163 resultaten.
KLEURING
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
541 Te neer, op de sofa van het verlangen,
geveld, log in de zwaarte van de droom,
omarmt het dwaasheid en zijn zonden
en het vlijt zich neer bij het verdriet.
Het weet niet meer wat eerst begon:
was het honger, dorst, ontbering of de lust?
Het wil de hoge treden op en hier vandaan,
het wil een ster die twinkelt als ze lacht.
En dat er stilte…
Roeping
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
606 daaronder zit wat verscholen
dat moet er keurig uitgesneden
op kweek gezet en beproefd
of er enig kwaad in verschuilt
Appel
Dans Brieuc se trouve un biologiste
avec des shorts, scalpel en main
et puis couper un ver en morceaux
comme preuve de sa invertébrés
Il me regarde d'un air interrogateur
pour détecter un ver en moi
Je le laisse…
GEBED
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
533 Goede stille Nacht, wil het nu omarmen.
Het ziet Uw schouders, naakt en frêle.
Uw jurk is blauwe zijde en verglijdt.
Goede, stille Nacht, heb met het erbarmen.
Geef het zachte weerschijn van de maan,
geef het wolken die gelaten drijven
in de kille lucht van uw bestaan,
kleedt dit naakte leven met uw Duister aan.
Goede stille Nacht, het wil…
NAMUR
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
553 Wind woei haar naam. Adem
was begeerte, gedeelde lust
naar eenvoud van bestaan.
Er was te veel dat het haar zeggen wou,
de kracht ontbrak om te beschrijven
wat het zag in haar.
Sterren waren ogen
binnen handbereik, zee
was waar het strandde, land
verraad van het deinen
in de volmaaktheid
van hun tijdelijk bestand.
Het kreeg een…
ATOL
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
453 Het zegt de dingen zakelijk vaarwel, er
is een lijk present dat het verlaten wil.
Banden ontbinden, ankers vergaan:
het kan alleen in het als het bestaan.
Het is atol, zijn aders zijn koralen.
het is een wegen op het wiegen
van de zilte zee, onmachtig drijven
in het oog van de brullende zon.
Het spreekt zichzelf niet langer tegen,
het…
VURIGE TONG
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
515 Het wil nu langzaam uit de woorden treden,
verlaten deze schelp, spiraal van het bestaan.
Het geeft haar taaie spieren, hart en ziel.
zijn steelse vingers worden wandeling, besluit.
Werelden zal het in haar lijf vernietigen,
goden vergrijzen in de krullen van heur haar.
Maanlicht wil het in haar mond verbergen:
tong die vuur wordt, aarde, water…
KLOKKEN
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
583 Zij wordt onwezenlijke klaarte, licht
dat zich enkel aan het licht wil laven.
Het wankelt als het denkt aan haar. Het snakt
naar lip en tong, het wil weer tastbaar zijn.
Het is een lied dat niets verwezenlijkt.
Het weet zich donker, droef en stram.
Het schuift het onbepaalde laag na laag
in ’t nimmermeer. Het is voos en arm en lam.
Het…
PÉTANQUE
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
504 Het geheugen is een hoer die je betaalt
met je geweten. Hij is erg professioneel.
Het is zomer en het speelt pétanque met
zijn vader. Zijn lach is schoon en waar.
Het staat op zeven stranden Normandië
te bevrijden. Het heerst, want ’t is nu daar.
Zand glijdt door de vingers en het kucht.
De hoest geeft bloed, dat kan geen kwaad.
Het is dat…
HET VALT
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
514 Onaantastbaar is het donker van het zinken,
ongenaakbaar hoe het rotten zinkt in grond,
onweerstaanbaar is de lust dat het er voelt.
Het sijpelt van begane grond naar diepe zee.
Het brengt de dingen zilt in lome golf teweeg.
Het woeden barst en parelt, woelt in zand.
In droeve stromen bruisen gele liefdeskernen.
De gedachten slierten tastbaar…
'T AMERIKAANTJE
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
470 De bevrijding was een goede zaak.
Het lag te rotten in een vaste slaap
terwijl er Duitsers in hem kropen
en de buren waren Belg en kwaad.
En alle talen zwegen, vielen stil.
Geen woord hield toon noch stand.
De letters braken slonzig open, alom
moedwil heerste, en de middenstand.
Het verkocht zich graag, uit vrije wil
aan eender wie het…
LAISCCXXVI
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
426 Het bond de code vast met ijzerdraad,
meters hoog boven de onmachtigen.
Het zou de dwaze mens, zijn nijd en haat,
zo zichtbaar maken, voor mensachtigen.
Het werk bereikte de verwachtingen.
Met dure teksten werd de draad bekleed.
Zij bleven mens en sponnen wol van leed
want ’t had geschreven voor de duurzaamheid:
"er zij…
ken uw volk
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
424 hangt niet egaal het vlak aan de hanger?
gaapt niet uitdagend het gat in de slaap?
slingert nerveus niet de lijn op het laken?
het velletje bengelt alleszins aan de lip.
spitsen priemen wolken aan torens.
punten stippen de glans hoog op de kin.
opbollend wit kraakt helderblauw open
in het oog van de waan, de zwellende zin.
de hand van de…
HET
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
494 het houdt van verval, het trage ontbinden,
de graduele neergang van orde tot aarde,
water en slijm, het kleven van woorden
aan handen ontdaan van hun grip, vuur
dat vreet aan molm, gebinte van kerken,
donker gewemel diep in een crypte, barsten,
glasbreuk, stofwalmen, krakende vloeren, steenslag,
roest, gelig vet in de kromme hoek van het blad…