7277 resultaten.
Morgenzee
gedicht
2.8 met 12 stemmen
5.444 Onder de hemel,
bleek om Dag´s nadering,
drijvend gewemel
binnen de kring.
Dromende spiegel
zwijgend en afgemat,
in lome wiegel
glimmend en glad
Diep van de wolken
dalen de schimmen af,
Donker bevolken
´t groot watergraf.
Zo wel bevaren,
vreugden en leed ontvlucht,
doodmoede blaren
doodstille lucht.
Rimpels verdwijnen…
Haar stilte wit
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
869 nog zijn
konijnen traag
maar in een vlaagje
lentezon ontwaakt hun
eerste voorjaarssprong
zien ze het
prille groen van
lichtend mos dat
in warmte weer ontkiemen
mocht na winterslapen
struin door duinen
naar het strand
waar golvend grijs
haar stilte wit
in een opkomend tij
in variaties blauw
leg ik de schelpen
in jouw hand…
In zacht rivierenland
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
774 ontmoette in
het eerste lichten
samen kijken naar de
wederzijdse vergezichten
nam je hand
naar duinen en de zee
proefden de golven
ze namen ons zo mee
we zomerden
in zacht rivierenland
naast wielen en de wagens
de molens van de havezate
durfde je hand niet meer
te vragen omdat de zon oprecht
te helder scheen maar weet
van nu ben…
Windkracht Twaalf
hartenkreet
3.4 met 33 stemmen
3.818 op een sein
Van de vissersschuit vol kostbaar leven
De wrede zee zo groot, het schip zo klein
Oh, zo velen zijn daar al gezocht gebleven
Zie!…
[de golven vallen]
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
689 de golven vallen
uit hun rol en gestrand
doneren ze schuim…
Cathedral Caves
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
487 over het slingerpad dalen we
naar het strand ver benee
het regenwoud omhult ons
met haar geheimvol groen
door de zee gevormde grotten
vallen altijd bij eb droog
op blote voeten betreed ik
eerbiedig deze kathedraal
eeuwen zijn hier voelbaar
van bruisend, beukend water
.…
Phuket - een uur in zes Polaroids
netgedicht
4.3 met 11 stemmen
760 18.20
Twee witte boten
deinen op de golven van de Andaman.
18.32
Twee roze boten gaan op
in de vlammen van de zonsondergang.
18.44
Op het zand wenken
donkere krabben het tij naar binnen.
18.56
Tussen rotsen en strand
schieten vissen schichtig heen en weer.
19.08
Als een rookpluim
verduisteren vleermuizen de gele maan.
19.20…
OP HET UITMALEN VAN ’T HAARLEMMER MEER
poëzie
3.4 met 12 stemmen
4.979 Aº. 1642
Uitheemse vijanden te zitten in de veren,
Te slingeren de staart groothartig over zee,
Is ijdel, als uw long, geslagen aan het teren,
Inwendig vast vergaat en gij met hartewee
Zo deerlijk zucht en kucht en loost bij hele brokken
Het rottend ingewand te keel uit, in de golf.…
Wrakken en koralen
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
713 ga de golven
voor je beuken
de zeeën splijten
in obsceen gebaar
op zoek naar het
ultieme waarvoor
ik altijd met je ga
duik naar dieptes
in het zwart
heb alles wel gehad
wrakken en koralen
haaien die me paaien
willen snaaien tot
ik jou eindelijk vind
in het labyrint
van riffen die
de dag bepalen
jij bent het kind
dat ik zo godvergeten…
Speel met mij
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
836 wil het kind
in je vragen
te spelen met mij
zomaar aan strand
ik heb een schepje
en jij toch
een emmertje
vlak bij je hand
gaan voor de zon
de sprong over golven
het worden bedolven kom
speel met mij in het zand…
Planktonisch
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
566 Purper licht
fragmenteert in
kleine delen parelmoer
In een zone van getij
pluk ik vruchten
van de zee.
Naakte mossels liggen
gapend op het strand
onwetend van het dampen nog.…
Zomertrek
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
561 Het zilte nat
dringt in neus,
zand in haren,
tussen tenen
overal.
Vlagen kinder
kreten,
een geel schepje
spoelt kopje
onder.
Een roze
zomerzweem,
dolend
op duits
winterwit.
