4375 resultaten.
kabinet van de dichter
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
637 De zomer kijkt de winter na
ongeschaafde planken
zongedroogd en uitgewerkt
net als hij die oude man
de schrijver van weleer
met verjaarde handen
timmert hij ´n eigentijds
verleden bij elkaar
zijn nieuwe kabinet
de winter achterhaald
op afgeschreven hout
dicht hij zijn leven…
BEWONING....
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
600 De huizen
als geplakt
tegen de helling
van bergen
Van bovenaf
lijken wij,
ongeoefende klimmers
......dwergen
Wij voelen
onze spieren
van kuit
en bovenbeen
Zijn de wandeling
nog niet moe
maar nergens
een cafe,terras
Het is niet
dat ik ween
het bergdorp
ontroert me
tot tranen toe.…
Vrijen nu de lente
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
689 nog niet groot
door jaren van misrekening
jij ben in mij gegleden
ik heb jou aangeraakt
we hebben vroeger beiden
zeker iets niet afgemaakt
jij gaf een hand
ik je mooi gevijlde nagels
een zacht gebaar
dat je meteen verstond
ik was ontroerd
omdat er iemand iets
herkende in woorden
uit mijn grote mond
we vrijen nu de lente
met zomer…
Concert at Sea
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
758 Ontwaken met een open raam, een zilte zeelucht
Kan me niks meer wensen, zucht....
Hoor een zacht briesje en een schreeuwende meeuw
Een ontspannende geeuw
Veel familie om ons heen en een stralende dag te gaan
Helemaal in de CAS waan
Bluf en Rowen Hèze, daar verheugen we ons op
Ruik de bakker en sta maar eens op…
Spiraalde zwart
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
515 we wolkten
op de wind in
vederlichte lagen
nog voerde wit
wollig gekruld
de boventoon
maar de thermiek
spiraalde zwart
de onschuld binnen
het buien
kon beginnen met
een eerste bliksemflits
maar in ontlading
verregende het zwart
de wind nam langzaam af
wij wolkten
weer geboortewit na
de laatste donderklap…
Ultra Violet
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
558 Het is nu wetenschappelijk bewezen
dat het verkeren in de zonneschijn
-schier onbedekt dus bijna uit de kleren-
de oorzaak van wat kankers blijkt te zijn.
Het lijkt of van de zon niets valt te vrezen,
haar stralen voelen aan als warm satijn,
toch sluipen ongemerkt gebakken peren
geniepig in je lijf, wat later pijn.
Doch moet en zal de zon…
Windloze zomerse dag
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
1.077 Wil je de vrolijke stem horen
van een overleden moeder
die sombere gedachten steelt
bij de rivier met jeugdige energie
luister met die eerbiedige glimlach
doe het op een windloze zomerse dag
wanneer vlinders op bloemen dansen
zwaluwen onder zwoele wolken zweven
je kunt haar horen met jouw hart.…
Nog steeds prenataal
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
656 het huist al
in warme tuinen
struint op beschutte
plaatsen in de duinen
jaagt met de
vogels in lied
en gebied bij het
zonnig lengen van dagen
het cirkelt rond
in takjes met vragen
hoe krijg ik dit jaar
mijn nest van de grond
het is mijn lente
nog steeds prenataal
zij wordt geboren in een
totaal onverwacht ochtendgloren…
Jij bent mijn dromer
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
767 speel met de zon
haar warmte in kleuren
op de blos van je ochtendgezicht
nog tocht de wind
het ontwaken zij geurt zacht
in haar vlagen naar helderder licht
laat je maar strelen je vleugels
weer helen ga mee met de lente
richt al je liefde op komende zomer
jij bent mijn dromer
de gaande en komer maar in raken
doen wij de dag in samen…
Mijn godvergeten zonnevrouw
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
817 nog verdwaal je
in de vlokjes sneeuw
die dwarrelen en dansen
terwijl je blik
in groen en blauw
al volop lente geeft
je vingers groenen
ondanks kou op
warm beschutte plaatsen
krokus maar in
duizend kleuren jij bent
mijn godvergeten zonnevrouw…
Aandenken
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
472 De zomeravond
langs de waterkant geeft zicht
