5925 resultaten.
Vluggertje
hartenkreet
4.1 met 14 stemmen
4.585 En plotsklaps is daar
vol gezwollen
weefsel
vurig in
vervoering.
Door lust
overrompeld
in een
vloedstroom
van liefde.
Te snel.
Te kort.
Maar haar lijf
trilde
en
schokte
kronkelend
net als het mijne.
Als ware het een shot!…
Dit eiland
gedicht
1.8 met 16 stemmen
9.978 Heden voelen mijn voeten zich goed
in hun sokken en die weer
in hun ruime maar nog niet
sloffende schoenen.
Waarom dan niet de paden op,
de bergen in, de velden over
bij deze stad vandaan
waar stegen uitlopen op steigers
niet meer door boten gebruikt.
Wel kan men daar gaan staan uitkijken
over het eeuwig veranderlijk
zichzelf blijvende…
Koestering
hartenkreet
3.7 met 15 stemmen
1.716 De lach vanuit je hart
Die twinkeling in je ogen
Jouw enthousiasme bij weerziens
Je enorme bevlogenheid
Die innige omhelzing
Jouw warmte die ik altijd zo voel,
ook al ben je niet in mijn buurt.
De troost die ik je mag bieden
Mijn houvast wanneer ik dat nodig heb
Jouw onvoorwaardelijke liefde.
Schat,
Ik koester het!
en
ik zal er zuinig…
Geloofsbrief
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
1.299 Van leut tot oude krantenknipsels
stapelden zich woorden
als briketten vol met achterklap
gelegen voor de haard
Wie spitste hier zijn oren niet
een vonk te horen smeulen
wie zag er hier het branden niet
van bijenwas in maan ?
Ik maakte voort - de tijd die vloog
vannacht zou hier een haan nog kraaien
en ik hoorde van de snede
bij het aangebroken…
Wetmatigheden
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
1.193 De wind weet niet altijd
in welke richting te waaien.
Maar de regen, weet goed
met de wind mee te laaien.
De rivier stroomt afwaarts, wel en gezwind
Maar trekt zich niets aan van de draaiende wind,
De golfslag verhevigd, nu en zoal
Maar slaat toch dood op deze veilige wal.
Doorzichtige lucht, de warmte stijgt op
Met de wind mee, varend…
De Verborgene
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.394 Waar de goden nimmer stierven
in verhalen van de schrijnen
van Dilmoen - een zon die onderging
in wijndonkere zee
zo zijn we zelf ons niet meer
misschien een ander mens geworden
in camee
een zucht
herinnering
een hoorn die verging
Ik droomde weg
in overvloed
zou er een witte kroon nog vangen
ooit geweest van de Verborgene
die in godskastelen…
Licht onder de hersenpan
gedicht
2.2 met 64 stemmen
15.801 Het stapeltje bladeren waar ik me voor had gezet is alweer
tot nul herleid. Nul: niets, problematisch oorsprong van alles.
Zie ik nu ijskoude staaltjes werkelijkheid?
Verklaren oogbewegingen in het donker welke beelden
zich vormen onder de hersenpan? Ik bedoel,
werpen ze er een licht op?
Of juist niet?
Blijf ik gedoemd snappshots te schieten…
Meester Mollenman
netgedicht
3.3 met 13 stemmen
1.329 Meester Mollenman vibreerde
als hij ons kon dirigeren
en zijn Morgenstimmung
in een lied gezamenlijk kon eren
en dus zwaaide ik beleefd
mijn beide stokjes zeer doorleefd
hoog in de lucht - steeds met een flair
alsof het mij maar iets kon schelen
maar hij zag dat ik alsof deed
en ik nooit een noot zou spelen
En ik ademde maar stikte
zag…
Afscheid
poëzie
3.5 met 10 stemmen
2.198 Nog eenmaal wil ik gaan door open weiden
tot waar de zee van ‘t onbewogen licht
de val ontvangt in wiegelend evenwicht
en vlied en vloeit naar ‘t golven der getijden.
Nog eenmaal waar de landelijke wegen
elkander kruisen in het lage veld,
de holle wilg over het water helt
en ruine pluimen in de wind bewegen.
