43196 resultaten.
Hun bedjes gespreid
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
488 valse schaduwen
tekenen deze tijd
waarin sociale cohesie
verandert in haat en nijd
wij hebben hun
bedjes gespreid maar
zij dromen zich al sultan
in het nieuw ottomaanse rijk
er komen weer
kristalnachten aan want
vrijheid en naastenliefde
mogen en kunnen niet bestaan
staan wij nog voor
onze normen en waarden
of laten wij deze gesels…
Aan lager wal
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
489 heb eindelijk
mijn stuurloos schip
bevaar wereldzeeën in een wip
was altijd al het
ketelbinkie met de hik
alleen in het vooronder in mijn schik
de kapitein is bezig
met zichzelf te begrijpen
voor bestwil opgesloten in zijn hut
hij was tijdelijk even stuk
maar lijkt weer op zijn spiegelbeeld
alleen de naam ontschiet hem steeds
de…
Censuur
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
452 Want het is heel erg erg
wat de lafaards jou onthouden
met hun dictatoriale beperkingen,
laat de embryo's over vrijheid zingen!...…
Tijdloos spelen.
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
585 Dat tijd illusie is.
Dat al wat leeft beweegt,
rondom dit ene, heilige moment.
Dat al dat leven ritme kent.
Dat gevoel ken ik al zo lang,
zonder dat ik dat wist of weet.
Dat mijn verzet is aangeleerd.
Mijn behoefte aan beheersing.
Mijn streven naar veiligheid.
Dat verleden en toekomst,
herinneringen en verlangens zijn,
die ons tot egoslaven…
Sluitstuk
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
511 Herfst...
is sluitstuk
de uren
van het licht
geteld
We zijn
-met onze ogen-
door het boek
dat jaar heet
gesneld
Weer
was er strijd
zonder enig held
werden kinderen
heimelijk geboren
Weer
bliezen politici
van hun hoogste toren
werden er meningen gegeven
oordelen geveld
Weer
werd er door
jonge meiden
op plein en plek
geginnegapt…
Aansporing
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
604 Kom tot bezinning en toef langer niet
‘Uw Heiland’ kwam er in mijn jeugd na tot
We zongen in verzuilde tijden, spot
Was kwetsend en gemeen op elk gebied
Met ‘heerlijk, heerlijk, klinkt de vreugdetoon’
Begon altijd blijgeestig het refrein
Het komt zomaar tevoorschijn uit mijn brein
Daar lag het blijkbaar al die tijd gewoon
Er waren zaal’gen…
De laatste halmen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
474 nog ben ik
niet verdronken
in de donkere tonen van
de muziek om me heen
het duistere galmen
maakte me alleen
braken bijna de laatste
halmen van mijn oogst
ik had mezelf een
bloementuin beloofd
waarin ik uit hoge tonen de
mooiste melodieën liet komen
die in warme wind
jeugd en passie dansten
met elkaar sjansten in de
meest briljante…
Geen ontsnapping
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
610 Moedeloosheid en strijd in 1 kamer bevrijd
Al het andere telt niet meer
Hoe te leren kijken naar andere wegen
Stilstand zal nimmer voor vooruitgang zorgen
Maar hoe en waar en waarom
Vrijheid zonder grenzen
Smachtend naar structuur
Alles wat bereikt is
Door mee te gaan in wat kwam
Nutteloosheid in de dimensionale wereld
Overgave aan…
Chopin.
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
535 Dagje niets omhanden zo van niets moet en alles mag
Pedalen los en de ver van mijn bed show imiterend
Wat maakt het ook uit, who cares?
Pyamadagje, der F.Chopin op gesmeten ook nog weggesmolten
Voltreffer voor herhaling vatbaar
Aanbeland in de Achtste Hemel.
