Alle inzendingen over de gesichten van remco campert

38847 resultaten.

Sorteren op:

Brief aan Jan Greshoff

poëzie
3.4 met 13 stemmen aantal keer bekeken 3.997
Het regent weer in dit gezegend land; d'r zit geen kip bij Riche op het terras, maar zomer-vreugde en de zonne-brand zijn god-zij-dank voorradig in mijn glas. Ik drink een glas met zomer en met zon, broeder, op jouw santé en zeg je dank voor je Pro Domo, Bifrons, Mirliton, waarin je spreekt zo rechtuit en zo frank. Des hemels vreugden -…
Jan Campert28 december 2010Lees meer >

Terzinen

poëzie
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 4.330
Er zijn veel dingen, die wij niet begrijpen, het avond-rood en 't zingen van de wind, het vreemd geluk, dat stil in mij gaat rijpen als ik de spiegels van lief's ogen vind, en uit de lage tuin de geur der rozen door de verrukte nacht, waarin 'k haar heb bemind, waarvan niets blijft dan dit éne, broze, het weten dat we voor elkaar verloren…
Jan Campert9 augustus 2011Lees meer >

Heilloze wandeling

poëzie
3.4 met 18 stemmen aantal keer bekeken 3.393
Nu ik wandel door de straten van deze verdoemde stad, met altijd diezelfde gelaten voel ik mij zo verlaten als een vrouw die de liefste vergat. Zij blijft maar blindelings lopen langs grachten, kaden en plein, zonder uitzicht en zonder hopen, de hunkerende ogen open en brandend van de oude pijn. Grauw zijn de huizen-blokken - kooien van…
Jan Campert8 februari 2012Lees meer >

Starting all over again

poëzie
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.700
Niet om de dromen, die ook ik vergeefs heb moeten dromen en om de woorden niet door mij daaraan verdaan, noch om de herfst, die over deze landen is gekomen met slaande regens, nevel, werveling van blaên, maar om het overnieuw en allengsaan meeslepend stromen des bloeds, waartegen hier geen weerstand kan bestaan, ben ik bevreesd om nog eenmaal…

Tussen zovelen...

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.828
Tussen zovelen genoodzaakt te leven, omrasterd door dit luidruchtig bedrijf, en horig het oorverdovend gekijf, hun listen en meest hun armzalig streven - is dit alles wat ons werd toebedacht en waarom monden zwijgen, ogen breken? Laat af, keer in de stalen winternacht tot de onaanrandbaarheid der hemelstreken.…
Jan Campert19 oktober 2012Lees meer >

Voorjaar

poëzie
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 3.464
De lente nadert en daarmee de lieve dromen; het licht blinkt op het koel en vochtig gras. Ik meen hieraan kan toch geen sterveling ontkomen, alles wordt weer gelijk het altijd was. De paarlemoeren lucht, de broze wiegel-twijgen en na de regen het geuren van de grond, de luwe voorjaarswind en het verrukte stijgen der sterren aan het doorzichtig…
Jan Campert27 februari 2013Lees meer >

Het lied van de wijn

poëzie
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.506
Ik treed naar buiten op 't balkon en adem in de winternacht, nog staat de tafel achter mij gevuld met d' uitverkoren vracht van spijzen kostelijk bereid, der vruchten kleurge overvloed en restend in een enkel glas wat wijn, rood als ons bloed. Zij gingen heen - hun harde tred ver-echoot door de lege straat; de zwarte nacht gelijkt een…

Het verzonken eiland

poëzie
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 3.646
Het lag voorheen - een paradijs - afzijds en ver van 't vasteland, verloren onder hemelen hoog, besloten tussen 't witte strand, Een bloeiend eiland, dat het hart zich koos tot énige toeverlaat, een tuin waar veilig en vertrouwd het kleine leven gaat. En het verhaal zegt, dat eenmaal een ziel die zwierf van kust naar kust, een mens ten…

Op een balkon

poëzie
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 5.127
Wolken in maanlicht trekken hun schemerende sporen over en langs het hoog balkon waar ik heb postgevat, uitziende op het land, dat aan de rand der stad tot een verzonken werelddeel lijkt te behoren. Sluim'ren de duizenden nu in ene slaap verloren, vervoerd en opgenomen in deze bitter-zoete rust, ontdaan van hopen, vrezen, liefde en al…
Jan Campert15 februari 2014Lees meer >

