5053 resultaten.
Stripfiguur
gedicht
1.8 met 38 stemmen
13.028 Rillend, maar aanwijsbaar niet van kou,
in je kamer, waar de kachel uit bleek.
Een blauw wolkje uit mijn mond met
- tekenend - : hou je van mij?
Zo ronduit als een cupmaat.
Nauwelijks een proefballon te noemen.
Meer nog dan het daarin vervatte,
dit de vraag: wat ging er scheef
met mijn recht op informatie,
toen je met boe noch ba op…
Je weigert de strijd
gedicht
3.2 met 41 stemmen
17.586 Je weigert de strijd waar ik meester in ben:
in holle wegen, in struikgewas
besluipen, bespringen, met onbesliste uitslag.
Op open terrein daag je me uit,
overwint gemakkelijk en rust naast me uit
in vol vertrouwen.
-------------------------------
Uit: 'De harde kern', 1994.…
Toerisme
gedicht
3.4 met 77 stemmen
40.334 We zagen de spraakwatervallen van Speed,
hangende tuinen, verre sterrebeelden
die toch nabijer dan medereizigers waren.
In een bus vol naasten bezochten we
en werden we bezocht door nachtmerries,
visioenen van heiligen en engelen
zongen ons doof en we ontwaakten
in hotel Harmonie.
Twee spiegels, tegenover elkaar geplaatst
boden ons een…
Dag lief, dag avondlief
gedicht
2.5 met 43 stemmen
18.255 Dag lief, dag avondlief,
dag lief van het licht van de grachten.
Drie schikgodinnen spraken daar,
op die hoge hoek, moe en wit.
En de dansende jonge man
sliep, met de knieën tot zijn kin,
op het blauwe liefdeskleed
in de driehoek van hun vriendschap.
Dag lief, dag ochtendlief,
dag lief van het licht van de grachten.
-----------------…
Gedicht om over te schrijven
gedicht
2.6 met 134 stemmen
59.785 Vrouw van monden en wonden,
vroeger was je nog mooier
dan een gewoonte.
Stil was je
als tijdens een lange droevige reis
en ik hield van je
als van mijn dood
en het zaad van pijnbomen.
Vrouw met de duizend lippen
die danst met een luid lachend lichaam
tot je achterover stort
in de nacht.
Je bent een nieuw begin.
-----------------------…
Oude wonden
netgedicht
3.5 met 12 stemmen
1.202 Inslagen scheuren
het veilig gewaande fort
en leggen
een oude inhoud bloot
van dieper dan diepe lagen,
wat met beton gewapend was
wankelt op het zwakke fundament…
Zintuigen
gedicht
2.4 met 44 stemmen
17.838 Na dagreizen slaap komt denken vermurwend
een diep mes langs achter in mijn ruggemerg
en haastig breek ik je binnen
en word geboren genezen gedragen hersteld
in een oogwenk
reuk: een lichtende ingeving
mijn huid wordt bevleugeld met tastzin
smaak komt als bloed in mijn mond staan
gehoor breekt door het netvlies van mijn oren
de morgen…
Zoute druppels
netgedicht
4.0 met 15 stemmen
1.468 Zoute druppels
op bevroren aarde
brengen zachtheid
aan het licht,
en geven mijn ziel
een stem van pijn
die ik te lang bewaarde…
De rozen en het lied
gedicht
3.0 met 148 stemmen
27.758 Ze schikte rozen bij het raam;
zolang ze wist was dit het evenwicht:
de bloemen en het doodgeverfd gedicht
dat haar, een leven, was voorbijgegaan.
Soms scheurden wolken in haar hoofd
en doffe stenen troffen haar terrein.
Te sterven, maar een levende te zijn;
en niet beleven wat er is beloofd.
Er kwam een stilte na de storm
waarin haar hart…
beschaafd?
hartenkreet
4.3 met 9 stemmen
972 Oorlog
het bewijs
dat de menselijke beschaving
nog niet beschaafd
genoeg is
om een probleem
op beschaafde wijze
op te lossen.…
Wat is vrijheid?
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
1.217 Wat is vrijheid
zonder woorden
zonder woorden
van respect?
Wat is vrijheid
zonder daden
zonder daden
van respect?
Wat is vrijheid
zonder basis
zonder basis
van respect?
