28897 resultaten.
- De bron werpt de steen -
netgedicht
4.3 met 48 stemmen
605 Reizen met de blik
van middeleeuwse historische ogen..
handgeschilderde randdecoraties
als bron
grenzen
bestaan uit een aantal
ongeschreven regels.
Bronnen, moraliserende getuigen
Metamorfosen
blijken zich te weerspiegelen
vluchten weg in fantasie
non-verbaal.
De bron van het leven
illustreert zijn waar gelaat.
Aankijken,…
- Exodus, tijd belooft niets anders -
netgedicht
4.8 met 66 stemmen
1.309 Herinneren mag,
wie vergeten verstaat als passie,
liefde met zijn eeuwenoude cultuur
die in onwetendheid verloren is gegaan.
De tijd belooft niets anders,
de enige aanknoping verbrak haar schakels,
ketsende stenen, lonken naar de kringen
die een rondedans ronder maken.…
- AlS FoUt beSchoUwD –
netgedicht
3.8 met 66 stemmen
625 Ergens de grond geraakt,
verlamd door een foute beslissing
allerlei belemmeringen
stil afwachtend
gekoesterd
het verbannen woord is
toonloos, loodzwaar, gevallen.
De bestempelde fout,
die nooit een fout wilde zijn
hij stierf zo eerloos en zo anders,
door angst
viel voor verkeerde keuze.
Vicieuze cirkels blijven,
draaien denkend,
dat…
- Aan het eind van het alledaagse -
hartenkreet
3.7 met 33 stemmen
938 Wat is recht, wat is rots
wat is vast en justitie in eigen hart
aan het eind van elk eigen hoofdstuk
heldere verwachtingen vol goede dingen
onbevreesd
geweten en voldaan met liefde
verborg hun onvoorstelbare trots.…
- Het Hogere -
netgedicht
4.1 met 49 stemmen
527 Is de macht in volmaaktheid?
Bestaat ijdel volledig begrip,
"gelijk zijn" aan vrijheid, "het zijn",
de bijzondere toekomst zoals
enkel wij ze kunnen begrijpen?
Parallelle ontwikkeling,
wekt het hogere nieuwsgierige.
Wortels van de reine geest,
die geopend zijn,
bloeien lijk ontluikende bloemen,
knospen als het toekomstige zelf,…
- Schild van het Westen -
netgedicht
4.1 met 47 stemmen
613 Schild van het Westen,
beschaving is je naam,
westerse mogendheden,
open was je geest en ver reikt je arm.
Jij voedde met woede,
verdraaide woorden gebruikt,
om ander land te verwoesten,
dat jouw illusie voortbracht,
de barbaarse dingen deden pijn in je buik.
Je lachen is mogelijk gedwongen,
heeft vlak achter kunst een 'schild' opgebouwd…
- De vraag naar meer -
netgedicht
4.2 met 53 stemmen
717 Zo wilde liefde,
passie als cultuurdrager,
...bijzonder drassig.
Gewetens graven grenzen,
staan betekenend langst de kantlijnen,
die hieraan hun naam ontlenen
en zich gevend en naïef,
op een speelse manier
trachten aan te passen.…
- Mijlenver -
netgedicht
4.1 met 54 stemmen
592 Mijlenver zal de zee de zoutige liefde dragen
in de branding van mijn gedachten,
terwijl de klippen beslissen wat zij raken
en de eb op de vloed zou willen wachten.…
- De grote lijnen -
netgedicht
3.9 met 46 stemmen
593 De grote lijnen,
die men dagelijks niet voorziet, schuwt,
zweven in avontuurlijke kringen,
herkennen het verhaal,
lanceerden een virale campagne
één van de touwtjes trekt scheef
op deze manier,
meters diep ingegraven dwarsbalken,
die de kraan mocht tillen
trachten gebruikt 'besmet'
allerleukste prijzen te winnen
heeft het totale gewicht…
- Vergeten Verlichting-
netgedicht
4.3 met 44 stemmen
548 Oude dienstbaarheid in vergeelde zinnen,
wordt egocentrisch beproeft,
bekoelt in deze barre tijden
angstig van onder het stof gehaald,
aan onbaatzuchtige liefde veel gebrek,
gedood, omdat mysterie in waarheid leefde
armoede te overleven wenst, onzelfzuchtig
engelachtige geesten voeden het universum,
ze herkennen altruïstisch vergeten niet…
- Vertel de zon -
hartenkreet
3.7 met 33 stemmen
838 Laat de maan maar varen,
die maar weigerde om rond de aarde te draaien,
als zou hij willen doorgronden
hij vertelde dat liefde,
niet altijd op dezelfde manier
als de sterren,
ten dienste op de aarde kan vallen.…
- De kracht van het zwijgen -
netgedicht
4.1 met 43 stemmen
670 Rozengeur trekt door het huis,
geruisloos, als een stille getuige,
de begonnen reis van rust, van peace
van mededogen en innerlijke vrede,
waarmee lijden getrotseerd lijkt te worden.
