Alle inzendingen over vriendschap

Hoe kan ik ze nou geloven, ze zeggen dat ze om me geven, ze durven zelfs te beweren, dat ze niet zonder me kunnen leven. Ze kennen me nu pas een half jaar, misschien wat langer, en al die goede zorgen, maken mij alleen maar banger. Want de vorige keren, duurde het hoogstens een jaar, voor het weer mis ging, en ik door moest zónder haar…

Ontmoeting Herkenning Vertrouwen, warmte, energie Crisis Handreiking Alles of niets vriendschap Geen keuze Vriendschap verlangt of verwacht niets Onverwacht Pijn en verdriet Loslaten Ontmoeting Ooit weer Eeuwige liefde Vaarwel mijn verloren vriend Tot ooit…

Ik wou dat ik Één grote stap kon zetten Om de tijd en ruimte te overschrijden Over rode daken en groene tuinen Over muurtjes van bewoonde landen Over alle grenzen heen Ik wou dat ik Op jouw droom kon klimmen Om je verlegen ogen aan te kijken Door witte wolkjes en gekleurde hemelbogen Door bloesemlicht van zachte klanken Door alle…

Ik zeg mijn lidmaatschap op Of beter nog: ik deserteer Wil niet meer horen bij de troepen, waarvan ik het uniform ooit droeg Ik doe niet meer, ik wil niet meer Ik stap uit het leger van de dommen en ook uit dat van de verslaafden Verlaat dat van de berekenenden Laat mijn stem bewust verstommen, ben doof voor hen die mij laafden Vind het…

Hier is iets dat ieder wil hebben de warmte van een zonnige dag een koel lichaam tegen je aan zodra geboren op de evenaar de zon een brandmerk in jou een vuur dat gloeit in het merg thuis is waar de kachel hoog staat Iets dat iedereen wilde hebben het geluid van een dierbare stem die verhaalt van een leven lang omdat jij er bent niemand…

Zoenen doe je bij een aankomst, maar ook weer als je vertrekt, want ik heb nog nooit ervaren, dat een zoen wordt geplaybackt.…

Mijn lichaam is moe, weet even niet hoe het verder moet leven. Dus kan er niet even een vriend met zijn armen mijn hart weer verwarmen en zeggen: 'Kop op joh, meid je bent top!'…

Ik geef mijn alles, mijn hart, mijn trots, mijn toekomst, verleden en heden. Ik geef mijn liefde, gezondheid, geluk, aan een vriend, die er is voor het leven.…

je hoeft niet in woorden te praten met mij je hoeft niets in woorden te zeggen je hoeft alleen maar en dat is genoeg je arm om mijn schouders te leggen…

Ik zend je een gedachte van genegenheid geweven gedragen door de wind een gedachte die baadt in zonnegloed in het stille hart geboren Ik zend je een klank een lied van woorden geweven een lied van licht en geluk en zoete tranen van maanlicht zacht schijnend op het water en de dans van de zee Ik wens dat al je dagen en nachten…

Mijn licht werd donk’re duisternis In een wereld vol met schimmen Een leven in dood’lijke droefenis Waar lachen werd tot grimmen. Maar dalen zijn om uit te klimmen En er zijn redders in de nood Die laten kleine lichtjes glimmen En bieden je hun warme schoot. Een aai, een streling, lieve woordjes ’n welgemeend hart onder de riem gevlochten…

Zoals zij is grootgetrokken uit de kleiïge bodem van dit aangespoelde land heupvol borsten zacht gelaat stem op hoogte zo danst ze het ritme van de wind van stil tot stormachtig tot ze mij vraagt te bewegen zoals ik ben een hark maar ze glimlacht mij in beweging en ik dans soepel als klei waaruit ik ben getrokken zoals…

‘k Wens je vele woorden toe, die jouw dromen kunnen bewaren in gedichten, zodat lieflijke klanken jouw gevoelens kunnen verlichten. In behoedzame dagen zullen ze je troosten en openende harten zullen je teder liefkozen. Laat de glinsterende zon jouw woorden dragen zodat kloppende verlangens kunnen ademhalen in de zachtheid van…

Want de regels voor geluk, hebben nooit bestaan. Voorwaarden voor succes, blijven niet voor je klaarstaan. Ik wel, en dat heb ik altijd al gedaan. Verlangens en het onbereikbare, versmelten langzaam samen. De pijn is dan niet te verklaren, En begrijpen deed niemand het, behalve dan ik, dat is dan nog het rare. Dus zeg niet dat ik beter…

waarom niet nu die mooie woorden, die onvermijdelijk gaan vallen, als jullie om me heen staan en om beurten, om het hardst en met z’n allen staan te roepen hoe lief en goed ik was. Ik hoor je zoveel liever nu dan zoveel later pas ik wil die stoet nu langs zien trekken wil ze bij leven liefst lang tellen wil nu al weten wie, waarom, welk…

Ik mis jouw leuke morgengroet wanneer de dag nog geeuwt met een stil gemoed. Ik mis de zachtheid van jouw bestaan omdat jij met mij een stuk op weg bent gegaan. Tussen vallen en opstaan help jij me recht, “vertrouw op mij “ is het mooiste wat je hebt gezegd. In een doolhof heb je mijn ogen ontdekt, je geeft mij een beetje zelfrespect. De…