Wat is vrijheid
zonder hart
dat geleerd heeft
vrij te zijn?…
buurman's gras
gedicht
4.2 met 61 stemmen
4.463 groen is het gras van buurman's gazon,
groener zijn klimop met slingers.
verslagen kijk ik naar mijn kale beton
o, als ik daar eens aan tippen kon..
maar ik heb alleen groene vingers.…
Moe
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
1.770 Ik voel me weer zo vreselijk moe
Krijg mijn ogen nauwelijks open
Zo zwaar lijkt alles wat ik doe
Het is meer kruipen dan lopen
Ik voel me weer zo vreselijk moe
Ik ploeter en ik zwoeg
Zo zwaar lijkt alles wat ik doe
Het is gewoon te vroeg
Ik voel me weer zo vreselijk moe
Ik heb nog maar één wens
Zo zwaar lijkt alles wat ik doe
Was ik maar…
Wat doe je toch met me?
hartenkreet
3.0 met 25 stemmen
2.414 Ik tel de weken af
de dagen tot ik je zie
mn hart bonkt steeds sneller
wat doe je toch met me
maar ook jij weet 't niet
ik tel de dagen af
de uren dat ik bij je kan zijn
in je armen mag liggen
wat doe je toch met me
't voelt zo fijn
ik tel de uren af
de minuten dat ik je stem hoor
ik je liefde mag voelen
wat doe je toch met me
de…
Het was een les
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
848 Ze kwam in mijn leven
maar het duurde maar even
was ik té naïef misschien
ik had haar spel niet voorzien
waarheid komt altijd aan het licht
onze vriendschap werd beëindigd
wederom teleurgesteld in de mens
ik ga verder, en trek mijn grens.…
Plotseling
netgedicht
2.8 met 21 stemmen
2.503 Als plotseling een deurtje opengaat
dat al die tijd gesloten was
Als je met iemand praat
die altijd zo dicht bij je staat
maar niet was te bereiken
Dan merk je pas
dat leven alle kant op gaat
en ook bij situaties zonder hoop
die wendingen kan maken
waardoor het kluwen wordt ontward
en je een zucht kunt slaken
Dan slaan de ramen van je…
Een dinsdagavond
hartenkreet
3.6 met 33 stemmen
3.450 Gisteravond stonden we in de natte kou.
Zoenend en strelend in een hoek.
Onze lichamen verwarmden elkander,
niemand wist waar het eindigen zou.
Ik proef munt.
Ik proef parfum.
Ik proef beestachtig genot.
Machteloos duw jij tegen mijn natte lichaam.
Liefkozende woorden bereiken mijn oor.
Jouw tong bespeelt mijn zenuwen
en handen gaan waar…
Kinderen
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
946 3 kinderen heb ik, eigenlijk 5.
3 van mij en 2 van mijn man,
dat staat buiten kijf.
Met 2 van mij en 1 van hem
is er goed contact.
Met 1 van hem en 1 van mij
hebben we 't wel gehad.
Die van mij, die is verslaafd
en doet alles verkeerd.
Die van hem, is houden van
haar vader domweg verleerd.
Leuk is 't niet maar we denken nu
't is…
kon ik maar zeggen ....
netgedicht
3.3 met 13 stemmen
1.805 verdwaalde zielen dwarrelen
om mij heen
verdrongen zinnen dompelen
onder in verdriet
verwrongen gezichten weerkaatsen
in mijn geest
vergeten geliefden wentelen
zich om in mijn hoofd
verwenste gedachten gebeiteld
in steen
verbloemde gewoontes gedijen
in wat je ziet
verlate excuses verlangen
nog het meest
verzonnen epistels verjagen…
Het pad naar de liefde
netgedicht
3.7 met 33 stemmen
1.719 Gezocht en gevraagd:
het pad naar de liefde.
Gevonden en gekregen:
een onbegaanbaar pad vol met kuilen
met daarachter een splitsing
Links liefde en geluk.
Rechts pijn en verdriet.
Overwin de kuilen en ga naar links.
Val in de kuilen ga naar rechts.
