13844 resultaten.
Gecastreerde utopieën
hartenkreet
2.0 met 5 stemmen
1.161 De balans wankelt
als het gedachtegoed
verder reikt dan de kim
en gecastreerde utopieën
vloeibaar de wegen bevuilen
waar het leven tot uiting komt
*
Gekend als een waarheid
zijn de emoties zalig makend
en is het vertoeven erin zo zacht
als het vaginale vlees
De lippen strak en gebalsemd
met slijk is het ongenaakbare
in de stem de troef…
Schatkist
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
474 in de chaos
van dagen
konden zelfs
emoties je
niet meer raken
het was teveel
waar veranderingen
implementeerden
om te wennen aan
zijn de corona
maanden veel te
snel voorbij gegaan
zonder greep op
de gang van zaken
maakten anderen
wel uit dat niet werken
jou ook niet ziek
zou kunnen maken
jij was daar
nog niet aan toe
in…
Bruisend juichten
netgedicht
4.5 met 65 stemmen
434 als jij vroeger ging
neuriën en bladeren
konden wij aan je
handen en ogen al
zien waar jij zou gaan
stoppen en lachen
dan keek jij de kring
eens taxerend rond
hoe de stemmen
zouden klinken als de
eerste aanzet het nog
stroeve had gepolijst
bruisend juichten dan
de tonen weer geschiedenis
van plezier als voeten
dansten en emoties…
Groen van toen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
590 de schemering duurt dagen
omdat zij haar greep op de
werkelijkheid urenlang wil dragen
met het consistent aanwezig zijn
perspectieven zijn verdwenen omdat
de zon al lang niet meer heeft geschenen
het voorjaar niet wil vlotten waar zwarte
vorens te diep in de aarde zijn getrokken
bestaan heeft zich totaal ontdaan
van uitdaging emoties…
De Dood
hartenkreet
3.9 met 14 stemmen
2.479 Want de morgen is te zwaar
Keihard sprekend, toch niet gehoord
Letters vervlogen, woorden vermoord
Toch leven en niet willen bestaan
de dood gevangen in een enkele traan
Gedachtes deinen in de wind
De duisternis die dagen verbind
Zonnestralen zijn het verleden
Langzaam van mijn huid gegleden
Slachtoffer van mijn eigen verlangen
Emoties…
Graf
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
521 Zware donderwolken
verduisteren maanlicht
de gele trompetnarcis breekt
in donkere nachtmerrie
naast de steen met de naam
van een vriend uit onzekere tijden
landwegen kronkelen zich
in zijn sombere gedachten
emoties stromen
zijn als wilde rivieren
tranen vinden warme wangen
alle onrust in een nacht gevangen
er is een weg naar…
Tweetalig (prozagedicht)
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
753 Onze taal is jong; onze oudste taal is nog
altijd aanwezig, de inwendige taal gevormd
door gevoelens en emoties, de taal van
onze dierlijke voorouder.…
Getekende
netgedicht
2.5 met 10 stemmen
571 "Begin een droom"
fluister je
jouw lach waarachtig
reflectie door de nacht
hangen gezonde wortels
aan het boomgetekende
organische ankers
van de vrijgestelde ziel
tussen bewegende delen
elementen
voor - en nadelen
balans over emoties
ziel over hart
adem en vrede
groeiend in vreedzaam
respect voor al wat leeft
ben je…
Hij is...
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
844 Zijn lichaam werd weggeslingerd
en de emoties gekraakt
tot een hoopje ellende
een wrak bleef over.
Hij was nog een samenraapsel
van het verleden, dat zich
niet meer overeind kon houden
al had hij het wel gewild.
