1696 resultaten.
Illusie
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
378 Ik voel wanneer ik denk,
dat ik gevoelloos ben.
Ik denk wanneer ik voel,
dat ik zonder gedachten ben.
Ik besef dat ik illusie is.
Dat ik ben. Ik ben dat.
Ik lééf gebonden en vrij.
Zonder te vragen waarom.
Zonder te voelen hoe.
Zonder te weten wat.…
De Eed van Bentham en Carson
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
558 Middelen die leven genezen of bestrijden,
moeten wettelijk worden toegelaten.
Artsen die genezen eren Hippocrates,
met het uitspreken van zijn eed.
Technici die bestrijden doen dat niet.
Zij handelen naar eer en geweten,
zoals ooit Rachel Carson deed.
Ze willen dierenleed voorkomen,
waarvoor Jeremy Bentham streed.
Straks kunnen zij hen beiden…
Openheid
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
612 De hemel,
waarin wolken ontstaan.
Het vuur,
waarin stof tot as verbrandt.
Het water,
waarop wij als stofjes drijven.
Wie zijn wij? Wie ben jij? Wie ben ik?
Wij zijn het maagdelijk witte doek,
waarop onze levensfilms verschijnen.
Wij zijn de onbeschreven bladeren,
waarop onze levens worden vastgelegd.
Wij allen leven als eeuwig stromend…
Wijzer worden...
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
457 Wie wij ontmoeten zijn wij niet zelf.
Wat wij horen is niet ons oergeluid.
Ons oorspronkelijk gelaat blijft ongezien.
Ons wezen onbegrepen.
Wat wij zien zijn maskers.
Wat wij horen zijn opinies of geraas.
Wat we weten dwaas.
Waar oordelen verdampen.
Waar meningen verstommen.
Waar dichters zwijgen,
bereikt een mens het paradijs.
Het…
Een dichter beminnen...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
557 Een dichter liefhebben is hemels,
voor een muze.
Een muze beminnen is goddelijk,
voor een poët.
Dichters begrijpen de roerselen van uw ziel.
Ze herkennen de liefde in uw ogen.
Laat hen tot uw stoutste dromen toe.
Geef hen al uw zorgen en uw smart.
Nooit worden verlichte dichters moe.
Onvermoeibaar beroeren zij uw lichaam,
en uw geest.…
Onvoorstelbaar dankbaar
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
502 Stel je voor,
dat je nooit zou zijn geboren.
Dat je niet zou hoeven sterven.
Dat je niet zou willen leven.
Dat je voor altijd dood zou willen zijn.
Stel je voor,
dat je gespaard zou zijn gebleven,
voor alle zorgen, alle pijn.
Dat je de last niet hoeft te dragen,
van een dankbaar mens te moeten zijn.
Stellen we ons voor,
dat toeval nooit…
Kans van slagen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
693 Ons onderwijs,
is volop in ontwikkeling.
Docenten zijn dat ook.
De kleuterjuf werd onderwijzer.
De onderwijzer leraar.
De lector prof.
De lonen passen niet meer bij de werkdruk.
Leerlingen werden grootmondige studenten.
Er kwamen veel te veel regels.
De vakanties bleven kort.
Vroeger gaven docenten bijles.
Kom daar nu eens om!
Nu moeten…
Dementees
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
496 Wanneer de schellen vallen,
van onze verblinde ogen.
Wanneer de bunkers die ons omgeven,
aftakelen en worden afgebroken.
Wanneer ons logisch denken zwijgt,
en zuivere gevoelens leren spreken.
Zo worden nieuwe dichters,
die diep in ons verborgen wachten,
onverwacht geboren.…
Laat ons
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
544 Boven sterfelijke lichamen,
zien bewuste mensen vuur.
Daar delen ze liefde.
Wie ze zijn.
Laat ons in elkaars ogen kijken.
Laat ons dezelfde liefde voelen.
Laat ons dezelfde sterren zien.
Overal vlamt hetzelfde vuur.
Wat houdt liefde tegen?
Zijn het blinde angsten?
Is het levensmoed?…
Nageboren worden
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
677 Steeds jonger ouder worden,
Steeds minder begrijpen.
Steeds minder denken.
Steeds meer ervaren.
Totdat bedoeling weer toevallig wordt.
