35279 resultaten.
De wind en de woeste zee
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
611 De wind doet mee
met het ritme van de zee
kalmpjes golvend
brengt ze het water
naar het zand van het strand
De zon doet mee
met het ritme van de wind en zee
als kristallen nemen de golfjes haar
schijnsel mee uit zee
naar het zand van het strand
De wind gaat over in
onverschrokken woestheid
de kristallen moeten ruimen voor
uit…
Als schelpen op het strand....
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
794 Half onder het zand bedolven
Wacht ik angstig op de vloed
En dan komen de woeste golven
Hoop dat ik niet alleen de zee in moet
Laat ons samen de zee in spoelen
Samen verder drijven in het leven
Samen de warme stroming voelen
Ik droom dat het ons is gegeven…
Zoals lang geleden - deel 2
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
552 En toen de piggelmee's niet langer woonden
in een bloempot, maar in een huisje aan
de zee, bleef de man om andere zaken vragen
aan dat wezen in de zee.
(deel 2.; wordt vervolgd)
Gebaseerd op een sprookje…
Vervuild
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
728 De ruwheid van de zee
Nam de letters mee
In het zand geschreven,
Vergeef me
De dagen versleten
Woorden zijn vergeten
En de golven begraven
Ons verleden
We hebben gepraat
En we hebben gehuild
Maar de zee heeft onze
Liefde vervuild…
Sprong
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
949 Spring bij nacht en ontij
in zee, pleeg zelfmoord.
Koester zout als talkpoeder.
Verzachten kan nooit
pijn zijn ook als de ziel
een huid is ook als de ziel
van huis is en in zee springt
Koester bij nacht en ontij
de zachte sprong.…
zachte sprong
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
832 Spring bij nacht en ontij
in zee, pleeg zelfmoord.
Koester zout als talkpoeder.
Verzachten kan nooit
pijn zijn ook als de ziel
een huid is ook als de ziel
van huis is en in zee springt
Koester bij nacht en ontij
de zachte sprong.…
het eiland drijft
netgedicht
3.5 met 44 stemmen
852 het eiland drijft
door mijn venster
wiegt de zee
koperen lijven
geuren bloemen
hoog
de stad
in oude steen
leven doorgloeit
de straten
haar adem gonst
verlangen drijft
door mijn venster
wiegt de zee…
badplaats
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
875 de zee kust het land
niet meer
waar achter boulevards
de kermis heerst
ik vlucht
naar dat kleine land
geheel
omringd door water
waar in 't uitzicht
naar alle kanten
mijn ziel
weerspiegeld wordt
uit "De Zee en Ommelanden"…
Weet je nog
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
764 de zee
had een zee van tijd.
met haar golfgewijs verlangen
naar het eeuwige strand
liet zij
meeuwen schreeuwen
als in een oud cliché.
het grijze water
verzoende zich
met laatste straaltjes horizon
en jij
mijn lief
werd liefde,
een liefde voor het leven.
toch?…
Samenzee
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
775 Wiegend in de zee,
tussen twee stromingen in.
Elke golf zekerder van wat
om ons heen gebeurt.
Jouw hand, mijn hand,
lichamen samen. Wanneer we
drijven, op ons gevoel,
neemt de zee ons mee.…
Het eilandgevoel van Schier
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
558 Waar vind je nog , ver van het stadsgewoel,
De rust aan zee en ruimte rond de duinen,
De kwelders, wad en strand om lang te struinen
Het eenzaam-niet-alleen eilandgevoel?
Niet op de Waag van Alkmaar of in Koog
Maar buitengaats, in zee: Schiermonnikoog…
Bij foto 2
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
424 Ik hecht aan:
de kleuren van 't hout
en van het strand
en van de zee
en van de hemel,
de ribbels op het zand,
de lijnen aan het strand
en in de zee
en in het hout.
Zoals 't zachte wier
en een gewemel van pokken
hecht op 't zoute hout…
Ziek
hartenkreet
4.4 met 38 stemmen
2.863 Zee, spoel mijn ziel
Zee, wees mijn steven
Zee, geef mij hoop
Die ik dóór kan geven.
Aarde, wees mild
Omarm mij nog even
Geef mij wat tijd
Om nog dóór te leven.…
Zeeland 1953
hartenkreet
3.5 met 13 stemmen
1.740 De zee heeft genomen
veel mensen hun leven
Zeeland in nood
heeft veel moeten geven.
De stormen zwollen aan
de zee doorbrak de dijken,
mensen spoelden aan
van levenden tot lijken.
Families uiteen gerukt
door natuurgeweld,
de zee ontnam hen alles,
goederen, leven en geld.…
Twee golven
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
989 Misschien de zee
Een lage maan, een eerste ster
hardvochtig zand, koel en fijn
stap na stap weer uitgewist
alsof wij nimmer ergens zijn
Misschien de zee, waar speelse wind
de leegte vult, haast zinvol lijkt
zelfs zonder jou en al die anderen
door tijd vervaagd en mij gemist
Ja, aan zee heb ik er soms,
twee golven lang
een vleugje…
verlaten zandkasteel
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.027 jij was mijn prins van mijn zandkasteel
maar nu zie ik stukje bij beetje dat het zandkasteel wordt verslonden door de golven van de zee
het neemt elk gevoel voor jou mee
elke minuut een stukje meer
zonder jouw bescherming
zal het zandkasteel kapot gaan en mee gaan met de zee
de zee maakt het zand weer plat
zodat het lijkt alsof het nooit is…
Zomerse haiku's & een tanka
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
532 Vista el mare
Uitzicht op de zee
onze ogen zien een schip
het hotel deint mee.