Dat ik van binnen brand, ik ben de eerste niet

poëzie
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 3.097
Non sum qualis eram bonae sub regno Cynarae Horatius I Dat ik van binnen brand, ik ben de eerste niet; dat mij dit vuur verslindt, de laatste zal 'k niet zijn; dat mij de slaap niet vindt voordat door het gordijn de grauwe ochtend sluipt - 't is duizendmaal geschied. Dat ik tot andren ga, dat alles is om niet; dat ik vergeten…
Jan Campert18 december 2015Lees meer >

Zo straks de dood door deze deur mocht treden

poëzie
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 3.550
Zo straks de dood door deze deur mocht treden, neerdalen langs de trap of kloppen aan het raam, mij wenken zou en daarna noemen zou mijn naam en zei: Volg mij, uw leven is verleden - hij zou geen lang en moeizaam overreden van node hebben voordat ik het drukkend haam van een vrijwel mislukt bestaan, besmeurd met blaam, afleggen wou en heen…
Jan Campert11 december 2016Lees meer >

Thialf boppe!

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 457
. _________________________________ Dai Dai Louis Joep Jenning Mats en Gijs Sebas Merijn Jur Jenno Kjeld en Serge Bart Jorrit Remco Gert Chris Sjoerd en Jesse Daan Colin strijdt met Marvin Homme Stijn Armand en Marcel Patrick Kars Janno Max Thomas Tijmen Tim Hein Kai en...Beau!…
Beau31 december 2023Lees meer >

icke wige hin ende were

netgedicht
4.0 met 28 stemmen aantal keer bekeken 1.585
icke draoge in miene aerme unne keint te waerme ende drooge haore traone welcke ut gesicht beglaenst sie moge sich geruste waone daer sie in miene haorte is gesloote ende foele miene haent waor unne kragte is onsloote om unne kouwe wegge te slaone welcke over dees menscke is gelaent icke wige hin ende were ende met miene glaensende…

Toen de taal nog mens was

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 765
Toen de taal nog mens was, Klanken werden aangeblazen Door adem die uit de diepten Van een levend lichaam werd Voortgebracht, Er woorden werden gesproken Met toon en klank en kleur - Toen het leven nog mens was En ogen zagen wat er gebeurde Was er een taal met Reuk en smaak en geur, Was ze onvergelijkbaar Met die van vandaag…

Poging tot een sonnet

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 701
“Jonge sla” van Kopland kan ik nog vatten, van Ingmar Heytze begrijp ik af en toe een stuk, als ik van Campert iets kan lezen heb ik geluk, maar bij de meesten denk ik: , “verdomd, weer natte watten” Wanneer komen de poëten uit hun ivoren toren en hanteren ze voor ieder begrijpelijke taal of zou dat hun imago te zeer verstoren?…

Vivaldi I

gedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.327
Hij legt de toppen van zijn vingers midden op zijn borst en werpt dan zijn handen naar voren, schenkt Venetië, de wereld, zijn muziek. O, een dochter te hebben als Elektra die hem trouw blijft, voor hem danst bij zijn graf gaat zitten, de onverschillige wereld laat zien wat een zoon betekent. Hij slaat de maat met zijn strijkstok oefent…

compliment

gedicht
1.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 4.216
Dat was goed van jou! Wat was goed van mij? Nou, wat je gedaan hebt! Wat heb ik dan gedaan? Ik heb het water afgezet Ik heb het gas onder de ketel Dichtgedraaid: was dat goed van mij? Is dat het enige wat mijn vader kan zeggen? Is dat het enige wat ik goed kan doen? Een knop omdraaien.…

Schemernacht

hartenkreet
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.336
Zoekend naar iets dat ik niet zal vinden Dwalend door de lege straten Ogen kijken op me neer Ze houden me in de gaten Sterren stralen door het amatyst Zijn gulle lach, dit vreemde gevoel De maan vervaagt door de mist Als een sneeuwhond vlieg ik af op mijn doel Zijn zoete lippen, zijn gulle blik Zijn donkere ogen, zijn zachte hand De streling…

De Aanslag

hartenkreet
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 967
Zacht gefluister na een harde knal Dwars door het hart, daarna een val Bloedend kruipend over de asfaltzee Steek je je hand uit en ga je met een engel mee Rumoerige stadsdrukte, maar hier is het even stil Een dwazemans oordeel zonder een laatste wil Starend naar de aarde zonder angst in je blik De klok is gestopt, het was de laatste tik…

