Alle inzendingen over drank

Waggelend door verlaten straten Wiebelend door holle duisternis Stom dronken onderweg naar nergens Dansend uit mijn evenwicht De muren die de leegte vertellen Zwak lantarenlicht op mijn gelaat Schoonheid en stilte met eenzaamheid Geen levende ziel te bekennen Steeds verder waggelend wandelend Verdwijnt gevoel voor ruimte en tijd Met hoofdpijn…

Drie glazen melk per dag, anders krijg je broze botten, melk is een belangrijke bron van vitaminen die we allemaal nodig hebben, de ironie van de zaak; Nu ze in Zweden hebben ontdekt dat mensen sneller dood gaan als ze melk drinken valt samen met het nieuws dat we veel honderd jarigen in ons land hebben, zouden die oudjes nooit melk hebben…

soms denk ik dat ik niet meer denk ik denk nog wel dat dit een gevaar is dus ik doe m'n best om te blijven denken stel dat je midden in de nacht opeens de weg kwijt bent en je hebt geen mobiel om iemand te bellen denk dan aan het belangrijkste en ga precies de mistige weg terug naar waar je vandaan kwam en zoek dan opnieuw…

Arabia, Batavia, Gij wieg en woon, Gij hof en troon Der koffieboon, Gij broedt de gloed, Die goed ons doet; Gij voedt ons bloed Met vroede moed! Gegroet, gegroet Gij wieg en woon, Gij hof en troon Der koffieboon, Arabia, Batavia! Daar rommelt de trom Al over het vier, Daar schommelt zij om Met geurende zwier;…

In mijn Bushmills verstopt zich steeds een luis In de Bowmore word ik een worm gewaar Mijn Famous Grouse biedt aan een mug een thuis En in de Blair Athol logeert een haar In mijn Glenlivet tref ik vliegen aan De Lagavullin is gevuld met vuil Een vlo komt uit mijn Convalmore vandaan En in de Teeling houdt een neet zich schuil In mijn…

Heer, hoe doet ons Bacchus razen als hij steigert naar de top van ons zwakke hersenkop! Heer, wat doen de stomme glazen als er twee of drie dozijn in het lijf gegoten zijn! Als de wijn begint te stijgen naar het hoge zinnenslot, dan zo wordt een wijs man zot, dan zo moet de rede zwijgen. Straks het brein op stelten gaat als er Bacchus'lucht…

Vanmorgen voor de klok van zes, werd ik wakker van Romeo, hij zong dat het een lieve lust was, echter was zijn geheugen ietwat beneveld, hij zong telkens dezelfde regel! Romeo was boven zijn theewater, zeg maar gewoon stomdronken en dat was jammer want, wie wil er nou geen serenade van Romeo? Ik tenminste wel, maar dan het liefst…

Krakende hersenen blaffende gedachte inspirerende gedrochten idioten lachen slimmeriken likken de wonden van het ikke gangen vol slangen op tenen trappen de zonde te misleiden sluipende sluitingstijden vluchtende uit dit godvergeten café van ellende.…

De alcohol die mijn gedachten in coma legt De alcohol die mij doet lachen om mijn verdriet De alcohol die mijn onzekerheid doet vernevelen De alcohol waardoor ik me voor jou kan verstoppen De alcohol die me vaker en vaker eenzaam laat voelen…

het glas was zwart beroet door de walm van een kaars die te weinig zuurstof had het bacchanaal liep ten einde hoewel de gordijnen de dag nog buitensloten gebroken glas gevallen flessen geknoeide drank in de stank van asbakken en bier nee ik was niet hier maar zie het mensonterend tafereel van veel te veel doe niet mee aan dit vertier…

Wij danken de waard, Omdat hij ons voedt: En d'edel wijngaard, Die dees druifkens zoet, Ons mildelijk biedt, Dit wijntje wil drinken Hij doet het ons schinken Uit liefde om niet. Drink al vrij dronken Van dees zoete most Zij wordt geschonken, Buiten onze kost. En mindert verdriet, Dit wijntje wil drinken. Hij doet het…

je had geen vrouw geen kind bijna geen cent maar gelukkig bleek één duurzame relatie genoeg: de kastelein die jou herhaaldelijk naar buiten sloeg wie je kende vond jou een vervelende vent en naamloos begraven in een simpel stukje grond heeft men helemaal niks meer aan een grote mond raas .. tier .. vloek jij .. ontvang nu ieders zegen geen…

Als afscheid nemen geen pijn zou doen Zouden we vaker water bij de wijn doen Wanneer er water bij de wijn wordt geschonken Worden we ook wat minder snel dronken…

