3436 resultaten.
I (Ouder worden en niets meer begeren)
gedicht
2.5 met 35 stemmen
10.588 Ouder worden en niets meer begeren,
Niet van zichzelf en ook van andren niet,
Geen liedren meer om vrouwen te bezweren,
Alleen een lief dat liever contanten ziet.
Wat mij verlaten wil, dat laten varen,
Geluk gelaten door genot vervangen.
Slechts de herinnering aan de droom bewaren,
Waarin ik bellen blies met holle wangen.
-----------…
Klacht om Abisag
poëzie
2.0 met 3 stemmen
1.165 Hoe zult gij hier kunnen rusten?
Al de onnut gespaarde lusten
Stromen nog met zacht geruis
Door uw ongerepte leden,
Die nu met hun heerlijkheden
Zijn besloten in dees kluis.
Altijd hebt gij u onthouden
Aan onmachtigen; ach, de oude
Koning, die gij bijstand bood,
Had geen kracht meer in zijn lenden
Om op jeugds reeds lang ontwende
Wijs…
Zoon
gedicht
2.4 met 8 stemmen
4.478 Als hij in de keuken staat
de walm nog om zich heen
van het geveld zijn,
kijkt zij hem aan,
zegt iets moeilijks over
dagelijkse betrekkingen.
Hij hijst het nog warme katoen
tot aan zijn knieën op,
alsof het antwoord
in de stand van de voeten
valt te lezen, kijken ze er beiden naar.
----------------------------------------------------
uit…
De Hulst
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.195 Hij is vol waardigheid de dorpsschoolmeester,
Staat glanzend aan de rand der maatschappij,
Betuttelt alles en hoort nergens bij,
En is van komaf een gewone heester.
Hij heeft zich dan maar prachtig opgewerkt!
Daarom heeft hij zo’n stekelige glimlach.
Hij zag alleen wat in de lijn der klim lag.
En verder is zijn kennis maar beperkt.
Hij…
Zie je hoe de wind
gedicht
3.0 met 8 stemmen
5.330 Zie je hoe de wind vogels van een tak opraapt
ze uitvouwt, veer voor veer oppakt en openklapt
uit de lucht plukt die ze vliegensvlug verkennen
als schichten in een bronsvertrekkend licht gevat.
Zie je hoe de zee schepen richting zon afvoert
naar de hemel tast, de wolken naar binnen slokt
terwijl plezierboten voorbij de kust deinen
zwemmers…
Gelukkig alle plekken waar je wordt gezien
gedicht
3.0 met 1 stemmen
15.714 Gelukkig alle plekken waar je wordt gezien
de mensen leven op, hun ogen flakkeren
hun lichamen zingen in de lichtende stad
ze zinderen door jou, aan liefde verslingerd.
Zoals iedereen aandacht wil krijgen van jou
want in parken sloven jongens zich uit voor jou
op boulevards hebben voorbijgangers je lief
en op schoolpleinen gaan schoolmeisjes…
Vergeefs
gedicht
3.3 met 3 stemmen
4.776 Het plan was eenvoudig:
wij zouden stelen
hun blijdschap
om een onverwacht
goed gezwegen moment.
Armen en benen in de maat
zouden we ver komen
en alles hier op onze berg verzamelen.
De hellingen met schuim bedekken,
handhaken plaatsen waaraan vrijpostige lieden
door ons opgehesen worden;
van die toeristenverrekijkers
waardoor je voor twee…
Warschau
gedicht
4.0 met 1 stemmen
6.482 In Warschau sprak een man mij aan,
hoe lang ik ben wilde hij weten.
Hij had zijn pas bij het benaderen
met schoksgewijze herkenning ingehouden.
Een meter eenennegentig,
ja ja, alsof hij het wist.
En we zouden alweer ieder verder gaan;
waarom wilde hij het weten?
De man bestreek zijn wang
en keek mij vragend aan.
Na zijn verhaal een milde…
Verliefd en dronken zijn wij, groot en klein
poëzie
3.0 met 1 stemmen
1.208 Verliefd en dronken zijn wij, groot en klein.
De kroeg vereent wat hoog is en gemeen.
Vorder daarom geen rekenschap van ons,
Die allen drinken en bedronken zijn.…
De Zaligen
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.109 De gele rozen lichten langs ‘t terras.
