Alle inzendingen over filosofie/bezieling/geroepen/liefde

28897 resultaten.

Sorteren op:

Schaduw rondde al

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 414
nooit wilde ik buigen maar schaduw rondde al onder de last mijn schouders ik die altijd hoog op tornde tegen de strakste wind elementen trotseerde met fier geheven hoofd in de trots van mijn jaren ben verstrikt geraakt op stikken na sterft de tijd die mijn bestaan nog mogelijk maakt…
wil melker9 oktober 2015Lees meer >

In Holland staat een huis.

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 515
Woont u in een flat met uitzicht over zee, een vrijstaand huis, omzoomd met bomen of zeven hoog, met droombalkon? Je bent een koning in je woning. Wees blij met wat u heeft bereikt, het is aan u gegund en met ruime mate. Maar het mooiste huis staat overal, in straat of steeg en berg of dal. Het is een levend huis in oud model gehuld, maar…

Denkbaar

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 616
Op de grens van twee seizoenen zag ik het eerste levenslicht. De zomer maakte plaats, met planten die nog bloeiden een eerste blad getooid, met goud en licht. Geen wolkje aan de lucht, geen wind geen regen de eerste storm, die in stilte hoorbaar was. Hoorbaar waren ook, de laatste warme dagen als stemmen die zongen, het lied van de dag.…

Meervoudig ik

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 418
Wie ik was Ben ik stil aan Vergeten Wie ik ben Weet ik al Helemaal niet meer Altijd zo dicht Bij mezelf gebleven En elkaar toch Uit het oog Verloren - Slechts één regel Nog vat alles samen: Ik besta, wij bestaan…

Grondzaken

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 477
Langzaam keert de dag in mij stram trek ik omhulsels aan bedek essentie als een wezenlijk aspect hoe klein kan deze wereld zijn loom draait, verwaait het licht diffuus en volgt rond de contouren van mijn aard het samenraapsel van mijn zaken is dat nu echt het leven waard een nieuwe stap het buiten lucht vervlucht mijn geest…
John Kroos20 november 2015Lees meer >

Jaargetijden

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 503
Bruin dwarrelt het ooit zo groene leven langs me heen. Het dekt de wortels die het in vervlogen tijden samenbracht en sterft er nu, alleen Ik loop langs afgesleten paden, enigszins verblind door de schoonheid van het zonlicht, dat traag door kaalgeslagen takken een nieuw, verloren, evenwicht hervindt. Het is de wind die hier als bruid…
John Kroos27 november 2015Lees meer >

Wie zoekt zal vinden

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 543
Wat is verloren, werd niet gezegd, was te laat, bleef achter, haalde het net niet? Viel er niet te rijmen, paste niet in een gedicht? Waar zijn de ongelezen woorden die ik achterliet? Wat komt er uit een aarzeling, de tweesprong van twijfel, een links of rechts, wit of zwart goed of fout? Zijn ongebruikte momenten voorgoed…
Marije Geerts22 december 2015Lees meer >

Blijvend van aard

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 542
Kolos was mijn naam uit 't diepste van de aarde eens gewrocht de handen groot, vol kracht en faam en staande met de armen wijd geheven. Beschutting bood ik wie het zocht voor zonnesteek, of storm en regen en vele wegen hebben naar mijn staat geleid symbool van kracht en moed, om naar te leven. En meende altoos er te kunnen zijn als vorst…
Evert de Boer29 december 2015Lees meer >

Tijd

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 531
Intense liefde, verdriet en zorgen voor, het houden van, de keuzes om te kiezen. Een ander jaar. Bedekt, of bloot gegeven. Er is geen tijd, of juist, om waarheid echt te leven. Langzaam keer ik af, mijn raam verliest de gloed die het eerst had. Het glas vertoont de eerste barstjes, uren drijven als fragmenten in mijn zee.…
John Kroos3 januari 2016Lees meer >

Straattoneel

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 516
Schraal wentelt de dag zich in het flauwe zonlicht. Door de eerst gevallen druppels van het grijze wolkendek, bezie ik opnieuw het zo bekende tafereeltje van mijn straat. Dezelfde mensen lopen, als een figuratie van het leven, over hun eigen, platgebaande wegen. Ik hoor de uren die de kerk in de verte slaat. Dof klinkt het geluid. Gedempt…
John Kroos12 januari 2016Lees meer >

Toch zijn er rafels

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 474
ik streepte zwevend weg in straffend raken wist van mythische figuren bouwstenen te maken voor mijn komend rijk gegrondvest op de rede geen dwaze luchtkastelen versierselen en ornamenten maar transparante treden op de ladder naar omhoog zonder losbandigheden aan het einde van de regenboog toch zijn er rafels in de krochten beneden…
wil melker13 januari 2016Lees meer >

Winterreis.

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 570
Ik kwam tot u met vlokjes in de nacht uw slaap werd niet verstoord bij 't weven. In één nacht tijd het kleed zo wijds gespreid en al uw beelden nieuwe vorm gegeven. Stilaan gewend aan dit bestaan maar smeltend uit uw tuin gegaan. Naar poldersloot en groot kanaal herboren om in vrijheid heen te gaan. Als water van kristallen fris en rein…

Door vingers aangewezen

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 451
nog voel ik het machtige graniet de basalten wering straalt zijn kering in geordende structuur ook het beton oogt lief in kleur gerankt met stalen tuien om water naar zee te kunnen spuien de grote werken van weleer grondvesten vertrouwen wij tunnelen nu liever dan dat we bouwen de nieuwe maatschappij flitst in blauw licht langs…
wil melker18 februari 2016Lees meer >

