Alle inzendingen over verleden, innerlijke

6715 resultaten.

Sorteren op:

De toekomst wacht

hartenkreet
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 886
Wakker worden Doornroosje Slaapmutsje Er zijn honderd jaren voorbij gegaan Tijd nu om op te staan Rek je maar eens goed uit Je bent nu in het heden Alles van vóór het slapen gaan Dat was het verleden Dat laten we nu gaan Nee, er komt geen prins met een zwaard Om de doornenstruiken weg te maaien Dat zul je zelf moeten doen Ja, dat wordt…

Verwegzuster

netgedicht
4.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 489
Van wie ik ooit hield in jeugdige dromen vol overmoed en energie Je woorden ademen vrijheid maar ook heden vol verleden nostalgie zonder toekomst Laat me maar dromen dromen zijn sterker dan elke dood…
geeraardt17 januari 2016Lees meer >

Worsteling

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 526
laten horen en voelen zuigende modder waar doorheen je worstelt het vertraagt en houdt je steeds weer vast immer bang voor scherpe punten en de pijn die je met kwetsbare blote voeten riskeert zacht zand op een makkelijk pad onder een verwarmende zon dat is waar je op hoopte maar het blijkt moeilijk de toekomst in te vullen als het verleden…
geeraardt22 februari 2016Lees meer >

Vergeet de pijn

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 816
Geschreven op de muziek van 'When we were young' van Adele - zie link. Is 't echt zolang al geleden Zo ver van 't heden Zo ver van vandaag De wereld lag toen nog aan je voeten Het leven was jong Een mooie droom Kan ik nog eens even met je praten De boel even laten Laten zijn We kunnen de hele nacht nog bomen Over verloren…

Bij Warder

gedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 3.059
Bij gunstige stroming en voldoende zout ontstonden er schelpenbanken. En nog steeds, op de strandjes bij Warder, tussen Hoorn en Edam, vind je schelpen, kokkels, strandgapers vooral, uit de tijd van de Zuiderzee die pas zijn losgewoeld, opgestuwd, aangespoeld. Er staat me nog heel wat te wachten. ----------------------------- uit:…

Niet over praten

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 620
In al jouw heersende stiltes toch heb ik je gekend geweten wie je was de moeder, de vrouw het bevochten verleden altijd weer suste het heden met één vinger op gesloten lippen ssst waar ik speurde tussen de regels van ongelezen bladzijden op afstand bleef je in mijn zoektocht maar soms was het alsof ik iets van een fragment vond in…

Geschiedenis

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 538
De tijd is als een mooie vlinder Die vliegt van bloem naar bloem Over het pad van gebeurtenissen Het pad dat leeft De geschiedenis is als een stofdoek met mooie kleuren Kleuren die dwarrelen voor je ogen als schitterende sterren Een raadsel met antwoorden Die zich bevinden in ons verleden Een klok met jaren als cijfers Zo interessant dat…
Pablo-boss28 september 2016Lees meer >

Zo straks de dood door deze deur mocht treden

poëzie
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 3.550
Zo straks de dood door deze deur mocht treden, neerdalen langs de trap of kloppen aan het raam, mij wenken zou en daarna noemen zou mijn naam en zei: Volg mij, uw leven is verleden - hij zou geen lang en moeizaam overreden van node hebben voordat ik het drukkend haam van een vrijwel mislukt bestaan, besmeurd met blaam, afleggen wou en heen…
Jan Campert11 december 2016Lees meer >

Heden

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 581
Meestal realiseert men zich Dat vooral in het verleden. Die vorm van bewust zijn Bepaald het leven van alledag Toch zijn we het gelukkigst Als u zich dat niet realiseren mag.…
Gustaf Kreuz28 december 2016Lees meer >

Haar dagboek

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 655
Daar gedetailleerde zinnen verborgen in haar dagboek wilt het verleden verbinden om te blijven samenwonen met een vergulde glimlach door intiem te dagdromen.…

Thalassa

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 438
we kunnen ons verleden onterven, herbetreden maagdelijke ruimte met het eerste woord beschrijven neigt dit naar dwaasheid? we kunnen ons begeven in de oudste toekomst de diepzee van droogte naar intenser heden meer dan vandaag…
Iniduo27 april 2017Lees meer >

Stille prioriteiten

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 433
Vanaf het duin genietend van glinstering over de rustige deining van de zee wachtend, ja waarop, misschien herinnering aan vervlogen tijden en hun wel en wee dromerig starend naar overgang tussen lucht en water waar mysteries zo talloos zijn voorbij een horizon verder dan vogelvlucht door avondrood in dalende zonneschijn wakend dromen…

Gilde.....

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 624
Dit zijn mannen mannen die niet gilden Ze willen en wilden geen oorlog geen krijg, geen strijd en als je dat vermijdt besteed je op een goede wijze je schaarse vrije tijd met het vaandel zwaaien of op de trom te slaan -de stille soms- dat zich niet zomaar laat leren Voor enkele keren is het-voor God en Vaderland- door…

Spiegelbeeld....