De stem van het zwijgen dekt mij toe,
het zuiverende juweel van de lotus
vanuit het universum opgevangen
bevat waarheid in het hart in de vorm van lessen,…
- Transformatie -
netgedicht
3.9 met 34 stemmen
510 Zo ver het oog straalt,
weg van elke weg,
wij als mensheid zoeken hulpeloos
een oordeelsvrije, liefdevolle plek
aarzelend en gekwetst
stromen de sprankelende watervallen
als woelige rivieren
in tranendalen over onze ziel
een constante observatie van de geest
onveilig en opgejaagd,
met een toenemend gevoel van liefde,
verkwikken ze…
- Gedragen door het zand -
netgedicht
4.1 met 35 stemmen
506 Ik ga je dragen, een spoor van stappen
onherkenbaar in de golven,
als losse korrels zand in de woestijn,
schoongeschuurd het land van dreigen,
de zand van zo verrassend.
Voetafdrukken van het weten, vervaagd
slechts gedeeltelijk ingevuld met zand
twee versterkte gebouwen vallen
voor het zwijgen, wanneer 't moeilijk is.
Wind op grote hoogte…
- Onbarmhartig -
netgedicht
4.7 met 29 stemmen
540 Onbarmhartig slaat de klok,
consequent volgehouden de slag,
stil klinkt het tikken van de wijzer
hardvochtig verdronk het geluid..
zuchtend, haast onverdraaglijk stiller
het maatwerk dat gelijke kansen biedt
schaamteloosheid kwelde de tijd,
die hardnekkig ervoor gaat....
met een ijzig zwijgen ging zij voort.
Onverbiddelijk streng en…
- Onzichtbare dag -
netgedicht
4.2 met 36 stemmen
592 Hij wilde verrassing brengen,
een andere uitdaging ...
niet zeurderig in het leven staan
en parallel lopen,
weerhouden van het laatste streepje licht,
vlekkeloos en zonder charme.
Hield niet van luchtaanvallen,
van kleine onzichtbare dingen,
een leven naast het tastbare,
wat men meeneemt als men gaat.
De dag hij ging, hij schoof met…
- Impertinent -
netgedicht
4.2 met 26 stemmen
557 Impertinent zijn de vragen
niet zuiver, want ze ontwijken
onbeschaamd en onbeschoft,
willen de toegeschreven imperfectie
in geschreven woorden weten.
Impertinent beledigend,
ironisch, in zijn onschuldige vraag
wenst het leven te achterhalen
denkt vriendschap aan om uit te wijken,
beloond met het tegengestelde,
brutaal komt het hardnekkig…
- De zoute smaak -
netgedicht
4.4 met 27 stemmen
537 Bitterzoet branden de lippen,
de zoutige smaak van de zee
het branderig gevoel, de vrijmoedige geest
...laat ons juichen vrolijk en verblijd
laat ons water scheppen
met vreugde uit de fonteinen der ziel
de bronnen der verzoening,
laat de liefhebbers
gerechtigheid proeven
in het achterste gedeelte
boven in de mond...
De lippen en het…
- Ongenoegen -
hartenkreet
4.5 met 16 stemmen
899 Ongenoegen maakt zich breed..
verspreidt een grijze vieze slier,
een slang van een hoop vergissingen
die gaandeweg synoniem daarentegen
een levensbeschouwelijke les wordt
woorden steken door
sterker dan ontevredenheid, sterker dan gevoel
onbehaaglijk de onenigheid,
als drijfveer op de achtergrond
een stugge ongeïnteresseerde houding…
- Ruimtelijke Ordening -
netgedicht
4.2 met 21 stemmen
519 De plaats bijzonder koel,
koud en hoog de nood
principieel goedgekeurd
zoals het hoort.
De vraag naar meer
overduidelijk goedgekeurd,
de opmerkingen of bezwaren
de open ruimte ruimtelijk,
met zicht
de druk op vrije ruimte
gericht...
op de individuele basis.