In diepe stoelen liggen zij te rusten,
De zaligen, die elkaar gelukkig kusten,
De toekomstlozen; heel hun leven was
Een dringen naar de voorgeweten uren,
Waar alles eensklaps in vergeten is;
‘t Verwaait nadat het stukgereten is
Hun oud bestaan; en nooit kan iets meer duren
Naast dit verzonken…
In de moskee
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.205 Hij wandelt daaglijks tussen de pilaren
En de klimrozen en de ruisfontein.
Hij kent: de groene vanen en het plein
Waar vreemden naar de goudspiralen staren;
De Koraanspreuken boven ’t deurgordijn;
De egale zon; der schaduwen slagorden,
Die zwart opdoemen, en verwijderd worden;
De stilte, de gebedsroep, en de schijn
Der maan, die als een man…
O dit ontroeren om een klein gezicht
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.544 O dit ontroeren om een klein gezicht,
vredig en goed, onder donkre haren,
bruin met goudglans, die de zware
streling der handen doet trillen in ‘t licht.
Het zoel aandringen van dit gevoelen
drijft tot het staamlen van huiverblode
woorden, die ‘t snelle stromen van node
hebben, en vrezen hun eigen bedoelen,
en stokken… en er is enkel een…
IJzel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
603 Het was niet spek,
maar wel een beetje
glad, toen ik net keek daar reed je,
bijna van die brug maar gleed je
uit. Gevallen op je reet je
Vloekte.…
Ik kus uw lippen
poëzie
4.8 met 4 stemmen
1.804 Ik kus uw lippen en uw ogen,
Ik kus uw haren en uw mond,
Ik kus mij moede en gezond;
Kussende ben ik rondgetogen.
Gij glimlacht en gij wilt gedogen
Dat ik uw hand kus en uw voet.
Ik eet uw vlees en drink uw bloed
Ik kus uw lippen en uw ogen.
Ik kus u in de vroege morgen,
Ik kus u 's avonds en des nachts.
Ik kus u stil en onverwachts…
Voorjaar
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.171 In wildernissen en plantsoenen
Begint het lentelijk geluid
Van nestelen, en de blazoenen
Van alle bomen hangen uit.
’t Is groen met geluwe schakering
In kruinen en vlak langs de grond.
En in de tuin en langs de wering
Pronkt perk en gras met bloemen bont.
De mensen zijn weer jong geworden.
Hun stap, gebaren en gelaat,
Ook van de droeven…
Familiedag
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.566 Van heinde en verre komt de sippe saâm,
Een dag per jaar, om met elkander te eten,
En op te rakelen wat werd vergeten:
Der vaadren veten en hun eigen faam.
Zij smullen lang van 't hartig nagerecht
En lasteren met argloos om zich schouwen.
Bij veel betuigingen van vol vertrouwen…
De plek
gedicht
3.3 met 3 stemmen
3.952 Vandaag zie je
de donkere plek in je schaduw
een hart dat ontwaakt
en trilt als een klavervorm
aan de kaspische zee
waarvan de onuitroeibare echo
alleen door dieren wordt gehoord
het hart van een struikrover
die cicaden eet
het gif proeft in de bes
en in het gif het tegengif.
Hij verzekert je ervan
dat jij in de zon prijsgeeft…
DE ZONDARES
poëzie
3.8 met 4 stemmen
1.163 O Heer, ik ken die zaalge zondares;
Het was mijn ziel, die wenend voor U bukte,
Die met haar liefde Uw minnend hart verrukte,
De nardus gietend uit albasten fles.
Ze ontwond in drift de slingerende tres
Der haren die haar teedre schouders smukte.
Slavin, die kussen op Uw voeten drukte,
Was ze aller zondaars zoete meesteres.
Nooit in haar…
De nacht
gedicht
4.0 met 1 stemmen
4.601 De nacht is splinternieuw
en met ons onervaren.
De nacht is opstand
binnenskamers
draagt de geur van zoethout
de koelte van kerkuilen
de blauwdruk van een schreeuw.
De nacht is geen gebrek.
We zien onze schimmen
gebaren in het raam
alsof we naar elkaar seinen
ons vast willen klampen
als mistige drenkelingen.
----------------…
VOORJAAR
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.174 De hagelbuien raatlen door de hemel.
De bamboestangen klapperen luidruchtig.
De wilde ganzen trekken krijsend verder.
Het water kreeg een korte snelle golfslag.
Het gele leem vertroebelt de rivieren.
't Heldere van de zee trekt zich terug.
Het wilde voorjaar spiegelt in mijn ogen.
Ik voel een schok door 't plekje roerloosheid
Dat mij aan hemels…
VISITE
poëzie
4.0 met 2 stemmen
956 In de avond dempen zich de stemmen.
Men mompelt maar wat voor zich heen.
