4375 resultaten.
Zomerzon
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
570 De nacht nog amper weggevlogen,
wek jij mij zonder mededogen
om met jouw stroom lauwwarme stralen
mij wéér zo vroeg uit bed te halen
Mijn lichaam voelt zwaar, ik zucht en gaap,
ik aarzel tussen wakker en slaap,
doch jij maant mij kalm en tevreden
na het douchen snel aan te kleden
Heel mild werp jij je gouden licht
direct op mijn gepoetst…
zomer in Holland 2
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
647 onbeschroomd
stapelen wolken
zich tussen
de zon en mij
daar waar
de warme bol
net nog scheen
wateren zij nu
over mij heen…
Ochtend
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
382 Als de avond valt denk
ik al aan de volgende
dag, want dan zal ik in
de vroege morgen een
wandeling maken in de
natuur, bos en prachtige
weilanden.
Je hoopt dan op
onverwachte dingen.
Vooral dieren komen
dan vaak heel
verrassend tevoorschijn.
Fraai is het 's morgens
vroeg in de natuur,
zeker als de zon mag
opkomen.
De natuur…
Ik treur om de liefde...
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
642 Ik treur om onze zomer die is vervlogen
en trotse bloemenharten die zijn vergaan
Ik treur om de liefde die mij heeft belogen
en diepe littekens in mijn hart liet staan
de lente kwam opnieuw, vol nieuw leven
bloesemknoppen sprongen prachtig open
ik had je ook vernieuwde liefde willen geven
bleef vergeefs op jouw wederliefde hopen
maar twijfel…
zomer in Holland 3
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
636 hand in hand
lopen we
langs de waterrand
lopen we
hand in hand
over het natte zand
hand in hand
loper we
over het laatste
stukje vaderland
lopen we
hand in hand
over het naaktstrand
met onze billen
pijnlijk verbrand…
Hitte
poëzie
3.3 met 10 stemmen
3.988 Hoog staat het stralend witte zonjuweel
En slaat zijn hete licht op 't land te gruis,
De zilvren vlammen laaien uit 't hemelhuis,
De barnende aarde blakert grijs en geel.
Elk buigt zijn rug onder het zware kruis
Van vlammen, een last van vuur, - het lijkt of heel
De wereld brandend draait, - de zon ziet scheel
En kookt het gulzig zweet op…
verzengend
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
486 in de verte zijgt
de weg trillend tot vloeibaar
een cactus kijkt droog…
Borrelen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
567 het is waar, hete zonhitte
witte hitte die tot kalmte maant
die je laat fluiten haast als
een thee- ketel op het
blauw oranje vuur.-…
Time-out in de zomerhitte
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
587 Wat fijn, het is een paar graden minder
even time-out in die hitte-hinder
dus open die ramen, open die deuren
vanavond kan het dan echt gebeuren
dat verkoelende briesjes binnenkomen
en energie weer door mijn lichaam zal stromen
Oh hoe héérlijk is 't om te merken,
zonder dat zweetklieren overwerken,
dat ik me thuis weer verkwikt kan bewegen…
't stoft
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
706 langzaam wordt
het boerenpad
weer zichtbaar
na het neerdwarrelen
van opgewaaid
in de verte
stoft een John Deere
met haspel en al
op zoek naar water
zuchtende akkers wachten droogkeels…
de natuur
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
626 Vlinders hebben mooie kleuren, En bloemen lekkere geuren.
En doordat je de bloemen en planten gaat sproeien, Gaan ze beter groeien.
De lammetjes en kalfjes spelen in de wei, en daardoor worden…
Genieten van geluk
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
539 De zomeravond is zacht en zwoel,
de fontein in het park sproeit water zo koel
Een briesje blaast met zacht geluid
ragfijne druppels onze kant uit
terwijl wij beiden met vrolijke lach
genieten van deze geplukte dag
Dit gevoel, het voelt zo vertrouwd,
dit geluk in al zijn eenvoud…
dorst
netgedicht
3.3 met 13 stemmen
653 sluisdeuren drinken
dorstig allerlei boten
met wijd open keel…
een dag als vandaag
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
650 zoveel voetstappen
in verzengende hitte
dat vraagt verkoeling…
zware bevalling
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
871 de atmosfeer bolt
zwanger van de hitte
puffend en zwetend
wachten we af
of het weer
zo’n zware bevalling
zal worden…
Zomertijd
netgedicht
4.1 met 17 stemmen
807 De natuur staat
in volle bloei!
Bomen en bloemen...
Teveel om
op te noemen.
Een stille kracht
doet alles open bloeien...
Gods schepping
is een wonder!…
Soms zingt een liedje...
netgedicht
3.3 met 11 stemmen
1.107 Soms zingt een liedje zomaar in mijn hart,
een simpel wijsje zonder veel pretentie;
het groet de mensen want het weet,
de liefde is toch de essentie.
