitgedroogd zoekt de plaats van opstijgen om zich te drenken.…

Mijzelf verloren, kwam de dood tegemoet, ook hij scheen de weg kwijt. Bodemloze put te verdrinken in je ogen, niet vanzelfsprekend Overtollig woord ingepakt, weer uitgekleed tot naakte waarheid. Zomerzon blakert kruin tot een blad-loze tak, schildering in okerbruin Gaf haar twee rozen, slechts gaf zij mij maar één zoen houd nog…

Bij het inklappen zou het applaus verstommen.. ze kende geen roem.…

Ga een boek lezen in plaats van haiku's bakken daar heb je wat aan!…

De hardvochtige hief een glas droge sherry tijdens de zondvloed.…

zomerdroogte - zelfs de appeltjes aan de boom vergaan van de dorst…

Drijvend de nacht in zoemt de ventilator zacht klatert water nat.…

festivalingang nest mieren snuift een lijntje - HGX poeder…

onderweg veel bloot plekken huid van teen tot kruin bakt en braadt de zon wees niet wreed, o zon stralend ultraviolet gat in de ozon…

Edelachtbare; deze rupsen zijn schuldig aan jeukdelicten.…

Ongebruikelijk, overwegende zelfliefde leidt tot gemeengoed.…

Die onweersbuien.. hoelang blijven die hangen? Doe maar twee grote!…

Schering tot overmaat, we kunnen niet aan ontkomen, inslag als levensklucht. De tel kwijtgeraakt alles van geloof ontdaan, kern nader tot de bast Zwart en wit gebloed, de kleur ligt voor het grijpen om in vast te bijten. Ongewis prikkeldraad draden kleverig van angst, geaard verlangen. Waaraan houvast kleeft detail van grote…

denkt men vaak complex, de moeder van 'Oedipus' komt niet uit Iran!…

jongen zegt: "hier aan de zee, kan je zien tot je ogen ophouden"…

(haiku’s op een thema) een vluchteling vindt een nieuw huis om te leven z’n hart is nog thuis soms moet men vluchten nogmaals opnieuw beginnen met gebroken hart de vluchteling vindt een nieuw huis maar het blijft leeg wordt nooit een echt thuis vindt de vluchteling ooit weer dezelfde warmte als die van voorheen?…

de eendagsvliegen zijn gezegend door het niet kennen van de dag * * geïnspireerd door Matsua Basho…

Ik moest weer lachen om verouderde vreugde, voor wie ik moest zijn.…

Ronde van Frankrijk - een priester bidt rozenkrans met veloketting…

Een dag in juli. Zo stralend is jouw gezicht in het witte Thorn.…

Hoor niets meer van je verzilver geen spreuken meer zwijg over het goud.…