5925 resultaten.
Transit
gedicht
2.4 met 153 stemmen
36.000 Wij zijn het die je hier ziet rijden
door het midden van augustus
vakantiefolders in en uit.
De zomer bloeit, een dorpsidylle
schapen in de luwte van de tijd.
Tot plotseling de auto stilvalt
links op de foto van dit feit.
De zon krast diep in de vallei.
Wat in de jaren is versteend
hangt boven ons als zware lucht.
We lopen naar het volgende…
De laatste trein
hartenkreet
4.8 met 8 stemmen
2.477 Wachten tot in de eeuwigheid
Op de trein naar het paradijs
Je leven herbelevend
Als achtergrondmuziek de dodenwijs
De trein lijkt niet te komen
Voor de ontsnapping uit deze hel
Heeft God je niet vergeven?
Verdien je de hemel wel?
Alleen met je gedachten
Verlaten langs het spoor
‘je was een slechte jongen’
fluistert de duivel in je oor…
Ik heb vannacht
gedicht
3.1 met 33 stemmen
17.022 Ik heb vannacht
met Haleine geslapen.
Ik ben de bijzit
van mijn eigen vlees
geweest.
Ik heb
onder een donkere maan
naar een liefelijke
blauwe lucht
geslapen.
Twee vogels
hebben stro
in mijn handen gelegd.
Twee vogels
hebben gefloten
als fluiten,
als noodweer,
als kwade dagen
in aantocht.
Ze zijn weer weggevlogen.
Alleen…
Van de Rust der Zielen
poëzie
3.5 met 19 stemmen
4.157 Al ruisen al de wouden,
Al bruist het wilde meer,
Al beeft het al van donder,
Al straalt de bliksem neer:
Mijn hart blijft zonder vrezen
In zijn wezen.
Het kan ons niet verschrikken,
Al wat van buiten woelt;
Wanneer men maar van binnen
De schoonste ruste voelt:
Die schoonste rust van binnen
Kan 't verwinnen.
Als Jezus zich in 't herte…
De boodschap van dit alles
gedicht
3.3 met 17 stemmen
18.285 Moeder hangt haar jas over de keukentrap.
Dit is de man met de schouders
die ik liefheb, dit is de juiste lengte
torenhoog.
Dit zijn haar woorden
de man in haar stem
de melk in de pan
het brood op tafel.
Hoe dit alles de keuken verruimt.
Hoe kinderen de minuten tellen.
Moet dan de betekenis nog worden opgezocht
als de lucht over de…
Ze hebben nooit op haar geleken
gedicht
3.1 met 133 stemmen
34.758 Ze hebben nooit op haar geleken,
daar heeft het altijd aan geschort.
Ze hebben nooit op haar geleken,
dus kwam hij steeds aan hen te kort.
Soms was het om hun mooie ogen,
hun mooie lichaam of hun stem,
hij heeft ze ook wel eens gemogen
en dikwijls hielden ze van hem.
Maar in de radeloze uren
voor elke nieuwe grijze dag,
dan lag hij in de…
Rebel
poëzie
3.7 met 17 stemmen
6.877 Rebel, mijn hart, gekerkerd en geknecht,
die aan de tralies van de al-dag rukt;
wees om uw tijdlijk lot geenszins bedrukt,
al zijn de kluisters hard, de muren hecht.
Want in de aanvang werd het u voor-zegd,
dat het aan enkelen steeds is gelukt
het juk te breken, dat hun schouders drukt,
laat dus niet af maar vecht en vecht…
Er is
gedicht
3.5 met 50 stemmen
19.305 Er is
een seconde
zoek.
De tijd
is op
de pijnbank gelegd.
De tong
van de tijd
is losgemaakt.
De tijd
heeft geschreeuwd.
De tijd
is geslagen
getrapt
en vernederd.
Ze hebben
de tijd
voor het voetlicht
gebracht
en het geweten
stond in brand.
Maar
er is
en er blijft
een seconde
zoek.
--------------------------…
Het lange spoor 4
gedicht
2.3 met 168 stemmen
27.658 Onderaards krioelen, gericht op sjouwen
van immense korrels zand, rotsblokken,
mieren, bladluizen, honderdpoten.
Dit is de tweeledigheid der schepping,
op en om, vervolgens op en nogmaals om.
Zandberg, zanddal, stoffelijkkheid migreert.
Onder en boven lopen, woeker, woeker,
op het karkas van arme geelkuifkaketoe.
--------------------…
Winter
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.149 Mijn wereld is veranderd
al doet het nu wat minder pijn.
De warmte is verdwenen
het zal nu wel winter zijn.