op een souvenir.…
Lente met zomerbloemen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
858 je wuift lente
met zomerbloemen
bloeiend in je hand
jij woonde al jaren
aan de andere kant
waar wij modderen
in sneeuw en ijs
geeft winter spaarzaam
een groen kleurtje vrij
in zon en op jouw zuiden
maar bol en knol
hebben in herfstig rust
elan vitale kunnen vergaren
in lentepril gaat onze kleur
en geur het jouwe weer evenaren…
Gedartel en gefladder
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
393 ik hoorde
de bezielde
tonen in de
hoge stemmen
van enthousiaste
jongelui die
neergestreken
waren op een
zonovergoten
terras op het spui
in een licht en
kleurrijk gedartel
en gefladder dat
in kleine golfjes
op ons afkwam
net als even geleden
de lentebloesem
van takken waaide
en passanten tot
terraszitters aaiden
bij dit heerlijk…
Het donker van de klokken
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
636 je zomert
nog in blonde lok
tussen donkere haren
die levens vergaarden
vingers tikken
wespen weg uit een
blijde lach en alledag
waarin je alles gaf
stappen zijn wat traag
de rug niet helemaal gaaf
maar in je geest is nog
geen spoortje herfst geweest
zomer door in
blonde lokken
vergeet het donker van
de klokken in een nieuw begin…
dorst
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
687 in mijn droom was het zomer
we liepen door de hoofdstraat van een
slaperig dorpje in het zuiden van Frankrijk
waar 's morgens een vide-grenier was geweest
het was er doodstil en aan de zonkant
van de straat trilde de huizen in de hitte
laten we wat gaan drinken stelde ik voor
maar toen ik ontwaakte had ik nog dorst…
Frisse wind
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
531 De ochtendwind verfrist met koelte
de klamme donkere nacht
De ochtendwind verfrist met koelte,
heeft de verhitte geest tot rust gebracht
De ochtendwind verfrist met koelte,
jaagt tropische warmte uit vertrekken
De ochtendwind verfrist met koelte,
weet het lichaam weer tot leven te wekken…
Heet
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
456 Een zomer waarin we
lange dagen en
avonden buiten mogen
zijn, daar hadden we
zeker niet op gerekend.
Binnenkort komt er een
keerzijde en zal de
warmte minder worden.
Neem het weer zoals
het nu is, mocht je
moeite hebben met de
warmte, doe het dan
rustig aan.
Zomer in Nederland laat
van zich horen.…
In zachte tegenwind
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
777 mag ik de wind
even spreken
die verkillend
langs me gaat
me in de kou
laat staan en
bulderend over
samen leven gaat
je vlaagde speels
in lente geven
plaagde zomers in een
bui twee keer beleven
hagelde in
laatste dagen toen
bliksemslagen mij steeds
vaker op mijn donder gaven
in zachte tegenwind kom
ik je morgens tegen…
Dromengewaad
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
400 In de meest intieme binnenwereld
van mijn door liefde kloppende hart
heb jij in het geheim een kasteel gebouwd
omringd met bomen die wortelen
in het woud
hoor ik de echo van zovele dromen
het is jouw stem die zingt over de zomer
zwaluwen die scheren tussen dansende wolken
het geluid van een koekoek in avondrood
een stem die laat fluisteren…
Verbleekt
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
486 Zij bewaart tevergeefs
stukjes zomer op haar vel,
Maar die kan daar niet blijven,
en ontsnapt
onderhuids naar buiten, dwars
door al haar sproetjes heen.…
Verbod en stiekeme genot
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
866 ben bij je
in de zon waar
de sering haar
laatste kleuren zingt
het geel van hazelaar
naast blauwe regen
de zomer tot een
warm ontplooien dwingt
weet met jou
de kersenboom zij
bloesemde in tal van
jaren als een droom
de eerste pitten
vaak te zuur om door
te slikken maar het
verbod en stiekeme genot
haar leven is
gestopt…
Hooikoorts
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
594 En dan een zomers
windje dat vleugen
draagt,
die en passant
je neus passeren.
