Alle inzendingen over herfst

2935 resultaten.

Sorteren op:

Geen vrees

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 582
Woedende wolken scheuren kleuren uit een sprookjesboek terwijl het zand roerloos rust in aanzwellende zuidenwind trekken dennen kragen op weldra barst de toorn los het land zet zich schrap verankert de karige boedel de zachte glooiing biedt ruimte voor hemelse cascades en duivels vuurwerk het gewest kent de kuren en grillen van…
Kees Keizer15 september 2011Lees meer >

Te niet gaan

netgedicht
2.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 535
Een nieuwe herfst rolt mijn erf op komt binnen zonder kloppen terwijl ik nog blader in een najaar van voorheen straks zullen ze mengen de verleden tinten met de nieuwe dood het kleurrijk dwarrelen zal sterven in een winterdans ik kniel op het tapijt van herinnering vormen van weleer boetseren beelden in mijn geheugen zetten zielloze…
Kees Keizer20 september 2011Lees meer >

voor 't keukenraam

netgedicht
1.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 428
voor ‘t keukenraam drie dagen al een kruisspin roerloos in het web…
Abel Staring30 september 2011Lees meer >

Hellend vlak

netgedicht
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 556
Struikelend over de ochtenddauw zweef ik bodemwaarts naar het universum van het nietige daar groeien de wonderen van het onbeduidende voor haastige passanten de druppelen zijn er pover een kristallen kwetsbaarheid water in kleinverpakking het duin bedrijft toverij kneedt zand tot kleur oude wind tot steel in dampige sluiers ontmoet…

gave vaas

netgedicht
1.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 560
gave vaas hier staat het vluchtige op http://bit.ly/qQWsso…

Een nachtkaars

gedicht
2.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 4.511
Als een wit laken opgetrokken tot aan de kin staan de Phloxen Paniculata naast de Salvia Superba, zuchtend. Hydrangea’s, dun als vliegerpapier ritselen zacht in de avondbries. Langs de vijver wegkwijnende Hosta’s, Door bleek maanlicht beschenen een enkele Rudbeckia Fulgida en een wilde Aquilegia Vulgaris. Zelfs de Delphinium Grandiflora…

Herfstnacht

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 478
[Haiku] de nacht nestelt zich in bomen zonder vogels bladerloos en stil…

Ineens weet ik het niet meer

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 515
De dag komt op met heel veel vragen en onzekerheid, waar is de rust gebleven? De twijfel neemt nu alle plaats in, stroomt als melk naar de bodem van de zee en verbergt zo alle dieren, alle leven. Het is of ik plots blind ben, enkel nog kan tasten om een heel klein beetje weg te vinden, strompelend en dwalend. De zomer is vergaan, de bomen…
Adeleyd8 oktober 2011Lees meer >

Luchtgaten

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 528
een eind komt leeft hij sterker in het nu Wie leeft in het verleden graaft teveel lijken op wie alleen de toekomst omarmt pleegt abortus op het heden Hij omarmt zichzelf met warmte krabbelt eens lekker op z’n rug kom mee dit is weer een nieuwe fase deze lijkt eerlijker in elk geval De wind fluit om z’n oren als hij zorgeloos de herfst…
geeraardt8 oktober 2011Lees meer >

Rond Oktober

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 534
Gekneveld stuifzand wringt de jongste vloed uit het zwierige duin stormachtige buien knijpen traag het oude, zwakke licht uit de dagen de eeuwige branding verslindt gulzig vermaalt smeulende zomersporen tot schuim een eindeloze en gapende leegte vult de uit schemer opgetrokken herfstdagen alles wat stranden steeds stempelt sterft gestadig…
Kees Keizer19 oktober 2011Lees meer >

Bosrand

hartenkreet
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 758
krijtwitte strepen vervagend in de lucht hoge sluiers van condens zoeken zonlicht maar worden verdreven door hun eigen fragiliteit verwaaid in de hemelwinden. De zwarte V-vorm van een vogel zweeft hoog, draaiend, gelijk Icarus naar de zon M’n ademdamp drijft zachtjes omhoog langs de boomstam in mijn leunende rug tussen de kalende goudbebladerde…

Herfstbos.

hartenkreet
4.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 972
De paddenstoelen rijzen uit de grond. Staan in het vochtige mos in het stille herfstbos. De mist hangt in de bomen. Een sfeer om bij te dromen. Ik denk aan de zomer die voorbij is gegaan... De bladeren zijn gevallen, 't Is een gekleurd tapijt. Ja, de zomer zijn we kwijt!…

nu de wereld

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 667
nu de wereld wordt herleid tot lijnenspel doorzie ik het bos…
Abel Staring18 november 2011Lees meer >

Reservaat

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 669
Met de eenvoudigen woon ik als een schamel struikje aan de boorden van het verstand de oude bomen hier overheersen het bospaneel ze broeden op slangeneieren langs het lome pad zijn de dagen verlaten stranden verschroeid zand vol littekens soms, heel even, tilt een milde regen van herkenning mij in het ritme van de vergezichten veegt…
Kees Keizer25 november 2011Lees meer >

Tussen twee seizoenen

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 612
De natuur weet het niet zeker Blaadjes verkleuren wat Het is nog steeds zomer Maar het weer verkleurt het blad Een fris windje waait er Het regent lekker nat De zon breekt door de wolken Een regenboog wijst het pad Het wonder aan de horizon Wijst een weg vol kleur en pracht Een paddestoel schiet uit de grond De struiken wiegen zacht…

