Alle inzendingen over lais

163 resultaten.

Sorteren op:

KLEURING

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 541
Te neer, op de sofa van het verlangen, geveld, log in de zwaarte van de droom, omarmt het dwaasheid en zijn zonden en het vlijt zich neer bij het verdriet. Het weet niet meer wat eerst begon: was het honger, dorst, ontbering of de lust? Het wil de hoge treden op en hier vandaan, het wil een ster die twinkelt als ze lacht. En dat er stilte…
Dirk Vekemans21 september 2023Lees meer >

Roeping

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 606
daaronder zit wat verscholen dat moet er keurig uitgesneden op kweek gezet en beproefd of er enig kwaad in verschuilt Appel Dans Brieuc se trouve un biologiste avec des shorts, scalpel en main et puis couper un ver en morceaux comme preuve de sa invertébrés Il me regarde d'un air interrogateur pour détecter un ver en moi Je le laisse…

GEBED

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 533
Goede stille Nacht, wil het nu omarmen. Het ziet Uw schouders, naakt en frêle. Uw jurk is blauwe zijde en verglijdt. Goede, stille Nacht, heb met het erbarmen. Geef het zachte weerschijn van de maan, geef het wolken die gelaten drijven in de kille lucht van uw bestaan, kleedt dit naakte leven met uw Duister aan. Goede stille Nacht, het wil…
Dirk Vekemans15 september 2023Lees meer >

NAMUR

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 553
Wind woei haar naam. Adem was begeerte, gedeelde lust naar eenvoud van bestaan. Er was te veel dat het haar zeggen wou, de kracht ontbrak om te beschrijven wat het zag in haar. Sterren waren ogen binnen handbereik, zee was waar het strandde, land verraad van het deinen in de volmaaktheid van hun tijdelijk bestand. Het kreeg een…
Dirk Vekemans20 september 2023Lees meer >

ATOL

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 453
Het zegt de dingen zakelijk vaarwel, er is een lijk present dat het verlaten wil. Banden ontbinden, ankers vergaan: het kan alleen in het als het bestaan. Het is atol, zijn aders zijn koralen. het is een wegen op het wiegen van de zilte zee, onmachtig drijven in het oog van de brullende zon. Het spreekt zichzelf niet langer tegen, het…
Dirk Vekemans24 september 2023Lees meer >

VURIGE TONG

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 515
Het wil nu langzaam uit de woorden treden, verlaten deze schelp, spiraal van het bestaan. Het geeft haar taaie spieren, hart en ziel. zijn steelse vingers worden wandeling, besluit. Werelden zal het in haar lijf vernietigen, goden vergrijzen in de krullen van heur haar. Maanlicht wil het in haar mond verbergen: tong die vuur wordt, aarde, water…
Dirk Vekemans22 september 2023Lees meer >

KLOKKEN

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 583
Zij wordt onwezenlijke klaarte, licht dat zich enkel aan het licht wil laven. Het wankelt als het denkt aan haar. Het snakt naar lip en tong, het wil weer tastbaar zijn. Het is een lied dat niets verwezenlijkt. Het weet zich donker, droef en stram. Het schuift het onbepaalde laag na laag in ’t nimmermeer. Het is voos en arm en lam. Het…
Dirk Vekemans16 september 2023Lees meer >

PÉTANQUE

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 504
Het geheugen is een hoer die je betaalt met je geweten. Hij is erg professioneel. Het is zomer en het speelt pétanque met zijn vader. Zijn lach is schoon en waar. Het staat op zeven stranden Normandië te bevrijden. Het heerst, want ’t is nu daar. Zand glijdt door de vingers en het kucht. De hoest geeft bloed, dat kan geen kwaad. Het is dat…
Dirk Vekemans17 september 2023Lees meer >

HET VALT

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 514
Onaantastbaar is het donker van het zinken, ongenaakbaar hoe het rotten zinkt in grond, onweerstaanbaar is de lust dat het er voelt. Het sijpelt van begane grond naar diepe zee. Het brengt de dingen zilt in lome golf teweeg. Het woeden barst en parelt, woelt in zand. In droeve stromen bruisen gele liefdeskernen. De gedachten slierten tastbaar…
Dirk Vekemans23 september 2023Lees meer >

'T AMERIKAANTJE

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 470
De bevrijding was een goede zaak. Het lag te rotten in een vaste slaap terwijl er Duitsers in hem kropen en de buren waren Belg en kwaad. En alle talen zwegen, vielen stil. Geen woord hield toon noch stand. De letters braken slonzig open, alom moedwil heerste, en de middenstand. Het verkocht zich graag, uit vrije wil aan eender wie het…
Dirk Vekemans25 september 2023Lees meer >

LAISCCXXVI

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 426
Het bond de code vast met ijzerdraad, meters hoog boven de onmachtigen. Het zou de dwaze mens, zijn nijd en haat, zo zichtbaar maken, voor mensachtigen. Het werk bereikte de verwachtingen. Met dure teksten werd de draad bekleed. Zij bleven mens en sponnen wol van leed want ’t had geschreven voor de duurzaamheid: "er zij…
Dirk Vekemans20 februari 2023Lees meer >

ken uw volk

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 424
hangt niet egaal het vlak aan de hanger? gaapt niet uitdagend het gat in de slaap? slingert nerveus niet de lijn op het laken? het velletje bengelt alleszins aan de lip. spitsen priemen wolken aan torens. punten stippen de glans hoog op de kin. opbollend wit kraakt helderblauw open in het oog van de waan, de zwellende zin. de hand van de…

HET

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 494
het houdt van verval, het trage ontbinden, de graduele neergang van orde tot aarde, water en slijm, het kleven van woorden aan handen ontdaan van hun grip, vuur dat vreet aan molm, gebinte van kerken, donker gewemel diep in een crypte, barsten, glasbreuk, stofwalmen, krakende vloeren, steenslag, roest, gelig vet in de kromme hoek van het blad…
Dirk Vekemans5 september 2023Lees meer >