4156 resultaten.
oplossing
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
741 onder een tapijt van mist
leg ik ’s avonds
geduldig al m’n vragen
in afwachting van antwoorden
laat ik het donker
er een nachtje over slapen
in de hoop
dat ochtendzon
helderheid zal brengen…
oogverblindend - senryu
netgedicht
3.4 met 13 stemmen
884 een man zonder vrouw
baart nogal verrassende
kleurcombinaties…
inzicht
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
633 een muur bouwen
tegen de buitenwereld
beperkt vooral
je eigen uitzicht…
jaja 6
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
764 waar laat je de waarheid
als al je zakken
al vol zitten met leugens…
alleen
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
747 De lucht is dik,
verstikt mijn adem.
Een mistgordijn blokkeert mijn blik
het vergezicht wordt mij onttrokken,
de ander is er niet, slechts ik.…
moment
netgedicht
3.4 met 20 stemmen
843 een
ogenblik
zag
ik lente
maar
je lokken
dansten
en
je stappen
stierven
weg…
Geheim
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
909 Wie jij ziet,
die ben ik niet.
Wat jij hoort,
breng ik slechts voort.
En juist als ik ga,
is het of ik er stil bij sta.
Wat jij leest,
ben ik geweest;
voor wat hier staat,
ben jij te laat.…
in de war - senryu
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
508 haren wapperen
alle windrichtingen op
als je maar thuiskomt…
gedachtegang - duogedicht met Hilly Nicolay
netgedicht
3.3 met 15 stemmen
659 laat de zon niet verdrinken
in tranen, het verdriet van weleer
geef de maan geen kans
haar laatste licht te spiegelen
in het donkere meer
schuif regengordijnen open
durf weer te kijken naar het blauw
en vlieg als een hoge zwaluw
die scherend langs de hemelbaan
zonnestralen verzamelt tegen winterkou
zie de bloesemwind
hoe ze haar kleurigheid…
Is er nog ruimte (OCCUPY)
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
568 waarom dacht ik
dat de bomen
tot de hemel groeiden
ze groeien ja
maar naar hun hemel
de rest is niet verteld
is er nog ruimte
voor een eigen bos
in ons voorgekauwde leven
ik wil kinderen vertellen
over harmonie met de
natuur en duurzaamheid
uit een nieuw verworven zicht
waar iedereen zijn eigen bomen plant
met liefde op een…
weerkaatst gedicht
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
559 weerkaatst gedicht
de dichter wandelt
in gedachtengang
geplaveid met
toverwoorden
hij zucht in volzinnen
en ademt in de geest
van grenzenloos
verlangen
schrijft ongeschreven
woorden in de lucht
die vliegensvlug
blijven hangen
tussen gepleisterde
wanden
de handen gekruist
als traag gebaar
voor vreemde ogen.…
op zoek
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
584 op zoek
een woord verbasterd
-oorgetuige-
ik hoor uw gangen
ga ze na
uw handen glijden
langs behangen
terwijl ik naast u ga
ik ruik en hoor het
ruiken en zie een
glans verschijnen
op uw wonderschoon
gezicht
in het donker voel ik
uw verlangen
op zoek naar
evenwicht.…
Waardevol
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
456 Ik zal alles
van me geven
om het leven
op aarde en in het heelal
te laten voortbestaan.
Alles in me
doet mij bewegen
om het schone en mooie
te laten beleven
voor wat zal gaan.…
Uniek
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
476 Zoals jij
is er geen.
Welk mens, niet één.
Zoals jij
bestaat er niemand.
Niet in Nederland
of in welk ander land.
Zoals jij
bestond er nog geen persoon.
Niet in deze tijd,
niet in het verleden of de toekomst,
als jij zo schoon.…
Licht ( Voor J. )
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
462 Als ik mijn naam
niet meer wist
als ik niet meer wist
'waar' of 'hoe'
en geen tijdsbesef had
dan was er altijd nog
dat Leidend Licht
in de verte,
aan het einde
van de zwarte tunnel
die me verder leidde
waar ik moest zijn.
Dat Licht: dat ben jij !…
Naast me
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
738 Er waren dagen dat ik verslagen was,
omdat dreiging en oorlog mij bedreigden.
Er waren dagen die zo zinloos leken,
omdat alle dagelijkse handelingen leeg waren.
Toch hield ik mijn doel voor ogen
en stond ik op, ook al voelde ik me nietig.
Want elke dag scheen te roepen
en straalde een leven naar me toe.
