Alle inzendingen over johan

359 resultaten.

Sorteren op:

Fingerspitzengefühl

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 581
Fingerspitzengefühl komt op en laat niet los wringt z’n weg door je buik en je borst en stroomt tot tussen je oren - de materniteit waar woorden worden geboren – die wriemelen en wrikken wippen en springen om zo snel als kan langs je handen in die Fingerspitzen te belanden en te ontsnappen te gaan lopen en te gaan vliegen een lammerendans…

pinot grigio

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.250
je ruikt honing uit je glas en walst goudslingerend tot de rand 1 2 3 tranen druipen langzaam neer en sporen uit elkaar – draaddruppelend klein tot kleiner en tot niets vloeibaar stro dat fonkelt en schittert zoals ook jij hebt gedaan – toch en je denkt ik drink m’n glas klakzuigend leeg want wat niet gedronken wordt verschaalt deze…

tussen avond en ochtend

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 502
Tussen avond en ochtend ontwaken, slaapdronken in de badkamer verzeilen en jezelf verlaten wanneer je klaterend pist. Door het raam knuffelen nevelen van opkomende slierten mist. Het zijn krullende knevels onaanraakbare verwaseming van een droom die nooit meer op je wacht. Tussen avond en ochtend veradem je nacht.…

Curriculum Vitae

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 792
Doornroosje zoals ze reeds een poosje is. Laat de dageraad passeren laat uit de veren en steeds mooi moe haar steengroengrijze oogjes toe. Gemis van wat haar leven vertransporteert door al dat slapen en gegeneerd CVS-en. Zingen enkel het refrein zonder dat anderen beseffen hoe ze bidt en hoe ze smeekt om haar prins te kussen en…

bewinterde aarde

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 458
bewinterde aarde je versteent alle wereldse geluiden slechts hier en daar vallen scherven gekraai her en der en woorden vervriezen in de mond je hardheid mildert plots het bestaan er rest nu geen lawaai als is het leven van overtolligheid ontdaan stil als steen zacht het kristallen gras en bewegingloos alles op zijn plaats gevroren de ochtenden…

chèsèd

netgedicht
2.4 met 25 stemmen aantal keer bekeken 1.600
chèsèd * toen ik jou voor de eerste maal voelde dat onbekende kleine wezen diep in mij steeds meer ging vermoeden hoe meer zelf je wou zijn ik je verloste uit die kwellende knelling waarin jij zat te wroeten en toen ik jou voor het eerst aan mijn beider borsten lei in beurtrol weliswaar je hoofdje vrij uit het wikkeldoek dat voor de rest…

De zaak...!

hartenkreet
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.597
Als kind groeide ik op met de boodschap, mijn zoon later kom jij werken in de zaak. Ik deed mijn best en groeide op tot een zoon die alles gaf voor de zaak. Ik werkte mij kapot, dagen en nachten zonder slaap. Want alles, alles was voor de zaak...! Jaar in jaar uit werkte ik zonder blijvend resultaat. Wat overbleef was een…

auti

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 573
ballon bidon bedot nee nee hij is niet zot maar hij kijkt de wereld anders aan omgekeerd en binnenstebuiten met scheve neus en snottemond in grijze wolk tegen de ruiten ’t is tijd nu - de blinden sluiten - om in zichzelf te rusten te gaan leven in pakjes dromen gebracht even niet meer om daarna weer…
johan nicolai14 februari 2012Lees meer >

ochtend in een klas

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 568
Ik weet niet hoe ik tellen moet Van 15 en van 7 Wie niet weg is wordt gezien Even wordt oneven Ik snap niet wie er sterven moest In een volle bus jolijt Onschuld wordt er niet ontzien Klein geluk verdreven Ik begrijp niet hoe begrijpen moet Als geen greep houvast nog biedt Ik turf hun namen als voorzien En denk: "Wie?" En ook nog: "Leven…

DE ELLENDIGEN

poëzie
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.131
ZIJ zijn de zwervers met de doem geboren Van eenzaamheid en eindloos-schrijnend leed: Hun wereld heeft haar diepste schoon verloren Sedert hun droefheid alles ledig weet. Geen helle droom, geen vreugd kan hun behoren, Liefde is hun nooit een zacht-verwarmend kleed: Zij pogen slechts het stil verdriet te smoren Dat rustloos aan hun zieke…