Vul mijn handen met je pijn, laat je laatste tranen vallen en spreidt ze over mij. Kies mijn handen om te bewonen, leg ze stil in mijn schoot, laat ze niet meer beven, ontvouwd maar zo beroofd. Groei in mijn handen om te reiken naar gedroomd geluk, word opnieuw geboren onbeschaduwd en beschut.…

Je hebt iemand nodig stil en oprecht die als het er op aankomt, voor je bidt en vecht Pas als die iemand met je lacht en grient, dan pas kan je zeggen... "Ik heb een vriend"…

Buiten is het donker, het stormt en het regent. In je huisje zit je alleen. Ga even bij de kachel zitten, dan sla ik vanaf hier, even een arm om je heen. Doe je ogen maar even dicht en denk ... ik ben toch niet alleen.…

Eén foto wordt een testament, Eén blik naar een klein moment, Blootsvoets en duizendschoon, De wereld verandert licht van toon. Twee harten in één ritme Kleuren het beeld in ware dromen, Zolang dit beeld zal bestaan Gaat voor mij de wereld open. Tranen vormen treden van geluk, Tederheid gaat over grenzen, Warmte zindert door stilte…

Vandaag besefte ik Een grote klap heb ik gehad Ben het nu voorbij Heb de schok geabsorbeerd Schokkend in een rij Nadenkend droef Vrij voorzichtig blij Over wat ik heb geleerd Na al die jaren Vandaag besefte ik Mijn familie speelt een spel Zoiets als levend domino Twee stenen vallen snel (links van mij) Maar ik weiger sowieso Standvastig…

Je woont aan de overkant van het spoor, maar het lijkt af en toe of je zo ver weg bent. Ik kan je hier bijna horen lachen, het is toch net of ik die lach nooit heb gekend. Als ik heel stil ben, kan ik je zelfs horen zuchten. Maar zelfs dit laatste geluid sterft af... omdat ik mijn hart niet bij je kan luchten! Je woont aan de overkant van het…

zomaar, omdat je mij neemt,zoals ik ben, nooit verwachtingen schept. omdat je, als de enige die ik ken, nooit over het verleden rept. mij de ruimte geeft, adem te halen, mij niet vasthoudt, als ik wil gaan, mij leidt over bergen en dalen, mij de zin in doet zien, van het bestaan. vaak zijn woorden overbodig, begrijp je mij meteen. je steunde…

Ik ken jouw gedraai, je babbels, je grappen Ik neem jouw beloften met een kilo zout Maar als jij op me wacht, mijn pilsje al open dan voel, nee dan weet ik dat ik van je houd Want jij bent de broer die ik graag wil hebben mijn vader, mijzelf, jij bent mij vertrouwd Jij kent mijn gezeur, mijn te harde lachen Jij noemt mij een branie en jij…

Een gedicht speciaal voor jou Hoe doe ik dat nou Jij bent voor mij zo bijzonder Dat een ieder jou zo mag is echt geen wonder Voor mij ben jij een vriendin van binnen uit Helemaal als ik op problemen stuit Dan zoek ik JOU op Ik weet niet waarom Ik zoek dan jouw armen Vind je dat stom? Twee uit èèn stuk en toch ook weer niet Beiden hetzelfde…

vorige eeuw ….. hield ik mijn adem in ….. en droomde meer dan ooit ….. van een mensheid ….. die zichzelf ….. weer wil voelen ….. als de adem ….. van Gods leven ….. vorig jaar ….. hield ik mijn adem in ….. en proefde meer dan ooit ….. dat ons leven ….. is verworden ….. tot verweesd genieten ….. met nauw’lijks plaats ….. voor wereldpijn…

Zo speciaal...zoveel hechter zonder lichamelijke liefde juist daarom zo veel echter Zo diep...zoveel meer puur platonisch juist daarom zo verrassend elke keer Veel emoties...veel verdriet met een ander lach ik zoveel niet Geen verplichtingen...alle vrijheid elkaar zoveel geven toch zo weinig tijd Op de hoogste pieken en de diepste…

warm-geel licht dapper vechtend moe gestreden na een lange herfst zonne-kracht haast ongemerkt verworden tot zwak schaduw-spel laagstaand aan de hemel-grens bijna uitgedoofd mid-winter zon juist nu zo zonder zon-geschonken warmte dat mensen willen zijn iets van dat ene vonkje licht in elkaars gedeelde dromen elk jaar weer…

‘Het leven is wat je er van maakt’, maar ik had er niet veel van gelapt; vrienden langzaam kwijtgeraakt, liefdes kortweg afgekapt. Toen ik later, vervoerd, een keer de mooie jaren met elkaar die daarop volgden evalueerde, noemde ik het liefde, maar zoveel geestdrift, zelfs in de liefde vind je zoiets niet: eerst geliefde, toen van beminde…

Wereld, wees een vriend Geef mij ’n glas ver voor mijn dorst Weer mijn kater voordat ik drink Strooi mijn stoep lang voor de vorst Krab m’n wondjes open voor de korst Wereld, wees een vriend Plak een pleister voor ik val Kom langs voordat je het belooft Geef mij het doelpunt voor de bal Wissel mijn band ver voor de knal Wereld, wees…