En waar het stadje rijst boven…
Grapje van God
netgedicht
3.4 met 16 stemmen
1.664 In de hemel staat een pruimenboom
in eeuwigheid te bloeien
vol van zoete paarse vruchten
hangend in het hemelnat
voor al diegenen die de spot er dreven
met Zijn eeuwig leven
en de grap konden waarderen
die zij waren - van Zijn hand
Alleen voor doodgewaande geesten
die hoogmoedig zich vervreemdden
van Zijn hand waarmee Hij zelf
ooit de lach…
Lekker bakkie
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
1.122 Lekker bakkie hè - zei hij
terwijl hij rondkeek naar de meiden
met hun veel te strakke billen
die zij holden langs de pier
en zij knikte - keek er naar de lucht
waarna zij niets meer zeiden
in gesprekken zonder woorden
met zichzelf - drie kwartier
Het is hier mooi hè - zei zij toen
waardoor een eind kwam aan hun zwijgen
en zij pakte hem…
De Zeewind en de Landwind
poëzie
3.7 met 10 stemmen
1.912 De zeewind komt, een blonde schone,
de verten toegesneld van 't land.
Ze wil het scheemrend blauw bewonen,
dat oprijst uit de waterrand,
het onbekende gaan verspieden,
dat in ravijn en dalkom schuilt,
en 't nog verhulde der gebieden,
waarop de morgennevel druilt.
Ze komt, de wadem op de wangen
die nog iets ziltigs in zich houdt,
van…
Lange Poten
netgedicht
3.7 met 16 stemmen
1.257 Tante Martha lag gewond
in bloedgespartel op de grond
waar zij - zo Harrie dat kon zien
al minstens drie keer was gebeten
door de hond die in gegrom
haar Barteljorisstraat verslond
die hij - diezelfde avond nog
met vier hotels had uitgescheten
Vader die er prompt in stond
danste de tafel in het rond
op Lange Poten met een blik
die ik er…
Duizendzee
netgedicht
4.2 met 15 stemmen
1.401 Mijn hoofd lag dicht bij jou
in zand - ontdaan van aardse zorgen
heel ver weg waar niemand ons kon zien
voorbij de evenaar
waar wij een duizeling ontwaarden
bij het drijven van de wolken
in die volle duizendzee
zo ver verwijderd van de maan
Voorbij de schaamte die ik dacht
trok zij haar mantel uit in duister
en gaf alles - en nog meer
van…
Zonnebloemen
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
2.174 Zonnebloemen
groot en geel
staan hier in overvloed te bloeien
met hun armen in de wind
op oude grond
in nieuwe jas
als jij hier was
zou jij ze zien
zag jij ze tot de hemel groeien
met jouw ogen in de zon
en zomerschoenen in het gras
Maar jij verschraalde
en verdween
met tranen die ik hier zou vloeien
van mijn hart dat om jou schreeuwde…
Zuiderzeeballade
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
1.457 Van de Drom tot aan Stavoren
kon men zeemansliedjes horen
die hij speelde op een trekzak
met zijn zonverweerd gezicht
door zee gebikt zijn oude handen
flink gezouten schippersarmen
ruwgebonkt en hard als staal
twee ankers bovenaan gelicht
Hij speelde slepend aan de kade
er zijn zuiderzeeballade
zong van schermerwind die opstak
over zilt…
Openbaring
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
1.276 Alsof hij een oude vriend ging bezoeken
stond hij op - midden in de nacht
hees zich in pak
en sloot de deur
Hij
die steeds zijn oude handen vouwde
bad voor het geringste eten
en reciteerde
ellenlange verzen uit zijn hardgekafte bijbel
met dungelijnde paarse lippen
waarachter het woord van zijn Heer
diep verborgen lag
als Dode Zee-rollen…
De Beek
poëzie
3.8 met 5 stemmen
1.874 Van de hoog omgroeide toppen
naar de vlakte, - als uit een kreek
van geheimenis en duister
en verborgen koelte, - bleek
en onzeker in het krieken
van de morgen, vloeit de beek.
Rusteloos, - alsof zij, telkens
weifelend, zich vergewist,
dat zij niet al van de aanvang
in het volgen zich vergist
van de haar bestemde voortgang, -
doolt…
Haanwijk bij Halder
hartenkreet
4.4 met 11 stemmen
1.149 Donder en bliksem,
Krassende kraaien,
Hier heerst heer haan
een hooghartig bestaan!
Hij pikt hier,
wat hij pikken wil,
En kraait zijn kraai
wanneer hij kraaien wil.
Haanwijk bij Halder,
zachtwiegende Dommel,
troostend groen land.
Haanwijk bij Halder
Mijn geliefde Brabant!
Kukelekuuu!
KUKELEKUKELEKUKELEKUU!…
Zoeteke
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
2.103 Ach mijn schatteke
mijn blommeke
jij speelt zo lief
het zonneke
deelt liedjes uit
aan vreemden
leeft je leven
vervolmaakt
tussen vier lijnen
van de tegels
waar je staartjes
zijn als vlegels
en je ogen
dondersteentjes
waar je moeder
over waakt
Ach mijn zoeteke
mijn polleke
je rent je
lieve bolleke
met een glunder
door de wind…
Niks uitzieken !