Blablabla

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 911
Verdampte gedachten gepakt in waardeloze wolken woorden. Wat spreken wij toch steeds zonder schaamte en zonder onderscheid van waarheid en van waan. Wat praten we maar raak met losse flodders en met scherp. Stuifkruit is ons recht. Onze mening is ons bestaan. Niemand denkt aan een staakt het vuren. Niemand vindt woorden die pleiten voor…

Europese lente

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 570
ik grijp deze wereld niet bij de knoppenloze stengel die als gebeente zonder merg schokschoudert na de eerste oohs en aahs van mooie tulpen uit Amsterdam, mevrouwtje en lekkere asperges uit volle Vlaamse grond en toch wel een rare gast die Breivik -waar ging deze winter ook weer overheen?- ik eet van deze wereld niet meer mee ik heb haar…

de wader

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 525
als het stille zand strandt in de golfslag en enkel water ooglicht vult -een behoedzame wader zoekend naar wat laatste wulkenresten niet te na gesproken - mengt zich zilte ziel met zee rouwt ze om haar diep geheim verborgen waar het wrak dat ooit haar leven was in de onderstroom tot de bodem is gezakt zwanger van de heimwee en zie de zee…

Ree

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 465
Kijkend naar mijzelf. Een ree springt op en verdwijnt. Samen en alleen.…

De eik

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 535
Fier en rechtopstaand. Takken wachten in stilte. Wanneer komt de storm?…

De maagd

poëzie
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.529
Mijn leven streeft, een snel-vlietende stroom, Naar 't schriklijk eind, de onbekende dood. Nader, rusteloos nader: en mijn schoot Droeg nimmer vrucht, mijn zoetste droom bleef droom. Het baat niet of ik het beseffen schroom, Het baatte ook niet dat ik de mensen vlood: Des nachts ga ik van zware smarten groot En maakt een hete dorst mijn leden…

Geurvreter

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 579
Konijn hupt naar mij Snuffelend aan mijn voeten Wat moet ik ruiken?…

De zwerver

poëzie
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.829
‘Gevloden zijn de dromen eens bemind, Verdord de wondre bloemen der gedachten, De lach der dagen en de lust der nachten Zij zijn verwaaid als klanken op de wind. Ik vraag niet meer, mij kan geen vreugd meer wachten Mijn lijf is wond, mijn ogen zijn verblind, - Ik dwaal nu tot mijn leed de vrede vindt Wiens teêre streling alles zal verzachten…

HET NAAKTE MEISJE

poëzie
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.407
Zij ligt, zo rijk in haar ontroerend naakt, Zo argeloos, ontdaan van alle kleren: Een kind niet radend wat het doet ontberen En toch zo schoon, zo lieflijk en volmaakt. Stil, als een bloem in schaduwen ontwaakt Wier broosheid zelfs het zonnelicht zou deren, Bloeit haar lichaam: mild-rose voor de tere En diepe grond die somberkleurig…

FAUSTUS

gedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 4.174
Er was een man die verzen schreef, en drie keer duizend had geschreven, tot er hem niets meer overbleef om nog te schrijven of te leven. Hij zat daar, grijs en zwak en ziek, te mummelen en stil te wenen; toen hoorde hij wat hoornmuziek, en rees voor God gauw op zijn benen. Blijf zitten, zei hem moe de Heer, Ik kom maar even met je praten…
Johan Daisne11 september 2022Lees meer >

DE SCHONE HERFST

poëzie
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.007
Naar deze herfst had ik ontroerd gewacht Als naar een nacht van zwoel doorgeurde dromen: Naar 't koele licht en naar de gouden bomen In grauwe nevel langs de smalle gracht. De dagen waren vreemd van vege pracht, Een felle gloed scheen alles te doorstromen: De bloemen baarden huivrend-zoete aromen En wrede kleuren, bont en brandend-zacht…

