Alle inzendingen over jan

5925 resultaten.

Sorteren op:

Vluggertje

hartenkreet
4.1 met 14 stemmen aantal keer bekeken 4.585
En plotsklaps is daar vol gezwollen weefsel vurig in vervoering. Door lust overrompeld in een vloedstroom van liefde. Te snel. Te kort. Maar haar lijf trilde en schokte kronkelend net als het mijne. Als ware het een shot!…

Dit eiland

gedicht
1.8 met 16 stemmen aantal keer bekeken 9.978
Heden voelen mijn voeten zich goed in hun sokken en die weer in hun ruime maar nog niet sloffende schoenen. Waarom dan niet de paden op, de bergen in, de velden over bij deze stad vandaan waar stegen uitlopen op steigers niet meer door boten gebruikt. Wel kan men daar gaan staan uitkijken over het eeuwig veranderlijk zichzelf blijvende…

Koestering

hartenkreet
3.7 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.716
De lach vanuit je hart Die twinkeling in je ogen Jouw enthousiasme bij weerziens Je enorme bevlogenheid Die innige omhelzing Jouw warmte die ik altijd zo voel, ook al ben je niet in mijn buurt. De troost die ik je mag bieden Mijn houvast wanneer ik dat nodig heb Jouw onvoorwaardelijke liefde. Schat, Ik koester het! en ik zal er zuinig…

Geloofsbrief

netgedicht
3.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.299
Van leut tot oude krantenknipsels stapelden zich woorden als briketten vol met achterklap gelegen voor de haard Wie spitste hier zijn oren niet een vonk te horen smeulen wie zag er hier het branden niet van bijenwas in maan ? Ik maakte voort - de tijd die vloog vannacht zou hier een haan nog kraaien en ik hoorde van de snede bij het aangebroken…

Wetmatigheden

hartenkreet
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.193
De wind weet niet altijd in welke richting te waaien. Maar de regen, weet goed met de wind mee te laaien. De rivier stroomt afwaarts, wel en gezwind Maar trekt zich niets aan van de draaiende wind, De golfslag verhevigd, nu en zoal Maar slaat toch dood op deze veilige wal. Doorzichtige lucht, de warmte stijgt op Met de wind mee, varend…

De Verborgene

netgedicht
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.394
Waar de goden nimmer stierven in verhalen van de schrijnen van Dilmoen - een zon die onderging in wijndonkere zee zo zijn we zelf ons niet meer misschien een ander mens geworden in camee een zucht herinnering een hoorn die verging Ik droomde weg in overvloed zou er een witte kroon nog vangen ooit geweest van de Verborgene die in godskastelen…

Licht onder de hersenpan

gedicht
2.2 met 64 stemmen aantal keer bekeken 15.801
Het stapeltje bladeren waar ik me voor had gezet is alweer tot nul herleid. Nul: niets, problematisch oorsprong van alles. Zie ik nu ijskoude staaltjes werkelijkheid? Verklaren oogbewegingen in het donker welke beelden zich vormen onder de hersenpan? Ik bedoel, werpen ze er een licht op? Of juist niet? Blijf ik gedoemd snappshots te schieten…

Meester Mollenman

netgedicht
3.3 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.329
Meester Mollenman vibreerde als hij ons kon dirigeren en zijn Morgenstimmung in een lied gezamenlijk kon eren en dus zwaaide ik beleefd mijn beide stokjes zeer doorleefd hoog in de lucht - steeds met een flair alsof het mij maar iets kon schelen maar hij zag dat ik alsof deed en ik nooit een noot zou spelen En ik ademde maar stikte zag…
jan haak2 augustus 2009Lees meer >

Afscheid

poëzie
3.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.198
Nog eenmaal wil ik gaan door open weiden tot waar de zee van ‘t onbewogen licht de val ontvangt in wiegelend evenwicht en vlied en vloeit naar ‘t golven der getijden. Nog eenmaal waar de landelijke wegen elkander kruisen in het lage veld, de holle wilg over het water helt en ruine pluimen in de wind bewegen. En waar het stadje rijst boven…

Grapje van God

netgedicht
3.4 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.664
In de hemel staat een pruimenboom in eeuwigheid te bloeien vol van zoete paarse vruchten hangend in het hemelnat voor al diegenen die de spot er dreven met Zijn eeuwig leven en de grap konden waarderen die zij waren - van Zijn hand Alleen voor doodgewaande geesten die hoogmoedig zich vervreemdden van Zijn hand waarmee Hij zelf ooit de lach…
jan haak5 augustus 2009Lees meer >

Lekker bakkie

netgedicht
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.122
Lekker bakkie hè - zei hij terwijl hij rondkeek naar de meiden met hun veel te strakke billen die zij holden langs de pier en zij knikte - keek er naar de lucht waarna zij niets meer zeiden in gesprekken zonder woorden met zichzelf - drie kwartier Het is hier mooi hè - zei zij toen waardoor een eind kwam aan hun zwijgen en zij pakte hem…
jan haak6 augustus 2009Lees meer >