Doch vol van leven niet te temmen
Blijft de witte boezelaar van Leen.
Dat weten alle mannenogen,
Dat wraakt de blik van iedre vrouw,
Want zij zijn lieden van vermogen
In zwart en goud; maar dat meidje, nou!
Dat weet de boeren wel te paaien.
Zij ruist en lacht en lonks…
Als jij er niet bent
gedicht
4.0 met 1 stemmen
6.098 Als jij er niet bent, raak ik in de dood verzeild
dus voor mij blijft in dit heden weinig over
het sarrende repertoire van mijn achterdocht
een eenzame kermis, een gekkenhuis op maat.
Ik kijk uit het raam naar paars bevruchte wolken
vlak voordat een bliksemflits door de hemel snijdt
de uitgestorven buurt op zijn grondvesten schuit
voel ik het…
Mijn Rotterdam
gedicht
4.2 met 4 stemmen
2.843 Hoe heb ik jou, mijn Rotterdam teruggevonden!
Je huizen aan puin en je havens vernield!
Ik voelde mezelf bij jouw aanblik geschonden
en vloekte; een biecht hoezeer ik van je hield!
Het krommende straatje waar ik werd geboren,
de school en m'n honk... Het is alles vergaan!
Ik zag nog alleen een geblakerde toren
in het gruis van vermorzelde jeugdjaren…
Dikke Dinges R.I.P.
gedicht
4.6 met 5 stemmen
9.499 Dikke Dinges was verscheiden,
in zijn Heer en litjemaux,
de professor kwam en zeide:
`Hum, Hum, Hum, ...' en liet het zo.
Doodkist werd besteld, gemeten,
afgebiesd met plint en lat.
die, met zillever besmeten,
krap, fataal en poenig zat.
Zeven bidders wiegewankten
in d'r grafgezanten vlijt
met de kostbaar ingeplankte
vieze dikke dooiigheid…
Strand
gedicht
4.0 met 4 stemmen
5.559 Een zandstraal wind in de rug,
ergens tussen de badweg en Het Hon
het strand een aftelrijm van palen.
Waar de zee nog dun is als een pink
rollen strandlopertjes als biljartballen
over het laken van het water,
overrompeld soms door zeeschuim.
En waar het duin verzandt
Ontstaan om wrakhout, flessen, banden,
nieuwe duinen, niet hoger dan mijn…
Kamp Westerbork
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
712 Als ik stil zit
verrassen bij elk moment van denken de ideeën
die bewegen als spreeuwenwolken door het hoofd
of vissenscholen in het water
wendbaar
tot gedijen dienen zij
om in aanleg te verdwijnen bij volgroeiing
zoals het bij talenten is
in netten schrijf ik ze
en vang ze in hun vlucht
vogelvrij gevochten
blijkt mijn blik met arctische…
Engelen I
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.009 Zó gezwind kan nooit een vogel vliegen,
Als hij stort door alle heemlen heen.
Maar hij voelt zijn vallen als een wiegen
En de sferen rimpelen alleen.
En het is in 't weerlichtsnel verschijnen
Van de dingen, of hij stille stond.
Even glanzen zij en zij verdwijnen,
Als de glimlach om zijn zachte mond.
En de werelden, die langs hem rollen,…
Zoals insecten
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
582 Zoals insecten
het ruiken naar de andere sekse
en de tastzin nodig hebben
ook wij mensen
onzichtbaar de geur van de huid
en de weerstand
gepaard aan de wellust
in de basale registraties van neuzen en vingers
die als het ware de ziel aftasten
maar de zo positief weergegeven oergenoten
fata morgana leidt me om de tuin
- met vijver van…
Jagersdroom
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
795 Ik beheers natuur
schiet die gezond
was de uitleg op mijn vraag
hier
wees hij op zijn hoed
een zelf geschoten gaai
even naar binnen en weer terug
ging ik
kijk
is wat ik zei
dit wil ik laten zien
ik schoot de jager
en werd wakker
jankend rende hij nog weg
uit mijn droom…
Opvallen om te overleven
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
642 Trek een cameraman aan
schreeuw zo hard je kan in de natte aarde
splits je in een fractie van een tel van een fractie af
of spring over de Blauwe Bergen in Wageningen heen
en zorg voor de nodige journaille
zo werd het een persmoment dat zijn weerga niet kende
hij groef het graf om overheen te springen
zo tartte hij de dood
met de aanloop…