13588 resultaten.
Nekplooi
gedicht
2.5 met 4 stemmen
4.091 Wanneer ben je maar beter dood?
Hoe groot is de kans op panisch kalm
een rolstoel door de straten sturen,
kwijlend op een trommel slaan,
op kreupel, gek, of half zo oud.
Hoeveel vingers steek ik op?
Je maakt een kind om te vergaan.
Ik was er zelfs soms liever niet geweest.
Maar dan, wie weet wie later naar
de sterren springt, de redeloze…
Bommen en bedevaart
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
531 Breekbaar is zijn verschijning
als een gravure in glas
de open handen
ijsblauw perkament
zijn vlassig haar verdraagt de winter niet
hij rilt
ziet de mens in vrije val
en spreekt bedroefd een laatste woord
zijn ogen naar boven gericht
het licht, zo schrijnend wit
hoelang nog,
hoort hij aardse machten spreken
van vrede op aarde…
Gaucho van de pampas
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
459 Gaucho van de pampa's met
een hart voor eeuwig aan
de vrijheid verpand; dat
zich niet door grenzen
laat beperken, omdat het
klopt voor het Argentijnse
grasland.
Gaucho drijft te paard zijn
koeien in een romance die
blijft boeien; voor zijn
vrijheid die slechts op de
pampa's kan bestaan.
Totdat stedenbouwers zich
bemoeien en…
Venetiaanse romantiek
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
450 De gondel golft over de
golven; kent het Venetiaanse
plezier van een romantiek, dat
wordt gedragen door de pendels
van een door de maan beschenen
gondelier.
Een mandoline speelt liefdesklanken,
terwijl de gondel door het water
glijdt voorbij een monumentaal verleden,
dat met liefde tegen de weemoed strijdt.
Gestreept shirt, strohoed en…
Hervorming
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
536 De wereld ligt
vierkant omkaderd
tussen lijnen verdeeld.
Wat krom is moet recht
of wijken voor een
perfect abstract beeld.
't Craquelé verraadt
afwijkingen
in evenwicht
Begrensde vormen worden
hier diffuus
open gedicht.…
Primair verlangen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
479 Verloren van paden, in het wild verdwalen,
wil ik overleven, terug naar simpel zijn.
Waar wildernis zich oneindig laat herhalen,
mij kokhalzend opslokt, en ik gulzig verdwijn.
Betreden wil ik, die eindigheid der dagen,
het kloppend voelen, weten van de essentie.
Martel mij barbaars, tot ik ruwheid kan dragen,
murw getemd, tot de kern van existentie…
Illuminatie
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
510 Verlichte getuigen van schimmig samenspel
staan samen, en tegen elkaar aan te palen.
Nachten worden doorklieft met het schreien, zo schel,
van echo's die wonen in enge verhalen.
Flikkerend knijpen zij donker, open en dicht,
verjagen schemer, zwervend achtergelaten.
Standvastig wordt t schijnsel op hen gericht,
die weten van het duister op…
Halfstok
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
570 Keer ik terug naar
Mijn wereld
De kleine kring
En bedenk, bedenk
Het enige dat
Te veranderen is
Door mijzelf
Is te leven als
Het leven
Voor dit bericht
Te vertrouwen op
De kracht van de mens
Die het leven wil vieren
In respect naar elkaar…
Huichelen?
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
584 Een westerling is honderd Arabieren waard
of duizend Afrikanen
Dat is de prijs op de wereldmarkt
voor nieuws gedrenkt in tranen
Wij rouwen zoals het hoort
voor mensen van onze soort
en tonen eensgezind
welk onheil ons verbindt
Hijsen halfstok de driekleur
met een kwezelige geur…
Een ziel weegt 20 gram
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
518 Elke nacht breek ik de hemel,
steeds een stukje verder open.
Ik voel de bui namelijk al hangen;
er zijn straks geen plekken meer te geef.
Dus maak ik hem elke keer wat groter,
want doodgaan doen we veel te veel.
En al die zielen wegen zwaar.
Om te voorkomen dat ze barst,
sta ik het dodenrijk te rekken.
Zodat wij rustig kunnen sterven…
Wiegenkind
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
716 Dromend op geboortegrond
uit Syrië of Nederland
kijken kleine ogen rond
in het grote mensenland
Spelend met zijn knuffelbeer
zonder olie, geld of macht
wacht een mensje klein en teer
tot zijn flesje wordt gebracht.
Lachend van geluk
onschuldig kinderbrein
gaaf en ook niet stuk
't geweten is nog rein
Mensje op de tast
naar liefde…
Vreemdeling?
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
632 Hij zwerft eenzelvig op de werf
kerft diepe krassen met zijn stem
het scherpst van elke vlucht en trede
breng de huivering in mijn lichaam,
het zijn de onbekenden op mijn erf,
of die kraai die vleugellam schipbreuk
leed kleur of niet, verwondt door
zijn diepste geloof of scherf,
hield met beide vlerken beet, door
eigen ziel zijn thuisland…
Gelijkwaardig.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
686 Waarschijnlijk zult u het ook zo ervaren,
als u een ander wilt evenaren.
Het is een van uw dromen
Om op gelijke hoogte te komen,
Gelijk op te stomen.
Maar de evenaar heeft het rare,
Dat je die niet kunt evenaren.…
Relativiteit
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
479 Ik reisde 39 maal
om de zon,
en ben halverwege
ronde 40.
Ik heb het heelal
gezien en de
zwaartekracht
verleid.
Ontelbare keren
kwam ik los,
maar aarde trok
me altijd terug.
Nu ren ik achteruit
tegen de draaiing in,
op een dag stijg ik op en
versla de tijd.…
Eén woord, eenvoud
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
542 Ooit kende ik een woord, met één betekenis als verhaal.
Ik zag door mijn raam dat vogels vliegen en ik wist, die boom is al oud.
