28897 resultaten.
Schaduw rondde al
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
414 nooit wilde ik buigen
maar schaduw rondde al
onder de last mijn schouders
ik die altijd
hoog op tornde
tegen de strakste wind
elementen trotseerde
met fier geheven hoofd
in de trots van mijn jaren
ben verstrikt geraakt
op stikken na sterft de tijd die
mijn bestaan nog mogelijk maakt…
In Holland staat een huis.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
515 Woont u in een flat met uitzicht over zee,
een vrijstaand huis, omzoomd met bomen
of zeven hoog, met droombalkon?
Je bent een koning in je woning.
Wees blij met wat u heeft bereikt,
het is aan u gegund en met ruime mate.
Maar het mooiste huis staat overal,
in straat of steeg en berg of dal.
Het is een levend huis
in oud model gehuld,
maar…
Denkbaar
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
616 Op de grens van twee seizoenen
zag ik het eerste levenslicht.
De zomer maakte plaats, met planten die nog bloeiden
een eerste blad getooid, met goud en licht.
Geen wolkje aan de lucht, geen wind geen regen
de eerste storm, die in stilte hoorbaar was.
Hoorbaar waren ook, de laatste warme dagen
als stemmen die zongen, het lied van de dag.…
Meervoudig ik
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
418 Wie ik was
Ben ik stil aan
Vergeten
Wie ik ben
Weet ik al
Helemaal niet meer
Altijd zo dicht
Bij mezelf gebleven
En elkaar toch
Uit het oog
Verloren -
Slechts één regel
Nog vat alles samen:
Ik besta, wij bestaan…
Grondzaken
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
477 Langzaam keert
de dag in mij
stram trek ik omhulsels aan
bedek essentie
als een wezenlijk aspect
hoe klein
kan deze wereld zijn
loom draait, verwaait
het licht diffuus en volgt
rond de contouren van
mijn aard
het samenraapsel van
mijn zaken
is dat nu echt
het leven waard
een nieuwe stap
het buiten lucht
vervlucht mijn geest…
Jaargetijden
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
503 Bruin dwarrelt het ooit
zo groene leven langs me heen.
Het dekt de wortels die het in
vervlogen tijden samenbracht
en sterft er nu, alleen
Ik loop langs afgesleten paden,
enigszins verblind
door de schoonheid van het zonlicht,
dat traag door kaalgeslagen takken
een nieuw, verloren, evenwicht hervindt.
Het is de wind
die hier als bruid…
Poëtisch
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
542 Aan de waterkant
ziet de dichter dichterlijk
chique reflectie.…
Wie zoekt zal vinden
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
543 Wat is verloren,
werd niet gezegd,
was te laat,
bleef achter,
haalde het net niet?
Viel er niet te rijmen,
paste niet in een gedicht?
Waar zijn de
ongelezen woorden
die ik achterliet?
Wat komt er uit een aarzeling,
de tweesprong van twijfel,
een links of rechts,
wit of zwart
goed of fout?
Zijn ongebruikte momenten
voorgoed…
Blijvend van aard
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
542 Kolos was mijn naam
uit 't diepste van de aarde eens gewrocht
de handen groot, vol kracht en faam
en staande met de armen wijd geheven.
Beschutting bood ik wie het zocht
voor zonnesteek, of storm en regen
en vele wegen hebben naar mijn staat geleid
symbool van kracht en moed, om naar te leven.
En meende altoos er te kunnen zijn
als vorst…
Tijd
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
531 Intense liefde, verdriet en zorgen voor,
het houden van,
de keuzes om te kiezen.
Een ander jaar.
Bedekt, of bloot gegeven.
Er is geen tijd, of juist,
om waarheid echt te leven.
Langzaam keer ik af,
mijn raam verliest de gloed die het eerst had.