Hulp kwam uit het zuiden.…
Sonnet het orgasme
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.180 er bestaat een kunst van het beginnen
zoals de zon opkomt bij blauwe lucht
welkom geliefde met uw warme zucht
laten wij elkaar compleet beminnen
trage streling over een zee van tijd
met golven die zich kalm verroeren
zoals een lied emoties kan ontroeren
vlammende lichtjes in de ogen vleit
sneller zweven door twinkelparadijs
en sterren…
Er is zoveel te koop in deze wereld.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
530 Vergeet te communiceren
door te minnekozen, omdat die niet meer weet
om te gaan met zijn diepere emoties onderhuids
soms vurig fel.…
voor Paul Verrept
gedicht
4.0 met 1 stemmen
6.133 daarom dat ik lig en me grondig leeg maak
om mij te ontdoen van jou, niet
dat het lukt, ze houden ons lekker
samen. filmpje zien,
onszelf als mens daarin weten te vinden,
emoties laten verbasteren.
weet ook - gezegd in alle tederheid - dat ik niet
van je houd, omdat zoiets me telkens
in de rug schiet.…
vertelt in steen verhalen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
859 ik heb je steen gekloofd
zag hoe de aderen liepen
eonen voelde ik in levens
die gedaan hun haard verlieten
ze gaven me de tijd
te kijken langs miljoenen jaren
hoe aarde ooit ontstond
de schepping dichterbij te halen
maar niet alleen het licht
vertelt in steen verhalen
het zijn emoties die je voelt in
het fluisteren van toendertijdse…
lippen nippen aan het glas
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
765 ik zie hoe
lippen nippen
aan het glas
waar mijn emoties
in gaan stikken
je breekt het nonchalant
neemt en passant
mijn glimlach mee
kijkt naar het zand
dat strand is voor de zee
wat je denkt
golft langzaam
bij me binnen
in scherven kom ik
eindelijk weer bij zinnen
jouw vloed is op
haar hoogste punt
het strand is smal
en ik…
Sprekende mimiek
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
422 het was moeilijk
om het leven
uit je hand te
kunnen lezen
hoofdletters
maakten hun
eigen diep
liggende lijnen
in die ruimte
kon verwerkt
verdriet zonder
pijn langzaam
verdwijnen toch
overlapten zij
elkaar en werden
er grenzen gesteld
want juist voor
emoties waar
je maar amper
de vinger op kon
leggen was uiterste
subtiliteit…
Een teruglopende tijd
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
396 zacht warm
voelde jij aan
in lieflijke kleur
opende in vol
vertrouwen
jouw emoties
spiritueel
zong je stem
het ijle lied
van de prille
dagopening
naar boven
bij de
invallende
avond donkerden
doorleefde tonen
van het dagelijks
sluiten van voorbij
altijd klaarden
je ogen op
als jij mij zag
kregen jouw
blikken weer hun…
zorg en jeugdzorg
netgedicht
3.4 met 39 stemmen
332 het zijn blokjes tekst
die ik op spanning
heb gebracht met
diverse emoties uit
de dagelijkse
werkelijkheid
miljarden mensen
hebben met hun leven
letters woorden en
zinnen aangedragen
waarbij gevoelens
in het bestaan het
sociaal samengaan in
verbindingen spannend
kleuren want hoe de
mensen elkaar te
na staan is al lang niet…
Hun schepping
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
464 nooit heb ik
het opgegeven
ben de grote stenen
in mijn hart gaan
lezen heb mij hun
structuur eigen gemaakt
verzameld in
magische ogenblikken
opgeraapt uit hun
mystieke kringen in zeer
spraakmakende en
educatieve ontmoetingen
waar kinderlijke
zachtheid met
universele empathie
in volwassen sfeer
kwamen was
verweer onmogelijk…
Beschermengel
hartenkreet
3.5 met 13 stemmen
2.118 Het einde is dan toch gekomen
Ze is op de plek waar ze graag wilde zijn
De dood heeft haar zachtjes meegenomen
En dat doet nu alleen maar pijn
Ze heeft eindelijk haar rust gevonden
Is herenigd met haar man
Voor jou blijven het open wonden
Die niemand ooit nog helen kan
Je moet verder in het leven
Gaat je toekomst tegemoet
Doe wat je is…
stevig aangedaan