Lezer

gedicht
3.0 met 34 stemmen aantal keer bekeken 8.690
Waar in de bibliotheek zij zat te lezen hoe woorden zich laten voegen en niet begreep hoe een ander moest lachen om de woorden van een dichteres en vroeg wat en hoe, waarom poëzie? Hij, verbaasd dat niet iedere lezer begreep waarom die woorden aandacht trekken door hun muziek en betekenis begon te begrijpen hoe klein de sekte was. Vele…
Remco Ekkers11 september 2024Lees meer >

verbintenis

hartenkreet
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 922
lopend met jou, hand in hand, verbonden in verbintenis. schreeuwende kinderen, lawaai om ons heen. ik hoor het niet, heb alleen oog voor jou, Pas Op! piepende remmen, harde knal. losgelaten, niet meer verbonden in verbintenis hou me vast, pak mijn hand, maak ons, verbonden in verbintenis…

roep voor hulp

hartenkreet
4.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 901
verbrande zielen, verblind door hebzucht alleen voor altijd.... eenzame dagen, vervuld van haat voor altijd verloren... verloren wegen, verwijderd van redding. hulp is nodig.. wij wachten.. zolang het nog kan...…

Strand

hartenkreet
3.3 met 17 stemmen aantal keer bekeken 3.123
Lekker op vakantie met je gat op het strand, Maar smeer je goed in voordat je verbrandt. Laat het doen door een lekkere vent of mooie meid, Het is zo gebeurd ze zijn maar een paar minuten kwijt. Je vraagt ze met een vriendelijke lach, En jij bent beschermd voor de rest van de dag. Zo kan je lekker lang genieten, Voordat de wolken komen en het…
Remco Gielen24 augustus 2001Lees meer >

Hoe je verder moet

gedicht
3.2 met 84 stemmen aantal keer bekeken 75.562
Stap opgewekt voort al weet je niet zeker waar naar toe. Vooruit over het glimmende asfalt tussen de kale bomen hoofd scheef, wuivend naar het huis dat al in de mist is verdwenen en straks vergeten. Je zet een voet vooruit en dan een andere. Je kijkt niet naar de spiegeling in de plassen, het beeld van de takken waar je tussen hangt…

Vergeving

hartenkreet
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.667
uitgemergeld ligt hij daar, mijn vader hij is zojuist in vrede heengegaan zijn lieve vrouw is kalm, maar aangedaan schor klonk zijn zwakke stem: "kom nader" verzonken in hun scherp gerande kassen zoeken zijn ogen, panisch haast, mijn blik het spreken valt hem moeilijk en ik schrik ik laat me wéér door het verval verrassen dan, teder, raakt…

Mijn liefste

netgedicht
3.6 met 25 stemmen aantal keer bekeken 2.921
Mijn liefste, wat gaat er in je om? Gun mij een blik in 't diepst van je gedachten. De ruzies, de geschillen, zijn de som van wat je voelt. Ik wil de pijn verzachten. Waar mogelijk zocht jij de dialoog. Ik trok mij terug in mijn ivoren toren, maar wat bij alles steeds het zwaarste woog was het vermogen de ander ook te horen. Jij kunt, wat…

Op Paula

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.180
Ons land is vol aantrekkelijke vrouwen De showbizz spant wat dat betreft de kroon Met velen zou ik zó wel willen trouwen Ik hoor je al: "Doe jij nou maar gewoon!" Maar eentje vind ik helemaal te gek: ik denk dat ik het liefste Paula Udondek.…

Verlaten en alleen

hartenkreet
4.9 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.611
Verlaten en alleen Mijn hart is verbitterd Blote voeten op de ruwe aarde Een droge mond Geen gevoel van eigenwaarde Grijpend om me heen Helemaal verlaten De wereld draait maar door Mensen blijven praten Waar naar toe Geen idee Ik neem je hand Ik ga maar mee…

Broer

gedicht
2.0 met 32 stemmen aantal keer bekeken 23.818
Hoe ziet hij er uit? Strak. Hoe is-ie? Stoer, maar ook lief. Wat voor kleren draagt hij? Stoer, maar wel netjes. Hij heeft een strakke trui. Laatst belde hij. 'Hallo met Anjo.' 'Waarom bel je?' 'Zomaar, ik wou weten hoe het met mijn grote zus is.' Lief hé? Ik wil wat vaker bellen. Dat is toch wel belangrijk. Is hij al eens bij je…
Remco Ekkers29 augustus 2026Lees meer >

Twee paarden

gedicht
3.1 met 40 stemmen aantal keer bekeken 15.022
Twee paarden stonden tegenover elkaar. Het was lente en zomer tegelijk. Tegenover en naast elkaar lente en zomer tegelijk. Twee paarden met het hoofd tegen de hals van de ander. Verloren in de warmte van het andere lijf kijkend naar de horizon. Zo staan en het gras vergeten. ------------------- uit: 'Memo', Plint.…