Het glas vertoont de eerste barstjes,
uren drijven als fragmenten in mijn zee.…
Straattoneel
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
516 Schraal wentelt de dag zich in het flauwe zonlicht.
Door de eerst gevallen druppels van het grijze wolkendek,
bezie ik opnieuw het zo bekende tafereeltje van mijn straat.
Dezelfde mensen lopen, als een figuratie van het leven,
over hun eigen, platgebaande wegen.
Ik hoor de uren die de kerk in de verte slaat.
Dof klinkt het geluid.
Gedempt…
Toch zijn er rafels
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
474 ik streepte zwevend
weg in straffend raken
wist van mythische figuren
bouwstenen te maken
voor mijn komend rijk
gegrondvest op de rede
geen dwaze luchtkastelen
versierselen en ornamenten
maar transparante treden
op de ladder naar omhoog
zonder losbandigheden aan
het einde van de regenboog
toch zijn er rafels
in de krochten beneden…
Winterreis.
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
570 Ik kwam tot u met vlokjes in de nacht
uw slaap werd niet verstoord bij 't weven.
In één nacht tijd het kleed zo wijds gespreid
en al uw beelden nieuwe vorm gegeven.
Stilaan gewend aan dit bestaan
maar smeltend uit uw tuin gegaan.
Naar poldersloot en groot kanaal
herboren om in vrijheid heen te gaan.
Als water van kristallen fris en rein…
Door vingers aangewezen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
451 nog voel ik
het machtige graniet
de basalten wering
straalt zijn kering
in geordende structuur
ook het beton
oogt lief in kleur
gerankt met stalen tuien
om water naar zee
te kunnen spuien
de grote werken
van weleer
grondvesten vertrouwen
wij tunnelen nu liever
dan dat we bouwen
de nieuwe maatschappij
flitst in blauw licht
langs…
Essentie
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
437 Het scheurt.
Voorzichtig, langzaam,
tergend traag.
Langs de transen,
door het bouwwerk van mijn levensloop.
Dwars door stapels fouten,
verrotte houten fundamenten,
even vele pracht momenten,
craqueleert het tot het barst.
Het knarst,
het wringt,
het volgt de nukken van de wind.
Het brengt mij weder,
tot het teder schijnsel,
van…
Breekbare momenten
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
500 ik ken het perspectief
van oneindigheid
voel eeuwig zijn
in breekbare momenten
aanwezigheid
is een gegeven dat
in geloof een spirituele
basis heeft gekregen
natuurlijk is er
nog niets bewezen
maar in de cirkel van
leven zijn wij elementen
uniek en vrij in
de openbaring ooit
van onze nog niet
manifeste talenten…
Voor nu in het zijn
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
466 ik heb hen bekeken
hun blikken met
elkaar vergeleken in
kwalificeren en oordeel
in dit marionetten decor
scoren zij mooi
maar het echte leven
hebben zij totaal vergeten
wij kijken en
vergelijken met
standaard en vroeger
nergens een open blik
geen stralende glans
die zegt dit ben ik
van ogen die blij zijn in
zien zonder verwachten…
Onafscheidelijk
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
659 soms weet ik
niet meer wie ik ben
het is alsof mijn
eigen schaduw mij
nauwelijks herkent
ik loop vaak
in het volle licht
kijk voortdurend
achterom of hij
nog wel aanwezig is
laatst bij het
binnengaan was ik
per ongeluk vergeten
hem voor te laten gaan
hij bleef buiten staan
pas veel later
heb ik geweten hoe
dat zo is verlopen…
Die ene keer
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
589 Dat klare licht
Die ene keer –
Een groots inzicht!
Maar ’t doofde even snel
En scheen nooit meer…
Illusies
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
517 Traag sijpelt de zon door de laatste flarden van het eens zo grijze wolkendek,
wit omrand rafelt alles naar het blauw.
Ik zie de stralen goudgeel blinkend zuchten,
zoveel luchten,
het is een sluier die hier wijkt..
Niets, echt niets,
is wat het lijkt.
-
De aarde ruikt,
verliest zich terug in haar bestaan.