Geuren vol beloften
van blauwe lucht,
het weidse en groene
vergezichten,
waar ik dan
met mijn ogen dicht
zwaar aan zit te snuiven
voordat zij vervaagt.…
Wit in geel opbloeien
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
962 zag je lentebloem
wit in geel opbloeien
een vlinder zo dichtbij
zij kende alle geuren
vloog in sneeuw en hagel
regenboogde alle zorgen in
fladderend komen zo voorbij
ja ik was godvergeten blij
koester alle kleuren
die jij geeft bewonder jou
en weet dat jij ook om en met
mij naar een nieuwe zomer leeft…
De eersten van dit jaar
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
916 plukken
de eersten van dit jaar
je vlecht ze in je haar
ze kleuren in
het lente groene gras
de eerste bloemen
voorbij aan winters pas
jij hebt het voorjaar
rond je hoofd en in
je ogen twinkelt reeds
de warmte van de dromer
mag ik je hand voor dans
met blote voeten in het gras
in het oranje hart van madelief
gaan wij voor onze zomer…
Het lichtend rood
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
875 mag ik je
de eerste lentekussen
geven van de zon
zij was er
op mijn blote borst
in de luwte van balkon
gaf haar warmte
waar jouw vinger haren
zacht tot garen spon
in het lichtend rood zijn
de patronen al geweven die
ons een mooie zomer zullen geven…
Glimlacht volop zomer
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
955 de teevee staat ongezien
geluidt als radio het
internet pingelt wat mee
ben voor even
op een andere hoogte
kijk van boven naar de zee
uit het grijs van golven
kom jij langzaam weer aan strand
ik neem zacht je natte hand
je glimlacht volop zomer
druppels spatten van je warm gezicht
ik wist dat je zou komen
voelde lente in de duinen…
in het gras
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
483 het gras kent geen geheimen
dan waarmee wind het toerust
een lichte stroom brengt sussen
tot zwijgen verstrooid in rust
nergens aan hoeven te wennen
het glijdt mee op gedachten
en ademt diep wat van binnen
opschiet
dicht bij de aarde reiken
halmen naar de hemel
zonder te bewegen liggen
tussen de stand van het gras
zo vast dat…
Jij bloemde onvertogen
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
614 ik nam je hand
kuste warm je huid
het leek een eerst ontmoeten
maar bomen
en het struikgewas
verkleurden ons begroeten
jij groende in het rood
en geel van herfstkleuren ik rook
lente in dit plotseling gebeuren
zag de zon weer opgaan
in jouw lach en ogen jij bloemde
onvertogen op deze koude winterdag…
Warm
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
657 Maar zomers vol, einders ver van ons vandaan,
zie ik ze in mijn ooghoek staan.
Of liggen, door het falen aangedaan..
De hemel straalt,
de wind waait overzees..
Een ander soort, een ander land.
Zachtjes, bijna stil, loop ik mijn eigen schaduw,
en tel, ietwat lichtzinnig,
en zo vergeefs,
hun bloemen in het zand..…
Koppen tellen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
483 De koppen
wil je niet
tellen
de tel
gauw kwijtgeraakt
Je hebt
jezelf
wijsgemaakt:
ze zijn met
......velen
Ze willen
een stekje
met je delen
ter grootte van
een postzegel
waarop je
niet met een ander
maar
met jezelf
kunt dansen
Een kuil
willen graven
een kasteel
misschien
niet voor een ander
maar voor
zichzelf…