Genadeloos
knisperen
scheermesjes
hier aan
de wal.…
Gebroken
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
693 Met één hand breek ik de golven
hang hen bruisend aan de wind
waar ze verwaaien tot een lied
dat melancholisch zingt
over oneindigheid
ongrijpbaar hoog
diep in gevoel nabij
en met de andere hand
streel ik de branding
van je wang…
De triviale dromen
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
971 je bliksemde
zag je ogen dalen
in vuur en vlam waar
aarde je ontlading nam
het gedonder kwam
pas later met de tranen
toen de bui zich hier
in volle hevigheid ontlaadde
dollend zijn we weggestroomd
door putten en riolen
de triviale dromen zijn
meegenomen naar de zee
in het eindloos open water
ben ik weer de prater jij
golft luisterend…
Schelpenwind
netgedicht
3.2 met 16 stemmen
1.665 wind
die zo alles verwaait
mijn liefde voor jou in een zin
Weet nu altijd mijn lief
als de windmolen draait
waarom ik de zee zo bemin…
wind
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
750 de wind is schuchter vandaag
vanachter de duinen schuurt het zand
over de golven die stil blijven liggen
naast elkaar stappen we voort
we zeggen net zoveel als de kracht
van de branding die er niet is
vandaag tenminste
morgen kan het anders zijn
als de wind stormt uit het westen
dan houden we elkaar vast
niet om elkaar te verliezen…
Luchtbed
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
1.547 prooi aan wat moest komen
en de lamme luchten viel
Want de lucht hing vol met gieren
als aan draadgesponnen lust
waar zij klapten met hun veren
voor de allerlaatste rust
om het onheil te gaan vieren
toen hij wegdreef van de kust
Van de kust zocht ik toen golven
en de wind zij golfde mee
door ze huizenhoog te rijzen
en ik smeet ze over zee…
Zandletters
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
1.534 Ik droomde letters in het zand
die ik daar had geschreven
voor mijn lief de overkant
waar heen jij was gedreven
Ik droomde dat de zee ze nam
tot waar zij moesten wezen
en dan rolden op jouw land
waar jij ze dan zou lezen
Ik droomde zoete letters zand
de zoetste van mijn leven
en adem ze nog heel lang want
jij bent voorgoed gebleven…
afgedankt
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
642 aan de strakgespannen ketting
schier op breken staand
uit het boegoog links,
desolaat het roestigzware anker
lijdzaam droomt 't ontzeilde schip,
bewonderd, museaal en
met weemoedige aanvaarding,
van ooit zijn woelig element
uit "De Zee en Ommelanden" (tweede reeks)
hiertoe geïnspireerd in het "Maritime Museum"
te Bath (Maine, USA)…
Spiegeling
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
671 Zie hoe de wolken zich grijzend spiegelen
in het deinende water dat zo vurig brandt
waar de zon in het westen is verzonken
Rood glijdt een gloed over het verlaten strand
Kabbelende golven ruisen zachte woorden
ze dansen zich tot een roes van schuim
Het zwarte zwerk knipoogt heldere sterren
Een meeuw krijst de magie uit het hemelruim
Een…
Cotsa Brava
netgedicht
3.9 met 31 stemmen
981 Misselijkmakende penetrante zonneoliëen
Zand tussen tenen en bilnaad
Bejaarde doet misselijkmakend yoga in spagaat
Vlieger stort neder boven op mijn kruis
Handdoeken op klutje mutje, was ik maar thuis
Buikliggend gluur ik verhit mee
naar de bevrijdende lichtblauwe zee
Het terras is evenzo nog erger
Kijken of ze kijken en als ze kijken…
Noordwijkerstrand
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
1.663 -
Ik pakte je hand
en schudde van nee
waarop jij toen zei
-mooi hè, de zee !-…
Lotta
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
602 Alles ging snel
toen ik je hoorde
zingen
Een zondag in
Amsterdam
Liedjes later
leerde jij me
staan en
zingen tot
ik vertrok naar
deze stad aan
zee waar
jij weer
zingt…
voorbij de einder
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
587 zijn tijd gekomen
ontstijgt een meeuw de kust
om boven voorgoed
de ogen te sluiten
nabij de branding nog
een enkele vaalwitte veer
eensklaps verstard de spieren
zeilt hij nog talmend door
voluit gestrekt
de stille vleugels
onopgemerkt zal
hij achter de horizon
het kalme water raken
uit “De Zee en Ommelanden”…
De blanke duinen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
693 jeugd kreeg
weer de overhand
we speelden met het zand
als kinderen zo blij
jij was weer bij mij
in het springen over
golven nam ik je mee
naar de einder van de zee
het water koelde
in het diepe onze lijven
ik mocht het zout heel
teder van je lippen bijten
toen we droogden in
de volle zon keerde jij
je om naast strand heb ik…
debutante reminiscentie
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
594 haar nimmermeer
uit “De Zee en Ommelanden”…
Thuishaven
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
1.333 zilvermeeuwen gilden schril
over het schrale van hun vangst
maar als wij beide ogen sloten
murmelde ons universum stil
nu treft de blik enkel nog grijs
krijgt geen droom meer eigen vorm
schuilen vogels voor de storm
schreeuwt de wereld mij van wijs
kijk ik afgunstig naar een boot
vredig dobberend aan de wal
omdat jouw schip op volle zee…
drijfzand
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
832 en als we vannacht de ogen sluiten
laat bodem voetvast zijn, liefste
hard het zand
uit "Amor en de Zee"…
aan een verre kust
netgedicht
4.1 met 13 stemmen
930 sloeg het rijkvergaarde overboord
aan xenofobe kust kon torenlichtsnoer
de stranding niet verhoeden
evenmin geroutineerde boots of loods
in ’t luchtruim protesteren als
blijvend benieuwde uitvaartgasten
luidkeels witte vogels om mij heen
ondergronds misgunt voorgoed
een nutteloos anker
de terugkeer in ooit mijn element
uit "De Zee…
Ja hand in hand
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
932 zag de bui
al hangen
een warme zee
verlaten strand
zij liepen hand in hand
het koude binnenland
door duinen waar het
geel nog triomfeerde
en herfst voortijdig
te plots interrumpeerde
met regensluiers
die het stel niet
interesseerden door
zomer zongebrand
komen zij oogsten
ja hand in hand
elkaar weer winteren
beloven nu stralen…