Hartenkreten over ziekte

Als ik het even niet meer weet of vergeet denk jij dan met mij mee als mijn lichaam niet meer doet wat ik wil help jij me dan ermee Als ik kijk met een lege blik kijk jij dan mee met mij als alles mij teveel wordt zorg jij dan voor rust bij mij Als ik traag en stijf ben help je me dan om vooruit te komen zodat ik weer op pad kan…

Hallo schone slaapster wat zie ik je graag hoe was het in het nergens ik weet het: domme vraag je sliep als een roosje plaatje van kwetsbaarheid dat zal ik je niet vertellen dat vind je maar gekkigheid ik moet nu stoppen geloof dat ik een dwingend stemmetje hoor stiekem vind ik dat niet erg daar zijn moeders voor…

Een groot deel van de bevolking is ziek, geveld door een nare griep de ene lichting hoest en proest, dat doen de anderen weer niet die hebben een abbonnement op het toilet, tesamen met een emmer ze spugen zich een ongeluk, en vinden baat bij een diaree-remmer. Een groot deel is ziek, ze zijn niet te benijden, of je nou spuugt of leegloopt…

De tranen schieten in mijn ogen Ze zeiden Dat je het niet zou halen Maar ik ken jou Jij zal bergen verzetten Ik dacht toen moet je maar opletten! Ze gaat de kanker overleven! Want je hebt aan de wereld nog zoveel te geven ga niet weg zonder mij Want elke traan zou de wereld doen overstromen en beven Ik kan niet zonder jou Blijf bij mij…

besloten binnenin wezensvreemd weefsel met een boodschap liefdevol op de dood afstevenend is het tij nog te keren…

de donkere kamer is een bekende zelfs het nachtlampje mag niet branden dat anders de nodige veiligheid biedt voor het slapen gaan niet als het hoofdje barst van de pijn het lijfje geen kant op kan alleen liggen een optie is ieder streepje licht als een zonnesteek voelt ieder geluidje een hamerslag misselijk…

over een klap in je gezicht het leven heeft wat aangericht heeft je doen sidderen in je element de kanker die signalen in je lichaam uitzendt het vreet je op je lichaam wankelt de genezing moet komen als een hemeldaad zodat voor altijd vernietigd wordt het kankerkwaad…

Al zoveel jaar die ziekte al jarenlange pijn wanneer gaan ze nou begrijpen dat er minder mogelijkheden zijn Steeds probeer ik te laten zien dat het wel goed met mij gaat doorzetten en volhouden zo hou ik iedereen aan de praat Maar het wordt minder het gaat niet meer zo snel het is allemaal vermoeiend wie begrijpt dat wel Aanpassen…

Slapeloos De maan is een andere maan vannacht... Ik heb er net goed naar gekeken, ze zeggen altijd "droom maar zacht" en "elke gek heeft zijn gebreken".. De Parkinson kwam weer deze nacht, en wist mijn dromen te onderbreken... Die ziekte heeft toch best wel heel veel kracht, dat is vannacht wel weer gebleken... De nacht is nog niet…

Het blijft lastig om voluit neer te zetten het blijft een debacle het blijft een ellende om mee te maken het blijft een naar woord het blijft een nog meer waardeloze ziekte Oktober, maand van: kanker, maar eigenlijk dierbaren, is het 't hele jaar: wel elke maand: de maand van die vreselijke slopende neermaaiende nietsontziende, alles opvretende…

Hij fluisterde met gemengde tranen van geluk en pijn ik ga nu slapen maar als ik morgen wakker wordt hoop ik dat ik dood zal zijn…

Ik zoek me de blaren, maar ben gestopt met zoeken want ineens verschijnen er blaren zonder reden op mijn voeten. Hoe het er komt 'k heb geen idee maar voorlopig ben 'k er lekker mee de ene na de and're blaar verschijnt op mijn voeten, toch raar! Als iemand weet hoe of 't komt hou 'k me aanbevolen want niks is vervelender dan blaren die…

In de medische mallemolen waar geen mens in zitten wil, daarin zit jij nu en weet je: die mallemolen staat niet stil. Je zult mee moeten draaien als is 't tegen je zin, je zult 't moeten doorlopen en hopen dat je uiteindelijk wint. Want zitten in die mallemolen is echt helemaal niet fijn: want het enige wat we allen willen is toch om…

Wat als Max niet de ziekte-'ALS' zou hebben gehad?; zou hij dan dit jaar nog een marathon hebben gelopen? Wat als Max niet deze spierziekte zou hebben gehad?; had hij dan nog op een langer leven mogen hopen? Max was bij zijn overlijden iets ouder dan veertig jaar; en door het slopende proces van de Amyotrofe Laterale Sclerose te vroeg…

Ik sta hier de buik pijnlijk gezwollen zwanger van de dood te zijn handen in mijn zij zacht wiegend vanuit de heupen kijk ik hem aan wanneer ben ik uitgerekend? vraag ik of ben ik al over tijd? hij grijnst zoals gewoonlijk schudt nauwelijks merkbaar zijn vale schedel met beide handen omvat ik mijn buik kijk wanhopig omhoog…