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
1.483 Denk ik eindelijk
iets exotisch onder de leden te hebben
zegt mijn dokter, die ik belde
en mijn klachten aan vertelde
dat ik het gewoon maar goed uit moest zieken
Ik snap er niets van
zieke kop
pandemie
en hij hangt op
Uit moet zieken - uit moet zieken ?
Ik dacht het niet - jij stuk verdriet !
Want niet voor niets
heb ik gedreven…
Diepzee
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
1.306 Lachen zal ik - lachen
stuiterbaren zal ik deinen
bellen blazen rond in diepzee
vlinders stuipen van het wad
en koppen schuimen tot ze kraken
in een eindeloos verschijnen
van ontwaken in een branding
die mij telkens weer verwacht
En diep verlangen zal ik -terug
naar al het heinde en het verre
in een sterven dat voorbij ging
om voorgoed…
Biecht
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
1.097 Ik wist niet wat ik moest geloven
tussen gebrandschilderde ramen waar
verguisde - verwilderde zeden
in de ban werden gedaan
door verheven mannen - eens met baarden
die hier nog spraken met behaarde tongen
over het woord van Liefde
en het roemde - verdoemde
ongenadig het dan braken
in overzichtelijke lettergrepen
die tezamen - maar gescheiden…
Het hoofd op hol.
hartenkreet
4.6 met 19 stemmen
2.368 Je bent zo mooi
Zo ongelofelijk mooi
God, wat ben je mooi!
Ik ben de ratio verloren!
Mijn hoofd slaat op hol!
Ik ben mezelf niet meer
en kan niet anders dan
aan je denken
en naar je kijken.
Ik wil niets anders
dan over ons dromen.
Je bent zo lief
Zo ongelofelijk lief
God, wat ben je lief!
Lief, ik weet het zeker!
Jij bent het.…
Als de bladeren gaan weer vallen
hartenkreet
4.3 met 26 stemmen
2.086 Bomen wuiven me toe in de zachte na-zomerse wind.
Straks verkleuren deze bladeren en verdroogt deze tint.
Levend zacht groen, pralend glansrood en het goudgele bruin.
Natuurlijke luister van een herfstachtige tuin.
Maar de verdroogde bladeren dwarrelen lichtzinnig naar de grond,
Immer onwetend om als kadaver dienen, de cirkel is rond.
Om door…
Versteende Bomen
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
1.219 Verontwaardiging sliep daar
waar eens verzadiging zich schaarde
in een veld versteende bomen
zat gevoerd - meer dan voldaan
Zonder te weten hoe de geur
het huis van kastelozen scheurde
en de nasmaak van de honger
naakt de machtelozen kleurde
hoe vernederd de vernederden
hun droom zagen vergaan
tezamen met de rechtelozen
die hun lege handen…
Met jou
hartenkreet
3.3 met 37 stemmen
3.064 Ik wil zijn wie ik ben,
Oorspronkelijk,
Puur, zonder een masker.
Ik wil zijn die ik ben,
Vrij, ongedwongen,
Ontvankelijk.
Ik wil zijn waar ik ben,
Hier, daar
Overal.
Ik wil zijn als ik ben
Vandaag, morgen
Altijd.
Ik wil zijn wat ik ben,
Man, vader
zoon.
Maar ik wil vooral
mezelf zijn
met jou.…
Kon ik maar even
hartenkreet
3.8 met 20 stemmen
2.127 Kon ik maar even
weer baby zijn
oorspronkelijk,
ongemaskerd puur.
En dat ik dan kon
worden gewiegd en getroost
door mijn moeder
die mij
liefdevol en zachtjes
in slaap
sust.
Me knuffelt.
Zodat ik vredig
vertrouwd
in haar warmte
kan slapen.
Kon ik maar even
leven zonder de zorgen
van vandaag.
Kon dat maar!
Even.…
De snelheid van de tijd
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
1.233 Aan de stadsrand rolt de snelweg zich lang en breed uit.
Een wals wentelt traag over de platheid van het asfalt.
Rijen blinkend blik markeren de druk van de tijd.
Blikken van oneindigheid aarden in de overlast,
onwetend of de snelheid de tijd wel volgen kan.
Is dat dan de strijd, de strijd van deze tijd?
In het trage spoor domineren blikvangers…
Mijmering
hartenkreet
4.1 met 13 stemmen
1.619 De oplossende dauw van deze ochtend
danst in het spiegellicht van de opkomende zon.
Een mijmering weerspiegelt glad te water
een schittering van dit bastion.
En daar een rimpeling in dit heldere water,
golven van geluk overspoelen mijn hart:
Ik denk aan jou en aan ons later.
Samen oud worden, zonder smart.…