4186 resultaten.
een teen en toen een been
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
779 je voelde me
met eerst een teen
en toen je been
ik warmde zacht je huid
je gleed in mij
het schuim bedekte
even wat zich
later voor mij strekte
ik sluit je in en
kom op plaatsen
die te klein
voor vingers zijn
ik kietel je
gewoon uit gein
omdat ik zo
dichtbij mag zijn
soms stroom ik
even in je en verlaat
je weer met pijn…
ik zag het neusje
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
942 ze keken allemaal
monden vielen open
iemand kreeg de hik
het doelgerichte stappen
de echo van de hakken
de zelfbewuste tik
een nonchalante lok
de iets te korte rok
ogen met wat schrik
ik zag het neusje
en de blik
in die blik was ik…
voorbij het blauw en groen
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
966 er dwarrelt
bloesem in je ogen
voorbij het blauw en groen
in rood en wit
buigen de takken door
de rijpe oogst van toen
in vlagen wind
proef ik de kersen en wil
het kind wel uit je persen
laat het toch vrij
in zonnestralen, ze kan
nog steeds haar jeugd inhalen
een generatiefeest maakt blij
want zie ze eens ravotten
jouw kind…
violen in geelblauw
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.006 oren
dansen
op muziek
uit duizenden
violen
in geelblauw
ze wuiven
ogen mee
naar
volle tafels
opgedist in
verzen
parels
in de stem
in zinnen en
toch onzin
woorden
breken
hun betekenis
versnipperen
tot letters
die ze zijn
violen wuiven
geel en blauw…
Zomaar Samen Dromen
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
996 Zomaar, in Ardenner land
voorbij de dag van gisteren
ergens in een voorjaars wei
Samen, door de zon geborgen
morgen is nog zo ver weg
met de Ourthe, heel dichtbij
Dromen, aan de waterkant
vandaag voorgoed gekoesterd
heerlijk, 't is weer mei…
we bloeien nu wild
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
824 ik duwde de wolken opzij
maakte de hemel weer vrij
zo dat je zon weer kon schijnen
je ploegde me om na de
oogst gaf me stilte en troost
liet me in winter verdwijnen
maar de wind droeg het zaad
van de prins van geen kwaad
naar een vruchtbare bodem
we kiemden in licht en
warmden ons nieuwe gezicht
in een zonnig lentegebeuren
we bloeien…
vertrouwen
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
1.218 lees me
in de sprankeling
van rode wijn
je mag er zijn
mooie vrouw
je kussen
spreken
lippen vol
afwezig zijn
ik ben je man…
beloof geen galjoenen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
892 laveer op je zee en
in tegenwind neem ik je mee
in blauwgroene golven
zie ik de koers die je
schuimkoppen volgen
maar mijn kiel is verbolgen
snijdt door het water
met het diepste gevoel
strandt een horizon later
in de chaos die ik voorvoel
niet met geweld
je bent niet geveld, jouw boom
is mijn land waar ik nestel in
takken en lente…
in rondingen je lijf gezet
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
863 uit zand en vuur
heb ik je beeld geblazen
in rondingen je lijf gezet
je ogen glanzen
transparant verbazen
je ziel als bodem ingelegd
de zon licht zacht
je trekken uit en
schittert je beweging
je huid grenst aan
de wind en fluistert
zijn gevoelige beleving
je bent gestold in het
moment van reageren
je wilde zoveel uitproberen…
onze handen elkaar verontrusten
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
846 buiten zie ik de prunus
gevallen, verkreukt en gebleekt
door een zon die de lente vergeet
en schuilt achter wolken
het naderend groen
vraagt om de zomer
een warme wind maakt me in
donkergroen ruisen steeds lomer
daar aan de voet
van die boom wil ik rusten
samen met jou terwijl onze
handen elkaar verontrusten
maar ik ben een dromer…
Eiland
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.157 Ik zie gevlochten takjes groeien