Ademt groots naar heel ons grondvlak…
Voorjaar
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
562 Traag wentelt de dag zich in de vroeg geboren eerste lente zon.
Enigszins loom kijk ik, zonder zicht op wil en vrij van alle mijmeringen,
langs de borders van mijn vijver waar het leven zich ontknopt.
Stil en bijna schuchter ontworstelt het groen zich uit haar lang verworven slaap.
Met de wortels in het oude, reikt de hoop weer naar het blauw.…
Discutabel
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
490 We praten.
Delen, in gedachten.
Bouwden forten.
Dansten vluchtig in die luchtkastelen,
waar de ijlheid ons,
uiteindelijk,
benauwd.
We stichtten vuren.
pookten woorden tot een brei,
slechten muren,
totdat wij,
in minder meer,
geworden zijn.
-
Ik zag je, naakt.
Voelde je, als nooit tevoren.
Ontbloot van alles keerden wij,…
Cirkels
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
539 Groot, klein.
Oneindig reflecterend,
stralend, kloppend en pulserend,
met hun draden,
zo ragfijn.
Cirkels.
Ze kruipen,
draaien, vliegen,
wegen door en in de tijd.
Ze raken in de randen,
kleuren in elkaars verlangen,
lichtten in de ander,
zonder vorm,
of kennis van respijt.
Vrij.
Zoals het lot.
Zoals de zomerzachte klanken,…
Weg
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
555 Ik zal
mijn weg gaan
mijn weg vervolgen
de bocht in gaan
Misschien
uit de bocht
vliegen
niet jokken, liegen
Ik zal
mijn pad gaan
boos soms
zelfs wel verbolgen
Want het pad
blijkt niet
altijd geeffend
.......vrij baan
Zon noch maan
zullen
'n onbegaanbaar pad
...immer verlichten.…
Verkenning
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
609 Tik of tak meet tijd
waar de tijd blijft, goeie vraag
is het toen, wat past?…
Voorbij ---- de reis
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
589 Voorbij ---- de reis
van landschappen ---- gedachten
van zeeën ---- denken
van bergen ---- verwerken
naar het diepe ---- van oceanen
Reis je nog verder ----
dieper ---- naar het hart
en verder ----
dieper naar binnen
naar de Ziel
daar ben je
Thuis…
Stralen op kerstnacht
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
1.206 ik ben de
kelder ingedoken
heb tussen alles wat
in onbruik is geraakt
de dozen kerstfeest
weer tevoorschijn gehaald
open in verwachtingsvolle
stilte de grote koffer
waarin de beeldengroep
en stal met zacht papier
in houtwol is verpakt
om te stralen op kerstnacht
de rollen groene mos
waarop ik mij een herder
waande tussen schapen…
Pelgrim, onderweg ben je
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
744 Met één voet op aarde
de andere vooruit
gaande voort
in een tijdloos tempo
om dan opeens
met twéé voeten
pas op de plaats
als vastgenageld staan
het is té veel
té mooi, té groots
overweldigend, hemels hoog
dat alles te omvatten
te kunnen bevatten
dringt diep naar binnen
maakt van jou, peregrino
een ander mens
nog mooier, voor Altijd…
Jij ?
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
505 Ben jij
niet mijn steiger
mijn aanlegplaats
Ben jij
niet mijn baken
mijn bakenboom
Ben jij
niet mijn tros
mijn bolder
Ben jij
niet mijn oever
mijn wal
Ben jij
niet mijn rivier
mijn stroom
Ben jij
niet mijn reis
mijn vaarbewijs?…
De Vraag
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
701 De vraag
Van wel of niet
van hoe of wat
van als en dan
van hoe en waar
van nee of ja
van ga of kom
van niets of alles
van hoog naar laag
Het antwoord
ligt ergens in het midden
van het pad naar de weg
in de steen die ik raap
ergens in het midden
Van zoeken en vinden
gevonden !…