De Zeewind en de Landwind

poëzie
3.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.912
De zeewind komt, een blonde schone, de verten toegesneld van 't land. Ze wil het scheemrend blauw bewonen, dat oprijst uit de waterrand, het onbekende gaan verspieden, dat in ravijn en dalkom schuilt, en 't nog verhulde der gebieden, waarop de morgennevel druilt. Ze komt, de wadem op de wangen die nog iets ziltigs in zich houdt, van…

Lange Poten

netgedicht
3.7 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.257
Tante Martha lag gewond in bloedgespartel op de grond waar zij - zo Harrie dat kon zien al minstens drie keer was gebeten door de hond die in gegrom haar Barteljorisstraat verslond die hij - diezelfde avond nog met vier hotels had uitgescheten Vader die er prompt in stond danste de tafel in het rond op Lange Poten met een blik die ik er…
jan haak9 augustus 2009Lees meer >

Duizendzee

netgedicht
4.2 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.401
Mijn hoofd lag dicht bij jou in zand - ontdaan van aardse zorgen heel ver weg waar niemand ons kon zien voorbij de evenaar waar wij een duizeling ontwaarden bij het drijven van de wolken in die volle duizendzee zo ver verwijderd van de maan Voorbij de schaamte die ik dacht trok zij haar mantel uit in duister en gaf alles - en nog meer van…
jan haak11 augustus 2009Lees meer >

Zonnebloemen

netgedicht
3.9 met 16 stemmen aantal keer bekeken 2.174
Zonnebloemen groot en geel staan hier in overvloed te bloeien met hun armen in de wind op oude grond in nieuwe jas als jij hier was zou jij ze zien zag jij ze tot de hemel groeien met jouw ogen in de zon en zomerschoenen in het gras Maar jij verschraalde en verdween met tranen die ik hier zou vloeien van mijn hart dat om jou schreeuwde…
jan haak16 augustus 2009Lees meer >

Zuiderzeeballade

netgedicht
3.9 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.457
Van de Drom tot aan Stavoren kon men zeemansliedjes horen die hij speelde op een trekzak met zijn zonverweerd gezicht door zee gebikt zijn oude handen flink gezouten schippersarmen ruwgebonkt en hard als staal twee ankers bovenaan gelicht Hij speelde slepend aan de kade er zijn zuiderzeeballade zong van schermerwind die opstak over zilt…
jan haak17 augustus 2009Lees meer >

Openbaring

netgedicht
3.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.276
Alsof hij een oude vriend ging bezoeken stond hij op - midden in de nacht hees zich in pak en sloot de deur Hij die steeds zijn oude handen vouwde bad voor het geringste eten en reciteerde ellenlange verzen uit zijn hardgekafte bijbel met dungelijnde paarse lippen waarachter het woord van zijn Heer diep verborgen lag als Dode Zee-rollen…
jan haak18 augustus 2009Lees meer >

De Beek

poëzie
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.874
Van de hoog omgroeide toppen naar de vlakte, - als uit een kreek van geheimenis en duister en verborgen koelte, - bleek en onzeker in het krieken van de morgen, vloeit de beek. Rusteloos, - alsof zij, telkens weifelend, zich vergewist, dat zij niet al van de aanvang in het volgen zich vergist van de haar bestemde voortgang, - doolt…

Haanwijk bij Halder

hartenkreet
4.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.149
Donder en bliksem, Krassende kraaien, Hier heerst heer haan een hooghartig bestaan! Hij pikt hier, wat hij pikken wil, En kraait zijn kraai wanneer hij kraaien wil. Haanwijk bij Halder, zachtwiegende Dommel, troostend groen land. Haanwijk bij Halder Mijn geliefde Brabant! Kukelekuuu! KUKELEKUKELEKUKELEKUU!…
Jan Hertog26 augustus 2009Lees meer >

Zoeteke

netgedicht
3.9 met 16 stemmen aantal keer bekeken 2.103
Ach mijn schatteke mijn blommeke jij speelt zo lief het zonneke deelt liedjes uit aan vreemden leeft je leven vervolmaakt tussen vier lijnen van de tegels waar je staartjes zijn als vlegels en je ogen dondersteentjes waar je moeder over waakt Ach mijn zoeteke mijn polleke je rent je lieve bolleke met een glunder door de wind…
jan haak27 augustus 2009Lees meer >

Niks uitzieken !

netgedicht
3.8 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.483
Denk ik eindelijk iets exotisch onder de leden te hebben zegt mijn dokter, die ik belde en mijn klachten aan vertelde dat ik het gewoon maar goed uit moest zieken Ik snap er niets van zieke kop pandemie en hij hangt op Uit moet zieken - uit moet zieken ? Ik dacht het niet - jij stuk verdriet ! Want niet voor niets heb ik gedreven…
jan haak28 augustus 2009Lees meer >