Het rijp hangt aan de bomen
het uitzicht is heel mooi.
Zal de lente toch weer komen
en me bevrijden uit de kooi?
Het zijn lange dagen,
al is het weinig licht.
Het zijn lange nachten,
al heb ik mijn ogen dicht.
Het…
In memoriam J.H. Leopold
poëzie
3.4 met 11 stemmen
4.800 Hoezeer in zich besloten, van elke schijn ontdaan
is uwe stem tot ons gegaan
zingende en voor góed in ons verloren,
de weinigen, de enkelen uitverkoren
om te bestaan.
Achter de eerste stilte aarzelend begint
het woord, zwevende als de wind
in het herfsten, - o, het vlagen
der verrukkingen, het martelend klagen
om wat eèns werd bemind…
Sonnetten voor Cynara VIII
poëzie
3.8 met 16 stemmen
4.986 Dit is mijn onrust en dit van mijn dagen
de foltering en het invretend zuur;
dit is de harde kwaal die op de duur
mij sloopt omdat het hart 't niet kan verdragen.
Dit van mijn moed het hopeloos versagen
- dwars op mijn smalle weg de blinde muur -
dit van mijn nachten kwellend uur op uur,
waarin ik om harts zekerheid blijf vragen.
Als straks…
Over de liefde
gedicht
2.6 met 74 stemmen
20.893 Staat er dun en beverig
op het bord geschreven:
De mens wordt geboren,
de mens gaat dood
en daartussen
heerst de liefde.
Het eerste is waar,
denkt Meneer de Vries,
het tweede ook.
--------------------------------
uit: 'Alles is er nog', 2003.…
DE DIAMANTSLIJPER
poëzie
3.7 met 10 stemmen
2.476 't Zijn dropjes uit een bron,
Die eindigt, noch begon.
De mens wil gaarn sierlijk zijn,
Door diamantsteen, of robijn,
Opdat zijn rijkdom zij geprezen:
't Was beter dat hij 't recht begon,
Om eens te blinken als de zon,
Dat zal een andre schoonheid wezen.…
Via de Ogen een goed gevoel
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
561 Wat worden we door onze ogen vaak bedrogen.
We zien vaak dingen die er helemaal niet zijn.
Zien iets en gelijk spelen onze gedachten.
Maar daarna is het niet wat we op dat moment er van verwachtten.
We hebben iets gezien en taxeren het op een tien.
Later moeten we het herzien, want de waarde is helemaal geen tien.
We voelen ons bedrogen door onze…
De kamer
gedicht
3.0 met 47 stemmen
13.461 Laten we de kamer voor wat ze is:
het verlangen om te wonen. Laten we
de gordijnen dicht alsof we nog
niet weten hoe het zal aflopen.
Jij slaapt en alles is wakker.
Je lichaam is stil en herinnert.
Je adem is een barst in de lucht.
Een lege droom adert in je slaap.
Ik ril van je verte en fluister.
Mijn woorden zoeken het vermogen
je toe…
Zondagochtend, Wielwijk
gedicht
2.4 met 196 stemmen
46.709 De nevel hield de geuren bij de grond.
Uit open kerkdeur kwam een walm
van wierook. Geheim sloop
rond het ziekenhuis de ether.
Bij het bejaardenhuis hing
een belofte in de lucht
van zevenhonderd karbonaden.
Jongere geuren waren niet voorradig.
Het park lag uitgebloeid.
De Opels der gelovigen waren
gestald. De roekelozer wagens
van 't volk…
De Don
gedicht
2.6 met 28 stemmen
7.058 Ik ben de Don.
Waar is mijn witte hoed?
Zadel mijn paard.
Geef me wijn.
Laat de boeren kreperen.
Gesel de knecht.
Ik ben de Don.
-----------------------------------
uit: 'Alles is er nog', 2003.…
in het land van
gedicht
2.9 met 21 stemmen
2.214 in het land van sliertige witte bewolking zonder noemenswaardig
slangenpopulum [ ] moeten wij te vaak teruggrijpen naar het
oude net niet aangenomen nog niet uitgewerkte soms op ge
geven moment zelf ronduit verworpene het belang van banaliteit als
prikkel voor kubikalisering tot gedicht het appelblauwe
zeegroene dat [ ] achter ruiten luiken…
'k Wierd wit van ouderdom
poëzie
3.6 met 11 stemmen
2.573 'k Wierd wit van ouderdom, en 't leven zat en stram,
In de oude woning, waar de wanhoop vaak kwam waren,
En joeg me doodschrik aan, en doopte in 't zweet mijn haren.