Een rijke oogst

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 503
vlakke onderkant zullen bloemen snel hun harten sluiten dan strakt de nachtelijke kou en houdt de ochtendmist het veelbelovend blauw langdurig tegen vogels groepen samen in grote getalen bevolken bomen langs landelijke wegen zwermen ter voorbereiding op de trek nog kleurt een warme zon het zomerrood tot rijpend rusten belooft herfst…
wil melker22 augustus 2012Lees meer >

Vertellen van voorbij

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 526
zij wenken mij de oppers op het land getooid met gelig hooi en vertellen van voorbij nog kleurt een late zomerzon de vruchten van het land heb de eersteling al in de hand er is niets voorbij want lente zomert op de grote herfstschaal een rijke oogst voor allemaal…
wil melker29 augustus 2012Lees meer >

In grove streken

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 712
hij penseelde al volop het blauw van kou in grove streken vond in cirkels de wind voor het veelkleurig bladtapijt spriette kaalheid van de takken tegen een noordwester horizon schraapte met het schilders mes in vaste hand de laatste zomerresten van het land…
wil melker7 september 2012Lees meer >

Op hoge benen

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 502
nog flaneert de zomer met sproet en herfstlach op hoge benen langs het strand het mulle zand en hooggehakte voeten doen heupen uitbundig groeten verborgen achter zonnebril kijken wereldwijze ogen ondeugend de wereld in de wind speelt met het lange blonde haar dat oplicht in een fraaie draai zij legt zich ter aanbidding neer en…
wil melker8 september 2012Lees meer >

Dronkaards en schelmen

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 464
de koning op mijn kasteel verfijnd zijn de feesten exquis het gebraad in elegante dansen blijft hoofsheid paraat maar in de kerkers schreeuwt het geboefte rammelen de kettingen in vochtige kou dronkaards en schelmen die mensen bedwelmen gespuis van het minste allooi vindt ook hier nog een prooi gelukkig heeft de natuur zijn herfst…
wil melker14 september 2012Lees meer >

Frivole lichaamstaal

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 515
wat speels en vrolijk was verstrakt in koude lijnen waar warmte en muziek op gave golven dansten staat nu een lage zon te schijnen ziet het echte leven zijn eerste wit bij het ontwaken en gooit de kont tegen de krib verlaten is frivole lichaamstaal verpakt in broek en lange jassen gelukkig kunnen de gezichten nog altijd stralend…
wil melker24 september 2012Lees meer >

Chaos in creatie

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 647
penselen kijken me aan het linnen nodigt uit om te gaan beginnen snel de eerste streken maar mijn vingers zijn de vorm en kleur vergeten ik zoek en op het doek staat chaos in creatie schuif met mes de resten weg wat blijft krijgt adem voelt vrij en vormt in gemengde kleuren mijn stillevend schilderij…
wil melker25 september 2012Lees meer >

In uitstervend rood

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 514
ik heb de bladeren geraapt vruchten terug gehangen met muziek van wolken gespeeld de wind uitgefloten maar jij ging niet open in zomerse bloei ruiste kou dwarrelde dood in uitstervend rood je ziel lachte zachtjes want in de grond stroomde jouw leven niet jij maar ik viel aan afscheid ten prooi bij lentes eerste dooi…
wil melker29 september 2012Lees meer >

Wanneer ik in de aarde word gelegd...

netgedicht
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 591
Een zonovergoten zondag, met wind die het licht doet dansen door de ramen; weemoed wordt geboren want morgen is het al oktober: de bladeren gaan vallen en heel de herfst kondigt zich aan, met regen en stil verdriet, met afscheid en woorden die niet meer gezegd zullen worden, te laat om alles nog in te halen, goed te maken.…
Adeleyd30 september 2012Lees meer >

Koppen gelooid en weerbarstig

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 492
in de koele kelders van het kasteel te midden van fusten die liggen te rusten geen paarden en maliënkolders maar op de tafels de glazen en kleurrijke folders met de trots en geneugten van deze prachtige streek koppen gelooid en weerbarstig glinsterende ogen boven bruinrode konen armen en handen nog krachtig zij proosten en vieren hun herfst…
wil melker1 oktober 2012Lees meer >

Je wispelturigheid

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 508
de zon schijnt toch regen je in dikke druppels tranen zwaar hangen ze aan zomerbloemen vol kleurige verhalen vullen snel de kleine breuken in de droge herfstgrond ik kus de donkere wolken van je natte mond laat jouw lach niet meer verstikken door je wispelturigheid zie de lage zon weer lichten in je ogen zij helderen…
wil melker4 oktober 2012Lees meer >

de bruidssluier

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 435
de bruidssluier ze heeft de puf niet meer voor nog een uitloop…

de blaadjes vallen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 457
de blaadjes vallen en ik blijf maar opgewekt niet normaal toch?…

Juist nu

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 543
Juist nu is er de herfst, het vallen van de bladeren die toch zo kleurrijk zijn en toch vergaan, om weer opnieuw te leven in een andere vorm, een ander licht, een niet te stelpen leven. Juist nu is er de liefde, juist nu en altijd weer.…
Adeleyd10 oktober 2012Lees meer >

Kaalde ruim voor herfsttij

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 480
er zitten diepe scheuren in de bast met zwart contrast door regenval getekend zijn kruin heeft hoog gestoken in het zomers blauw de groene waas viel gauw hij kaalde ruim voor herfsttij al in de lente stak dood hout het nieuwe blad voorbij zijn ringen worden dun de diepe wortels weker hoeveel lentes hij nog heeft dat weet alleen…
wil melker12 oktober 2012Lees meer >