tot mand gevuld met verenpluis
de architecten zijn twee kauwen
die bezield een wiegje bouwen
in d’oude Linde voor mijn huis
Het tweetal is gezwind verloren
en treedt zich in het lieve lusten
tot de plicht die aan hun beidjes
gesteld wordt als er broze eitjes
in ’t warme liefdesnestje rusten…
liet in zacht gebaar
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.033 ik zocht wat je verborgen had
je ogen straalden een geheim
maar in je lach voelde ik
altijd het warme bij je zijn
je liet in zacht gebaar
ontdekken wie je was
ik volgde, zag je openen
in woorden die ik las
liep door je seizoenen
wist lente met je zomerzoenen
maar oogstte misverstand met
jouw mysterie in mijn hand
weer zijn we een…
een web verleidelijkheid
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
787 er hangt toekomst
in de lucht
gesponnen door vandaag
een web verleidelijkheid
en schone schijn
die vlieger gaat weer op
duikelt soms of struikelt
ik spin met zoete woorden
lange koorden tot cocon
trek met draden
dood uit leven
smul heel even
spin de gaten dicht
en hang weer vlug
toekomst in de lucht…
het zomerde een middag lang
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
698 we liepen samen
de warmte trilde zacht
de wind wist wat wij wilden
koelde ons heel even af
het gras was groener
dan we dachten
en wij onhandiger
dan we verwachtten
het zomerde een middag lang
in de traagheid van het geven
nemen was van geen belang
we wilden even samen leven…
je valschermhuisje
netgedicht
4.9 met 7 stemmen
826 je bent een lentekind
danst luchtig op de wind
die zingt in een zacht ruisje
draagt stil je valschermhuisje
jij zweeft op de thermiek
en daalt als je de zon
even niet ziet in de
schaduw van hoge bomen
de grond is warm
als je erop landt
zwarte aarde verwelkomt
je met lentehand
je pluist wat uit en
legt je valschermhuis te rusten…
zacht zal ik je woorden rapen
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
1.035 ik streel je
in zacht raken praten
we van huid tot huid
vingers kunnen nooit
alleen de liefde maken
verweven met elkaar
verstaan het leven
voelen wat er is geweest
dansen lichtelijk ondeugend
over de gedachten in je geest
zacht zal ik de woorden rapen
van de bodem van je ziel
hoe je opstond en weer viel in
een nieuw begin zonder…
in fragmenten
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
802 op de grond
gebroken in de regen
glinsters in een plas
jij wilde niet
in transparantie leven
heb jezelf toch aan mij gegeven
maar koos voor eigen leven
in fragmenten
kan ik aan je denken
want lijmen doe je niet
stikt liever dan je mij nog ziet
toch blijf ik dromen
laat verleden tot mij komen
als je winter is geweest wordt
onze lente…
rode dood
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
781 bloed
druipt uit
de roos
druppels
duister
stollen zwart
marmerwit
adert
de angst
het groen
gesteelde
leven breekt
de knop
verhangt
tot rode dood…
om in jouw glimlach op te gaan
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
966 ik ving je blik
en weg was ik
liet mijn lichaam staan om
in jouw glimlach op te gaan
je zweefde naar me toe
voelde je zacht raken
je lippen waren rood
en warm in het smaken
zo stonden wij
verloren tussen mensen
een wereld ging voorbij
vol onvervulde wensen
de tijd stond stil
je oogde ja ik wil en
samen zijn we weggegaan
onze…
ik ving je schaduw
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
833 ik zag je staan
je groette me
in dat gebaar
ontmoetten we elkaar
mijn hand voor even
langs je heup
een vouw
denkbeeldig strijkend
de wind verwaaide
zacht je haar
je lippen waren rood
wat vochtig daar
je likte met je tong
uitdagend langs je tanden
je glimlachte de zon
pakte zacht mijn handen
ik ving je schaduw
toen we…
ik zoek je