Volstrekt ledig agenda bestaat nooit
En ieder geeft ontzettend veel om me, helaas…
uitzicht
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
586 uitzicht
klim uit je kerker
luister naar het licht
kom in mijn erker
kijk door mijn gedicht
zie meer dan je denkt
voel in je levensvonk
de wereld open gaan
denk meer dan je ziet
dat het groene lover
jouw open venster is
laat dat niet betimmeren
pak je kans, spring erdoor
bouw je eigen beelden
zing je eigen zinnen
schilder je…
Apocalyptisch kabaal
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
512 ik heb altijd
façades ontweken
hen geslecht als ze
mij dwongen mijn
vrijheid op te geven
ook op het wereldtoneel
waar teveel mensen
in de hoofdrol geloven
en sterren van de hemel
proberen te spelen
alleen het publiek
ziet de zonnen ondergaan
tot een valse halve maan
als de doeken zijn gevallen
zonder applaus en muziek
de strijd…
Hoog in de lucht
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
492 ik dacht
dat ik niet
vliegen kon maar
heb me vergist
ik zweefde al
voordat ik
dat besefte en
het zeker wist
los van aarde
zonder vleugels
en geluid het lijf
bleef rustig thuis
er was een
knopje omgegaan
keek niet meer
tegen alles aan
de details had
ik al ooit bekeken
projectie in de geest
weefde volmaakt beeld
toch ben…
Vrij als een vogel
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
551 Vrij....
willen we
zijn als 'n vogel
in 't blauwste blauw van lucht
niet op de vlucht
voor geweer
met kogel
Vrij...
willen we zijn
niet aan ketting
noch aan schakel
als aan aarde
verbonden met hen
die ons liefhebben
onze vrienden zijn.…
Zee en strand
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
540 Aan zoom en rand
schil van landen
tref je vaak
....een lieflijk strand
Het zijn palmen
die er het decor
van een aards paradijsje
van willen maken
Ik trof er jou
-jaren terug-
je veegde net je haar
uit je gezicht
Door dit gebaar
aangetrokken
schreef ik
juist voor jou
dit kleinood van 'n gedicht.…
Nietsen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
517 Of wij liefhebbers
zijn
van nietsen?
Nee,
we zijn dol
op fietsen
Het land
verkennen
door 't ommeland dolen
De zomen
met z'n struiken
van bomen, stam en kruinen
De ruige rand
met kruiden, merendeel
die rieken of fris ruiken
en in verten
't silhouet van 'n torenspits
de wieken van 'n molen
Geen woord over:
het nietsen…
Voor regen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
589 We zijn
voor regen
niet gemaakt
Worden we niet
geraakt
door windvlaag en regenbui?
Takken bewegen...
als marionetten
hun blad te vroeg verloren
Schuilen?
...bij elkaar?
't helpt geen zier
zelfs bomen huilen
dit heet:
fietsvertier
geef mijn portie
maar
aan Fikkie...…
Spanje.
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
638 Onze zinnen
verzetten?
in zuidelijk Spanje
Pril en preuts
de zon aan
'n blauwwit gesausde hemel
vertelt:
wat ons
te wachten staat
tovert lachen
op je gezicht
zo de dagen
als in 'n dicht
...te beginnen.…
Ergens anders.
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
547 Hier
wil je even niet zijn
hier
wil je even niet blijven
Vreemd...
is je de plek
die altijd
zo 'eigen' is
als het bed beslapen
Je wilt
naar 'elders'
naar daar, anderszins:
'n stip
op de kaart
vlek op onze aardbol
'n te gekke plek
Waar woorden
als: stilzwijgen
op hun plek
mogen vallen.…
De dag dat alles anders werd.
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
553 Die dag dat alles anders werd,
toen is er ook iets nieuws ontstaan:
de vrijheid die geboren wordt
nadat de leugens zijn vergaan.
Die dag dat alles anders werd,
al was die dan vervuld van pijn,
bleek na het helen door de tijd
een bron van nieuw geluk te zijn.…
Pad
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
488 Een pad was van het pad en zat
bij de ingang van de lift,
terwijl ik dacht dat hij door
kinderen lek geprikt was.
Ik zag in gedachten alleen nog
zijn karkas en ogen vol chloor.
Pas later, toen ik in de nacht
naar buiten ging, zag ik de pad
voor de deur staan, wachtend op
een gast als ik.