Hoe dikmaal keek ik uit, of Jezus nog niet kwam.
Maar allerwijste Heer, 't mag kort of lange duren,
Uw name zij geloofd, gij komt ter rechter ure.…
Ik raak vervreemd van alles en van allen
poëzie
3.7 met 30 stemmen
8.023 Ik raak vervreemd van alles en van allen,
van dingen die voor mij van waarde zijn geweest,
van vrienden en van vrouwen wel het allermeest;
zij duiken weg onder de duizendtallen.
Soms komen 's avonds zij mij overvallen.
Hij zegt: ga mee naar die of die, er is een feest;
zij klaagt: waar ben je al die weken toch geweest?
Ik wacht tot ik de deur…
herfstplagen
netgedicht
3.5 met 31 stemmen
6.813 opgejaagd door herfstplagen
valt de stortbui in het nat
schuurt de wind zijn gure vlagen
tegen ramen die beslagen
trillen van de donderslagen
en zo de regen tikt een gat
in openstaande mantelkragen
uitgeraasde autowegen
vervuld van vallend blad
schuilt de man zich pruilend tegen
uitgestorte najaarsregen
die plengend en zeer ongelegen
neerstort…
Tuinen
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
644 Vouw het einde van de wereld wat op
en leun,
Leun overmoedig over de rand van vlezig geluk
Laat krijtwitte vingertoppen glijden over het water van de eeuwigheid
Doop
Ik waad wel
Hoor, het gezoem van de tijd
Word maar warm…
Verbindingskunstenaar
gedicht
2.2 met 559 stemmen
61.523 Strepen kunnen wel, maar lusjes?
Een mens loopt al vaak kreupel
voor het hart daartoe noopt, mooi woord.
Een verbindingskunstenaar heeft dan
zijn touw paraat en knoopt, denkt na
pitriet, ach ja en raffia - de wereld buigt.
Hebben we de handjes netjes gevouwen?
Heeft iedereen
de opdracht van verleden week al af?
-------------------…
zin
netgedicht
3.4 met 19 stemmen
2.481 je zoekt zo diep
naar zin en leven
zo wijs en schaars
zo onverwacht
zou het zijn
de wereldvrede
de dag, de nacht
de kus, de rede
of zou het zijn
voor jou misschien
je glimlach
in de spiegel zien…
paring van de os
netgedicht
2.1 met 16 stemmen
2.822 langzaam snijdt zich
zerend los
de voering van vermaning
en dwaalt plotsklaps
verrukte lust
getergd door het bos
waar eens het mos
de kaalslag hoedde
het lelijk naakt
verhuld in woede
zich schreeuwend
met de angstdroom voedde
en paarde met een os
hoe krom de weg
is heen gegaan
en voorttrekt
in verdwazing
waar gekke bekken…
De veerman
hartenkreet
3.8 met 20 stemmen
4.951 Kijkend op het water
naar spiegels zonder lijn
ontrafel ik de aanblik
van ogen zonneschijn
die spelen op het water
met de jouwe en de mijn
die zoeken naar de eenheid
een blik te kunnen zijn
Kijkend op het water
dat zich rimpelt in de strijd
weerklinkt mijn drijvend spiegelbeeld
in klotsen dat zich wijd
als een uitgestrekte echo
voorbij…
De appelgaard
netgedicht
2.9 met 14 stemmen
2.575 Kijk af en toe nog even om
naar het kind dat in de verte staart
boven in die appelboom
temidden van de appelgaard
Kijk af en toe nog even om
naar die blije kinderhand
waarin een appel is gaan glimmen
als een grote diamant
Kijk af en toe nog even om
naar het kind dat vrolijk fluit
in zijn handje zeven appels
dans hij blij de weg vooruit…
Hoefslag
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
2.190 Een hoefslag dempt zich langs de poorten
langs fabrieken
in de goot
een bode van de groene zone
demonstreert het broertje dood
De dood maskeert de duizend gruwels
keert zich in
het giftig vel
onmachtig popt het broertje vlinders
die zich rijgen, wonderwel
Wonderwel, een put van ziekte
roert zich groen
een zucht van griep
het broertje…
Stroman
netgedicht
2.8 met 10 stemmen
1.705 Op een landweg uit de wind
waar men zelden vlinders vindt
stond een stroman die verblind
door zon en gruis en stuivend grind
verhaalde van zijn bloemenkind
Verloren en nooit opgespoord
daar zijn voeten vastgeboord
verstilden in het zwarte boord
terwijl zijn schaduw zonder woord
zich voorttrok langs zijn stoffen koord
Stijf gestokt in diepe…