Nog wat verbouwereerd zit je stilletjes in je stoel bij te komen van de schrik. Er werd gebeld, je reageerde niet zonder doel bleef je zitten in je stoel. Ik zwaaide naar je, door het raam je zwaaide terug, zonder op te staan. Gebaarde dat je naar me toe moest komen en jij: gebaarde dat ik naar JOU moest komen. Maar ik kon er niet in, was…

Mijn moeder heeft kanker een week geleden gehoord Zij is mijn anker zij heeft altijd het juiste woord Nu is zij ziek en zij is ook moe Het gaat goed allemaal fysiek maar nu al dat gedoe Ik bid naar God en zeg geloofde zij maar in U ook Als U het haar maar uitleg ja, tegenwoordig kunnen ze een hoop Ik vertel haar niet teveel te…

Nooit zal ik een ander kunnen vertellen hét gevoel dat maar aan blijft zwellen Nooit zal ik iemand duidelijk kunnen maken hoe naar deze ziekte is en die nooit zal staken Nooit meer vooruit, maar achteruit gaan denken, weten, waarnemen, onthouden, niet meer goed op je benen kunnen staan Nooit meer diezelfde persoon die je graag wilde…

Giulia Eleonora Liefje loopt lopen doet hopen er gaat een wereld open voor onze dappere Giulia en haar vader haar vader Jan Jacob die slankt af en haar moeder haar moeder Giselda die weegt af wat wij allen hopen voor dit kind wat mama, papa hoopt hoop doet leven wij als ouders met onze dochter GIULIA ELENORA LIEFJE hoopt…

Wat rijmt er op pijn? Niets... want pijn valt niet te rijmen. Misschien met wat zonneschijn, want een beetje warmte is altijd fijn. Of misschien maneschijn, als ik in het donker van de nacht, de slaap niet vat. Dan is mijn venster, niet zo'n donker en zwart gat. Wellicht een glaasje wijn, dat kan ook heel lekker zijn. Geeft ook wat…

Ik denk aan je dat doe ik veel de laatste tijd meer zelfs dan voorheen Je bent mijn beste vriendin mijn belangrijkste familie de zus die ik niet heb En ik smeek je verlaat me niet ik maak me zoveel zorgen ik hou zoveel van je Zonder jou is er geen wereld zonder jou is er geen mij jij bent mijn wederhelft je bent alles wat ik niet…

Dementie komt veelal hard aan maar laat ook de zachte kant zien van de getroffenen die veelal hard en duidelijk zijn geweest in 't leven maar nu 'met de billen bloot' moeten zowel geestelijk als lichamelijk van rationeel naar emotioneel waardoor dementie om een zachte aanpak vraagt!…

Tom serveerde op de dag van zijn afscheid nog heel charmant lekkere hapjes aan zijn medepatiënten, hij lachte vriendelijk tegen iedereen en hij danste rondom ons heen naar de laatste deur, die hij in Antwerpen opende. Witte wijn en knapperige toostjes met kaviaar, niemand dacht aan de somberheid diep in hem, het leven raakte voor hem de verkeerde…

Soms heb ik het gevoel. Dat ik twee mensen ben. Het lichaam en de geest. De geest woont in het lichaam. En stuurt het aan daarom. Maar soms … is het net andersom. Want als de pijnen toeslaan, ben ik alleen maar lichaam. De geest komt in het nauw. Hij wil wel op de vlucht slaan. Maar heeft geen plaats om heen te gaan. Dan zoek ik naar…

Dood wat wacht er na jou of wens jij nog geen onontkoombare vragen nu ik ben aangedaan loslaten waar ik van hou en af moet staan wat wacht er na jou was dit het einde of is zij overgegaan in een tijdloos bestaan toen ze wegkwijnde hoe zit dat nou wat wacht er na jou is het kinderlijke hoop van mij dat zij nu bij God…

Hij die almachtig zou zijn stuurt ons alweer een nieuw virus zodat wij meer naar de hemel zullen smachten…

Gemarteld en gepijnigd naar lijf en ziel Onzekerheid, heftige ingrepen en bakken medicatie Chagrijn hen onbekend Empathie is zelfs hun grote troef Erg trots op al onze helden en heldinnen...…

Ik loop als een bejaarde als een echte oude man van zo rond de 85 jaar kan amper nog zitten laat staan opstaan en op de fiets zonder stang afstappend voor elke drempel elk bruggetje is mij te hoog en iedereen laat ik inhalen wacht ik keurig bij elk stoplicht stapje voor stapje en zo voorzichtig mogelijk op de treden van de gang-trap…

Mijn hoofd is te vol Ik kan niet meer denken Mijn handen bibberen te erg Ik kan niets meer vasthouden Mijn benen zijn te zwak Ik kan ze niet meer laten staan Mijn voeten zijn te moe Ik kan niet meer blijven staan Kortom……

Nooit aan gedacht. Niet verwacht, kwam toch op mijn pad. Die akelige ziekte nam plaats in je gezondheid en geluk. Het veranderde alles in een traan van ons bestaan. O mam, wou dat alles anders was. Bid elke dag , O God geef me de kracht om de traan van ons bestaan te weerstaan. Zorg ervoor dat mijn mams weer lachend door 't leven kan gaan…