inloggen

Gedichten

gedicht (nr. 1.957):

Licht onder de hersenpan

Het stapeltje bladeren waar ik me voor had gezet is alweer
tot nul herleid. Nul: niets, problematisch oorsprong van alles.

Zie ik nu ijskoude staaltjes werkelijkheid?

Verklaren oogbewegingen in het donker welke beelden
zich vormen onder de hersenpan? Ik bedoel,
werpen ze er een licht op?

Of juist niet?

Blijf ik gedoemd snappshots te schieten met waar ik
veel kegeltjes heb op mijn netvlies.

Van dit landschap zie ik wat bloesem op een tak
van een - alles bij elkaar genomen -
verbluffende kersenboom.

Van je gezicht zie ik de komma, rechts,
vlak naast je mondhoek.

---------------------------
uit: 'Buigzaamheden', 2002.

Schrijver: Jan Lauwereyns
Inzender: gd, 27 juli 2009


Geplaatst in de categorie: overig

2.0 met 64 stemmen aantal keer bekeken 15.015

Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:
anoniempje
Datum:
16 april 2010
adem

als je ademt is het net alsof in de hemel zweeft door heel veel wolken

Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)