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 533
De brug vertelt zich in spiegelbeeld Het water waarover de turf ......verscheept Er wordt niet verheeld dat armoede is als turf het hoofd... nauwelijks boven water.…

Zonder franjes

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 480
bijna fluisterend hoorde ik zacht stilte spreken een vreemde stem die ik toch ergens uit verleden kende hij intoneerde met bekende klank dat schiep een band ik voelde hoe hij mijn herinneringen vluchtig passeerde probeerde de echte waarheden zonder franjes te etaleren ik wist het zwarte gat dat ik altijd verborgen had…
wil melker2 oktober 2017Lees meer >

Kronkelpaden

gedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 3.509
Kronkelpaden. Onverharde wegen. Boerderijen in de plooien van het landschap weggezakt. Silo's. Het notarishuis. De pastorie. De oude en de nieuwe school. En daar: geboortehuis. Zo levensecht. Zo helemaal gebouwd voor een geborene. Er hangt geen bord. Er staat geen borstbeeld voor. Toch: er werd met ongekende kracht geworpen. Bovendien werd…

Hoofddeksel

netgedicht
1.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 634
Met de hoed in de hand komt de man door het ganse land Maar, 'deksels' met de hoed op haar kop zal 'n vrouw ook een eind kunnen komen.…

Gestrikt

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 606
Haar... heb ik gestrikt Een oogje hád ik op haar Zij was in voor een flirt Haar dans kon ik niet ontspringen.…

Sprookjes

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 601
Hoogste tijd weer in sprookjes te geloven Die beloven: een wereld met prinsen en prinsessen Huízen als kastelen het wapentuig blijft in de kast Kleurrijke kledij die fraai staat en je past Terug.. in de sprookjes je kunt het geloven... Of.. niet.…

Moeder....

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 583
Hoeden? je droeg ze zelden zondags misschien Bij de klok van kwart voor tien de kerk een kwartierke lopen Een hoofddoek om je kapsel te bewaren bij wind uit zee Die herinnering neem ik mee wandelend -zoveel jaren later- door mijn geboorteplaats.…

Blozen

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 476
In m'n tuin blozen de esdoorns Gekozen heb ik zé daarvoor Alle herfsten tonen zé hun kleur als ik de deur open naar m'n paradijs door najaarszon beschenen.…

Verhaalt van lente...

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 491
Het blad kleurt 't blad valt de zon z'n kracht verloren Alleen wind blaast van de hoogste toren: 'loslaten' De Magnolia wil al praten over: een nieuwe lente Geef haar eens ongelijk.…

Figuur..

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 654
Een sprookjesfiguur ben ik gestapt uit een verhaal Betovering is er in elk sprookje de rode draad Ik spreek een oosterse taal hul me in oosterse gewaden De zon is me meer lief dan regen parasol, m'n maat.…

Kruk?

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 454
Dit is... geen kruk maar een zetel waarop je niet neerploft Je hebt je... gekleed, opgedoft en wacht op je chaperonne Zijn invitatie op geschept papier wil je nogmaals ....overlezen De arm.... zal hij je straks reiken nadat hij je kledij heeft geprezen.…

Wij, reizigers

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 447
Het zijn wij die reizen maken naar en in andere oorden andere werelden willen zien en horen... in andere talen verhalen uit koffers van andere aardbewoners daarmee worden we onszelf.…

Engelen rond mijn schouders

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 682
Ik wil niet meer denken Ik hoor de violisten de muziek binnensluipen Een grote vermoeidheid overvalt mij door lang terug te denken aan het verleden transformeer ik vanzelf ben in mijzelf vol herinneringen binnengedrongen forceerde de sloten en verbrak de spinraggen nu engelen rond mijn schouders zij speelden een belangrijke rol in dit drama…
Hans Uding25 december 2017Lees meer >

Herhaalknop

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 573
Op de oude telefoon staat nog haar stem op het antwoorapparaat alsof het gisteravond was dat ze zei: Bel je me gauw Veel zou ik er voor over hebben om haar te kunnen antwoorden maar helaas kan dat niet meer daarom druk ik af en toe maar op de herhaalknop…
geeraardt20 januari 2018Lees meer >

Spiegelbeeld

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 445
Hij roeide rond in scherven maar bleef uiteindelijk steken in zijn eigen spiegelbeeld het verleden leek vergeeld maar wilde toch niet sterven daarom wacht hij hoopvol op dat reddende teken al kost hem dat een hoge tol…
geeraardt23 januari 2018Lees meer >

Geschonden bewustzijn

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 572
Flarden van vroeger achtervolgen mij als jachthonden waar is de gouden morgen het ongerepte voorjaar waar is de gaafheid die ik de mijne kon noemen mijn bezit, mijn universa ze zijn verwoest…
I.Broeckx9 februari 2018Lees meer >

Cirkelvormig schilderstuk

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 491
Alsof ze vastgenageld zijn De mensen bij de grote zilte Een meeuw hangt roerloos in de stilte Weet niet van weduwen en pijn De golfslag is zowaar gestold De vissersvloot ligt op het strand Een ruiterstoet draaft elegant Het schouwspel in dat zich ontrolt Vanaf het allerhoogste duin Zie ik bevroren, dorpse vlijt De mens van toen is er niet…