Zoals een eicel die een zaadcel zoekt
en weer vindt.
Laat ons leven
zoals zalmen in oceanen leven
en weer terugkeren naar de bron.
Sterft daar hun ego?
Natuurlijk niet.
Sterven is nageboren worden.…
Het wonder van gezondheid
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
688 Wonderen zijn de wereld nog niet uit.
Artsen kunnen wonden helpen helen.
Geen arts heeft wonderen geleerd.
Het feit dat liefde ziekte helen kan
is een onbegrepen wonder.
Een wonder dat gezondheid heet.
Laten we ons tot slot verwonderen
over het allergrootste wonder,
dat leven wordt genoemd.
Het wonder dat
vrije vogels kunnen vliegen.…
Wie deelt vermenigvuldigt
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
598 Het grote niets is zwanger,
van ongekende mogelijkheden.
Wie leeg wordt, stroomt vol.
Het kleine wordt weer groot.
Wie alles denkt te bezitten,
bezit helemaal niets.
Wie volmaakt is, is dood.
Lang leve de onvolmaaktheid.
Wie durft te delen vermenigvuldigt.
Liefde!…
To be
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
479 Te zijn, of niet te zijn.
Dat is een eeuwenoude vraag.
Het antwoord laat zich raden.
Liever doe ik water bij de wijn,
dan azijn te moeten drinken,
of dood te willen zijn.…
Kerstnacht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
500 Deze kerstnacht, zoals alle nachten,
is zwanger van prachtige verhalen,
die door mensen niet verzonnen zijn.
Wat onmogelijk lijkt wordt mogelijk.
Wat toevallig is krijgt bedoeling.
Onzin wordt diepzinnigheid.
Het is een heilige geest die waait.
Dromen vallen als oude verhalen,
van diepgewortelde bomen.
Prediker spreekt en schrijft weer…
Vrijgesnoeid
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
442 Nu ons leven lijkt uitgebloeid
en we ons pijnlijk afvragen
of dat leven zinvol was.
Toen we als rozen bloeiden,
die zoete rozenbottels werden.
Hoe onze zaden wortel schoten,
maar ons geluk toch bitter werd.
Onze laatste jaren braken aan.
We leerden vallen en opstaan.
We leerden leven met de dag.
Bitterheid veranderde in liefde.
Wat pijnlijk…
De poort
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
544 Achtervolgd worden door een monster,
is angstaanjagend. Het verleden.
Vluchten voor de duivel van de toekomst,
is als de dood zijn voor zijn macht.
Laten we denken aan de grote David,
die moedig op zijn Goliath wacht.
Wanneer een angstig mens,
alles te verliezen heeft,
opent zich een enge poort.
Eindelijk vallen de schellen,
van zijn betraande…
Openheid en sterrenstof
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
532 Gedachten die ons gevangen houden,
zijn bronnen van angst.
Illusies over onze eigen vrije wil,
zijn hallucinaties.
Mensen dienen egocentrische belangen,
die ons tot slaven maken.
Terwijl...
Terwijl wij uit cellen bestaan,
die ontstonden in oceanen.
Terwijl we hemelse lucht zijn,
die door onze longen stroomt.
Terwijl mensen energie delen…
Sprinkhanen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
569 In het boek Exodus staat beschreven,
hoe sprinkhanen de zon verduisteren.
Alleen superieure dieren kunnen dat.
Toen veranderde de dag in nacht.
Ooievaars overwinteren ook in de Sahel.
Sprinkhaan is voor hen een delicatesse.
De mensen die er wonen verhongeren,
wanneer sprinkhanen uit zwermen gaan.
Toen en nog steeds.…
Spiegelbeelden zien
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
384 Van onbegrepen mensen houden,
zonder te vragen naar waarom.
Zonder elkaar te willen veranderen.
Zonder elkaar als gelijken te beschouwen.
Liefde is niets anders dan elkaar vertrouwen.
Liefde is het hart van vriendschap.
Is niets anders dan in elkaars ogen,
onze eigen spiegelbeelden zien.…
Koffiegevoel
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
691 Nachtdromers dromen in bed,
waarin ze zichzelf verliezen.
Ze herkauwen er problemen.
Ze beleven ook avonturen.
Ze slapen onrustig.
Ze piekeren.
Ze tobben.
Koffiedromers dromen verder
in rustige koffiehuizen.
