Alle inzendingen over ex-liefde

Soms als ik dan thuiskom je naam weer op dat bord dan weet ik dat ik verdrietig wordt jij was alles mijn hele wereld ik kon niet zonder jou toen ik erachter kwam jij wel zonder mij vielen alle dromen weer in duigen was ik je voorgoed kwijt…

Vannacht blijf ik bij jou slapen Sta niet zo te gapen! Ik blijf bij jou slapen vannacht opdat jouw lichaam de pijn verzacht Wat had je anders gedacht? Dat ik jou mijn hart zou geven? Dat ik zou stoppen met leven? Ik heb geen hart meer gedaan met hartezeer Een halt aan de pijn ik wil alleen nog maar zijn Vannacht blijf ik bij jou slapen…

De toon, de klank van je stem Verandert met het uur Ik ben weg, zegt de toon Het is over, zegt de klank Al luisterend voel ik de afstand die uur na uur ontstaat Zoekend tussen de woorden Hoor ik jou niet meer De lijn is verbroken.…

Weeen lijken het In omgekeerde tijdsrichting Ze ontsluiten een sluis van verdriet Vloedgolven van tranen Maken de weg vrij Voor de geboorte van vergeten…

Zwijgen maakt een hels kabaal Als ze niet gewenst wordt Gillend, snerpend, snijdend Slaat het tegen mijn lijf Langzaam dringt het binnen En vervangt daar de stilte In een oorverdovend lijden.…

Slijten moet het Zeggen ze Tot op de draad Tot op het hout Met kleurige verf Bedek ik daarna De kale planken En spreid er een nieuw kleed op.…

Ik wilde je vertellen wat ik dacht wat ik voelde Ik wilde je een vraag stellen over de nacht over wat ik bedoelde Ik bedacht me dat juist dat was wat jij voor mij betekende Ik dacht aan al het andere wat ik vergat Ik zou het je verteld hebben…

Er is een plek in mij Die zich laat voelen Als jij mij verlaat Sussend probeer ik er Goede maatjes mee te worden Na een lange tijd van flirten Ben ik mijn eigen partner Liefste, ik verlaat je nooit.…

Niet vaak schoon ik mijn kamer - Nu toevallig toch en toen vond ik je haar een lange, blond of bruin, dat zie ik niet ik stuur je hem met wat verwarde woorden over 'het beste zo' en een vertwijfeld koud matras.…

Gevloekte slang! aan gloênde harten knagend, De zoete trouw der minne boos belagend! Ik heb de knik des maak'laars wel gezien! Hij greep haar hand en lonkte bovendien. Ja! op haar voet heeft hij getrapt, de snode! Ik had het diepe bukken niet van node: Ik zag het, zij liet toe... O, wrede smart…

Ik luister naar de branding, naar het water uit de zee... ‘k luister goed want golf na golf, komen er woorden mee... Ik kijk nu naar de branding, naar golven, eb en vloed... en kijk maar goed want op en af, geeft vloed me telkens moed...…

ik hou me vast aan halmen aan het strand, aan zee ze buigen, breken af de wind voert me mee mijn voeten schuren een spoor in het zand de wind lijkt te winnen trekt me over het strand ik hou me vast aan halmen een nutteloze strijd hoelang nog sporen trekken eenzaam door de tijd…

Ze was 14 jaar en zó verliefd op een jongen uit de straat! Nog maar 14, niet eens voorgelicht, dat gebeurde nog in die tijd! 't Menselijk lichaam werd doodgezwegen,als was het iets in bovennatuurlijke staat! Alles wat met bloot te maken had, was een enorm taboe! Vrágen eromheen werden afgedaan, als, doe niet zo ráár, de ooievaar en ik…

Jij brak mijn hart doormidden Jij die eens zoveel van mij hield Ach wat een lege loze woorden Daarna heb je mij vernield…

Diep gezakt in borrelend bagger Verzwolgen in droesig drijfzand Drassige grond die anders wordt gekoesterd Als basis voor een hongerend liefdesleven Nu zijgt het vooruitzicht tot peilloze diepten Waar genegenheid is verbannen Naar onbereikbare vale vlakten En waar Cupido wordt verafgod als Satan Word ik eniger tijd uit deez' zompige grond…

mijn lief, het is fijn te horen wanneer je zegt : ik kan je niet missen mijn lief, het is fijn te voelen wanneer je streelt : ik vind je zo zacht mijn lief, die woorden zijn zo eenvoudig dat ze mijn ziel beroeren het is vooral die (h)eerlijke klank die in die zinnen ligt die mij zo treft, mijn lief maar vergeef me wanneer ik…

ogen dicht kleine vlekken dansend in het zwart zijn gezicht schroeit vreemde plekken in haar eenzaam hart adem in lange teugen ontsnappend in een zucht de waan, de zin verpakt als leugen vernevelt in de lucht…

in de schaduw van haar zorgen woekert heimwee in haar hoofd een verlangen diep verborgen naar wat hij haar had beloofd in het licht van haar gedachten verliezen woorden telkens glans het beloven en verwachten gaven haar nooit echt een kans…