Essentie

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 437
Het scheurt. Voorzichtig, langzaam, tergend traag. Langs de transen, door het bouwwerk van mijn levensloop. Dwars door stapels fouten, verrotte houten fundamenten, even vele pracht momenten, craqueleert het tot het barst. Het knarst, het wringt, het volgt de nukken van de wind. Het brengt mij weder, tot het teder schijnsel, van…

Breekbare momenten

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 500
ik ken het perspectief van oneindigheid voel eeuwig zijn in breekbare momenten aanwezigheid is een gegeven dat in geloof een spirituele basis heeft gekregen natuurlijk is er nog niets bewezen maar in de cirkel van leven zijn wij elementen uniek en vrij in de openbaring ooit van onze nog niet manifeste talenten…

Voor nu in het zijn

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 466
ik heb hen bekeken hun blikken met elkaar vergeleken in kwalificeren en oordeel in dit marionetten decor scoren zij mooi maar het echte leven hebben zij totaal vergeten wij kijken en vergelijken met standaard en vroeger nergens een open blik geen stralende glans die zegt dit ben ik van ogen die blij zijn in zien zonder verwachten…

Onafscheidelijk

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 659
soms weet ik niet meer wie ik ben het is alsof mijn eigen schaduw mij nauwelijks herkent ik loop vaak in het volle licht kijk voortdurend achterom of hij nog wel aanwezig is laatst bij het binnengaan was ik per ongeluk vergeten hem voor te laten gaan hij bleef buiten staan pas veel later heb ik geweten hoe dat zo is verlopen…

Die ene keer

hartenkreet
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 589
Dat klare licht Die ene keer – Een groots inzicht! Maar ’t doofde even snel En scheen nooit meer…

Illusies

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 517
Traag sijpelt de zon door de laatste flarden van het eens zo grijze wolkendek, wit omrand rafelt alles naar het blauw. Ik zie de stralen goudgeel blinkend zuchten, zoveel luchten, het is een sluier die hier wijkt.. Niets, echt niets, is wat het lijkt. - De aarde ruikt, verliest zich terug in haar bestaan. Ademt groots naar heel ons grondvlak…

Voorjaar

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 562
Traag wentelt de dag zich in de vroeg geboren eerste lente zon. Enigszins loom kijk ik, zonder zicht op wil en vrij van alle mijmeringen, langs de borders van mijn vijver waar het leven zich ontknopt. Stil en bijna schuchter ontworstelt het groen zich uit haar lang verworven slaap. Met de wortels in het oude, reikt de hoop weer naar het blauw.…

Discutabel

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 490
We praten. Delen, in gedachten. Bouwden forten. Dansten vluchtig in die luchtkastelen, waar de ijlheid ons, uiteindelijk, benauwd. We stichtten vuren. pookten woorden tot een brei, slechten muren, totdat wij, in minder meer, geworden zijn. - Ik zag je, naakt. Voelde je, als nooit tevoren. Ontbloot van alles keerden wij,…

Cirkels

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 539
Groot, klein. Oneindig reflecterend, stralend, kloppend en pulserend, met hun draden, zo ragfijn. Cirkels. Ze kruipen, draaien, vliegen, wegen door en in de tijd. Ze raken in de randen, kleuren in elkaars verlangen, lichtten in de ander, zonder vorm, of kennis van respijt. Vrij. Zoals het lot. Zoals de zomerzachte klanken,…
John Kroos7 augustus 2016Lees meer >

Weg

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 555
Ik zal mijn weg gaan mijn weg vervolgen de bocht in gaan Misschien uit de bocht vliegen niet jokken, liegen Ik zal mijn pad gaan boos soms zelfs wel verbolgen Want het pad blijkt niet altijd geeffend .......vrij baan Zon noch maan zullen 'n onbegaanbaar pad ...immer verlichten.…

Verkenning

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 609
Tik of tak meet tijd waar de tijd blijft, goeie vraag is het toen, wat past?…

Voorbij ---- de reis

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 589
Voorbij ---- de reis van landschappen ---- gedachten van zeeën ---- denken van bergen ---- verwerken naar het diepe ---- van oceanen Reis je nog verder ---- dieper ---- naar het hart en verder ---- dieper naar binnen naar de Ziel daar ben je Thuis…

Stralen op kerstnacht

netgedicht
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.206
ik ben de kelder ingedoken heb tussen alles wat in onbruik is geraakt de dozen kerstfeest weer tevoorschijn gehaald open in verwachtingsvolle stilte de grote koffer waarin de beeldengroep en stal met zacht papier in houtwol is verpakt om te stralen op kerstnacht de rollen groene mos waarop ik mij een herder waande tussen schapen…
wil melker24 november 2016Lees meer >

Pelgrim, onderweg ben je

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 744
Met één voet op aarde de andere vooruit gaande voort in een tijdloos tempo om dan opeens met twéé voeten pas op de plaats als vastgenageld staan het is té veel té mooi, té groots overweldigend, hemels hoog dat alles te omvatten te kunnen bevatten dringt diep naar binnen maakt van jou, peregrino een ander mens nog mooier, voor Altijd…

Jij ?

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 505
Ben jij niet mijn steiger mijn aanlegplaats Ben jij niet mijn baken mijn bakenboom Ben jij niet mijn tros mijn bolder Ben jij niet mijn oever mijn wal Ben jij niet mijn rivier mijn stroom Ben jij niet mijn reis mijn vaarbewijs?…

De Vraag

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 701
De vraag Van wel of niet van hoe of wat van als en dan van hoe en waar van nee of ja van ga of kom van niets of alles van hoog naar laag Het antwoord ligt ergens in het midden van het pad naar de weg in de steen die ik raap ergens in het midden Van zoeken en vinden gevonden !…