Soms zingt een liedje zomaar in mijn hart,
een heel eenvoudig ding, met kleine voetjes:
ze lopen zonder denken voort
en zenden jou ook vele groetjes.
Soms zingt een…
na een mooie zomeravond
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
608 op ’t randje
van de nacht
leun ik nog even
lekker achterover
tegen de aangename gloed
van de avondzon
rozig van de wijn
en jouw dieprode glimlach
wens ik me even niets anders
dan dat heerlijk gevoel
ogen wiegen mij…
koud - senryu
netgedicht
3.5 met 12 stemmen
539 buiten zomert het
binnen bevriezen woorden
ijzig blijft het stil…
zomerochtendspel - haiku
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
670 zonovergoten
herbergt elke dauwdruppel
opkomende dorst…
Kind van de zon
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
534 je bloeide als sneeuw
dauwde lentetranen
weerkaatste de hemel
met een spiegelend hart
zomerde lieflijk
in waterkristallen
verdampte met wind
als kind van de zon
oogstte de kleuren
van het volrijpe
herfstgebeuren
bundelde alles in wit
de winter getekend
die met dons van de deken
aarde bedekt met het
ongerept licht van de schepping…
Oogcontact
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
504 Onder geknakt riet
wacht roerloos de oude snoek
op snelle actie
daarom doen we maar het spel
wie het eerst beweegt verliest…
Eros sonnet
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
1.226 Mijn lieve god gevoel
geen afscheid willen nemen
van het geel en vermiljoen
de boterbloem de koperzon
lente jong de zomer
met haar bronzen huid
zalig rollebollen op het
platgewalste grasmatras
dromen komen
hoge zuchten langs het zachte
korenbloemenblauw
sterren stukslaan aan de hemel
die je onderdoor de winter glijdt
langs de palmen…
Zomeravond
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
627 De zomeravond valt zwoel
over de groengezegende zomertuin
mystieke flora snakt naar regenwater
groente wortelt dieper in oorsprong
van eenzaam plantaardig bestaan
onder de begieting van de mens
honingbijen bestuiven zoete bloemen
geur van weemoed omringt het licht
van een volmaakte volle maan
ik wandel langs de borders
van het tuinpad…
Het water breekt
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
474 uit schijnbaar klare lucht
rolt wind ineens omlaag
maakt herfstig stemmingen
met donderklap en regenvlaag
de oogst nog warm
van lange zomerzon
verschrikt en schikt
zich beurzig op de grond
gelijkmatigheid
verliest in mist
de strijd van donker licht
in aanloop naar de wintertijd
nog warmt de zon
met zomersheet
terwijl in het open…
Breekt de lucht
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
426 grijsgroen antwoordt zee
haar golven slaan kapot
in een aanhoudend ja en nee
wind geeft ook geen krimp
waait langs de kust
in een strakke lange zucht
opening komt
eindelijk van boven
wolken gaan de zon gedogen
zijn oplossende vermogen
breekt de lucht en brengt
de zomer op het strand weer terug…
Het zondoorstoofde land
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
426 de tekenen liegen niet
uitbundig klinkt het zomerlied
maar in refreinen worden
dartels van vlinders al kleiner
vervangt de kleur van vrucht
het fraai lokkend bloemblad
in zijn zucht tot rijping
door de nog warme lucht
licht buigend wuift de oogst
haar groene zwaai
wordt geler door de wind die
drogend minder weerstand vindt
het zondoorstoofde…
Een blakerende kust
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
449 met een waaier wit
golft de groenblauwe zee
het verre schip zweeft mee
caleidoscopisch krioelt
leven zonder rust
op een blakerende kust
flaneerders
bang voor plakkend zand
kiezen charmant de boulevard
pas avonds laat
verdringt de wind met zilt
de stank van frites en bitterbal
zakt de zon in zee
keert stilte terug met op
het…
Restaureerde zand
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
476 heb met
eigen handen
een monument gemaakt
restaureerde
zand met water
als cement
modelleerde
naar verhalen
uit hun herinnering
die ik opving
toen ik woelde en
het vroeger leven voelde
geen luchtkastelen
maar een vaste burcht
met muren en kantelen
vergeten waren
tijd en plaats
tot ik de zee zag komen
mijn monument
weer…
Een zilt woordje
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
473 ik voel in het zand
weer de warme hand
van een eindeloze zomer
zacht kabbelt zee
licht gekuifd door de wind
een zilt woordje mee
nog scherpt de zon
in donker contrast
het ronden van aarde
maar met het verglijden
van uren lijken schepen
door wolken te sturen
zijn kleuren gevlucht
naar een vervloeiend landschap
van water en lucht…