Vergeten en vergeven komt makkelijk over de lippen, maar ik kan het niet want deze wonde liefste, is tot op het bot gegaan. Het zien van je lijden doet ook mij pijn, zodat we dan -in ons verdriet- toch weer met z'n tweeën zijn. Kom, neem afscheid, ga nu maar morgen moet het -naar dat schijnt- alweer wat beter gaan.…

ik stuur je honderd rode rozen op een kaart de afstand tussen ons zouden ze niet overleven daar onze verliefdheid wellicht wat bedaart nimmer heb je me meer liefde kunnen geven jij stuurt mij een ontzettend lange brief waarin je schrijft me te missen maar helaas vraagt om net als jij te zoeken naar een lief als herinnering staan de rode rozen…

Je bent de kracht van mijn stem, De kern van wat ik bedoel, De melodie in mijn ritme, Het hart van mijn gevoel. De zachtheid van mijn kus, De verschijning van mijn lach, De verleiding naar mijn passie, Het pluspunt van de dag, Het krulletje tussen mijn streepjes, De harmonie in mijn weg, De lust van mijn hartstocht, De klank in wat ik…

Hedenmorgen Opereer ik Mijn hart eruit Met botte handen Want je leefde Met een ander Mijn kloffie verdriet Hang ik straf in Verkilde regen Heimwee spoelt In stromen pijnlijk Lege putten in Een bastaardhond Komt langs, snuffelt Gaat weer verder…

Ik hoor je de woorden nog uitspreken Het speeksel droop van mijn gezicht Jij met je wantrouwen, je paranoia Hebt mij van overspel beticht Je vermoedens zijn niet te onderbouwen Waar haal je deze wijsheid ineens vandaan? Als je van me af wilt, zeg dat dan Dan zal ik heus wel stilletjes gaan Maar ik word onheus bejegend door je woorden De…

Een vlijmscherpe tong Een dodelijke blik Die haat in je ogen Bezorgde me schrik Die tong kon mij breken Dat deed zij dan ook; die tong deed de ronde met al jouw gestook... Geknakt bleef ik achter Gebroken nog niet Jouw vlijmscherpe woorden Dat was de limiet Jouw ogen die doodden en raakten mijn ziel 'k Begrijp tot vandaag niet waarom…

Iedere nacht bid ik, om wat eelt op mijn ziel Iedere nacht droom ik, de reden, waarom ik voor hem viel Iedere nacht hoop ik, dat hij voelt wat ik nu voel Iedere nacht droom ik, dat hij begrijpt wat ik bedoel......... Zou hij weten, dat wanneer ik wakker word, hem nog altijd mis Zou hij weten, dat hij nog altijd, in gedachte bij me…

Ik streelde haar verlangen Zij suste mijn verdriet Dat is wat er bleef hangen Meer was er domweg niet Niets meer dan was besproken Niets minder dan voorzien Gehaast en afgebroken Meer was er niet te zien We hadden het zo nodig En smachtten naar elkaar Gevoel bleef overbodig Toch scheelde het een haar Of alles was beklonken Het smaakte naar…

Zoveel jaren later alleen in mijn appartement Kom jij voorbij gelopen met aan je arm die nieuwe vent Je bent weer machtig om te stralen Iets wat ik heb moeten missen De laatste jaren dat we samen waren Beiden deden we niets anders meer dan gissen Onze ogen vertelden enkel leugens De waarheid konden we niet aan En na nog een paar momenten…

Ben het eind al zoek Kan niet weer opnieuw beginnen Het doet pijn zovaak als ik denk aan Hoe graag ik jou wil beminnen Hoezeer ik ook probeer De leegte is niet te dragen In plaats van het gebeurde te vergeten Ontstaan er steeds meer vragen Als ik nu de kracht had Zou ik je willen vragen Ben je nu net zo zoek Kun je mijn afwezigheid verdragen…

Toen ik de laatste scherven Van mijn uit elkaar gespatte Beeld van jou Bij elkaar geveegd had Zag ik dat lijmen Geen zin had. Daarom heb ik dit keer Alles in de vuilnisbak gemikt…

Waarom wil mijn hart niet geloven, wat mijn hoofd al zolang weet. Dat het de hoogste tijd wordt, dat ik jou vergeet.…