Daar vinden ze zichzelf terug.
Ze bedenken er oplossingen.
Ze ontmoeten er mensen.
Ze ervaren verlichting.
Ze vinden troost.…
Een stille stad
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
653 Wanneer de stille stad,
sluimert aan de Maas.
Wanneer uitgelaten mensen,
nog een uurtje willen blijven.
Wanneer die goede, oude tijd,
een uurtje stil gaat staan.
Wanneer uitgelaten mensen,
fonkelende glazen heffen.
Wanneer een verloren zoon,
blij is thuisgekomen.
Wanneer een oude troubadour,
eindelijk is uitgespeeld.
Ja, dan lééft een…
Vandaag
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
618 Ja, niet omdat we moeten,
maar omdat we willen.
Gestuurd door een bestemd gevoel,
dat steeds opnieuw,
in mensen wordt herboren,
na een onbestemde nacht.
Nee, niemand is verloren,
wanneer we leren leven,
in de vertraagde tijd.
Wanneer we met nieuwe ogen,
leren zien.
Wanneer we met nieuwe oren,
leren horen.
Vandaag, en elke nieuwe dag…
Meiregen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
384 Het begint te regenen.
Ik luister.
Druppels zie ik in de stilte vallen.
Van blad naar blad.
Van versnelde zomerbloem,
naar vertraagde lenteknop.
Ik luister naar een nietig wonder.
Het is schitterend om te zien.
Mijn hart springt op.…
Prioritijd voor 2020
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
416 Een heel leven duurt maar even,
laat staan het vorige jaar,
dat, was dat gisteren alweer,
veel te vroeg is overleden.
Eventjes, straks, nu, later?
Tijd leeft zoals water stroomt.
Moderne mensen leven snel!
Een neef van mijn vader,
het is al lang geleden,
moest nog even sigaretten halen,
op de verjaardag van zijn vrouw.
Hij is voor altijd…
Leven en werken
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
508 Mensen hebben leren leven,
volgens zelfbedachte plannen.
Planten groeien spontaan.
Ooit een angstige plant gezien?
Ooit een slak zien rennen?
Ooit een zelfbevrijd mens,
overspannen aan het werk zien gaan?…
Waarheden
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
418 Dat levenden werkelijk bestaan,
kan elke dove zien.
Dat leven wonderlijke muziek is,
kan elke blinde horen.
Dat leven zinvol spelen is,
begrijpt ieder spelend kind.
Alleen wijsgeren blijven denken,
over het waarom.
Alleen gelovigen blijven geloven,
in zelfbedachte goden.
Wie dom is blijft maar zoeken,
totdat hij of zij, op sterven na dood…
Jan van Hooff en Frans de Waal
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
430 Mijn vrouw en ik,
passen niet bij elkaar.
Dat weten wij reeds lang,
dat weten we al vijftig jaar.
Logisch, want volgens Socrates,
weten mensen niets.
Mijn vrouw en ik,
passen helemaal bij elkaar.
Dat is de kern van ons bestaan.
Dat weten wij sinds kort.
Logisch, want volgens Cornelis,
voelen mensen elkaar gevoelig aan.
Mijn vrouw en…
Artistieke deeltjes
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
471 Ik verbaas me,
over de veelheid van de dingen.
Ik verwonder me,
over de onafhoorbare verhalen,
die we elkaar vertellen,
en dezelfde liedjes die we zingen.
Ik vraag me af,
waar die triljarden foto's blijven,
die we onophoudelijk fotograferen.
Waarom we van orde rommel maken.
Hoe herinneringen verdampen,
tijdens onze korte levenstijd.…
De droom van Knor
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
441 In mijn smakelijke droom vannacht
had ik drie biggetjes gekocht
omdat ik vlees zo lekker vind.
Ik noemde ze Knir, Knar en Knor.
Zwijnsvriendelijk woonden ze
in onze lekke schuur.
Ze hadden een zwijnenstal gemaakt
en een modderpoel gewrocht.
Mijn biggen denken nu
dat ze zwijnen zijn
die smakelijke mensen houden
omdat zeugen lekker zijn.…
Waarneming 1
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
406 Plotseling verschijnt ze,
uit het onverwachte niets,
maar nu al waakt ze,
zonder dat te weten,
over mijn onbewaakte fiets.…