Hebt ge vuisten kloek en sterk, Hebt ge een harte zacht en goed, Zijt ge lang geen domme bloed, Maar de knapste haast in ’t werk, Zijt gij eerlijk, trouw en braaf, Leeft ge, wat uw arbeid zij, Als een vogel, vrij en blij, Drink dan ‘water,’ zo als hij - Anders zijt gij morgen Slaaf! Ach, hoe menig kloeke hand, Ach, hoe menig blij gemoed,…

nu de dagen onmiskenbaar zijn gaan lengen in wat mag heten de ellendigste tijd van het jaar is er bijna geen ontkomen .. word je soms zo raar zou eigenlijk het beste zijn niet aan haar te denken die resoluut en rigoureus klare wijn kon schenken - ze raakte evident een gevoelige snaar toen ze zei: “natuurlijk is het waar dat ik niet…

wat betekende volop genieten voor mij? wat maakte me bijna elke zaterdag blij? er was niets beter om het weekend te beginnen dan haar hartstochtelijk en innig te beminnen zo startte bijna elk weekend extatisch maar tegenwoordig nogal problematisch geen passie is er die nog ontwaakt in mij wild verlangen breekt zich niet meer vrij…

Ik wil haar bellen en pak mijn telefoon nu ga ik haar alles zeggen de waarheid en dat soort dingen maar op het laatste moment denk ik: doe het toch maar niet want ze zal zeggen schatje ik hoor aan je stem dat je gedronken hebt dan zal ik het ontkennen maar het is natuurlijk wel zo en ik begrijp later wel waarom ze niet luistert…

men zevert en zuipt en men lalt en bedruipt er het eindeloze falen drinkebroers verhalen  en geile Bas hengelt met gore poten de as uit zijn glas en dan is daar nog Trees die feest als een beest dat overvloedig tot zich neemt en ook veelvuldig wordt genomen men schenkt in hoofdzaak blond en maakt het elke nacht te bont valt er nog…

Jassen ophangen: langzame onderneming... Snel naar de koffie! Gepraat aan de toog verandert, klinkt gedempter: de "kroegpeuter" bralt. Moeder zoogt haar kind; deinend op feestmuziek drinkt ze zelf ook melk.…

"Dégustation de vins français" Dat is het enige wat ik ken In deze streek van mist en regen Waar ik gevestigd ben, Dat nog wat zon zet in de hemel En blijdschap in een dor gemoed, Want waar het leven onbeleefd is Zijn Franse wijnen dubbel zoet…

roestig reclamebord van een lang vervlogen gazeuse... destijds een echte knaller…

Het wrede lot dat mij bestiert Onkruid dat zo welig tiert Veel gedaan en veel gebierd Met veel gevoel maar zonder doel Menige deerne heb ik versierd Ik was daar nooit goed in maar afdoende gespierd Zoals een duivel zijn feestje graag viert Dit is wat ik bedoel Ik leefde vol passie, maar 't hart bleef koel…

Een man in een wat versleten jas zit uren aan één aan de bar hier is hij onbekend hier draagt hij geen naam heeft hij een verhaal en kent geen ander geluk dan zich te verdrinken tegen wil en dank in goedkope whisky en sigarettenstank.…

aan Vuurpijl Neem vijftig flessenscherven. Honderd stevige flessenscherven. Flessenscherven die goed gebouwd zijn. Vijfhonderd gelukkige flessenscherven. Het is erg interessant om de scherven in een jute zak of wijnkist te stoppen, de groene scherven op de groene of de witte op de witte te stapelen. Scherven van wijnkruiken, wijnflessen…

We zijn nu belangeloos nuchter er valt een schaduw op jouw huid een insect danst op de maan bij dageraad begint de therapie die maakt alle dichters sober zoals het gras dat welig geilt dit is het topje van de ijsberg jouw erotiek is grenzeloos eenvoudig op het hoogtepunt glijd je naar beneden in het glibberige doen we niet moeilijk alsof…

Geest die naar men Zegt verruimd zou Worden als ik Jou gebruik - Wat ik waarneem Is dat mijn blik Op alles dat de Moeite waard is Verengt nu zonder Meer de zijkanten Van mijn gezichtsveld Weggesneden zijn, Het blikveld dat net Als mijn bewustzijn Door jou verlaagd moet zijn…

Ik wil niet meer Ik kan niet meer En ik ben blij Dat ik er vanaf ben Zeg jij met goed Zestig jaar over Wat eens je driftleven Was - dezelfde woorden Die ik gebruik voor Wat eens het drankleven Was waaraan ik niet Anders dan bezwijken kon…

toch is het leven gemakkelijk zat haal het maar binnen met volle teugen sprak de dronkaard nog altijd levendig met dubbele tong…

Ik treed naar buiten op 't balkon en adem in de winternacht, nog staat de tafel achter mij gevuld met d' uitverkoren vracht van spijzen kostelijk bereid, der vruchten kleurge overvloed en restend in een enkel glas wat wijn, rood als ons bloed. Zij gingen heen - hun harde tred ver-echoot door de lege straat; de zwarte nacht gelijkt een…

het is weer dinsdag en dus gaat Pa weer fris en vrolijk naar de A.A met doodleuk in zijn achterbak heel nonchalant een plastic zak met daarin voor ma verborgen waar. Zo leven ze nou langs elkaar…