Netgedichten over haiku

Er krassen kraaien op de nok van het dak maar niemand weet waarom…

Koffer staat al klaar Geniet met volle teugen Onderhuids bij mij…

Een vreugdedansje Zomaar op een mooie dag Blij toen ik jou zag…

Pijnbomen beven; rauwe stemmen roepen hard: reigerruzie woedt! Voort, door het moeras. Ploeteren... Verlichtend blauw! Kijk, gentiaantjes. Na de fikse regen blinkt het bos verblindend.…

Lome lucht drukt zwaar; regen valt verkwikkend neer; damp schuift glanzend voort. Die eenzame ster, door stapelwolken omhuld, straalt onverstoorbaar. Ergens in de lucht klinkt, heel ver, zacht gesis. O, een zweefvliegtuig.…

Een gesloten boek opent voor mij een wereld vol onthullingen…

Stress giert door mijn hoofd. Eerst Komrij. Nu ook Kopland. Wie wordt nummer drie?…

Niet uit mij ben jij Maar geboren in mijn hart Liefdevolle meid…

Bloedrode beuken een kronkelige allee krijtwitte lijnen…

De oude beuk sterft: fris geurend jong leven vult zijn weke takken. De dode karper drijft voort; op zijn bovenzij smullen vliegen _ droog. De egel ligt stil; zoekend loopt een doodgraver tussen zijn stekels. Op gevallen loof bloeien bosjes levend groen: jonge brandnetels. Uit de eikenstomp ontspruit nieuw en teer leven: een berkenboompje…

Dans licht om mij heen Bevrijdt blij de gevoelens van jou en van mij…

Verlangen naar jou groeiende zoekende weg komt goed met leven…

Statig wit glijden Dompelen, kop in veren Eeuwig herhalen…

Verliefde katten; achteloos hupt een ekster langs dat drukke stel In het restaurant branden kaarsen; buiten trilt de nacht vol lichtjes. Carnavalsherrie naast de stadsvijver; eenden zwemmen ongestoord.…

in mijn omgeving de rauwe werkelijkheid mijn warme thuis gloeit ik neem slechts één stap vooruit om de deur te openen…

Ruzie slingert ons in het oog van de orkaan. Stilte na de storm.…

Wazige mist; daarachter gloeien vensters vierkant avondrood. 's Nachts onweert het hard: verborgen spinnenwebben blinken druipend op. Tussen boomwortels ligt een nestkastje als huis van pissebedden. Al denkend snuiven bij een blauwe druiventros: je hoofd geurt vol wijn! Het raam beeft en dreunt: telkens weer knalt de hemel, blinken…

Het land wordt besproeid: kleine regenbogen draaien in het rond. De kale akker is vol damp, die zacht voortschuift naar natte bomen. Kinderen springen krijsend met hun wilde hond langs die makke stier.…

Verwarde struiken bergen een oud fabrieksspoor, nietig en verroest. De mierenhoop zien... Alledaags eenvoudig werk is een heerlijk iets! Fabrieksrook kleurt oranje voor de zon, die traag verzinkt.…

Een enorme knal vlak voor het avondeten. Nee, hè! Een plofkip.…

Roze lupine steekt in kelkenpracht de draak met digitalis…

Daar danst een trio: twee citroenvlinders draaien om het koolwitje. Om de boomtoppen vliegen twee buizerds rondjes; liefdesroep klinkt. De eend zwemt door dicht kroos, maakt een warrig lijnenspel. Snel zwemt de zwaan voort, kleppert luid met zijn vleugels: eenden kijken boos. De valk grijpt zijn prooi, maar schrikt... Die merel ontsnapt…

Bijna onzichtbaar een ooievaar in de lucht die "tot ziens" kleppert.…

In het modderbos wiegelt zuiver witroze van anemoontjes De jonge goudsbloem groeit klem tussen stoeptegels, deint vrij in de wind. Witte krokussen wiegen losjes bovenop de stugge molshoop. Hoge lavendel geurt fijntjes in de klanken van het hommelkoor. Bloemen, zuiver wit; hier beleven kevertjes hun reine liefde. Hoort: "Witte…

Witte schermbloemen uitzinnig mooi eenvoudig, maar straks weer voorbij. Haiku (na wandeling)…

Roer ruisend door riet Genaakt blazer de diepten Waar taal tekortschiet.…

Het bloeiend koolzaad langs de stille waterweg maakt mijn dag zonnig…

fris gewassen, haartjes nat nog één verhaaltje geen zorgen, veilig…

Het sneeuwveld glinstert; jammer, de schroothoop ernaast schendt heel zijn aanzien. Stille duisternis, maar een helderwitte nacht: plantsoenen vol rijp. Het wijde sneeuwveld verdwijnt langzaam in nevel en roze avondglans. Een morgen vol sneeuw; in de sprookjeswereld valt pekel met verderf. Winterzon breekt door, wordt al warmer…

gebroken nachten schuren langs oude wonden dagen verslijten…