inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 10.001):

Lengte, diepte en afstand

Nu nog, zou je zeggen
je komt toch adem te kort
gezien je jaren boven de zeventig,
zou ik me enkel op behoudende gedichten
moeten blijven richten?
of op het podium een voordracht neerzetten
iets dat vertoeft in van haver tot gort
waar tijdens de handgreep
rond de microfoon op de bühne, ik
korte intrigerende poëzie of als proza
in lengte tracht te pletten
dat ook nog blijvend smaakt naar een
oneindige chocolade Kwatta reep
en een aura moet hebben
die de luisteraars aan je doet boeien
als ik mijn woorden zonder te snoeien
ook als ik ze luid laat loeien
uit een gepassioneerde krater
wijl mijn dichten schrijverij thans
stokt in historie
dat lijkt op drijven in vervuild water
ik schrijf niet meer over later,
ben gebonden aan mij eigen boeien
en sta dus stil bij als weer eens een crisis
die zich met de doorloop wil bemoeien
Ja, het woordeloze uit-zicht is in zicht
de kim is nabij en schuift niet op
dat is wat de “werkelijkheid” belicht;
ik ben een man van weinig woorden
niet van het oneindige kunstige werken
en richt me meer op als metselaar die
in kort verband tot zijn kern moet beperken
ik heb mijn grenzen voldoende toegelicht
en ben weer terug op aarde geland:
de omvang van mijn werk wordt bepaald
door de verkregen ruimte in de krant
ik stoei en bezin, is dit de weg
die ik
als schrijver nog wel bemin
is dit het einde of een nieuw begin


Zie ook: https://www.youtube.com/user/dreyfsandtzuschlamm1

Schrijver: julius dreyfsandt zu schlamm, 2 okt. 2021


Geplaatst in de categorie: filosofie

5,0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 26

Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:
Rob
Datum:
5 okt. 2021
Lengte, diepte en afstand doen er niet meer toe wanneer de kern is bereikt en de aankleding bijzaak is geworden. Mooi vind ik jouw verhandeling.

Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)