Als een elegante lakei opende ik
de deur voor…
Vluchtige spiegelblik
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
575 dezelfde zon al zal
de maan roziger schijnen
verschillen lachen
je toe in weer ontmoeten
joviaal en warm begroeten
kleuren lichten op in
een anders geurende lucht
vage herinneringen komen terug
het deja-vu helpt bij
herkennen en een nog
fijner afstemmen op elkaar
een vluchtige spiegelblik
laat zien dat ook jouw gezicht
door deze vrijheid…
De rode draad
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
530 met handenvol
regen gaf ik jou
de zegen na
jij draaide
je om en ving
een opkomende zon
ieder zijns weeg
nog steeds wappert
de lach als vrijheidsvlag
voorzichtig rol ik
de rode draad
van verbondenheid uit
stuur jou gedachten
wensen en dromen om
toch even bij je te zijn
reken af met
gebroken structuren
gewoontes die te…
Dat droomde ik vannacht...
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
579 Veel willen weten van weinig.
Dat heeft me altijd afgestoten.
Het gevoel van af te dalen.
In een bodemloze put.
Mijn hel.
Weinig willen weten van veel.
Dat heeft me altijd aangetrokken.
Het gevoel van op te stijgen.
Om voorbij de horizon te kunnen zien.
Mijn hemel.
Waar alles met alles is verbonden.
Waar moederliefde op ons wacht.
Dat…
stuurs
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
569 we reden in een busje
de vrijheid tegemoet
tegen de gedachte in
“braaf de regels volgen”
daar kon ik niet mee leven
daar wou ik niet voor gaan
hing heel lang op de claxon
vluchtte hier ver vandaan
geen wet kan mij beletten
te denken wat ik wil
de vrije keuze is mijn route
waar ik zwaar aan til
ik neem mijn eigen bochten
soms zijn…
Muziek....
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
695 Elk scheepje
aan wal, aan ka
maakt er muziek
Publiek
met goede oren
......geniet
Wind
een vast bespeler
van mast, stagen en tuig
Een lied
kun je er niet
in herkennen
Het zijn
improvisaties
-ter plekke- bedacht
Hard of zacht
hangt af
van gure windkracht
wind voor
of
wind tegen
Soms even
ritme van regen......…
Stroming
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
600 Ik zie haar betoverende silhouet
De bevroren rivier kraakt
Ik ben ontwaakt
Haar verschijning heeft me gered
Gered van het kansloze gevecht
Het leed is geleden
De strijd is gestreden
In mijn voordeel beslecht
Ik voel de rivier weer stromen
Ontsprongen door haar silhouet
is de stroming weer in werking gezet
Het allermooiste ooit is tot mij…
Schouwspel
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
592 De zon zakt
Stil in de zee
En gedwee
Ga ik mee
Spiegeling
In het water
Helder, bijzonder
Vogels koppig
en uitgelaten
De zon gaat onder!
Nemen dan
hun vlucht
Naar de horizon
Laten zich verleiden
Door de rode avondzon
De dag schemert
De nacht ontwaakt
Het is donker en duister
De wereld slaapt
Gefluister, ik luister…
aandrift
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
504 Een blad papier te zijn
wit halsstarrig
wat onder de huid zit
gepropt in de keel
gesloten in zichzelf
Ik trek een horizon
met witte potloden
wit en maagdelijk
ontspruitend uit een wonder
gekropt uit mijn lichaam
zelfsluitend
Halsstarrig teken ik witte V’s
vogels in formatie
het wit op 't witte landschap
komt tot leven
de vloed steekt…
vriendschap
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
982 ver in het verleden
rustig over roest en rail
zonder haast en herrie
speelden wij op het spoor
we vergaten wie we waren
in onze lokkende loco
de meester en de machinist
met een prachtig perspectief
we zwaaiden met het gras
sneden dorpen in tweeën
konden met elkaar overweg
in de gestoomde cabine
zagen door de ronde gaten
twee verschillende…
handvest
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
459 De konijnen zijn gnijpende
rillend van gillend genot
stovende in de pot
ik ben aarde hier
als het wintert op mijn huid
werp ik haar af
de epseklepsen worden opgeroepen
en de beklozen ten grave gedragen
het wezenlijke te berde gebracht op draagbaren
de waarheid in ketenen te bedrillen op het teken…