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
1.094 ik zoek je
in letters
ik voel je
al in zinnen
je komt zo
bij me binnen
overweldigend
apart
je hart klopt
in een ritme
dat me
onrust geeft
dat me afleidt
van de tijd
die nooit zo
langzaam
is geweest
ik wil
bij je zijn
je lezen in
een boek
zonder einde…
paddestoelden snel ons huis
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
815 ik kan niet
voor je denken
je zekerheid en al
mijn liefde schenken
dat is vertrouwen
tussen twee
in ontmoeten las ik
meer dan groeten
je warmte nam me mee
we paddestoelden snel
ons huis en voelden
ons er eindelijk thuis
nu hangen er gordijnen
die slechts de late
avondzon laat schijnen
de bosrand wordt te druk
want als…
zij is door groen gedekt
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
918 ik heb de lente
weer ontdekt
maar weet de plek
waar grond
geen bloemen gaf
zij is door groen gedekt
zon noch warmte
brengt bloei wel groei
in steeds ontluiken
moet ik echt wachten
tot de eerste bloem
zich ooit zal gaan ontsluiten
ik zie ze kleuren
om me heen
knoppen die me raken
wil geen groen alleen
maar juist de nectar
van…
vannacht
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
856 mag ik
je dromen
bewonen
in je
herinnering
komen
je kussen
in je slaap
de liefde
bedrijven
en over je
schouders
wrijven
als het even
niet gaat
de nacht
met je
delen
tot morgen
mag ik
dit dromen
vannacht…
De lente was nog nooit zo mooi
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.057 hemelsblauwe hemel
en laat de mensen genieten van haar warme stralen
De vogeltjes zingen luid hun eigen lied
en toveren de stilte om in prachtige muziek
De wind waait zachtjes door de bomen
en laat de bladeren dansen op haar ritme
De vlinders vliegen voortdurend rondom mij
en doen me denken aan de liefde die ik voel voor jou
De lente…
het goede leven
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
932 Vindt de rust de boezem weder
begint de lente dan zo teder.
Ziet haar in de blauwe ogen
streelt haar zijde zachte wind.
Spint de borst, de liefde in haar web geweven
Ontspringt de roos, die ik van haar heb gekregen.
Ruik zeer breed verspreidt het bos,
de zee, het strand, ik houd haar hand.…
Winterdipje
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
984 Het donker van de nacht
grijpt om zich heen
een duistere kracht
ik voel me alleen
Het licht van de zon
schijnt in mijn hart
een prachtig chanson
een totaal nieuwe start
Ja ik ben er zo een
die haar gemoed laat afhangen
van het beeld om haar heen
Dus van mij mag de winter voorbij zijn
de lente weer komen
het donker doet mn ogen pijn…
Ontluiken
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
784 Regen geselt mijn voorruit,
Ik rij naar huis
Goddank, de dorte is voorbij
Voeding voor het droge land
En mij
Het voelt goed
Zoveel water
Zoveel vocht
Wat het slecht had komt weer op
En recht zijn rug
Zo ook ik
Tijdens deze natte autotocht
Langzaam stel ik mij weer open
Als een voorjaarsbloem
Steeds weer
De sapstroom is nu aan het lopen…
Euforie in Mei
netgedicht
2.9 met 44 stemmen
17.875 Verende passen
en gedachten
op een slingerweg
in jonge zomerwind
blaffen honden verte
maar deren niet
ik huppel dus
groet het groen en lila
met vurige harten
blaas geel paardebloemmeel
een epifanie van pluis
langs Pinksteren
in de late zon
zal ik dansen…
Voorjaar
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
1.330 Gehuil van een klein meisje
geprikt door een boze brandnetel.
Moeder probeert te troosten
en heeft een arm om haar heen geslagen.
Fotogenieke brandnetels staan
aan de rand van het bouwterrein.
Met de natuur valt niet te spotten.
De zon overweldigd het jonge gras.
Onstelpbaar lijken de tranen nu.
Moeder spreekt woorden van troost.
De grond…