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
502 ik heb het
zien gebeuren
hoe zij de condens
in de lucht wist
te kleuren met
een beweging
van haar hand
we lachten
maar wat naar
elkaar als getuige
van dit uiterst
vreemde fenomeen
voelde ons
even ontheemd
weg van de
eigen wereld
verbaasd en
licht wazig liep
ik naar je toe
drukte jou
tegen mij aan
in de hoop
daarna weer…
Het incomplete nog gist
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
402 Zij liet mij
Uit alle hoeken
Van de kamer
Zichzelf zien
Lichtte op
Met figuur
Gezicht en
Voorkomen
In complimenten
Aan de genen
Van haar ouders
Het reproductieve
Gen lijkt in haar
Vingers te hebben
Gezeten of zouden
Resultaten de
Fundamenten
Kunnen zijn voor
De grote zoektocht
Naar zichzelf
Die blijkbaar nog
Niet is afgerond…
Ogen
hartenkreet
3.9 met 49 stemmen
3.923 Als ik je aankijk lees ik iets in je ogen
Je wilt me wat vragen, maar je durft het niet
We hebben nooit over onze gevoelens gelogen
Maar het uitspreken geeft aan beiden verdriet
Daarom blijft jouw vraag onuitgesproken
Maar dat kleine, dat fijne gevoel heb ik ook
Tussen ons kan er niets méér zijn dan vriendschap
Andere gevoelens moeten opgaan…
Gesprek
gedicht
2.9 met 30 stemmen
11.417 dan vragen ze
'laat het achterste van je tong eens zien?
je strottehoofd? 't is net een kleine doodskop'
dan denken ze
'nee doe je lippen maar weer aan
doe je jurk maar weer aan
met die verhullende schoudergebaren
ben je toch aardiger'
dan zeggen ze
'wil je iets drinken?'…
Hunkering
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
893 In een donkere wei nabij Meegen
Stond een eenzame hengst in de regen
Hij verlangde zo zeer
Naar die ene keer
Toen had ie opeens een nachtmerrie gekregen…
dromen..........
hartenkreet
3.2 met 17 stemmen
1.300 Steeds als ik mijn ogen dicht doe zie ik jou,
ik heb besloten ze een tijdje dicht te houden.…
De vallende wind
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
460 ooit heb ik
het donker
in je ogen
zien bliksemen
opkomende
tranen die
van kwaadheid
vervloeien
een losbarstende
bui waarbij
woorden in staccato
hun gif hagelen
in afwachting
van de vallende
wind heb ik mij
omgedraaid
ben weggegaan
om jou even de tijd
te geven woede af te
reageren met regen
in een opklarend
ogenblik…
Een wetende blik
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
385 ik heb de
kleuren gemeten
van ogen die
goed kunnen
inspreken met
een wetende blik
die compassie
kunnen delen
zonder confrontatie
die al innemend
hun woorden
kunnen geven
het is een
samenspel omdat
de doelen niet
geformuleerd zijn
in een liefdevol
eerst ontmoeten
om de interesse
in elkaar te verdiepen
met het verstaan…
De schaduwwereld
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
450 met jou
ben ik de
schaduwwereld
ingegaan waar
donkere fenomenen
hun eigen zaken
kunnen regelen
zonder toezicht
en op het scherp
van de sneden
een stevig pakket
van normen en
waarden bespaarden
ons de twijfels
over goed en kwaad
metterdaad maakt
ons slagvaardiger
in een wereld die
voor ons niet meteen
vriendelijk wil openen…
Gebroken letters
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
430 heb de brief
met gebroken letters
nooit verstuurd
het deed teveel pijn
om hem te schrijven
het adres op de
enveloppe te krijgen
om woorden
in zinnen te zetten
zonder dat zwarte
wanhoop dwong
uit te leggen waar
geen enkel begrip
voor aanwezig was
de luchtigheid is
verdwenen maakte
plaats voor een
vluchtig leren op eigen
benen…
want
gedicht
3.2 met 28 stemmen
24.106 ook van wie je het niet
meer ziet, het nooit meer
zult weten hoe het was,
uit de resten van plooien
en rondingen, het skelet
van polsen en enkels, dons
en slijmvliezen, woorden
en zwijgen, uit alles wat
er over is, het gewone,
blijft alleen de vreemde
zekerheid van dat meisje
dat er niet meer is.
----------------------------------…