Kan de tsunami van werelds overvloed
de schijn niet verbergen en
is ziel gedoemd tot snoeien,
in de hoop dat op elke belt
weer bloemen zullen bloeien en
nieuwe anoniemen aan blijft trekken
in een onafzienbare stoet
door de verwachting van het bloed.…
neerzetten
iets dat vertoeft in van haver tot gort
waar tijdens de handgreep
rond de microfoon op de bühne, ik
korte intrigerende poëzie of als proza
in lengte tracht te pletten
dat ook nog blijvend smaakt naar een
oneindige chocolade Kwatta reep
en een aura moet hebben
die de luisteraars aan je doet boeien
als ik mijn woorden zonder te snoeien…
In Baarn is men een eeuw lang reeds gezegend
Met Cantonpark en tuinkas tropicaal
Als een botanisch Indisch filiaal
Voor 't kiemen van de zaden overwegend
Al hield de Wintertuin zijn oud gezicht
Cahaya Baru werd het park: Nieuw Licht…
",
word ik een schelp
en trek langs vage oevers,
naar daar waar boom en bloem
tussen weelderig vochtig gras
in schoonheid bloeien
en de scherven der dag
uit mijn herinneringen snoeien...
Morgen...
Nieuwe dag, nieuw begin, nieuw leven...…
Met moet de bomen snoeien;
De akker moet men mesten;
Dat doet men in de winter.
De bomen moeten bloeien,
Om vruchten ons te geven;
Dat doen zij in de lente.
De vruchten moeten groeien;
Dat doen zij in de zomer.
Men moet de vruchten plukken;
Dat doet men in het najaar.…
Hij is aan 't snoeien van de bomen,
Waaraan, is het eens zomertijd,
Dan zeker veel meer vruchten komen.
Het goede schaap heeft op het veld
Haar allereerste jong gekregen,
En de arme moeder staat verlegen,
Want 't sneeuwt en hagel met geweld,
En daar kan 't arme lam niet tegen.…
Ik ga weer dansen, zingen, spelen
Pottenbakken, en de baksels uitdelen
Ik ga weer schilderen en weer stoeien
Relaxen en de struik achter snoeien
Ik pak mijn leven weer terug
En die baan..
Schrijf maar op je rug.…