Maar hoe je het ook draait of keert
links wordt ooit rechts
En rechts wordt ooit links.…
onvoltooid verwerkte tijd
netgedicht
3.2 met 17 stemmen
3.179 onbeholpen in mijn praten
onbegrepen bovendien
onbedachtzaam in mijn laten
onberekend in mijn zien
ongevoelig in mijn zinnen
ongemerkt in mijn zijn
ongeduldig in mijn minnen
ongelukkig in mijn pijn
onvermoeibaar in mijn ogen
onvoldragen in mijn hart
onverklaarbaar mijn vermogen
onverzadigd in mijn smart
onbekommerd in mijn zorgen…
DE BRON
netgedicht
3.5 met 37 stemmen
9.614 wild en krachtig
stormde ’t machtig
woeste water naar omlaag
kolkend, klotsend
beukend, botsend
schuimend op de keienlaag
stuwend, sleurend
zwart verkleurend
in een helse razernij
oorverdovend
niets belovend
lokte ’t woeste water mij
tergend glad
’t zwoegend pad
naar de oorsprong van de bron
zwetend, vloekend
doelloos zoekend…
ik kan niet meer...
hartenkreet
4.2 met 12 stemmen
1.399 Ik wordt langzaam gek,
langzaam slip ik door m'n vingers heen,
Er is geen stoppen meer aan,
kom me helpen alsjeblieft.
Ik kan niet meer...
Ik ben zo moe,
moe van het gevoel alles te moeten doen,
alles te moeten zijn
Ik kan niet meer.
Ik ga nu slapen
en wordt wel weer een keer
wakker gemaakt.
Door eenzelfde persoon,
die me begrijpt…
In dromen
hartenkreet
3.6 met 9 stemmen
1.477 Ontmoet me in je dromen
Bij het vallen van de nacht
Op een klein rotseiland
Met boven ons
De sterren
Met om ons heen
De zee
De wind
En in de verte de lichtjes
Van de bewoonde wereld
Praat er met mij
Over het leven
Over de liefde
Hou me vast
En voel
Dat liefde echt bestaat…
Herfstblues
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.085 Zo kil, koud en alleen,
kan ik me voelen de laatste tijd.
De herfst kruipt in me,
de duistere luchten, de koude wind.
Ik weet het niet meer, wie ik ben.
Alles loopt door elkaar,
door elkaar gewaaid, bevroren.
Waar was ik gebleven.
Soms ontdooi ik weer
en ontdek ik een karakter,
dat soms grappig is en lief.
Maar waarom nu zo kil, koud…
Overspel
gedicht
3.8 met 330 stemmen
59.687 Langs smalle richels
omzeil ik de klip
vergrijsd graniet
schaaft mijn huid open
tot ik de spatten voel.
Zout kerft de wond.
Het moet de branding zijn
die mij ontboden heeft
en hijgend hier omarmt.
Nu het avond wordt zal ik hier blijven
de vloed belemmert mij te gaan
zoals een minnaar dat betaamt.
Aalscholvers hoog op de rotsen
vieren…
gebroken tegenspraak...
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
701 berust, luister en beef
wees volgzaam maar niet vrij
stil geen vragen in het antwoord
van doorbroken heerschappij
waar de zwijgzame velen
in alle nederigheid
zich hullen in de sluiers
hun ontevredenheid
en gebroken tegenspraak
hen ontneemt te dromen
dat wat ooit is geschreven
in vraag
mag worden gesteld…
Zoete geuren
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
919 Gods creatie als een schouder
waarop ik uitgeput mag rusten
de blauwe zee als geheelonthouder
het bos als mijn tuin der lusten
Lentebloesem in een koele bries
verfrist mijn innerlijk vermogen
de kant van natuur die ik kies
streelt mijn betraande ogen
Gefascineerd door de kleuren
in een roes van zuiver verlangen
in extase door…
Wohltemperiertes
gedicht
3.4 met 31 stemmen
15.911 voor Wiske
'Mijn ogen zijn mooier dan de jouwe' -
onder dromerig losknopen van haar
argeloos opgehoeste fonkelende beuzeling!
Ongedwongener dan op je trouwdag klink
je, dagdagelijks naakt nog steeds als
onder ede staand, in de verwelking
die je toekomt zo terloops natuurlijk als kleding
die van schouders glijdt een voor de lang te gane…
het lied der helden
netgedicht
2.8 met 9 stemmen
893 waar witte anjers
zich langzaam sluiten
de merel zijn lied
als ode schenkt
aan het veld der doden
waar eens de helden
moegestreden
nu in rust
verzuchten in schaduw
van de ondergaande zon
als laatste groet
van weer één dag
waar het gekerm
van menige strijd
vergaat in het ruisen
der fluisterende wind…