Diepzee

netgedicht
3.8 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.306
Lachen zal ik - lachen stuiterbaren zal ik deinen bellen blazen rond in diepzee vlinders stuipen van het wad en koppen schuimen tot ze kraken in een eindeloos verschijnen van ontwaken in een branding die mij telkens weer verwacht En diep verlangen zal ik -terug naar al het heinde en het verre in een sterven dat voorbij ging om voorgoed…
jan haak30 augustus 2009Lees meer >

Biecht

netgedicht
3.7 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.097
Ik wist niet wat ik moest geloven tussen gebrandschilderde ramen waar verguisde - verwilderde zeden in de ban werden gedaan door verheven mannen - eens met baarden die hier nog spraken met behaarde tongen over het woord van Liefde en het roemde - verdoemde ongenadig het dan braken in overzichtelijke lettergrepen die tezamen - maar gescheiden…
jan haak2 september 2009Lees meer >

Het hoofd op hol.

hartenkreet
4.6 met 19 stemmen aantal keer bekeken 2.368
Je bent zo mooi Zo ongelofelijk mooi God, wat ben je mooi! Ik ben de ratio verloren! Mijn hoofd slaat op hol! Ik ben mezelf niet meer en kan niet anders dan aan je denken en naar je kijken. Ik wil niets anders dan over ons dromen. Je bent zo lief Zo ongelofelijk lief God, wat ben je lief! Lief, ik weet het zeker! Jij bent het.…
Jan Hertog3 september 2009Lees meer >

Als de bladeren gaan weer vallen

hartenkreet
4.3 met 26 stemmen aantal keer bekeken 2.086
Bomen wuiven me toe in de zachte na-zomerse wind. Straks verkleuren deze bladeren en verdroogt deze tint. Levend zacht groen, pralend glansrood en het goudgele bruin. Natuurlijke luister van een herfstachtige tuin. Maar de verdroogde bladeren dwarrelen lichtzinnig naar de grond, Immer onwetend om als kadaver dienen, de cirkel is rond. Om door…
Jan Hertog10 september 2009Lees meer >

Versteende Bomen

netgedicht
3.9 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.219
Verontwaardiging sliep daar waar eens verzadiging zich schaarde in een veld versteende bomen zat gevoerd - meer dan voldaan Zonder te weten hoe de geur het huis van kastelozen scheurde en de nasmaak van de honger naakt de machtelozen kleurde hoe vernederd de vernederden hun droom zagen vergaan tezamen met de rechtelozen die hun lege handen…
jan haak13 september 2009Lees meer >

Met jou

hartenkreet
3.3 met 37 stemmen aantal keer bekeken 3.064
Ik wil zijn wie ik ben, Oorspronkelijk, Puur, zonder een masker. Ik wil zijn die ik ben, Vrij, ongedwongen, Ontvankelijk. Ik wil zijn waar ik ben, Hier, daar Overal. Ik wil zijn als ik ben Vandaag, morgen Altijd. Ik wil zijn wat ik ben, Man, vader zoon. Maar ik wil vooral mezelf zijn met jou.…
Jan Hertog2 oktober 2009Lees meer >

Kon ik maar even

hartenkreet
3.8 met 20 stemmen aantal keer bekeken 2.127
Kon ik maar even weer baby zijn oorspronkelijk, ongemaskerd puur. En dat ik dan kon worden gewiegd en getroost door mijn moeder die mij liefdevol en zachtjes in slaap sust. Me knuffelt. Zodat ik vredig vertrouwd in haar warmte kan slapen. Kon ik maar even leven zonder de zorgen van vandaag. Kon dat maar! Even.…
Jan Hertog4 oktober 2009Lees meer >

De snelheid van de tijd

hartenkreet
4.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.233
Aan de stadsrand rolt de snelweg zich lang en breed uit. Een wals wentelt traag over de platheid van het asfalt. Rijen blinkend blik markeren de druk van de tijd. Blikken van oneindigheid aarden in de overlast, onwetend of de snelheid de tijd wel volgen kan. Is dat dan de strijd, de strijd van deze tijd? In het trage spoor domineren blikvangers…
Jan Hertog13 oktober 2009Lees meer >

Mijmering

hartenkreet
4.1 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.619
De oplossende dauw van deze ochtend danst in het spiegellicht van de opkomende zon. Een mijmering weerspiegelt glad te water een schittering van dit bastion. En daar een rimpeling in dit heldere water, golven van geluk overspoelen mijn hart: Ik denk aan jou en aan ons later. Samen oud worden, zonder smart.…
Jan Hertog20 oktober 2009Lees meer >