Grijs landschap

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.047
Het landschap ligt, een droom zo onbewogen, Door't ijle floers van dampen overtogen. De dag is stil en fijne regen leekt Wiens zoete ruising vage treurnis kweekt. De bomen staan ontloverd en gebogen, Hun zwarte takken grillig voor de hoge En strakke hemel die, tot grijs verbleekt, Geen milde zon of troost van blauwte breekt. En hier…
Johan Danser15 november 2013Lees meer >

Het Lichte Beeld

poëzie
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.151
Als wij, na nachten loom van liefde, ontwaken En onze droom verkwijnt in 't morgenlicht Zal, lief, mijn hand uw naaktheid strelend raken, Uw zachte leden en uw aangezicht. En al de dagen naar wier stil genaken Zo lang ons droef verbeiden was gericht Zullen wij samen zoete vreugden smaken En fluistrend gaan of mijmren, de ogen dicht.…
Johan Danser30 december 2013Lees meer >

De eenzame

poëzie
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 926
Moeder, hebt gij dees foltring dan gewild, Moet ik om u de barre nacht vervloeken? Ik vind geen rust zelfs in de schoonste boeken, Niets is er dat mijn dof gekerm nog stilt. Gij smaaddet haar: toch was zij lief en mild... Gij deed ons de onherbergzame oorden zoeken Waar ze eindlijk stierf. - Moeder, zal ik u vloeken Nu weer mijn droom…

Dood

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.176
Mijn peinzen kan de vreemde dood niet loven Die me u welhaast voor steeds genomen had: Uw lichaam dat mijn droom ontroerd bezat, Uw bleek gelaat welks lach mijn smart kan doven. Dan had ik u nooit bevend meer omvat, Nooit meer uw haar gestreeld, zijn geur gesnoven, Met u nooit meer door zomers blijde hoven Gedwaald of laat door de avondlichte…

Herinnering

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.671
Velen die 'k noodde in mijner dromen woon en die er 's levens wondre beelden zagen hoorde ik elkander met verwondring vragen: ‘Hij roemde zo, is dit dan al zijn schoon?’ En andren lachten luid: ‘Hoe ongewoon! Hoe vreemd, hoe dwaas: hoe kan hem dat behagen!’ en keerden weer naar de eigen grijze dagen. Doch geen van hen gaf mij 't verwachte…
Johan Danser14 september 2025Lees meer >

De vreemde dood.

poëzie
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.298
Mijn peinzen kan de vreemde dood nìet loven Die me u welhaast voor steeds genomen had: Uw lichaam dat mijn droom ontroerd bezat, Uw bleek gelaat welks lach mijn smart kan doven. Dan had ik u nooit bevend meer omvat, Nooit meer uw haar gestreeld, zijn geur gesnoven, Met u nooit meer door zomers blijde hoven Gedwaald of laat door de avondlichte…
Johan Danser5 september 2014Lees meer >

DE VERLOREN VROUW

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.009
Een grauw verdriet is in mijn ziel begonnen, De dag is triest en vol onduldbaar wee... Ik weet het nu: 'k heb mij te laat bezonnen, Geen deelt mij ooit meer van zijn deernis mee. Vroeger ben ik mijn eigen zelf ontronnen, Wellust verkoor ik boven zoele vreê. En thans, helaas! ik geef mij laf verwonnen: Ik ben een wrak op zwalpend-zwarte zee…
Johan Danser18 september 2014Lees meer >

DE GESLAGENE

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.085
Eens was ik jong: 'k begeerde een heerlijk leven, Een leven als geen ander ooit bezat, Een kleurig kleed. Nog heugt mij hoe ik bad, Hoe blij 'k mijn wondre wijl begon te weven. De tijd vervlood en 't werd een kostbre schat! Maareens zag ik vlammen opwaarts beven En in hun gloed mijn zere weefsel sneven, - Niets bleef van wat ik zo had liefgehad…

DE LEEGTE

poëzie
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.924
Eenmaal hebt gij mijn stil vertrek gewijd Met even uw ontroerde aanwezigheid, Met toverklank van zoet-gesproken woorden En tedere gebaren die bekoorden. Ik had dat uur in zaligheid verbeid, Met vreugd gevuld de al te lange tijd, - En nu: in troeble bitterheid versmoorden De dromen die me in eenzaamheid behoorden. Uw afzijn pijnt mij als…