Daarbij wordt rekening gehouden,
zo hoopt men,
met een groot aantal spelregels…
- Magma -
netgedicht
3.8 met 24 stemmen
515 Gesmolten is het ruwe gesteente,
bij zeer hoge temperaturen
het binnenste,
geraakt..de vluchtige bestanddelen
vloeibaar is het hart.
De lagere druk verschuift,
heeft de trots der aarde vast
Gloeiend rood,
bestaan de combinaties
het oppervlakkige
bepaalt de omstandigheden
hoogmoedig
schoon uw deel der aarde,
ontwaakt
kwetsbaar…
Meer van hetzelfde: vier goeroegedichtjes
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
556 Visionair
Zijn kaken zijn in steen gehouwen.
Zijn voorhoofd is een blok beton.
Zijn lippen zijn omlaag gevouwen.
Zijn denken is van bordkarton.
Verlichting/Oplichting
Voor hun publiek zijn ze uniek:
verlichte geesten en genieën.
Ze zijn gemaakt in de fabriek.
Het zijn kopieën van kopieën.
Inzicht/Hervorming
Nee zeggen…
- Stormen vormen de zee -
netgedicht
4.4 met 24 stemmen
599 Storm op zee, het avondlicht was ..
gemanifesteerd en zoet vastgeklampt
niets meer kan het tegenhouden,
geen port, geen toegang
doen diep gewoel in sluizen zwijgen.
Krachtig, soms beangstigend,
volgt de felle storm,
die droevig hard kan rijzen
onbewust aanwezig in de verre onrust
van een dag die windstil was.
Volkomen weggevaagd, volkomen…
- Versplintering -
netgedicht
4.1 met 26 stemmen
618 In duizend stukken
versplinterd
ligt precies wat er was
uitgemoord in één oogopslag,
gesmoord het land van herkomst
verwoest de verstikking
van de bloeddorstige wreedheid,
opmars in veel steden
een dichtgeknepen keel
pijn bij het slikken
vult met vorming, de vooruitgang..
kanker ergens in het strottenhoofd
lijkt een ingewikkelde…
- Replica's der poëzie-
netgedicht
4.2 met 25 stemmen
693 Betrouwbaar de getrokken zwaarden,
handgeschilderde replica
der legendarische ziel Excaliburs
de originele replica's verloren hebben ze
de schittering en glorie, hun waarde
de officieren met hun trotse grote sabels
geloven niet meer in sprookjes en poëzie
stilte voor de storm, betrouwbaar de afstand
die zo gevreesd tot nieuwe inzichten…
Hoe gaat het?
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
485 Hoe gaat het?
Ze ziet mijn blik
Het antwoord is moeilijker
naarmate je ouder wordt
Eén woord!
Ik houd het op 'groeipijnen'
Ze lacht…
- Wakker worden -
netgedicht
4.4 met 22 stemmen
575 Wakker worden
uit een soort van linguïstische verwachting
die ons zo helemaal loslaat
als inhoud en strofen samenvallen.
Wakker worden,
als nooit tevoren
op een zondag voller werkelijkheid
impressie met ontbijt,
kwaliteit die soms zo dierbaar is...
De poëtische nacht, ze treurt
ruikt de troost zo duister als rozenhout,
ruikt amberkleurig…
- In stenen gevangen -
netgedicht
4.1 met 23 stemmen
496 In steen gevangen,
gehouwen in het blok steen
getekend werd mijn welkom
mijn schat, als een illusie
die ik in fraaie woorden hulde.
In steen
met getekende lijnen onderverdeeld,
mijn zoete gedachten
de realiteit die wij waarnemen
schuilend achter een onzichtbare werkelijkheid
zonder schijnheiligheid en bedrog.
Als een antieke fontein…
- De man met een titel -
netgedicht
4.4 met 23 stemmen
745 De man met een titel,
hij was bijna koning geworden
zette een punt achter zijn carrière
en overvloede de rechtbank
ter plekke met zijn citaten,
om hem op de troon te verheffen
met zijn hoogste vorstelijke dromen.
In het land van illusie..
wilde men hem overwinning
in de strijd garanderen
maar dan
herviel de grootmoedige prins…
- Het Doolhof -
netgedicht
4.2 met 17 stemmen
720 Dolend volgt de mens
nederig de eenvoudigere weg,
die verborgen ligt,
als een lange puzzel in het groen
om de betekenis van nederigheid te kennen
zelf wil hij de ogen sluiten,
en kijkt weg..een nieuwe animatie
enkel het gevoel volgend
en zonder veel na te denken
zoekt hij zwijgend te ontsnappen.
hoe van de ingang
zonder hulp
naar…