Elke dag lonkte
en reikte me een hand…
Bedenkingen 7
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
950 Vroeger
was het tuintje onverzorgd toonde fust en lege flessen
en men wees met uitgestoken vinger
Heden
zijn de tuintjes goedverzorgd zonder fust of lege flessen
de A.A. wijst met opgeheven vinger…
Beeld
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.121 Als ik aan jou denk
passeren er vele beelden
in mijn verbeelding,
langs mijn geest,
langs mijn ziel,
zoals jouw haarval, jouw knielen
jouw buiging, tot mijn levensvreugd,
alles zo liefdevol 't meest.…
Stil verdriet ( voor R. )
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
854 In stilte lijden veel mensen.
In diepe eenzaamheid houden
mensen hun gevoel voor zich.
Te diep, te ver weg, voor begrip,
vervreemden mensen van zichzelf...
Stil verdriet kan slechts antwoord ontvangen
van stille woorden ... bijna onhoorbaar !
In stilte voldoe ik mijn opdracht;
in stil, doch brandend idealisme !
In stilte, in eenzaamheid meende…
Wat ik wilde worden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
524 Al, wat ik wilde worden,
dat ben ik nu.
Zoals ik wilde zijn, zoals ik wilde worden
zo ervaar ik mezelf nu.
Al, wat ik bewonderde in het leven,
bevindt zich in mijn leven.
En alles wat ik heb liefgehad,
heb ik nu lief in mijn leven.…
Hoopvol
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
509 Met de hoop
die ik altijd
in mijn hoofd draag
kan ik alle tegenslagen aan,
overal en nergens,
blijf ik daarom overeind staan.…
Nu dat het nog kan... .
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
577 Laat me jou liefhebben...
nu dat het nog kan.
Laat me jou wenken, elke dag,
jij met jouw lach,
met jouw leven in jouw leven !
Laat mij iets bijdragen aan jouw wereld..
zonder vragen
iets geven..
mag ik, kan ik jou behagen ?
Kan ik je tevreden stemmen...
nu dat wij beiden weten
nog steeds niet vergeten zijn
wat we voor elkaar betekenen…
Zien, komen en gaan
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
509 Een ziel die kan zien
die zal komen en
weer zal gaan
zo'n ziel zal misschien
nooit ophouden met dromen
en zal verder willen bestaan.…
Hongerwinter ( anorexia nervosa )
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
908 In die ene winter, van het jaar 1995,
op het jaar 1996, was het een heel koude nacht.
Er was niets te eten, want ik had geen trek en geen
behoefte..., als alleen leeg te geraken... .
Het was bijna niet te overleven.
De krankzinnigheid van mij in leven te houden,
in enig vertrouwen van kaarslicht.
Slechts veel wantrouwen.
Er was water.
Maar…
De Stilte ( Voor J. )
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
523 De stilte waarin ik liefhad
en in beloofde
mijn land
aan jou te geven,
was ook de stilte
van het gebed
en mijn weg die zich ontvouwde
ontplooide voor mijn ogen
was de stilte
van een liefdevolle zet,
die me innerlijk altijd had bewogen.…
Mijn jurk
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
579 Mijn jurk is niet voor een ijskoude
prinses.
Mijn jurk past niet bij een chique
koningin.
Mijn jurk is niet van een diva,
femme fatale of zangeres.
Mijn jurk is evenmin van een
lieve, zorgzame echtgenote...
Mijn jurk zit míj gegoten
om door te stoten in
dichtvorm...
Mijn jurk is langs mijn lichaam
en aard precies afgesneden, om
de voorbeden…
Wonderstof
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
627 Als een goddelijke Engel
wonderstof in jouw gezicht
doet blazen,
dan komt het inzicht,
heb je het geheim te pakken,
voel je je verlicht van ballast.…
Oneindig lief
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
944 Ik heb oneindig lief.
Of ik nu leef, om te vergeven ...,
of vergeef om te leven
het was dat, dat mij enkel
deed voortdrijven.
Het is de speciale liefde
die openstaat voor eigen tekortkomen.
Het is het inzicht
door mijn dromen : enkel
mijn Levenslicht.…
Netvlies ( voor J. )
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
717 Ik adem in,
ik adem uit,
ik weet dat de zee
op het strand blijft aanspoelen,
en dat bloemen zullen bloeien
om weer te verwelken;
ik weet dat de zon hoog aan
de hemel verschijnt en
uiteindelijk daalt
maar onveranderlijk
staat op mijn netvlies gebrand
jouw gezicht dat met de mooiste
open lach naar mij toe straalt.…
De moed der wanhoop ( voor : R. en J. )
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
567 Als ik zonk, heel diep zonk
klonken Goden hun Godendranken
op mijn Goddelijk Gezang.
Wanneer de draken uit sagen
mij bestookten, nam ik mijn Vlijmscherp Zwaard
van Woorden der Geweten,
om hen te doen neerslaan, buigen.
Telkens als regen, bliksem en onweer,
orkanen en stormen opstreken, liet ik blijken,
niet klein te krijgen, worden of lijken…