Wisselend getij
't werd eb, de zee liep weg
voetje voor voetje.
Wandeling aan zee
Ik kijk achterom
naar jouw kleine voetstappen
in het natte zand
vertedering treft mijn hart
in een verstild ogenblik.…
zeegezichten
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
524 negenendertig
de kracht van de herhaling
elke ochtend weer
balkonritueel
observatie van de zee
licht en kleurenspel
middellandse zee
penselen vloeien golvend
schuivende kleuren
veertig panelen
geheimzinnige teken
rond zeegezichten…
Zeehond
gedicht
2.6 met 152 stemmen
32.529 Het toegeefslijkste lichaam,
het ontoegankelijkste voor de zee;
zijn oren zijn verzonken schelpen,
zijn kijken is nooit afgerond,
hij zwemt in donker water
waar onraad is en prooi;
de leegte van de zee
erkent hij niet, behaaglijk
wentelt hij zich om.
--------------------------------------------------
Uit: Woeste grond, 1992.…
Een kaarsje
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
1.145 een kaarsje
wit en gebroken
ver weg van
de mooiste avond
klein stukje van de zee
die mooie zee van licht
nu alleen en gebroken
eenzaam in het donker
toch zal het ooit
weer branden
oplichten in het donker
en de eenzaamheid verdrijven…
Vandaag
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
801 Vandaag
lijkt de zee verlaten
een grote vlakte
grijs en koud
zee van lege tijd
onpeilbaar diep
eindeloze golven
oceaan van herinnering
toch schijnt de zon
in het donkere water
en vult geheimzinnig
de stilte…
wisseling
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
553 de zee veranderde
toen de stroming jou
naar de Waddenzee voerde
je ziel reisde
naar de andere kant van de tijd
zij borg jou in ieders liefhebbend hart
ver voorbij onwetenheid
nam de zee je mee
altijd anders altijd dezelfden
zij en jij…
De maan
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
680 Ze kijkt niet in de zee.
Bang voor haar eigen schoonheid want
wat moet ze daar toch mee.
Bang te verdrinken, tenonder te gaan of een donderwolk te worden.
Zo bang is de maan!
Maar eens zal ze kijken, heel lang kijken, want
ze moet.
Ze moet verdrinken in de zee, dan pas wordt ze eb en vloed.…
Verdriet
hartenkreet
2.7 met 43 stemmen
4.368 De grijze nietszeggende lucht staarde me aan
De woeste zee, zo sterk, zo fel, zo verbeten
Kraaien kraaiend van onrust
Vogels zo zonder de blauwe lucht
Mijn ogen, dof en droef
Starend naar de grijze lucht
Turend naar de woeste zee…
teruggevonden
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
636 aan een Urkse kade
rust een oude vissersschuit
verwaarlozing in z'n blik
de grove letters
van zijn thuishaven
leesbaar nog in roest
gedegradeerd door quota
van zee naar meer
bestemd voor andere letters
of toch voor de sloop
ik miste hem al een tijdje
in Scheveningen
uit "De Zee en Ommelanden"…
Moedertje
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.867 Ik was nog maar een peuter
toen nam u mij al mee
met de blauwe kikker
naar Zandvoort aan de Zee
Als een gouden beuldje
speelde ik daar aan het strand
en bouwde met een schepje
mijn wereldje van zand
Ik zal dat nooit vergeten
die liefde neem ik mee
als ik denk aan mijn moedertje
en Zandvoort aan de Zee.…
Wij speelden op het strand
gedicht
2.2 met 104 stemmen
25.109 Wij speelden op het strand, wij waren
van voor de oorlog en de zee
was toen nog een uitgestrekte vrede.…
Pad
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
1.095 Lichten van de boten
flonkeren
en de hemel
is een zee
vol sterren
een wolk schuift
voor de maan
doorkruist het pad
van maanlicht
aan de randen van de stilte
waait de wind
mijn gedachten
over zee
er is
geen weg
terug
je kunt
alleen
nog maar
vooruit…
Water
hartenkreet
2.9 met 7 stemmen
1.678 Het spijt me
als ik jou
pijn
heb gedaan
je te lang
liet wachten
op niets
het was teveel
water
voor de zee
lief
de wind kleurt de wolken
en de zee
gaat slapen
laat mij wonen
in jouw hart
tot ergens ooit
later…
Schatbewaarder
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
599 uit brakke bron ontsprongen
eeuwen opgezouten in klei
gaf de zee mij deels weer vrij
luister, leg mij aan uw schelp
duizend woorden nam ik mee
hoor, de schoonste hymnen als
koralen uit het bloed der zee…