Zo is dat, vandaag de dag, nog niet anders.
Maar dat ene woord, heeft in mijn zicht nu, één ding verloren,
zijn eenvoud.
Nu zie ik, vogels ze gaan op reis om het warm te blijven houden
Nu zie ik, ze herhalen hun…
Het leven
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
722 Opgenomen in de wereld van vandaag, sindsdien.…
Terug
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
482 er woont een wereld
terug in mij
waarin huizen
vol met mensen
lachen en leven
bomen hoopvol wachten
op bladeren uit hun knop
vogels hun mooiste
liederen fluiten
kinderen onschuldig buiten
spelen op het plein
ik loop daar en denk
wat heerlijk om hier
weer te zijn…
'Op visite'.....
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
536 Klaar
zat hij
met thee
en glazen
Snoeperij
zelfs
en
een vriendelijk woord
Op een bergtop
had hij zich
genesteld
ons zien klimmen
gelijk....
een berggeit
opgaand
in 'n leeg landschap
Knap,'t heeft
mij -toerist hier-
doen....
verbazen
Gastvrijheid
als
vanzelfsprekend.…
Mama Biba
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
498 Vechten, vechten, mensenrechten,
mama Biba warmt zich bij het vuur.
Mama Biba wil voor rechten vechten.
Voor haar kinderen strijdt zij uur na uur.
Vechten, vechten, mensenrechten,
mama Biba strijdt voor de vrije
mens. Mama Biba wil de daders berechten
die wars zijn van enige morele grens.
Vechten, vechten, broederstrijd,
mama Biba voor…
Tovertol
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
515 Een tovertol met bomen. Een tovertol
die draait in het rond. Ergens een plek
om op haar te dromen, doet mij denken
dat ik niet voor niets bestond.
Gegrepen te zijn door het voorrecht
om met de zwaartekracht om te gaan;
is een strijd om te leven mij overkomen;
leven en laten leven geeft reden te bestaan.
Een goochelaar schept illusies.…
Hoeveel nachten?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
542 We kunnen er niet omheen. de wereld
verdient de nieuwste uitgave, ook voor
gekroonde narren in hun camouflage ondergoed
die zich moeiteloos lijken te herklonen, raven
die zichzelf strikken in een monotoon zelfbejag
niet voor mens en dier van zuurstofrijk bloed
de allerlaatste tonen in een verworven woordenschat
gestoken door de schoonheid…
Prikkeldraad
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
491 Als toevalstreffer geslaagd
en prikkeldraad beschouwd als mislukt
Volle maan als flitser
goed verlicht
én vaders- én 't-kinds gezicht*
Auteur Umberto Eco heeft
het tijdelijke voor het eeuwige
moeten ruilen. DE NAAM VAN
DE ROOS; slechts voor hen...**
Umberto Eco; 5 januari 1932 - 19 februari 2016
* World Press Photo 2015
**Zijn…
waarheid
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
499 door de bomen
naar de hemel starend
vertwijfeld raken of waarheid
bevrijdend zou werken
omdat velen voelen
hoe vreselijk beangstigend
het is om midden het weten
verdwaald te raken…
Terra incognita
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
459 dromen van verre einders
fantaseren over het onbekende
landschap achter gindse horizon
er bestaan verhalen van reizigers
die er ooit zijn geweest...
doch liever kijk ik met eigen ogen
wat er zoal aan ontbreekt
zo blijft het zoeken naar Utopia
vooralsnog onvoltooid…
Over vele jaren van nu
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
520 Over vele jaren van nu
is iedereen gechipt,
gedeeltelijk robot,
is niets een raadsel meer,
wij bijna alwetend
en krijg je updates
over je gezondheid;
of je te vet gegeten hebt
of je bloeddruk gevaarlijk hoog.
Foto's zijn te downloaden
uit de beelden in je hoofd,
en emoties zijn te lezen
in een gemoedsrapport.
Als je hart stopt met…
Evolutie
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
465 Misschien zijn wij een blauwprint
Neanderthalers nog
die uiteindelijk
op vele planeten
bestaan,
en waar wij dan
op die verre
werelden zijn
geëvolueerd
in humaan.…
Humaniteit
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
512 De wereld doet soms
zo'n pijn,
of liever gezegd, de mensen
daarin.
Alles moet kapot,
verdreven,
of bespot.
Oorlogen om wat van wie
en delen
doen we niet.
Blind voor morgen
graven we ons
eigen graf.
Spijt komt altijd
te laat en
achteraf.…
Het is toch ongelooflijk
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
540 ik weet niet hoeveel
geloven er zijn
ben geen theoloog
of filosoof
hang niets aan
heb geen geloof
maar als er dan toch
zoveel goden zijn
en allemaal zo vredelievend
als wordt verteld
laten zij allen dan eens
rond de tafel gaan zitten
en een einde maken
aan al dit zinloze geweld…
een ochtend in maart
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
606 Een ochtend in maart
Het zonnetje wat door de wolken schijnt
Het begin van een nieuwe dag
kleine zorgen, grote gedachten
Dan boem bam, knal
een korte klap
Een ochtend in maart
Het zonnestraaltje wat door de knal verdwijnt
grote zorgen, wereldwijd!…
Cowboy
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
631 Ik ben geen cowboy,
heb ook geen paard
om koeien mee te drijven.
Ik zit de hele dag op mijn krent
te dromen van
een dergelijk leven.
In de auto, op mijn werk
of thuis op de bank
voor de buis.
Een gematigd bestaan,
netjes uitgelijnd
op nummer zeven.
(nummer 21
rijmde niet)
De wijdse vlakten
roepen mij,
en tot die tijd
zit…