inloggen
voeg je netgedicht toe dichtwoordenboek

tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 59149):

Een ziel weegt 20 gram

Elke nacht breek ik de hemel,
steeds een stukje verder open.

Ik voel de bui namelijk al hangen;
er zijn straks geen plekken meer te geef.

Dus maak ik hem elke keer wat groter,
want doodgaan doen we veel te veel.

En al die zielen wegen zwaar.

Om te voorkomen dat ze barst,
sta ik het dodenrijk te rekken.

Zodat wij rustig kunnen sterven.
Er wordt te weinig gereïncarneerd,

het hiernamaals raakt overbevolkt.
Geesten spoken tussen hier en daar,

in copuleren rust gevaar!

Schrijver: Marije Geerts, 27 nov. 2015


Geplaatst in de categorie: wereld

4,0 met 2 stemmen 105



Er zijn 2 reacties op deze inzending:

Naam:geeraardt
Datum:28 nov. 2015
Bericht:Een geestrijk stuk ;). Maar ik luister denk ik maar naar Imagine en vermenigvuldiging doe ik toch al niet meer aan.

Naam:Dianah
Datum:27 nov. 2015
Bericht:Prachtig gedicht Marije! Ik geloof niet in reïncarnatie maar sinds mijn zus 4 maanden geleden op haar sterfbed zei, dat ze terug zou komen als roodborstje en er af en toe een in onze tuin komt, kijk ik iedere dag uit naar zijn bezoekje. Een mens steekt raar in elkaar :-)


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)